Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

They might have passed a very pleasant evening, had shit not gotten real [Jonas]

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Er waren kort gezegd twee dingen waar Johnny O'Marten berucht om was, bij gebrek aan een passender woord.
De eerste was dat hij te goed van vertrouwen was en de tweede dat hij zich te makkelijk mengde in riskante situaties zonder ver vooruit te denken en in de veronderstelling dat met een vriendelijke dialoog een heleboel opgelost kon worden.
Nu was dat ergens waar, met een vriendelijke dialoog was ook een hoop op te lossen, maar als meerdere nogal opgefokte jonge mannen flink gedronken hadden en, al dan niet onderbewust, op zoek waren naar ruzie, dan vonden ze die ook. Ruzie had een neus voor dergelijke mensen.
En dat was precies wat er vanavond aan het gebeuren was, op het moment dat Johnny bij de pub arriveerde. Nog voor hij kon gaan kijken of er bekenden waren, werd zijn aandacht getrokken door rumoer bij de parkeerplaatsen. Even leek het op dronken grappenmakerij, maar al snel drong het tot hem door dat er iets aan het escaleren was. De mobieltjes die op de situatie gericht waren, waren hier een duidelijke indicator van.

Waar een verstandig iemand de politie zou bellen, of een uitsmijter zou halen, besloot Johnny dat hij eerst wilde proberen de gemoederen gewoon wat tot bedaren te brengen voor hij tot iets drastischers overging.
Met grote passen liep hij vanaf de straat naar parkeerplaats, naast de pub, waar het gebeuren plaatsvond.
Een tengere jongen met een rood aangelopen hoofd en een bloedneus stond tegenover een kerel waar hij - en Johnny ook, wat dat betrof - tweemaal in paste. Tot overmaat van ramp had de jongen een vriend bij zich, en de ander drie andere kleerkasten. Zes mensen die erg boos op elkaar waren en erg bezopen.
Johnny liep erop af met een onaangenaam gevoel in zijn maag dat hij probeerde te negeren.
"Kom dan!" was het eerste wat hij hoorde uit de mond van de kleerkast die zo te zien de leiding voerde.
"Hey- hey- rustig aan, allemaal, wat is hier aan de hand?" vroeg Johnny, zich welbewust van de manieren waarop hij met zijn postuur in het nadeel was.
De man keek nu naar hem met toegeknepen ogen.
"Hou je erbuiten, hoor je bij hem of zo?"
"Als je daarmee bedoelt dat ik aan de kant sta van degene die jij en je vrienden in een hoek hebt gedrukt, dan ja," was Johnny's kordate antwoord. De twee jongens zagen hun kans schoon ervandoor te gaan, en het gespierde viertal richtte hun baldadigheid nu op Johnny die zijn best deed niet te laten merken dat hij eerder handelde ondanks zijn angst dan uit gebrek eraan.
"Grappig, ze zijn er net vandoor gegaan."
"En gelijk hebben ze."
"Jij vindt jezelf heel wat, of niet soms?" De vier vormden nu een halve cirkel om hem heen en Johnny deed onbewust een stap achteruit.
"Zeer zeker niet, maar ik grijp wel in als ik iets zie waar ik het niet mee eens ben. Geweld lost niets op."
Wel als geweld de oplossing voor verveling was, zo bleek. Want nog voor hij iets anders kon zeggen, trof een vuist hem in zijn gezicht en sloeg zijn hoofd opzij. Een stekende pijn ging door zijn gelaat en hij bedekte het instinctief met zijn hand, waarna hij het warme bloed al over zijn vingers voelde lopen. Weer een te grote mond gehad.
"Fuck.." bracht hij uit.

Jonas Darlin

avatar
Jonas was van plan geweest zijn avond op de bank door te brengen. Hij was bij vrienden langs geweest - housewarming party. Ontzettend gezellig natuurlijk, en hij vond het stiekem altijd wel grappig als men aangeschoten begon te worden. Hij was er aan gewend om altijd de sobere te zijn en was ondertussen getraind in het vriendelijk afslaan van een alcoholisch drankje, maar erg vond hij het niet. Zo kon hij de andere gasten op zijn gemak bestuderen - mensen waren altijd eerlijker als ze dronken waren.
Zijn "werk" zorgde ook altijd voor leuke - en soms wat minder leuke maar altijd interessante - conversaties. Mensen hadden er altijd vragen over en gezien Jonas oneindig veel geduld bezat nam hij voor elke vraag de tijd, hoe vaak ze ook waren gesteld.
Maar nu was hij weer op weg naar huis, iets buiten de stad. Hij zou een deel met de bus nemen omdat het toch echt te ver was om te lopen, en dan het laatste deel te voet afleggen. Dat was hoe hij het meestal deed, en omdat het nu al later begon te worden was dat voor nu ook de beste optie. Hij droeg dan wel geen waardevolle dingen bij zich behalve wat geld voor de bus, maar toch. Je wist maar nooit.

Dat bleek toen hij een hoek om kwam. Hij bevond zich nog steeds het centrum en was al bijna bij het station toen gejoel zijn aandacht trok - een groep jongeren had zich verzameld op de parkeerplaats die hij nu langzaam naderde. Hij ging wat langzamer lopen zodat hij beter kon zien wat er aan de hand was maar niet op een ramptoerist zou lijken en fronste onwillekeurig toen twee jongens in volle vaart zijn kant op kwamen. Ze hadden het duidelijk niet op hem gemunt dus hij stapte enkel opzij zodat ze niet vol tegen hem aan zouden knallen en keek ze nog even bezorgd na, maar nam niet de moeite om ze achterna te roepen - ze zouden toch niet meer omkijken.
Er leek echter nog van alles door te gaan op de parkeerplaats. Vier flinke kerels, die zijn rug waarschijnlijk als een takje zouden kunnen breken, hadden zich om een vijfde jongeman verzameld. Zelfs vanaf deze afstand kon hij zien dat ze een dreigende houding aan hadden genomen en zijn frons werd dieper. Dit zag er niet goed uit.
Hier lag zijn dilemma. Jonas was van nature niet zo dapper. Hij was gewend aan een rustig leven zonder actie. Natuurlijk ondernam hij graag dingen - hij zag graag de wereld om hem heen, wilde nieuwe mensen ontmoeten. Maar dat kon ook op een... normale manier.
Maar hij wilde ook ingrijpen. Hij moest ingrijpen. Dit liep uit de hand, en als hij niets deed was hij medeplichtig. Hij wist natuurlijk dat hij vergeven zou worden omdat Hij vergevingsgezind was, maar dan nog...
Hij haalde even diep adem en wilde net op de groep afstappen toen één van de vier kerels uithaalde, zijn vuist gebald, en de jongeman in het midden vol in het gezicht raakte.
Jonas klemde zijn kaken op elkaar en ademde opnieuw diep in voordat hij eindelijk zijn pas versnelde. Met een hart dat klopte in zijn keel maar met een vriendelijke glimlach op zijn gezicht stapte hij op de groep af.
'Heren, heren, wat is hier aan de hand?' Doordat één van de mannen achteruit stapte om te zien wie het durfde te wagen om ze aan te spreken kon hij hun slachtoffer bereiken en legde automatisch een hand op zijn arm. Zijn bezorgdheid stak de kop op toen hij zag dat hij bloedde, maar voordat hij iets tegen de jongeman zei keek hij diens aanvallers vragend aan.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Johnny kreunde en waagde een blik op zijn handen, die glansden van het bloed. Het leek erger dan het was, wist hij, want bloedneuzen, zeker van het dubbele soort, zagen er altijd een stuk dramatischer uit dan ze waren, maar in combinatie met de stekende pijn en de duizeligheid maakte de aanblik de situatie er niet beter op.
Hij keek op en negeerde het vervelende gevoel van het bloed dat over zijn lippen en kin liep. Hij keek degene die de leiding leek te hebben recht aan, in de ijdele hoop niet te laten merken dat hij ook wel wist dat hij geen schijn van kans maakte.
Maar ineens was hij niet meer alleen; een iets oudere man kwam hun kant op.
“Ze staan wel in de rij vanavond,” grinnikte een van de jongens en Johnny had het idee dat ze niet erg onder de indruk waren.
“Heren, heren, wat is hier aan de hand?” zei de man, daarmee dezelfde vraag stellend waar Johnny inmiddels al een helder, nonverbaal antwoord op had. De man legde een hand op zijn arm en Johnny forceerde uit automatisme een glimlach, alsof hij daarmee ondanks de bloedneus de indruk kon wekken dat er niets aan de hand was. Bezorgdheid was iets waar hij altijd wat ongemakkelijk van werd. Dat kreeg je als je gewend was zelf degene te zijn die voor anderen zorgde.
“Hij had een grote bek,” zei de jongen die duidelijk de leiding had met een uitdagende grijns. “Wat kom jij doen dan, ook de heilige uithangen? Kom maar op."
Een ander keek naar Johnny.
“Is het niet nu jouw beurt om ervandoor te gaan?” vroeg hij denigrerend. Johnny klemde zijn kaken op elkaar. Ja, een beetje stak het wel dat degenen die hij geprobeerd had te beschermen er snel vandoor waren gegaan, maar hij probeerde zich voor te houden dat ze ook niet veel hadden kunnen doen.
“Nee,” antwoordde hij slechts verbeten.

Jonas Darlin

avatar
Jonas hield zijn hand waar hij hem had geplaatst: op de bovenarm van de jongeman. Hoewel de jongen in kwestie er ook wel uit zag alsof hij wel wat kon hebben was hij toch flink wat kleiner dan de kerels die tegenover hen stonden - was hij zo dom geweest om hen uit te dagen? Wat was er aan vooraf gegaan?
Hij had een grote bek. Dat was het argument wat de man gaf voor het slaan van de ander. Jonas' wenkbrauwen gingen iets omhoog en toen hij de grijns van de kerel zag glimlachte hij vriendelijk terug.
“Wat kom jij doen dan, ook de heilige uithangen? Kom maar op."
Hij lachte zachtjes, tegen zijn eigen wil in. 'Nou ja, heilige...' Hij schudde even zijn hoofd. 'Nee, dat was niet mijn bedoeling. Ik zag enkel dat er iets gaande was.' Nu keek hij de man recht aan, en zijn glimlach was verdwenen. Hij kon aan hun blikken zien dat ze niet erg onder de indruk waren van zijn verschijning, maar dat kon hem weinig schelen. Dat was ook niet de bedoeling. 'En ik zou ook graag zijn kant van het verhaal willen horen.'
Nu wierp hij weer een blik op de jongeman naast hem, wiens gezicht iets was vertrokken. Deed het veel pijn als iemand je een bloedneus sloeg? Dat moest wel. Het was hem in ieder geval nog nooit overkomen, en dat wilde hij liever zo houden.
'Probeer je hoofd wat omlaag te houden, dat helpt tegen het bloeden,' adviseerde hij, zijn stem zacht. 'Als het zo niet stopt moet je er misschien even wat opleggen zodat het afkoelt en het bloed kan stollen.'
Misschien was het toch beter om afstand te nemen van het viertal. Jonas was niet iemand die expres mensen uitlokte en ze zagen er al niet geamuseerd uit. Confrontatie vermijden als er niet mee te praten viel.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
De man reageerde tactvol, maar de mannen leken het niet erg serieus te nemen. Johnny was niet verbaasd, want hij had gemerkt dat ze hier toch niet waren voor een goed gesprek. Hij keek op toen de man zijn kant van het verhaal wilde horen en haalde zijn schouders op. De pijn in zijn gezicht zou genoeg moeten zijn om zijn mond te houden, maar ver vooruit denken deed hij zelden aan.
“Ik kwam tussenbeiden toen ze twee andere gasten lastig vielen,” zei hij zonder een spier te vertrekken.
“En daar had je geen fuck mee te maken."
“Dat was ook niet nodig,” kwam Johnny’s antwoord onmiddellijk.
De man gaf hem tips om het bloeden tegen te gaan en hij knikte, maar zijn hoofd laag houden tegenover die drie voelde alsof hij zich onderdanig opstelde, dus voor nu deed hij dat nog maar niet.
Op dat moment stopte er een auto op straat en iemand riep iets. Een van de mannen stootte zijn buurman aan.
“Daar is Peter,” verstond Johnny, en de drie kwamen in beweging. In het voorbijgaan ramde een de man met zijn schouder, waar zijn buddies om moesten lachen. Johnny keek ze boos na. Hij kon niet ontkennen zich nogal vernederd te voelen, maar was ook blij dat het met een sisser af was gelopen. Hij keek weer naar de man.
“Hey, bedankt, man,” zei hij met een matte glimlach. Nu hield hij zijn hoofd wel laag. Zijn mond en kin waren rood en het kon onmogelijk een feestelijk gezicht zijn, dus hij hield zijn hand ervoor. “Die hadden me niet heel gelaten,” gaf hij vervolgens toe. Hij was ervan overtuigd dat zijn neus nog heel was, maar flink zeer deed het wel en het idee dat hij om vrijwel niets voor zijn bek geslagen was stak ook nogal. No good deed goes unpunished indeed.

Jonas Darlin

avatar
Of de klap in zijn gezicht had hem niet zo erg gedeerd, of de jongeman was erg goed in het verbergen van zijn pijn. Hij stond nog steeds rechtop en zei met een strak gezicht dat hij juist had ingegrepen toen de groep iemand anders hadden lastig gevallen. Diegene was er allang vandoor gegaan, omdat Jonas niemand echt had zien lopen — alhoewel... Die jongen die hem bijna omver had gerend terwijl hij de parkeerplaats had genaderd had nogal veel haast gehad. Zijn frons werd even wat dieper en hij wierp even een blik in de richting waarin de jongen verdwenen was, maar daar was natuurlijk niets meer te zien.
Hij had ondertussen zijn hand weer van de arm van de jongeman gehaald. De kerels hadden afstand genomen en leken plotseling minder interesse in hen te hebben. Een auto was iets verderop verschenen - de bestuurder was niet te onderscheiden in het donker maar de groep leek het voertuig herkend te hebben. De jongeman die ze lastig hadden lopen vallen was niet langer interessant.
Ze gaven hem nog wel een flinke duw tegen de schouder in het voorbijgaan, iets wat Jonas diep deed zuchten. Was dit alles nou echt nodig geweest?
Omdat hij er echter weinig voor voelde de vier achterna te gaan zitten roepen - daar kwam hij ook niets verder mee - keerde hij zich tot de jongeman. Deze had eindelijk zijn hoofd iets gebogen en hield een hand voor zijn nog steeds bloedende neus terwijl hij zijn dank mompelde. Jonas glimlachte flauwtjes terug. 'Geen probleem, jongen. Als je inderdaad tussenbeiden bent gekomen terwijl ze iemand anders lastig vielen was dat iets nobels, en ik zal je woord er voor nemen.'
Hij keek even op. De vier waren in de auto verdwenen. Beter bleven ze ook gewoon weg — ze hoorden geen mensen lastig te vallen. Verveelden dat soort mensen zich gewoon? Wat kregen ze uit het in elkaar slaan van mensen die minder sterk waren dan zij?
Hij zuchtte eens, duwde een langere pluk haar uit zijn ogen. 'Is het bloeden al gestopt?' vroeg hij bezorgd, terwijl hij een schone zakdoek uit zijn broekzak haalde. De kaak van de jongeman droop van het bloed en het was niet bepaald een charmant gezicht.



Laatst aangepast door Jonas Darlin op do apr 06, 2017 6:04 am; in totaal 1 keer bewerkt

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
"Geen probleem, jongen. Als je inderdaad tussenbeiden bent gekomen terwijl ze iemand anders lastig vielen was dat iets nobels, en ik zal je woord er voor nemen."
Johnny keek even op vanachter zijn hand en glimlachte even.
“Geloof me, ik zoek dit soort dingen niet voor m’n lol op,” antwoordde hij. Goed, het was wel zo dat hij zichzelf regelmatig in de nesten werkte, maar dat was best vaak met goede bedoelingen. Hij was gewoon niet zo’n diplomaat.
“Is het bloeden al gestopt?"
Johnny voelde aan zijn neus en vloekte gedempt toen dat een pijnlijk idee bleek.
“Bijna,” zei hij toen. Het gevoel was nu afgezakt naar een doffe, kloppende pijn, maar het leek hem niets ernstigs. Niezen werd alleen de komende dagen wat vervelend.
Hij bekeek zijn handen. Het zag er helaas wel uit alsof hij half leeggebloed was, dus daar moest wellicht wat aan gebeuren voor het opdroogde.
“Ik ben Johnny, trouwens,” stelde hij zich voor. “Ik zou je een hand geven maar-“ hij liet zijn bebloede handen zien en grijnsde “- misschien beter van niet. Je hebt zeker niet toevallig een paar zakdoekjes bij je?"
Een groepje meiden dat voorbijkwam wees en liep snel door. Hij kon het ze moeilijk kwalijk nemen; zo in het donker met al dat bloed en zijn opgeschoren haar kon hij er onmogelijk toegankelijk uitzien. Zijn vrienden waren van mening dat hij net zo intimiderend was als een golden retriever puppy, maar dat was zonder dat bloed bij de berekening betrokken was.

Jonas Darlin

avatar
Het licht van een straatlantaarn viel even op het gezicht van de jongeman en Jonas' grimaste onwillekeurig. Dat zag er niet mooi uit. Omdat hij zijn hand voor de onderste helft van zijn gezicht hield kon Jonas niet goed zien of zijn neus nu gebroken had maar stelde dat, als dit wel het geval was, hij heel wat meer pijn zou hebben.
De jongeman liet zijn handen iets zakken om er naar te kijken, en ondanks de hoeveelheid bloed zag hij er verder nog wel gewoon heel uit. Dat scheelde.
"Ik ben Johnny, trouwens. Ik zou je een hand geven maar -" De jongeman hief zijn handen iets op zodat de monnik zijn bebloede vingers kon zien en hij glimlachte zwakjes terug, "- misschien beter van niet. Je hebt zeker niet toevallig een paar zakdoekjes bij je?"
Jonas' glimlach verbreedde iets. 'Jonas. En gelukkig wel.' Hij hield de lichtblauwe zakdoek even omhoog. 'Het spijt me dat ik het zeg, maar je ziet er niet echt goed uit... Kom eens hier.'
Zonder Johnny ook maar de kans te geven om te protesteren stapte hij iets op hem af, tilde voorzichtig zijn hoofd iets op. Het bloeden was inderdaad gestopt maar hij moest nog wel even oppassen. 'Je bent inderdaad gelukkig dat ze je niet verder te grazen hebben genomen,' mompelde hij terwijl hij met zachte hand wat half opgedroogde bloedspetters weg veegde. 'Je had er veel erger aan toe kunnen zijn. Heb je enig idee waarom ze die andere jongen lastig vielen? De jongen waar ze het over hadden?' Er hadden zich dunne lijnen op zijn voorhoofd gevormd en hij keek Johnny even aan.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Johnny grijnsde even opgelucht toen de man bevestigend antwoordde.
"Het spijt me dat ik het zeg, maar je ziet er niet echt goed uit... Kom eens hier."
“Nou ja, je zit er niet ver naast of zo."
Zijn wenkbrauwen gingen verbaasd omhoog toen de man dichterbij kwam en voorzichtig Johnny’s hoofd iets kantelde, maar de alternatieve jongen liet het kalm toe. De man straalde een bepaalde rust uit en hij vertrouwde hem.
"Je bent inderdaad gelukkig dat ze je niet verder te grazen hebben genomen,” zei de man en hij begon het bloed een beetje weg te werken. Johnny knikte bijna, maar hield zich in en hield zijn hoofd stil.
Hij wist heel goed dat hij zich had laten gaan en dat zonder interventie ze nog heel wat schade aan hadden kunnen richten voor die auto ze op had gepikt. Maar het was goed afgelopen en de twee van eerder waren ook veilig weggekomen. Win-win.
"Je had er veel erger aan toe kunnen zijn. Heb je enig idee waarom ze die andere jongen lastig vielen? De jongen waar ze het over hadden?"
“Ach, ik ben wel wat gewend hoor,” antwoordde hij ontwijkend. Wat het was wist hij niet, maar het moment dat iemand bezorgd was, was het moment dat hij de noodzaak voelde te doen alsof er niets aan de hand was.
“En nee, geen idee. Ik ben er vooral tussengekomen omdat die twee wel vijf keer in die gasten pasten, eigenlijk,” bekende Johnny, zich ervan bewust dat hij wederom eerst had gehandeld en daarna - of eigenlijk helemaal niet - na had gedacht. Maar hij stond nog steeds achter zijn beslissing.
Hij glimlachte, een beetje als automatisme, bij het zien van het ernstige gezicht van de ander.
“Maar het is op zijn pootjes terecht gekomen gelukkig."

Jonas Darlin

avatar
Met zijn zakdoek in zijn rechterhand en zijn linkerhand onder de kin van de jongeman veegde hij het half opgedroogde bloed van zijn gezicht. Als het al verder opgedroogd was geweest had hij het er waarschijnlijk een stuk moeilijker af gekregen.
Johnny leek zijn best te doen om de ander gerust te stellen door te zeggen dat hij "wel wat gewend was", maar hierdoor werd Jonas' frons enkel dieper. Een beetje sceptisch keek hij hem even aan voor hij zijn hoofd een graad naar links draaide om een van de laatste vegen bloed weg te halen. Rond de neus was hij toch wat voorzichtiger omdat hij niet kon pijlen in welke mate het hem echt zeer deed. Toen hij het meeste bloed weg had gehaald en er enkel hier en daar nog een minuscuul puntje zat trok hij zijn handen weer terug en begon de zakdoek zo op te vouwen dat het vuile gedeelte werd omhuld door de stukken die schoon waren gebleven. Hij moest maar hopen dat de bruinige vlekken uit de stof zouden willen komen.
Uiteindelijk stopte Jonas de zakdoek weer terug in zijn jas en keek Johnny weer aan. Deze glimlachte een beetje voorzichtig.
“Maar het is op zijn pootjes terecht gekomen gelukkig."
'Ja, gelukkig wel,' antwoordde hij met een zucht. Zijn ogen gleden even door de straat, maar het was weer gewoon rustig. Toen wist ook hij weer te glimlachen. 'Je hebt duidelijk iemand die over je waakt. En je lijkt het nodig te hebben.' Nog steeds glimlachend trok hij een wenkbrauw op. 'Wie goed doet, goed ontmoet zullen we maar zeggen.'

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Toen Jonas bezig ging het bloed rond Johnny’s neus weg te vegen vertrok diens gezicht even en ademde hij scherp in. Een stekende pijn ging door zijn neus, ondanks de voorzichtigheid waarmee de man handelde.
“Fuck-“ flapte hij er zacht uit.
Hij was blij toen de man klaar was. Iets aan degene zijn die hulp nodig had maakte hem wat ongemakkelijk; hij was toch gewend om zelf degene te zijn die bezig was anderen te helpen.
"Je hebt duidelijk iemand die over je waakt. En je lijkt het nodig te hebben."
Johnny schoot in de lach.
“Een beetje wel hè?” bekende hij. “Ik zoek die shit niet eens op of zo.. Het loopt soms gewoon wat uit de hand.”
Soms.
"Wie goed doet, goed ontmoet zullen we maar zeggen."
Johnny voelde voorzichtig aan zijn neus en beet op zijn lip toen het weer stak.
“Tot op zekere hoogte,” antwoordde hij met een scheve grijns. Zonder erbij na te denken zat hij aan zijn wenkbrauwpiercing. Toen keek hij weer op.
“Kan ik je wat te drinken aanbieden? Als bedankje. We zijn er nu toch,” zei hij.

Jonas Darlin

avatar
Blijkbaar had hij toch een zere plek geraakt, want net toen hij zijn hand terug trok vloekte Johnny binnensmonds en kon Jonas zijn gezicht iets zien vertrekken van de pijn. Terwijl hij de zakdoek zorgvuldig opvouwde keek hij de jongeman van onder zijn wimpers toch nog eens bezorgd aan maar doordat het bloed was weggehaald zag het er gelijk een stuk minder ernstig uit. Jonas kon nu ook pas goed zien hoe de ander er uit zag — een jonge kerel met kort haar en heldere ogen, een open gezicht bezaaid met sproeten waardoor hij iets kinderlijks kreeg. Naast de piercings in zijn wenkbrauw telde Jonas ook meerdere oorringetjes, en als je goed keek kon je in zijn hals enkele tatoeages zien als ze niet verborgen werden door de schaduwen of door zijn kleding.
Maar hij lachte in elk geval, en dat vond Jonas een goed teken. Toen maakten ze weer oogcontact en vroeg Johnny of hij hem wat te drinken aan kon bieden om hem te bedanken, nu ze hier toch nog waren. Hij glimlachte en antwoordde: 'Ik drink geen alcohol, het spijt me. Maar tegen iets anders zou ik geen nee kunnen zeggen, zo laat is het nog niet. Dank je wel.'

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
"Ik drink geen alcohol, het spijt me. Maar tegen iets anders zou ik geen nee kunnen zeggen, zo laat is het nog niet. Dank je wel."
Johnny’s karakteristieke grijns was gelijk weer terug.
“Oh, geen zorgen, ik ook niet,” zei hij luchtig. Hij ging de man voor naar het cafe, waar hij door de uitsmijter kort staande werd gehouden.
“D’r loopt net een wichtje weg dat zei dat iemand jou lastig viel, klopt dat?” vroeg de man, een enorme vent met een kaal hoofd en kabels van spieren. Johnny was blij dat zijn gezicht weer schoon was.
“Ik had een iets te grote mond,” bekende hij, “maar het is op zijn pootjes terecht gekomen."
“Daar ben ik blij om.” Hij gaf Johnny een goedbedoelde klap op zijn schouder. “Blijf de volgende keer uit de problemen, knul."
Johnny grijnsde en ging verder door naar binnen. Hij draaide zich om naar Jonas.
“Wat wil je drinken?"

Jonas Darlin

avatar
Tot zijn aangename verrassing antwoordde Johnny dat ook hij geen alcohol dronk. Dat had Jonas niet echt van hem verwacht - maar aan de andere kant had de jongeman tegenover hem hem al eerder verbaasd die avond. Hij liet zijn ogen nog even over zijn profiel dwalen terwijl hij hem naar een café verderop volgde en keek toen nieuwsgierig naar binnen. Ondertussen sprak Johnny met de uitsmijter en gaf toe dat hij er inderdaad wat voor was gevallen. Jonas kon een flauwe glimlach niet inhouden maar zei geen woord en de kerel liet hen naar binnen, maar niet voor hij Johnny een klap op de schouder had gegeven die Jonas waarschijnlijk onderuit had gehaald.
Hij had rond zitten kijken toen Johnny hem vroeg wat hij wilde drinken en schrok op uit zijn gedachten. Zijn blik ging automatisch naar zijn horloge en hij glimlachte even. 'Normaal drink ik rond dit uur enkel nog thee maar tegen een sterke kop koffie zou nu niet verkeerd zijn, al is het maar om wakker te blijven tot ik straks thuis ben.'

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Johnny grijnsde. “Een koffie, coming up!” zei hij. Hij liep door naar de bar, waar hij ging zitten op een van de krukken. Het rode imitatieleer vertoonde hier en daar enkele scheurtjes, maar het deed niet af aan de gezellige sfeer binnen.
Het duurde niet lang voor hij de aandacht van de bartender had en hij bestelde een koffie voor Jonas en een grote kop zwarte thee voor zichzelf.
Vervolgens zaten ze enkele minuten later aan de bar met een dampend drankje voor zich. Ondanks het feit dat het helemaal niet koud was kon Johnny het niet nalaten en zijn handen om de warme mok heen te leggen. Daarna pakte hij hem bij het oor beet en hief hij hem een stukje omhoog.
“Op een nogal bijzondere avond,” zei hij grijnzend. Niet te breed, want dat voelde verre van prettig. Ergens stak het, dat een poging te helpen hem op deze manier duur was komen te staan, maar hij probeerde positief te blijven.

Jonas Darlin

avatar
Met de handen in de zakken van zijn jas volgde hij Johnny verder naar de bar. Dit was niet hoe hij had gedacht dat zijn avond zou gaan maar gelukkig was het allemaal goed afgelopen - hij was net op tijd voorbij gekomen. Als hij had gekozen een andere bushalte op te zoeken wilde hij niet weten hoe Johnny's gezicht er nu uit had gezien.
Hij nam naast de jongere man plaats op een van de krukken en niet veel later stond er een kopje koffie voor zijn neus. Hij sloot zijn handen om de warme mok op het moment dat Johnny de stilte weer verbrak en hij grijnsde, eveneens zijn kop opheffend.
Na voorzichtig de eerste slok genomen te hebben - die eigenlijk te warm was, zodat hij het puntje van zijn tong verbrandde - zette hij de mok weer neer en roerde de inhoud nog eens door. 'Bijzonder zeker,' zei hij met een zucht, al was het geen zucht van vermoeidheid. 'Ik moet eerlijk zijn dat ik niet had verwacht dat mijn avond zo zou lopen, maar ik ben blij dat het goed af is gelopen.'

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
"Ik moet eerlijk zijn dat ik niet had verwacht dat mijn avond zo zou lopen, maar ik ben blij dat het goed af is gelopen,” zei Jonas, na een zucht te hebben geslaakt.
“Ik wilde zeggen dat ik dit ook niet had verwacht, maar dat zou ook niet helemaal waar zijn,” antwoordde Johnny schouderophalend. “Ik bedoel, ik moet eerlijk bekennen dat dit zeker niet de eerste keer is dat dingen een beetje mislopen. Maar hey, het is inderdaad goed afgelopen."
Hij blies even over zijn thee en nam toen een slok. Iets te nonchalant, want deze was nog flink te heet.
“Kut- dat was heet."
Hij zette de kop weer even neer en leunde met zijn ellebogen op de bar.
“Ik heb trouwens het gevoel dat dit soort dingen steeds vaker gebeuren de laatste tijd,” zei hij. “Niet dat ik voor m’n bek geslagen wordt, maar gewoon, ruzies met uitgaan en zo. Laatst was er nog een jongen in het ziekenhuis beland."
Hij nam een klein slokje thee. Wat het was wist hij niet, maar het leek wel alsof de onderbuik van de stad gegroeid was, alsof er dingen veranderd waren en niet op een goede manier.

Jonas Darlin

avatar
Jonas roerde langzaam door zijn koffie terwijl Johnny sprak en keek af en toe eens naar de jongeman. Johnny gaf eerlijk toe dat dit hem wel vaker overkwam en dat de situatie eerder wel dan niet uit de hand liep, waarna hij een slok nam van zijn thee. Hij vloekte - hij had waarschijnlijk zijn tong verbrand - en Jonas sloeg zwakjes glimlachend zijn ogen weer neer zonder er iets van te zeggen.
Die glimlach verdween toen de ander vertelde dat nog niet zo lang geleden een jongen na een ruzie in het ziekenhuis terecht was gekomen en zijn uitdrukking werd iets serieuzer.
'Dat is niet niks,' zei hij na een tijdje, en hij legde het lepeltje neer. Hij voelde er weinig voor om Johnny de les te gaan lezen, dat was zijn taak niet en bovendien was het nou niet iets wat hij graag deed - daarnaast leek het hem dat de ander niet met opzet in ruzies verzeild raakte. Hij zei gewoon dingen voordat hij nadacht. 'Is er dan niemand die probeert het stop te zetten? Die de politie erbij haalt?'

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Johnny haalde zijn schouders op.
“Politie komt er op zich wel vaak bij, maar vaak is iets ook al te snel weer afgelopen, weet je?” zei hij. “Dan zijn ze er, en dan is iedereen al weg, want de meeste mensen gaan de kerel die zojuist iemand heeft afgetuigd niet tegenhouden, natuurlijk.” Hij glimlachte bitter. Er waren uitzonderingen, maar wat hijzelf eerder vanavond had meegemaakt toonde wel weer aan waarom je veiliger was als je je gewoon niet met gevaarlijke mensen bemoeide. En vaak genoeg gebeurden dat soort dingen ook niet waar iedereen bij was, en wat wilde je als voorbijganger in je eentje doen?
“En als donker is en bijna iedereen is dronken, dan heb je ook vaak niet zulke hele goeie getuigenissen,” voegde hij eraan toe.
Hij aarzelde even en keek naar een schroeiplekje op de tafel. Toen keek hij weer op naar Jonas, zijn groene ogen ernstig.
“Verklaar me voor gek, maar ik geloof echt dat shit hier aan het veranderen is, en niet op een goeie manier,” zei hij zacht. “Vrienden die hier al veel langer wonen dan ik merken het ook."

Jonas Darlin

avatar
Jonas' glimlach, die normaal gesproken zo gemakkelijk tot hem kwam, was nu ver te bekennen. Met een bedachtzame frons roerde hij door zijn koffie, zuchtte eens diep en keek toen op, een glazige blik in zijn ogen. Het feit dat het rechtsysteem niet echt effectief was de laatste tijd, ondanks dat de bewoners van Northdale de politie nu juist hard nodig hadden, was zeker reden om bezorgd te zijn.
Na een paar tellen merkte hij dat Johnny naar hem keek en hij sloeg zijn ogen naar hem op. 'Het spijt me om dat te horen,' zei hij ernstig. 'Ik, eh... Ik woon buiten de stad maar je krijgt toch wat mee. Ik denk niet dat de krant zeker niet alles omvat.'
Hij nam een klein slokje van zijn koffie. Op momenten als deze was het vervelend om zo afgesloten te zijn van de wereld, en hij was niet eens een echte kluizenaar. Hij kreeg veel nieuws pas veel later te horen en in een tijd waarin het nieuws sneller ging dan ooit was het overweldigend.
'Wat denken jullie dat er verandert?' vroeg hij, zijn stem iets zachter dan eerst.

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Johnny schudde zijn hoofd.
“Nee, lang niet alles haalt de krant, zeker dingen die toch alleen van mond op mond gaan niet.” Jonas vroeg wat er dan precies veranderde en Johnny glimlachte even bitter.
“Drugsgebruik neemt echt toe,” vertelde hij. “En dan geen dingen als af en toe een joint of zo, maar de shit waar echt gevaarlijke lui achter zitten. En rommel waar God mag weten wat in zit."
Hij nam een voorzichtig slokje thee.
“En, nou ja, daarmee de algehele criminaliteit natuurlijk ook. Een tijdje terug was er in West Oldrich een tent gesloten die een soort hotspot voor dealers bleek te zijn. Ze dachten dat dat de boel wel in zou perken, maar in plaats daarvan verplaatste het zich naar de straten."
West Oldrich was een van de mindere wijken van Northdale die vaak op slechte manieren in het nieuws kwam.
“Denk dat het de groei van de stad is, eigenlijk. Northdale is in de laatste jaren enorm gegroeid, dus dat trekt niet alleen goede dingen aan."

Jonas Darlin

avatar
Johnny maakte zich zorgen om het drugsgebruik. Dat kwam jammer genoeg niet echt als een verrassing, al had Jonas er niet echt zo bij stil gestaan. Hij deed natuurlijk veel vrijwilligerswerk voor de Kerk en soms betekende dat dat hij mensen tegen kwam, vroegere verslaafden die terug op het goede pad probeerden te komen. Maar dat er steeds meer mensen waren die er oprecht in dealden en daarmee in gevaar kwamen wist hij niet.
West Oldrich kende hij ook wel. Hij kwam er liever niet maar als er slecht nieuws in de krant stond ging het meestal om die wijk.
'Hm.' Hij roerde nog steeds bedachtzaam in zijn koffie terwijl het verder afkoelde, een frons op zijn voorhoofd. Toen Johnny stopte met spreken reikte hij onwillekeurig naar zijn hals, waar het kruisje permanent aan een kettinkje hing, en raakte het met wijs- en middelvinger even aan.
'Maar er moet toch iemand zijn die er iets aan doet?' zei hij na een moment van stilte. 'Er moeten mensen hogerop zijn die het ook door hebben, die zien dat er iets gedaan moet worden. Ik bedoel, het feit dat die plaats gesloten is lijkt me een stap in de juiste richting, denk je niet?'

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum