Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Verassing

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Verassing op wo feb 16, 2011 8:33 pm

Gast


Gast
Esmée liep samen met Nikita naar de auto. De spullen lagen er al in. Een tas met flesjes water, en wat lekkers. Niet al teveel, want ze had geen zin om de hele dag met een zware tas rond te lopen. En bovendien waren er genoeg winkeltjes waar ze als het nodig was wat konden halen. Ook de zwemspullen lagen al in de auto. Nikita klom op de achterbank en maakte zichzelf vast. Neuriënd ging ze achter het stuur zitten. Ze draaide zich even om naar achteren. “Zit je goed?” vroeg ze met een glimlach. Ze kreeg een knikje die niet al te veel vrolijkheid uitstraalde. Ze had haar namelijk verteld dat ze even boodschappen gingen doen. Ze vond boodschappen doen nooit zo leuk behalve naar de stad en allerlei winkeltjes afstruinen. Maar nu zouden ze boodschappen gaan doen,. Tenminste, dat had ze gezegd. Wat ze echt gingen doen wist ze nog niet. Nikita wilde al een hele poos naar Duinrell, maar steeds kwam het er niet van. En vandaag was het een geschikte dag om een keer samen wat met Nikita te doen. Mido was werken, de paarden hadden voor de ochtend eten en de rest zou de buurvrouw doen, de stallen waren al uitgemest, en het was mooi weer. Dus ze waren nu op weg naar een pretpark. Ze gingen de snelweg op en vanaf dat moment had Nikita door dat ze heel ergens anders heen gingen. “De supermarkt is toch de andere kant op?” vroeg ze. “Stiekem gaan we helemaal niet naar de supermarkt” zei Esmée met een lachje. Ze vroeg ook waar ze dan wel heen gingen. “ Verrassing!” zei ze terug. De hele weg door bleef ze maar vragen. En toen stond er een bord van Duinrell tussen de bomen dat de parkeerplaats 100 meter verder was. “Is het Duinrell? Dat is het he?” hoorde ze opgewonden vanaf de achterbank. “Ja, we gaan naar Duinrell!” ze draaide de parkeerplaats op en zag dat het al redelijk druk was ondanks dat ze best vroeg waren. Ze haalde alle spullen uit de auto en samen met Nikita liep ze naar de kassa. Hoewel het erg druk was op de parkeerplaats was de rij niet zo heel lang. Ze hoefden maar een kwartiertje te wachten en dat was best kort. Ze hadden wel eens een uur moeten wachten. Ze rekende af voor twee kaartjes en toen stonden ze in Duinrell. “Zo, wat wil je eerst doen?” vroeg ze glimlachend aan Nikita. Ze wist dat ze de leeftijd nog niet had dat ze overal in mocht en durfde dus ze ,liet Nikita steeds kiezen waar ze in wilde en sleurde haar dus niet in allerlei wilde achtbanen. Ze keek haar aan terwijl ze nadacht.

-Nikita-

2 Re: Verassing op wo feb 16, 2011 9:04 pm

Nikita

avatar
Nikita ging met erg veel tegen zin naar de auto en stapte achter in. Ze deed een beetje boos haar gordel om en ging met haar armpjes over elkaar zitten. Toen Esmée vroeg of ze goed zat kon er alleen maar een knikje af zonder lachje. Ze vond het echt niet leuk om boodschappen te doen. Stiekem wilde ze gewoon met haar vader mee naar zijn werk want die deed gewoon dingen met paarden. Met een beetje een boos gezichtje keek ze naar buiten en toen kreeg ze op een gegeven moment door dat ze een andere kant op gingen. "Mama de supermarkt is toch de andere kant op?" Toen Esmée zei dat ze daar helemaal niet naar toe gingen begon Nikita haast om de minuut te vragen waar ze dan wel heen gingen. Na een half uurtje zag Nikita een bord van Duinrell in de berm staan. Nikita begon haast te stuiteren op de achter bank. Terwijl ze dat deed zei ze "Is het Duinrell? Dat is het he?" Toen Esmée de auto had geparkeerd had Nikita al haar gordel los. Helaas kon ze nog niet de auto uit omdat op de achterdeuren een kinderslot zat. Ze moest rustig wachten tot dat Esmée haar de auto uit liet. Toen ze eenmaal in het park waren keek Nikita haar ogen uit. Esmée vroeg waar Nikita als eerste naar toe wilde. Vanaf waar ze stonden zag ze een grootte draaimolen staan. "Daar wil ik heen naar de draaimolen." Ze wees en trok Esmée haast mee. Maar nog voordat ze daar waren zag Nikita een achtbaan die speciaal voor kinderen was. Het was met kikkers en lieverheesbeestjes. Heel even stond ze vol verwondering te kijken en stond ze op de verkeerder plaats en kreeg ze een water straal op der. Daar schrok ze best van en ging gelijk achter Esmée staan.

3 Re: Verassing op wo feb 16, 2011 9:25 pm

Gast


Gast
Nikita zei dat ze graag naar de draaimolen wilde. Dus daar liepen ze dan ook heen. Esmee hield wel haar hand vast, want ze wilde haar liever niet kwijtraken in deze drukte. Opeens zag Nikita wat anders leuks. “Wil je echt in de achtbaan?” vroeg ze een beetje ongeloofwaardig. Maar ze kende die achtbaan wel. Het was een achtbaan speciaal voor kinderen. “nou, vooruit dan” zei ze lachend. De rij was best lang, ze moesten wel een half uur later, maar ze had het er graag voor over. Toen ze eindelijk aan de beurt waren hadden ze ook het beste karretje. Helemaal vooraan! Esmee zelf vond het altijd geweldig om in een achtbaan vooraan te zitten. Dan had je tenminste geen andere mensen voor je waar je dan tegenaan zat te kijken. Toen iedereen zat vertrok hij. Het was geen enge achtbaan, maar als automatisch gilde ze toch met Nikita mee. Voor haar gevoel was het rondje veel te snel afgelopen, en een ander meisje vond het ook. “Nog een keer! Nog een keer!” riep ze alsmaar. En algauw deden alle kinderen mee die in de achtbaan zaten, ook Nikita. En het had effect. Misschien kwam het ook doordat de rij flink geslonken was, maar ze mochten nog een rondje. Ze moest net als de eerste keer haar hoofd steeds naar binnen hauden, want ze had steeds het idee dat ze met haar hoofd tegen de baan aan zou komen, en ook daar had ze geen zin in. Toen het rondje afgelopen was stapten ze uit. Ze zag dat Nikita een lach op haar gezicht had. “Zo, en dan nu de draaimolen?” vroeg ze vrolijk aan Nikita. Nikita stemde in dus liepen ze terug naar de zweefmolen toe. Hier stond een wat minder lange rij, dus ze mochten zo naar binnen. Nikita moest eerst bij een meetpaaltje gaan staan om te kijken of ze al alleen in eens stoeltje mocht zitten, en ze was er net groot genoeg voor. Ze maakte Nikita in de binnenste rij vast en nam toen het stoeltje naast haar in de buitenste rij. Ze wist niet hoe Nikita zulke dingen vond, maar ze wist nog wel dat ze zweefmolens aardig eng vond toen ze ook 6 was.

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum