Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

The weather is better on the other side | Jeydon

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

Gast


Gast

The weather is better on the other side
Only Jeydon <3

Het was warm, aangenaam warm. De zon scheen door de bomen door, wat zorgde voor een speling van licht op haar huid. Brooke had haar ogen gesloten, haar armen lagen onder zijn hoofd grassprietjes aaide over haar huid en kietelde haar wang. Brooke kwam hier vaak, tenminste zo vaak mogelijk, wanneer ze tijd had. Meestal niet, maar dan maakte hij gewoon tijd. Na het werk, meestal rond de na middag of avond. Hoelang lag ze hier nu, hier in het gras? Lang, waarschijnlijk al zo’n paar uur. Ze was in slaap gevallen, luisterend naar de stilte het geruis van de bomen, het klotsen van het meer tegen de waterkant. Ze sloot langzaam haar ogen en viel bijna in slaap. Toen ze dat merkte opende ze haar ogen, die snel spleetjes vormde tegen het zonlicht in. Brooke duwde zichzelf in een zit positie, kort bekeek ze haar omgeving. Een zucht verliet haar mond, waarna ze opstond. Op de grond naast hem lag tas en haar schoenen. Brooke liep naar de steiger toe, keek uit over het meer, het prachtige meer. Het zonlicht bracht een goudgeelige gloed over het water. Aan de overkant van het meer was een rijk gevuld bos, met grote groene bomen, en de blauwe lucht maakte alles af tot een perfect plaatje. Het leek een droom, een volkomen wereld, maar het was reality. Brooke was hier, stond hier, ademde, leefde en dacht na over de feiten die het leven met zich meebracht. Haar leven had vele voordelen, maar kende ook nadelen. Maar nu dit moment, moest ze haar oude leven achter zich laten. En beginnen aan een nieuwe, het leven tegemoet lopen. Ze verheugde zich erop, maar toch voelde het niet zoals ze het verwachte. Maar onbekende gevoelens konden goed zijn, en daar hoopte ze maar op. Brooke spande zich en sprong het water in met kleren en al. Nouja ze had een shortje en een truitje aan. Brooke begon te zwemmen, recht voor haar uit. Op de helft van het meer stopte ze en liet zich op haar rug drijven. Even kon ze al die nare gedachtes van thuis vergeten en dacht alleen maar aan dit moment. Niemand moest haar vertellen wat ze moest doen, dat kon ze prima zelf. Na een lange tijd daar te hebben gedreven zwom ze terug naar de steiger. Eenmaal bij de steiger trok ze zichzelf omhoog. Water droop van haar lichaam, haar lange haren hingen slap over haar schouder. Ze keek uit over het prachtige meer en droomde er haast in weg, tot ze wakker schrok van een geluid. “Hallo, is daar iemand?”

kleren die ze aan heeft.
Spoiler:



Only Jeydon <3

Gast


Gast
Zuchtend negeerde hij het vibrerende geluid van zijn mobieltje, het was al de zoveelste keer dat zijn moeder hem belde. Maar hoe vaak ze nog ging smeken; hij kwam niet terug. Het was nu drie maanden verder en er was nog geen dag geweest dat zijn moeder niet had gevraagd of hij alsjeblieft terug wou komen. Alli, de brave meid die ze was, had het zelfs nog eens geprobeerd. Hij had niets om over te klagen thuis; het was immers een van de grote, luxe huizen. Je ouders die alles voor je betalen? Wie zou weg gegaan zijn? Maar Jeydon had behoefte aan vrijheid; altijd maar dat gedoe met zijn moeder, dat ze hem opbelde hoelaat hij thuis was en ga zo maar verder. Het begon hem zwaar te irriteren, als sinds dat hij een jaar of veertien was. En nu was hij negentien, oud genoeg om op eigen beentjes te leven en te wonen. En zo was de dag dat hij negentien werd, de dag dat zijn koffers buiten stonden en hij direct weg was. Snel graaide hij wat spullen mee, zijn sleutels, wat losgeld en schoot de voordeur uit. Het was te heet om met deze tempratuur binnen te zitten, dus besloot hij naar het meer te gaan waar de verhuurder van zijn appartement hem over had vertelt. Een voordeel van zijn ouders; ze hadden aangeboden om zijn appartement het eerste jaar te betalen, tot hij een vaste baan kreeg. Dus was hij ondertussen opzoek naar werk gegaan, waar uiteindelijk weinig uit was gekomen. Nog steeds was hij werkloos, maar ach, hij hoefde niks te betalen, zelfs geld voor zijn voedsel werd betaald. Het meer leek op een redelijke loop afstand van zijn huis, dus zette hij het maar op het lopen. Het was prachtig buiten; de zon scheen, de lucht was blauw, echt hét perfecte weer.

Het meer was al bijna zichtbaar en plotseling stond hij stil. Hij vloekte zacht; zwembroek vergeten. Ach, waarom niet? Met z’n kleren kon hij er ook makkelijk in. Toen hij bij de grote steiger aankwam, liet hij zich het water inglijden. Het water had rond deze tijd een aangename tempratuur gekregen. Een zucht verliet zijn keel; dit was pas leven. Plotseling merkte hij iemand anders op in het water, een meisje. Hij trok zich zelf het water uit, schudde zijn haar uit als een natte hond. Een glimlach verscheen op zijn gezicht toen het meisje richting de steiger kwam en zichzelf omhoog trok. Haar lange, blonde haren streken over haar schouders. Ze bleef zitten, leek bijna in slaap te zijn gevallen. Langzaam liep hij op het meisje af. “Hallo, is daar iemand?” Langzaam gleed hij op de plek naast haar, ging rustig zitten. Het genoot even van de zon en keek toen naar het meisje dat toch nog enkele meters van hem afzat. ’Heerlijk weer, niet waar?’ glimlachte hij. Even liet hij zijn voeten het water inglijden, spetterde wat water omhoog. ’Ik ben Jeydon’ Hij schonk het meisje nog een glimlach, haalde zijn voeten nogmaals door het water.

Gast


Gast
Ze keek om zich heen en zag een jongen op haar af komen. Van wat ze ervan kon zien zag hij er niet heel verkeert uit. Hij kwam naast haar zitten en ze keek hem met een glimlach aan. ’Heerlijk weer, niet waar?’ zei hij met een prachtige stem. "Ja zeker, en lekker water" zei ze lachend. Haar bruine ogen gleden over zijn lichaam en bleven hangen bij zijn ogen. Hij had van die sprekende ogen waar je uren naar kon kijken. Zijn stem verstoorde haar blik. ’Ik ben Jeydon’ zei hij weer. Aangenaam, ik ben Brooke zei ze met een glimlach. Alles goed? zei ze vriendelijk. Ze was altijd zo slecht in van die gesprekken maar probeerde er wel wat van te maken. Opeens klonk en een luid gezoem van uit haar tas. Ze stond op en pakte haar telefoon eruit. Haar vader belde haar. Toen ze dat zag drukte hem weg en kwam weer langs Jeydon zitten. "Pfff, vaders" Zei ze met een diepe zucht. Ze had altijd zo veel problemen met hem. Hij wilde alles voor haar bepalen terwijl ze dat prima zelf kon doen. Niemand hoefde voor haar te beslissen wat ze wel en niet moest doen. Daar had ze zo'n hekel aan. Het was echt tijd dat ze uit huis moest maar kreeg gewoon geen leuk appartementje gevonden hier in de buurt. Natuurlijk waren er zat vrij maar dan kilometers hier vandaan. Dat was helemaal niet fijn met haar werk en haar paard natuurlijk. Met een glimlach keek ze hem weer aan en spetterde met haar voet wat in het water. "Woon je hier al lang?" Vroeg ze terwijl ze naar het water keek. In haar ooghoeken zag ze Jeydon zitten en gooide met haar voet wat water in zijn richtig. Meteen trok ze haar voeten terg en keek hem lachend aan.


Sorry ben echt zwaar inspi loos!

Gast


Gast
"Ja zeker, en lekker water" sprak het meisje lachend. Hij glimlachte, hield zijn hoofd wat naar achter om van de zon te genieten. Het weer was prachtig; de zon scheen en de lucht was blauw. De standaard gedachte om het weer te beschrijven. Hij zag dat het meisje naar hem keek, maar dat vond hij niet erg. Hij was niet het type dat verslaafd was aan aandacht, zeker niet van meisjes. Hij was het gewoon gewend dat iedereen hem bekeek, waarschijnlijk omdat hij totaal niet uit deze buurt kwam. Hij haalde zijn hand door zijn haar en keek naar het meisje. Aangenaam, ik ben Brooke zei ze met een glimlach. Brooke? Hij had de naam nog nooit gehoord, maar het was een mooie naam vond hij. Alles goed? klonk haar stem vriendelijk. Hij knikte, antwoordde; ’Ja, met jou?’ Het was een kort antwoord, maar hij kon er ook niet veel meer van maken. Hij was nooit echt het spraakzame type, maar als het moest kon hij zich gemakkelijk uit problemen praten. Toen hij nog op school zat had hij de smoesje klaar liggen en iedereen geloofde hem. Zijn moeder zei altijd dat het kwam door zijn zachte, vriendelijke stem in combinatie met zijn ogen. Het leek hem maar raar, dat je iemand kon geloven vanwege zijn ogen, maar ach, zijn moeder had vast gelijk. Uit het meisje haar tas klonk een gezoem, het gezoem dat hij herkende van vanochtend. Een mobieltje. Het meisje stond op, pakte haar mobiel er uit. "Pfff, vaders" Zei ze met een diepe zucht. Ze had de persoon duidelijk weg gedrukt, maar nu het haar vader bleek te zijn ontspande hij meer. Ze zaten dus op de zelfde lijn; beide vervelende ouders. Of vader, misschien had zij niet zo’n vervelende moeder. Het meisje haalde haar voet door het water en hij deed haar na. Nog steeds zat hij, bungelend met zijn voeten onder hem. Hij grinnikte, genoot nog steeds van de zon. "Woon je hier al lang?" vroeg ze. Direct schudde hij zijn hoofd; ’Nee, misschien net een week’ Hij glimlachte, liet zijn blik even over het water glijden en zuchtte. Nog even, dan kwam zijn zusje misschien bij hem wonen. Ze had eindelijk het stadium bereikt waarbij ze gek werd van haar ouders en nu had ze hem gebeld of ze langs mocht komen. Het meisje spatte wat water in zijn richting en hij grinnikte. ’En hoelang woon jij al in deze buurt?’ Hij liet zijn blik weer even over het meisje glijden, was het een paarden meisje? Alli had gelijk de omgeving gecheckt; er waren genoeg manege’s in de buurt. Hij was niet bang voor paarden, maar kwam er eigenlijk liever niet in de buurt. Hij besloot het maar niet te vragen. Hij voelde zijn mobiel trillen en haalde hem uit zijn zak. Hij wierp even een blik op het meisje, het was best onbeleefd om zo te sms’en naast iemand. Hij haalde zijn iphone van lock, klikte op het sms-icoontje. Jey, Ik houdt het niet meer vol. Kom je me alsjeblieft ophalen? xx Allinator. Hij zuchtte, type in een snelle beweging wat terug. Hij schoof zijn phone weer terug in zijn zak.

Gast


Gast
’Ja, met jou?’ zei hij knikkend. 'Met mij gaat alles prima hoor!' zei ze lachend en keek hem in zijn ogen aan. Hij had van die sprekende heldere ogen die je niet vaak zag bij een jongen. Niet dat het er meisjes achtig uitzag, maar veel jongens hadden wat doffere ogen. Ze keek naar haar voeten waarmee ze in het water spetterde en wreef ze wat over elkaar. Het was prachtig weer, de warmste dag van de week zou het worden. Voor ons was het wel lekker maar de paarden zaten met al die rot vliegen. Hij schudde nee met zijn hoofd en antwoordde, ’Nee, misschien net een week’ op haar vraag. Dat was niet erg lang, kort zelfs. 'Dan ben je er echt nog maar net' Zei ze ginnikend. ’En hoelang woon jij al in deze buurt?’ vroeg hij vriendelijk. Pff hoelang ze hier al woonde, een jaar of twee misschien wel 3. Ow en vroegen ook nog.. 'Even tellen hoor.. Met vroeger erbij ongeveer 8 jaar' Zei ze knikkend. Ze hoorde een telefoon trillen en keek naar haar tas. Dit keer was het niet haar mobiel. De jongen wilde zijn mobiel pakken maar keek haar eerst aan. 'Pak maar hoor' Zei ze vriendelijk. Ach dat was ze wel gewent, als ze met haar vrienden opstap ging zaten ze constant op hun telefoon. Nou kon ze zelf ook geen leven zonder telefoon voorstellen hoor, maar even kon het wel. Toen Jeydon aan het smsen was sprong ze op en liep naar haar tas, ergens had ze nog een pak koeken die ze mee genomen had. Na wat grabbelen in haar tas kwam er eindelijk wat naar boven. Het was een pak met krakelingen. Ze ging weer naast hem zitten en bood hem er een aan. 'Krakeling?' vroeg ze met een vriendelijke stem. Krakelings kon je echt uren blijven eten, als je er een pakte kwam er al snel een tweede achteraan.

-Flut..



Gast


Gast
'Met mij gaat alles prima hoor!' sprak het meisje lachend. Vervolgens richtte het meisje haar blik op haar voeten, die ze half in het water hield. Hij trok zijn voeten op, onderzocht zijn sneakers. Aha, dat was hij dus vergeten; zijn schoenen uit doen. Hij haalde zijn schouders op; hij had er thuis toch genoeg. 'Dan ben je er echt nog maar net' Antwoordde het meisje over 'hoe lang woon je hier al' vraag. Hij knikte; hij woonde hier inderdaad nog maar net. Maar toch had hij de stad behoorlijk verkend; hij wist nu al het verschil tussen een aantal gebieden. 'Even tellen hoor.. Met vroeger erbij ongeveer 8 jaar' Pfoe. Dat was behoorlijk lang. Hij had nooit ergens langer gewoond dan 3 jaar, in verband met zijn vader zijn werk. Zijn vader was het type dat nooit langer dan een jaar het zelfde werk kon hebben en als er niet genoeg werk meer in de buurt was, gingen ze verhuizen. 'Pak maar hoor' Hoorde hij Brooke zeggen toen hij zijn mobiel wou pakken. Snel antwoordde hij op het sms'je van zijn zusje en zag hoe Brooke opstond en naar haar tas liep. 'Krakeling?' vroeg ze, terwijl ze hem er een voor hield. Hij schudde zijn hoofd; 'Bedankt, maar ik heb al gegeten.' Hij glimlachte even, haalde vervolgens een tasje onder zijn shirt vandaan. 'Suikerziekte' Verzuchtte hij, terwijl hij het blauwe tasje tussen zijn handen liet bungelen. Hij stopte het weer weg. Zijn vrienden waren er aangewend; om het uur moest hij controleren en om de twee uur moest hij prikken. Eigenlijk zou hij een kastje moeten, maar dat stond hem teveel in de weg met het sporten. Over sporten gesproken..'Ik hoorde dat er een manege in de buurt was..Rijd je paard?' Hij keek haar een beetje schuin aan. Zelf was hij niet echt een paarden-fan, maar het paard was wel een van zijn favoriete dieren. Om naar te kijken en om te tekenen. Niet dat hij goed kon tekenen, vond hij zelf, maar het leek al aardig op een paard. Het waren in ieder geval geen stokpaardjes meer. Hij had enkele keren op het paard van zijn zusje gereden, maar dat had er ook niet echt geweldig uit gezien. Hij was er altijd óf afgestapt óf hij rolde er al af. Alli zou misschien bij hem in het appartement gaan wonen, maar dat zou betekenen dat zij het enigste meisje was. Misschien moest hij dan toch nog maar eens opzoek naar een andere room-mate.

Gast


Gast
Hij knikte en haalde zijn voeten op. Een binnensmonds lachje verliet haar buik toen ze zag dat zijn schoenen kledder nat waren. "Slim!" zei ze lachend. Ze slokte nog een krakeling naar binnen terwijl hij iets sms'te. Toen zijn telefoon weer in zijn broekzak verdween duwde ze het pak krakelingen voor zijn neus. 'Bedankt, maar ik heb al gegeten.' zei hij vriendelijk. "Je weet niet wat je mist!" zei ze terwijl ze weer een krakeling naar binnen werkte. intussen haalde Jeydon een blauw tasje onder zijn shirt vandaan. 'Suikerziekte' zei hij met een diepe zucht. "Balen, Maar je raakt er vast wel aan gewent." zei ze met een glimlach. Ze propte het lege bakje van de krakelingen in haar tas en wiebelde nog wat met haar voet in het water. 'Ik hoorde dat er een manege in de buurt was..Rijd je paard?' zei hij. "Ja dat klopt, wel meer dan een. Ja ik rijd ook paard. Jij?". Ze keek wat rond en haar ogen gleden naar de lucht. Hij was mooi helder en de zon stond boven aan de lucht. Op dit tijdstip van de dag was de temperatuur erg aangenaam en een duik zou dan ook niet erg zijn. Ze sprong overeind en dook het water in. De spetters vlogen in het rond en daalde weer naar het water. Na enkele seconde kwam ze weer boven en gooide haar haar naar achteren. "Sorry het was te verleidelijk." zei ze lachend. Ze krabbelde weer naar de kant en pakte met een hand de steiger vast. Met een brede glimlach keek ze Jeydon aan. "Kom je ook nog of ben je een schijterd." Zei ze met een serieuze stem. Met haar hand gooide ze wat water in zijn richting om hem op te jutten. Ze liet zich naar achteren vallen en zwom weg. Toen ze ongeveer 15 meter van de kant af was stopte ze, gelukkig kon ze nog staan want van dat getrappel werd je aardig moe. Met een vinger veegde ze onder haar ogen door om haar uitgelopen make-up eraf te halen. Dat had je altijd tijdens het zwemmen en als je geen waterproof op had.

-Hier heb ik serieus 2 dagen over gedaan x.-

Gast


Gast
Hij hoorde het meisje lachen; "Slim!" . Hij zag hoe het meisje nog zo'n koek-ding naar binnen werkte, hij had het zelf nog nooit gehad. "Je weet niet wat je mist!" Sprak het meisje. Ze had gelijk; hij wist niet wat hij miste, omdat hij het zelf nog nooit had gehad. Het was een simpel iets; wat een boer niet kent, dat vreet ie niet, zoals zijn vader altijd had gezegd, "Balen, Maar je raakt er vast wel aan gewent." Reageerde ze op zijn antwoord. Hij knikte even en volgde toen met zijn ogen de handen van het meisje, die het lege bakje, waar zojuist nog een soort koek in had gezeten, weer terug in haar tas stopte. "Ja dat klopt, wel meer dan een. Ja ik rijd ook paard. Jij?". Hij glimlachte even; hij had eigenlijk ook niet anders verwacht. Hij haalde z'n schouders op; 'Néh, nooit paard gereden. Maar vind het wel prachtige dieren' Waarbij nog een glimlach niet uit te sluiten was. Brooke sprong overeind en dook het water in. Spetters water raakte zijn gezicht. Gelijk schoot Jeydon opzij en zag vervolgens het meisje weer boven water komen. "Sorry het was te verleidelijk." sprak ze lachend. Ze pakte de steiger vast en keek hem aan met grote glimlach, dé glimlach. Zo'n glimlach die je kriebels kon geven, ook al kende je het meisje nog maar enkele minuten. Even bleef hij daar verstrakt zitten, haalde vervolgens zijn hand door zijn haar.
"Kom je ook nog of ben je een schijterd." Spra haar stem vervolgens op een nogal serieuze toon. Ze spetterde nog wat water om hem af, wat Jeydon gelijk naar achter deed schuiven. Hij was niet bang voor water ofzo, maar hij had nogal bezittingen in zijn zak die niet nat móchten worden. Het meisje liet zich weer naar achteren vallen en zwom weg. Het meisje stopte ergens in het meer. Grijnzend schudde Jeydon zijn hoofd, toverde zijn Iphone, een bruine portemonnee van leer en z'n blauwe tasje te voorschijn. Hij trok zijn shirt over zijn hoofd, dan had hij tenminsten nog iets droogs om aan te trekken, en wikkelde daar zijn spullen mee in. Zo, die bleven droog. Hij nam een hap lucht, nam een soepele duik het water in en kwam vervolgens weer naar boven. Hij haalde zijn hand weer door zijn haar om het naar achter te krijgen en ging vervolgens weer onderwater. Toen hij het gevoel kreeg dat hij dicht genoeg bij het meisje was, kwam hij weer naar boven. Hij wierp een vluchtige blik op zijn horloge, die god-zij-dank waterproof was, en zag dat het inmiddels alweer té laat was. Over een half-uurtje zou zijn moeder bij hem thuis komen om te, ja, wat eigenlijk? Waarschijnlijk wou ze gewoon weten hoe hij nu leefde en ze zou hem uiteindelijk weer smeken om terug te komen. En éwmygód, hij moest nog opruimen. Hij had inmiddels afwas staan voor 3 weken, dat zowel in de keuken stond als in andere delen van het huis. Zuchtend liet hij zichzelf weer onderwater zakken, liet even zijn hand langs haar been glijden. 'Éw, een vis!' Gilde hij, waarbij hij enkele stappen opzij deed. Hij lachte even, liet toen zijn blik weer over het meisje gaan. 'Het spijt me, Brooke. Maar ik moet weer eens schoomaker-tje gaan spelen' Grapte hij, waarbij hij zijn hand nog even door het water liet gaan. 'Anders, spreken we vanavond ergens af' Glimlachte hij. Eerste keer dat je iemand mee uitvraagt in HH; Check. 'Ik ben zo nieuw dat ik nog niet eens weet over leuke restaurantjes ofzo, dus misschien dat je jou favoriete plekje kunt laten zien?' Stelde hij voor. Hij had inderdaad nog niks anders gezien dan zijn huis, en de supermarkt, dus een goed café of iets, kon hij wel gebruiken. Zuchtend haalde hij nog even zijn hand door het water.

[Wow, hij is best lang. ;d]

Gast


Gast
Hij glimlachte en haalde zijn schouders op. 'Néh, nooit paard gereden. Maar vind het wel prachtige dieren' ze grinnikte even. 'Aah, kom maar een keer rijden op me paard' Ze haalde een elastiekje van haar arm af en deed haar haren op een knot sprong het water in toen ze wat verder het water in was zag ze dat Jeydon zich toch had bedacht. Hij haalde zijn telefoon uit zijn broekzak en zijn tasje onder zijn shirt vandaan. even later trok hij zijn shirt ook uit en sprong het water in. Van Brooke had hij nog wel even op de stijger mogen blijven zitten, zijn buikje zag er niet echt verkeert uit. Jeydon zwom onderwater steeds dichterbij. Hij kwam even boven om lucht te happen en zwom onderwater weer verder. Net voor haar kwam hij weer boven. Met een glimlach keek ze hem aan. Hij keek op zijn horloge en het zag er naar uit dat hij nog ergens heen moest. Hij liet zich weer onderwater zakken. Opeens gleed er iets langs haar been ze sprong naar achteren. 'Éw, een vis!' riep Jeydon lachend. 'Jij, jij gemenerd.' Ze liep op hem af en gaf hem een duw. Ze lachte en zwom weer een stuk achteren. 'Het spijt me, Brooke. 'Maar ik moet weer eens schoomaker-tje gaan spelen.' even moest ze lachen. 'Laat me raden, je moeder komt op bezoek!' dat was altijd als je moest opruimen. 'Anders, spreken we vanavond ergens af' Ja dat was wel gezellig. 'Lijkt me leuk!' zei ze glimlachend. 'Ik ben zo nieuw dat ik nog niet eens weet over leuke restaurantjes ofzo, dus misschien dat je jou favoriete plekje kunt laten zien?' wist hij nog helemaal niets? nouja eigenlijk wel logisch hij is er nog maar 2 weken is. 'Hmm, ja ik weet wel wat leuks. Weet je waar de bioscoop is? rechts daar langs dat is wel een leuk tentje! Zie ik je daar wel!' Dat werd wel gezellig. Samen met Jeydon zwom ze naar de kant. Ze klom op de stijger en kneep haar shirtje uit. Ach wat maakte het ook uit, het was lekker weer!Ze pakte al haar spullen bij elkaar en stond op. 'Dan ga ik, zie je straks wel! Ik zal wel reserveren!' zei ze met een glimlach en stapte op haar fiets. toen ze een eindje weg was keek ze nog een keer om. Ook van een afstandje zag hij er niet erg verkeerd uit.
Toen ze thuis aankwam zette ze haar fiets in de schuur en ging naar binnen. Toen ze binnen kwam kwam Streep meteen op haar afgelopen. 'Hallo jongen!' ze aaide hem over zijn hoofd en liep naar boven. Even de tijd had ze wel om nog in haar bed te kruipen. Ze zette haar telefoon wekker en ging liggen. Het duurde niet lang of ze sliep. Na ongeveer anderhalf uur ging haar wekker af en schoot ze op. Nu al.. Ze kroop uit bed en strekte zich goed uit. Dan moest ze zich maar is klaar gaan maken. Ze liep de badkamer in en stapte de douche in. Na enkele minuten was ze klaar met douchen en stond ze in haar kamer wat leuke kleren bij elkaar te zoeken. Alle leuke jurkjes die ze had lagen op haar bed, nu moest ze alleen nog een keuze maken. Na elk jurkje goed bestudeert te hebben had ze toch een keuze kunnen maken. Ze keek op de klok, ze was al weer een uur verder, ze moest maar eens op gaan schieten. Ze begon maar aan haar haren en make-up die na een uur ook klaar waren. Ze liep naar beneden en pakte een paar pumps uit de schoenenkast. Ja ze was er helemaal klaar voor. Ze pakte haar telefoon en belde een taxibedrijf. Ze zouden er over 10 minuten zijn, en dat was ook zo. Toen ze bij de eindbestemming waren stapte ze uit en pakte 20 euro uit haar tasje die ze aan de chauffeur gaf. Bij de ingang stond en man die over de reserveringen ging. 'Hallo, ik had gereserveerd op de naam Brooke Rodriguez.' Met een glimlach keek ze dan man aan en liet an een glimp door het restaurant glijden, zal hij er al zitten. 'Ja mevrouw, deze man wijst u tafel aan.' Terwijl ze rond keek liep ze achter de man aan die haar even later de tafel aanwees. Helaas Jeydon was er nog niet. Ze ober kwam al meteen aan lopen toen ze ging zitten. 'Wilt u iets te drinken?' Vroeg hij met een nette stem. 'Nee bedankt, ik wacht even.' Ze keek de ober vriendelijk aan. Ze bleef naar de ingang kijken hopend dat hij snel zou komen, zou hij het wel gevonden krijgen? Net toen ze weg wilde kijken leek het erop dat hij bij de ingang stond.


haar kleding
Spoiler:



BAM!

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum