Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Trying to make the best of the evening [Johnny]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

Koraline Hills

avatar
Een nieuw huis. Of, beter gezegd, een nieuw appartement. Het had er akelig kaal uit gezien toen ze rond had gekeken maar als ze er eenmaal in zat zou daar zo snel mogelijk verandering in komen. Ze kon hier in ieder geval veel meer kwijt dan enkel de spullen die ze nu bezat maar ook dat zou wel goed komen.
Als het aan haar vader had gelegen was ze bij haar ouders blijven wonen totdat ze klaar was met haar studie. Richard had haar het liefst dicht in de buurt, waar hij haar in de gaten kon houden, bang dat zijn dochter vanalles ging uithalen. Haar moeder was precies het tegenovergestelde: Koraline kon niet vroeg genoeg zelfstandig gaan wonen. De kirrende toon waarin ze sprak als ze het over de emancipatie van haar dochter had was genoeg geweest om ook Koraline over te halen om te verhuizen - ze vond het wel genoeg geweest.
De studentenflat uiteindelijk voor had gekozen was precies waar ze naar had gezocht, en haar appartement was goed betaalbaar. Er waren net wat kamers leeg gekomen nadat enkele mensen waren vertrokken en ook haar vader, met wie ze was komen kijken, was er enthousiast over. Zoals al gezegd was, was de ruimte weer erg kaal, maar zodra ze er eenmaal zat zou ze wel uitvinden wat ze er allemaal wel en niet mocht aanpassen.

Niet veel, bleek uiteindelijk. Maar omdat Koraline toch niet van plan was geweest om van alles aan de muren te timmeren was dat geen enkel probleem. Het zag er nu nog wel een beetje kaal uit maar over de loop van tijd zou daar wel verandering in komen.
Nu was er nog het "probleem" dat ze er eigenlijk niemand kende. Ze was haar studie nog niet begonnen en kende dus nog niemand van haar opleiding, laat staan andere studenten. Ze kende akelig weinig mensen hier.
Het feestje waar ze spontaan voor was uitgenodigd zou haar redding kunnen zijn.
Het scheelde dat Koraline weinig moeite had met mengelen met mensen van haar leeftijd. Maar dat was meestal in settings waar iedereen nieuw was, en hier leek iedereen elkaar tot zeker gehalte te kennen. Niet zo vreemd, natuurlijk, maar dat maakte het voor haar net iets lastiger.
Toch wist ze al vrij snel een gesprek aan te knopen met een meisje haar leeftijd die in het eerste jaar van haar studie zat. Zij en haar twee vriendinnen woonden al bijna een half jaar in de flat, vertelde ze terwijl ze de jonge vrouwen in kwestie wenkte zodat ze hun kant op kwamen.
Koraline wist niet zeker of ze de drie wel mocht. Ze negeerden haar niet maar deden ook weinig om haar in gesprekken te betrekken en hun anecdotes waren gevuld met inside jokes en namen die Koraline niet kende. Na ongeveer twintig minuten excuseerde ze zichzelf, glimlachte even als een boer met kiespijn en glipte tussen twee andere groepjes door om wat te drinken te halen.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Met een paar flessen cola bij zich - hij bracht zelf geen drank mee, maar dat gaf niet, want ze mengden de cola toch wel - stapte Johnny de kelder van de flat binnen, waar het feest werd gehouden. Hoewel er genoeg studenten met tattoos rondliepen, zeker in deze flat, was hij toch wel een van de meest opvallende exemplaren op dat front. De piercings maakten dat effect niet minder. Zijn afgedragen, hier en daar met veiligheidsspelden bijeengehouden spijkerbroek ook niet. Tot slot droeg hij over zijn shirt een mouwloos spijkerjack met rafelige randen en patches van allerlei bands.
Een uitzonderlijke verschijning. Het scheelde dat zijn haar, opgeschoren aan weerszijden, in ieder geval niet omhoog stond. Het was nog vochtig van het douchen en zat rommelig. Maar dankzij een nogal fruitige shampoo rook het wel lekker.
Hij werd door een paar huisgenoten en vrienden begroet en grijnsde opgetogen, direct genietend van de sfeer in de ruimte, ook al was de kelder een tikje bedompt.
Toch liep hij vlug door, want zijn spieren protesteerden tegen het gewicht van de forse flessen. Bij de dranktafel zette hij ze snel neer. Daar trof hij ook het meisje dat recent in de gang was komen wonen.
Cara… Nee, dat was het niet. Kora? Close. Wacht, leek haar naam niet op die van dat meiske uit die animatie film? Koraline, dat was het.
“Hey, Koraline, toch?” zei hij, terwijl hij naast haar kwam staan en zichzelf een glas sinas inschonk. “Volgens mij spraken wij elkaar laatst op de gang."
Hij kon het fout hebben natuurlijk, er woonden hier nogal wat mensen.

Koraline Hills

avatar
Voor haar stond gelukkig niet alleen drank toen ze bij de tafel arriveerde. Niet dat ze zo sterk tegen alcohol was of zo, haar lichaam leek er gewoon niet mee om te kunnen gaan. Gelukkig genoeg stond er ook genoeg frisdrank en na een glas vol te hebben geschonken met sinas haalde ze eens diep adem en keerde zich om zodat ze de ruimte kon observeren. De meiden met wie ze had staan praten bevonden zich haast aan de andere kant van de kamer en leken niet echt gemerkt te hebben dat ze er tussenuit geglipt was.
Ze nam net een slok van haar glas toen er een bekend figuur naast haar verscheen. Johnny, de jongen die in dezelfde gang als haar woonde. Hij was een paar jaar ouder dan zij en zat onder de tatoeages - dat was de voornaamste reden dat ze zijn naam had onthouden. Dat, en omdat hij best aantrekkelijk was. Dat was iets wat ze niet kon ontkennen.
Hij kwam naast haar staan om voor zichzelf eveneens wat frisdrank in te schenken en groette haar door haar naam te checken. Ze knikte met een flauwe glimlach op haar gezicht. 'Klopt. En jij bent Johnny, als ik het me goed herinner.'
Ja, ze wist het vrij zeker. Haar glimlach werd breder en ze richtte zich op om een wat actievere houding aan te nemen.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
“De enige echte!” was Johnny’s vrolijke antwoord. Het gesprek leek het meisje een klein beetje uit haar schulp te helpen en daar was hij blij om.
Hij nam een slok van zijn drinken. Aan de andere kant van de ruimte kwam nog een groepje mensen binnen. De muziek was iets harder gezet, omdat hij bijna niet boven alle pratende mensen uitkwam. De muziek was niet echt Johnny’s ding, maar het stoorde hem ook niet.
Hij stak even zijn hand op toen hij een huisgenoot van hem binnen zag komen. Je was snel afgeleid als je veel mensen kende.
De geur van warm voedsel drong zich ineens aan hem op - pizza om precies te zijn.
“Volgens mij zijn de pizza’s er!” zei hij. Er kwamen inderdaad drie jongens met ieder een flinke stapel pizza’s richting de tafel gelopen. Een grijnsde toen hij Johnny zag staan.
“Geen zorgen grashapper, er zit ook wel wat voor jou bij."
“Jullie zijn te goed voor me,” antwoordde Johnny. Hij richtte zich weer tot Koraline. “Er is dus ook vegetarisch. Heb je ’t trouwens een beetje naar je zin hier?” zei hij, in het midden latend of de vraag op het feest sloeg of op haar algemene verblijf hier.
Hij zocht een pizza op met alleen kaas en vouwde de doos open. Hij pakte er een punt uit - ze waren godzijdank voorgesneden - en nam er een grote hap van.

Koraline Hills

avatar
Ze keek hem met een brede glimlach aan en moest onwillekeurig even lachen, al was dat misschien ook een beetje door de zenuwen. Ze voelde zich nog steeds als de nieuwkomer, en daarnaast was ze zeker een van de jongste aanwezigen. Een vriendelijk gezicht was dan altijd prettig, en dan telde ze het groepje meiden van eerder toch niet mee.
"Volgens mij zijn de pizza's er!"
Haar wenkbrauwen gingen verrast omhoog. Waren er serieus mensen die de moeite hadden gedaan om voor deze hele groep pizza's te halen?
Voor het antwoord op die vraag hoefde ze niet lang te wachten. Een drietal jongens werkte zich door de menigte met hun handen vol pizzadozen die op de nog lege tafels werden uitgestald. Ze waren duidelijk kennissen van Johnny, wat af te leiden was aan de speelse plagerijen die werden uitgewisseld.
Nu ze er over nadacht had ze eigenlijk best wel trek. De geur van de pizza's vulde langzaam maar zeker de lucht rond hen heen en haar blik ging even van Johnny naar de dozen.
Het stemmetje van haar moeder dat door haar hoofd klonk zorgde er uiteindelijk voor dat ze een stuk pizza zonder vlees pakte. Voor ze echter een hap had kunnen nemen keerde Johnny zich weer tot haar en vroeg haar of ze het een beetje naar haar zin had.
'Oh, ja hoor,' antwoordde ze haastig. 'Het is natuurlijk allemaal een beetje wennen, maar ik begin me langzaamaan een beetje thuis te voelen.'
Ze glimlachte zwakjes. 'Het is prettig om een eigen plekje te hebben.'

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum