Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

My sisther ... <3

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 My sisther ... <3 op di mei 31, 2011 7:41 pm

Nerena


De klok sloeg 6 uur toen Nerena haar auto uitstapte. Ze had een auto rit van ongeveer 3 uur achter de rug. Ze sloeg de auto deur met een klap dicht. Meteen begon Fly te blaffen. Fly was de hond van Nerena en ook haar allerbeste vriend. Ze zette haar zonnebril op haar hoofd en zuchtte diep. Een traan rolde over haar wang. Ze knipperde even en veegde hem toen weg. Nerena kwam bij haar ouders weg. Een half jaar geleden kreeg ze een telefoontje dat haar zus vreselijk ziek was. Kanker had de dokter gezegd. Nerena had toen haar koffers gepakt en was meteen naar haar zus gereden die bij haar ouders woonde. Nerena is overal met haar zus naar toe gegaan, elke operatie en kuren hebben ze samen doorstaan. Maar nu een jaar later is haar zus overleden. Alle medicijnen, kuren, operaties en steun hebben niet geholpen. Ze kwam net van de begrafenis. Iedereen was verdrietig en huilde.

Ze had geen zin om nu binnen te zitten en dan te gaan huilen. Ze moest door met haar leven hoe erg dat ook was. Ze slikte even en pakte toen de riem van Fly. Toen ze de kofferbak open deed sprong ze er gelijk uit. Ze klikte de riem aan haar halsband en begon met Fly te lopen. Haar IPod had ze nog steeds in haar zak zitten. Ze deed de oortjes in en zocht een leuk nummer op. ‘Love over Healing’ van Kane was een heel mooi nummer. Ze bewoog haar lippen en zong het liedje mee zonder geluid. Ze kon er zelf ook niks aan doen dat haar zus niet meer leefde maar ze had wel het gevoel dat ze er iets aan kon doen. Met tranen in haar ogen liep ze naar het park toe. Ze had hier geen vrienden, beter gezegd hellemaal niemand. Vlak voor dat ene telefoontje woonde ze hier een week en toen begon de ellende. Ze heeft nooit echt in dit huis kunnen wonen.

Bij het park aangekomen waren er een paar mensen met honden. Fly reageerde blij en blafte een paar keer. Fly had nergens last van en was niet verdrietig. Met tranen over haar wangen en uitgelopen mascara en rode ogen liep ze verder. Over het bruggetje naar het bankje waar je uitkeek over een groot meer. De zon ging beetje bij beetje onder. Ze was net op tijd om van de zonsondergang te genieten. Ze kon niet glimlachen en aan leuke dingen denken. Ze wou iemand die haar troostte. Haar moeder was er wel altijd voor haar geweest maar die kon niet mee verhuizen. Ze snikte verder en ging op het bankje liggen, terwijl Fly los in het park met andere honden speelde.

[Mido]Rolling Eyes



Laatst aangepast door Nerena op wo jun 01, 2011 9:46 pm; in totaal 1 keer bewerkt

2 Re: My sisther ... <3 op wo jun 01, 2011 9:27 pm

Mido

avatar
Mido liep met zijn gitaar op zijn rug door het park heen. Lucky liep voorop los natuurlijk. Hij was erg vrolijk, maar Mido niet echt. Echscheiding was eindelijk helemaal opgelost. Hij had de papieren ondertekend en was er klaar mee, dacht hij. Hij moest elke keer weer denken aan zijn kleine meissie Nikita die bij Esmée woonde. Hij wilde dit echt niet.. Maar blijkbaar had hij iets vreselijks gedaan die ene avond. Zuchtend liep hij verder en dacht er niet meer over na. Hij zag een ander hondje dat op hen af kwam lopen. Lucky begon vrolijk met het hondje te spelen. Mido keek even nieuwsgierig waar zijn baasje was. Maar toen hij beter zag, was het een meisje. "Heey meid" glimlachte hij naar de hond en aaide het over haar hoofdje. "Waar is je baasje?" vroeg Mido en gaf nog een aai over der bolletje. Het hondje keek hem met een scheef hoofdje aan en rende toen weg. Lucky rende er achter aan en blafte luid. "LUCKY WACHT!!" riep mido zijn hond achter na. Mido stond gauw op en rende er acher aan. "Lucky hier!" riep hij maar hij kon zijn lach niet inhouden. De hond stopte voor een meisje dat aan het huilen was, dat Mido gelijk deed stoppen met rennen. Mido bekeek het meisje eens goed. Blonde haren, mooie ogen en natuurlijk een mooi lichaam. Maar daar keek hij niet echt naar. Het eerste wat hem te binnenschoot, zijn gitaar! Mido deed heel zachtjes zodat ze hem niet zou zien zijn gitaar van zijn rug af en pakte zijn plackdrum. Hij haalde een aantal keer goed adem en stond toen op en liep naar haar toe. Hij begon te spelen op zijn zwarte gitaar.

Oh, why you look so sad?
Tears are in your eyes
Come on and come to me now
Don't be ashamed to cry
let me see you through
Cause I've seen the dark side too
When the night falls on you
you don't know what to do
Nothing you confess
could make me love you less
I'll stand by you, I'll stand by you
won't let nobody hurt you
I'll stand by you

So, if you're mad get mad
don't hold it all inside
Come on and talk to me now
And hey, what you got to hide?
I get angry too
But I'm alot like you
When you're standing at the crossroads
don't know which path to choose
Let me come along, cause
even if your wrong
I'll stand by you, I'll stand by you
won't let nobody hurt you
I'll stand by you

Take me into your darkest hour
and I'll never desert you
I'll stand by you.

And when, when the night falls on you, baby
you're feeling all alone
You won't be on your own, I'll stand by you
I'll stand by you
I'll stand by you
won't let nobody hurt you
I'll stand by you
Take me in into your darkest hour and
I'll never desert you
I'll stand by you

Toen hij klaar was keek hij naar het meisje. "Heey mijn naam is Mido Cremfield" glimlachte hij. "Gaat het een beetje meis?" vroeg hij nieuwsgierig en ging naast haar ziten.

3 Re: My sisther ... <3 op wo jun 01, 2011 9:45 pm

Nerena


Nerena zat nu al een poosje op het zelfde bankje te huilen. De zon was inmiddels onder gegaan en de lantaarnpalen sprongen aan. Het was een fel licht in de ogen van Nerena. Als ze nu naar huis zou gaan was het koud en had ze een oud bed om op te slapen. Ze was er nooit aan toe gekomen om het huis te gaan verbouwen door de ziekte van haar zus. Achter zich hoorde ze een jongensstem en een gitaar spelen. Voorzichtig keek ze om. Een knappe jongen van ongeveer 24/25 jaar stond op zijn gitaar te spelen. De jongen keek haar aan. Was het liedje voor haar bedoeld ? Ze keek omhoog de jongen zag er leuk uit. Ze bloosde en veegde een paar tranen weg. Een vlugge glimlach verscheen op haar gezicht. Nadat het liedje was afgelopen ging de jongen naast haar zitten. Hij stelde zichzelf voor ‘Mido Cremfield’. Gaat het een beetje vroeg Mido. “Om eerlijk te zijn niet echt. De begrafenis van mijn zus was gisteren. Ze heeft een jaar lang kanker gehad en is toen overleden. Ik ben naar mijn zus toe gegaan en heb daar een halfjaar gewoond. Ik zit middenin de verbouwing van mijn eigen huis en kan er niet eens fatsoenlijk eten. Mijn hond Fly moet ik voor zorgen en als ik niet snel een baantje krijg moet ik uit mijn huis en raak ik mijn paardje Chanel kwijt.” Antwoordde Nerena eerlijk tegenover Mido.

4 Re: My sisther ... <3 op wo jun 01, 2011 9:55 pm

Mido

avatar
Mido luisterde geinteseerd naar het verhaal van het meisje naast zich. Mido sloeg zijn armen rond Nerena en knuffelde haar stevig. "Dat is heel erg naar voor je .. Als je wilt kan ik je helpen met je verbouwing" bood mido vriendelijk aan. De sterren waren mooi en Mido voelde zich ergens schuldig. Dit meisje was ongeveer tussen de 17 en de 20, en hij wilde niet als een pedofiel over komen. Hij heeft daar namelijk als eens voor gezeten een paar uurtjes omdat ze dachten dat hij pedo was. Zo raar zomaar een paar uur gezeten voor niks. Hij hielp het arme meisje alleen maar. "Nou, uhm ik zoek nog werknemers op mijn ranch. Je kan daar wel een tijdje werken voor je geld als je dat wilt " glimlachte Mido naar het meisje. "En je kan je paard daar ook stallen dan gaat er een gedeelte van je salaris naar het verhuur van de stal vanaf maar je verdient genoeg als je fulltime werkt" glimlachte hij. "Ik neem Lucky ook altijd mee naar me werk, die laat ik meestal dan in de weides spelen achter waar de paarden niet komen, daar kan je hem dan los laten spelen met lucky als je wilt". Lucky was aan het spelen met fly. Mido keek er even naar en had ondertussen Nerena al los gelaten. Het was een mooie avond. De sterren waren schitterend en de maan was vol vanacht. Mido keek even op zijn horloge. "Het is al weer half 11" mompelde hij zachtjes. "Hm, ik neem aan dat je nog niks hebt gegeten. Wat dacht je dat je vanavond bij mij komt logeren?" vroeg Mido. "Dan gaan we film kijken en wat eten, en dan krijg je je eigen kamer en kan je in een echt bed slapen. Je mag zolang blijven als je wilt, en dan kan ik je huis mee helpen met verbouwen als je wilt" glimlachte Mido naar het meisje. "Of ben je zo opgevoed dat je van je ouders niet alleen naar een vreemdelings huis mag komen?" grijnsde hij speels. "Want dan heb ik wel een ander idee, dan gaan we eerst uiteten op mijn kosten en naar de biosscoop en dan kan je ook met me mee naar huis want dan ben ik geen vreemdeling meer" giegelde mido. "En als je wilt kan je de hele avond tegen me praten over je gevoelens, want volgens mij heb je dat wel nodig" knipoogde de jongen naar het meisje.

5 Re: My sisther ... <3 op wo jun 01, 2011 10:27 pm

Nerena


Mido was zeker weten een hele aardige en knappe jongen. Nadat Nerena haar hele verhaal had verteld sloeg Mido een hand om haar heen. Ze voelde een vlaag van warmte over zich heen komen. Ze begon opnieuw te huilen uit blijdschap ?! Dat is heel erg naar voor je .. Als je wilt kan ik je helpen met je verbouwing. Had Mido tegen haar gezegd. Ze wou ook niet afhankelijk van hem zijn. “Dat is heel erg lief maar dat hoeft echt niet.” Het kwam misschien ondankbaar over maar ze kende hem nauwelijks. Nou, uhm ik zoek nog werknemers op mijn ranch. Je kan daar wel een tijdje werken voor je geld als je dat wilt. Vertelde Mido daarna aan Nerena. Nerena vond het wel heel spannend allemaal. Ze had nooit verwacht dat Mido een eigen ranch had. “Ja is goed moet ik ook solliciteren en zo ?” Vroeg ze daarna met een kleine glimlach. Haar tranen droogde een beetje op in het avond briesje. En je kan je paard daar ook stallen dan gaat er een gedeelte van je salaris naar het verhuur van de stal vanaf maar je verdient genoeg als je fulltime werkt. Dat was een mooie manier om Chanel te houden. “Ja is prima.” Nerena bloosde. Alle ellende die ze het afgelopen jaar had meegemaakt kon allemaal goed worden gemaakt in een avond. Alle problemen waren dan opgelost. Maar ze wou ook niet verkeerd overkomen. Ik neem Lucky ook altijd mee naar me werk, die laat ik meestal dan in de weides spelen achter waar de paarden niet komen, daar kan je hem dan los laten spelen met Lucky als je wilt. “Ja is goed zo te zien kunnen ze het prima vinden met zijn tweetjes.” Nerena keek achterom en zag de 2 hondjes vrolijk met elkaar spelen. Hun staarten kwispelden in het rond. Fly sprong op en neer terwijl Lucky op zijn rug lag. Ze hoorde zachtjes zeggen dat het al half 11 was van Mido. Nerena had hier al een paar uurtjes gelegen dus. Hm, ik neem aan dat je nog niks hebt gegeten. Wat dacht je dat je vanavond bij mij komt logeren? Vroeg Mido heel vriendelijk. “Als het niet teveel moeite is ?” Vroeg Nerena aan Mido. Ze wou best bij hem logeren maar ze moest ook geen last van hem worden. Dan gaan we film kijken en wat eten, en dan krijg je je eigen kamer en kan je in een echt bed slapen. Je mag zolang blijven als je wilt, en dan kan ik je huis mee helpen met verbouwen als je wilt. Het was net een droom. Ze kneep haarzelf even om te kijken of het wel echt was. Een hartstikke leuke jongen die haar allemaal dingen aanbied. En vannacht bij hem logeren zou te gek zijn. “Als het allemaal kan ?” Nerena werd er hellemaal blij van. Of ben je zo opgevoed dat je van je ouders niet alleen naar een vreemdeling’s huis mag komen ? Nerena begon te lachen en knikte nee. Want dan heb ik wel een ander idee, dan gaan we eerst uit eten op mijn kosten en naar de bioscoop en dan kan je ook met me mee naar huis want dan ben ik geen vreemdeling meer. “Voor mij ben je al geen vreemdeling meer. Je hebt ene lied voor me gezongen en hebt me getroost.” Lachte ze vriendelijk terug. En als je wilt kan je de hele avond tegen me praten over je gevoelens, want volgens mij heb je dat wel nodig. “Inderdaad er is zoveel gebeurd dat ik aan niemand kan vertellen. Kan je gedachten lezen misschien ?” het was allemaal precies wat Nerena nodig had. Gewoon een overdosis Liefde. Ze realiseerde zich dat ze nog steeds het korte zwarte jurkje droeg van de begrafenis. Ze rilde een paar keer en wreef met haar handen over haar armen. Ze zag er niet uit. Ze had haar jurkje aan hoge blote voeten met aan haar hand hoge hakken waar ze niet meer op kon lopen. Uitgelopen mascara en haar haar dat alle kanten op stond. Maar veel kon het ook niet schelen. Wat op dit moment telde was dat ze bij Mido was en er iemand was die naar haar luisterde. Ze rilde nog een paar keer en floot toen Fly terug. Lucky draafde er braaf achter aan. Ze lachte en wreef over zijn kopie. Door alle heftige emoties kwamen er aan paar tranen die over haar gezicht naar beneden stroomden. Ze belandden als rondjes op de grond. Ze legde haar hand op de schoot van Mido en zei toen stilletjes Bedankt !

6 Re: My sisther ... <3 op vr jun 03, 2011 1:01 pm

Mido

avatar
Mido glimlachte vriendelijk naar het meisje. "Nee, je hoeft niet te soliciteren, en Nee dit alles is niet te veel moeite" grijnsde hij. Mido stond op en pakte de hand van Nerena. "Maar vertel is, je hebt je naam nog niet gezegd! Dus vertel jou naam is " grijnsde hij en liep samen met Nerena hand in hand naar zijn huis. Lucky merkte dit op en rende ineens langs Mido. Hij vond het fijner als hij voorop liep. Fly rende er achter aan. Mido grijnsde. Die honden konden het wel met elkaar vinden. Mido liet de hand van Nerena los en deed zijn handen in zijn zakken. Toen kreeg hij door dat Nerena het koud had. Mido deed zijn jacket uit en gaf die aan Nerena. "Hier, krijg je het misschien wat warmer van" glimlachte hij. Het was een zwarte jas met rode mouwen. Hij was een emo van Rood en zwart. Prachtige kleuren. "Maar vertel is iets over je zelf terwijl we onder weg zijn naar mijn huis. Ik ken je amper je hebt net een groot probleem achter de rug, en ik denk dat je wel aan afleiding toe bent" glimlachte hij. Mido liep samen met dit meisje naar zijn huis. Het was een pracht huis. Mido bekeek Nerena nog eens. Waarom zou ze zo veel verdriet hebben.. Het meisje kon er ook niks aan doen dat haar zusje kanker had.. Maar ergens zie ik schuld in haar ogen staan. Mido zuchtte onopgemerkt en liep verder met aan zijn zijde Nerena.

[ Maak topic aan bij de huizen/dit topic is gedaan ^^ ]

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum