Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

› renegade

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 › renegade op zo mei 07, 2017 6:36 pm

Mortimer Kovic

avatar


LET ME KEEP THE HONOR.
Het gesprek met Noah had hem stiekem wel nieuwsgierig gemaakt naar haar school. Niet alleen om de lessen die er gegeven werden, maar ook naar de mensen die er rond liepen. Het was zo lang geleden dat hij nog op een school was geweest, en hij vroeg zich af hoe anders het zou zijn. Daarom had hij besloten om op zijn vrije dag naar school te gaan. Ja, dat las je goed. Op een vrije dag. Naar school. Eerlijk waar. Mortimer voelde zich een beetje out of place, maar hij viel qua uiterlijk niet echt op tussen de studenten.

Het viel waarschijnlijk zelfs niet op dat hij hier eigenlijk niet thuis hoorde. Hij keek ondertussen zijn ogen uit, zelfs op de gangen en in een grote ruimte waar op de muur ‘chillspace’ stond geschilderd, werd gewerkt aan van alles en nog wat. Het leek wel een film. Mort was al een tijdje aan het kijken naar een groepje studenten, die bezig waren met schilderen op van die grappige schilders ezels. Ineens werd er op zijn schouder getikt. Verbaasd en een beetje geschrokken draaide hij zich om.

"Ben je nieuw hier?" Vroeg een chick, die echt een stuk kleiner was dan hem en verfstrepen op haar gezicht had. God, wat een wandelend cliché. ”Ehm, sure”, Besloot hij maar te glimlachen. "De schilder opleiding?" Vroeg ze verder. Hij knikte instemmend. Waar was hij mee bezig. "Kom mee doen dan", Stelde ze enthousiast voor. Mort had de kans niet om te weigeren. Hij werd mee gezeuld naar een van de stoelen. "Het thema is religie", Zei ze, waarbij ze een penseel in zijn hand duwde.

Ohboi. Oké, just roll with it. Hij wist niet hoe lang hij hier al zat en waar hij ook alweer mee bezig was, maar uiteindelijk stond het canvas vol. Het had wel iets weg van wat hij in zijn hoofd had gehad. En dit was eigenlijk best wel fun geweest. Tevreden leunde hij achterover, het misvormde jezus-hoofd staarde nogal depressief in de leegte. Hij had wel zijn best gedaan tho, en daar draaide het allemaal op op een school als deze, of niet?

2 Re: › renegade op wo mei 10, 2017 7:35 am

Jonas Darlin

avatar
Jonas vond het heerlijk om terug te keren naar de universiteit waaraan hij gestudeerd had. Goed, nadat hij af was gestudeerd had hij vrij weinig meer gehad aan wat hij allemaal had geleerd, maar hij had goede herinneringen aan de mooie gebouwen en er werkten enkele mensen die hij van de Kerk kende. De jaren na zijn studententijd waren heel wat minder geweest door de situatie met zijn zus, wat het contrast nog sterker maakte.
Nu kwam hij er vaak om gebruik te maken van de uitgebreide bibliotheek en de archieven. Van tijd tot tijd waren er ook vredige protesten waar hij aan deel nam, nog vaker deed hij vrijwilligerswerk.
Maar nu was hij voor een andere reden langs gekomen. Eduard Campbell was dit jaar als docent aangenomen en had hem uitgenodigd als hij geen lezingen had om een kop thee te komen drinken in zijn nieuwe kantoor en bij te praten over wat er was gebeurd sinds de laatste keer dat ze elkaar hadden gezien, en dat was nogal wat.
Hij was al door het langste en lastigste deel van zijn herstelling heen. De monnik moest natuurlijk nog rustig aan doen maar hij kon tenminste weer op beide benen staan zonder om te vallen. Hij nam dus ook rustig de tijd om terug te lopen door de gebouwen van de universiteit, zijn handen achter zijn rug gevouwen en af en toe vriendelijk knikkend naar de studenten die passeerden.
'Oh - wacht! Meneer Darlin!'
Verrast keek hij om. Een meisje dat hij vaag herkende rende op hem af, een brede grijns op zijn gezicht. 'Wat doet u hier?'
Nu herinnerde hij zich wie ze was. Hij kon haar naam niet zo snel bedenken maar hij had haar eens ontmoet en met haar gesproken bij een collecte-actie. 'Ik heb thee gedronken met professor Campbell,' antwoordde hij naar waarheid, maar het meisje leek niet werkelijk naar haar te luisteren. 'Zou u eens willen komen kijken? We zijn bezig met een project over religie, ziet u, en ik dacht nu juist dat u dat interessant zou vinden. En misschien kunt u er nog wat over zeggen?'
Ze keek hem begerig aan en Jonas moest onwillekeurig lachen. 'Natuurlijk.'
Rustig volgde hij haar en vond een groepje kunststudenten die druk in de weer waren met hun projecten. Het meisje keerde terug naar haar ezel en Jonas besloot om even rond te kijken nu hij er toch was. Een van de eerste werken trok onwillekeurig toch zijn aandacht: een donkerharige jongen zat achter een ezel te werken aan... iets. Jonas' eerste ingeving was dat het een gezicht was en dat klopte waarschijnlijk, maar wie?
'Zou ik mogen vragen wie je afgebeeld hebt?' vroeg hij met een geamuseerde toon in zijn stem. Hij was naast de jongeman tot een halt gekomen en keek geïnteresseerd van hem naar het schilderij.

3 Re: › renegade op vr mei 19, 2017 3:50 pm

Mortimer Kovic

avatar


LET ME KEEP THE HONOR.
In de tijd dat hij had zitten schilderen, was hij zelf veranderd in een wandelend cliché. Letterlijk, hij had nooit gedacht dat het zo’n moeite was om alle verf op het canvas te krijgen. Gelukkig had hij zijn mouwen opgerold, want zijn onderarmen zaten vol verfspetters. Zelfs zijn kaak had er aan moeten geloven, al was dat vooral omdat hij met zijn handen vol verf langs zijn kaak had gewreven. Een geroutineerde beweging als hij zich ergens op concentreerde. En man, wat vergde een werk als dit concentratie!

Het was mooi geweest tho. Nu moest hij een manier zien te vinden om subtiel weg te sluipen. Het kunstwerk -want dat was het echt wel- zou hij moeten achterlaten. Erg jammer vond hij het echter niet. Hij zag dit namelijk niet echt in zijn woonkamer hangen. Net wilde hij een ontsnappingsroute plannen toen hij werd aangesproken. 'Zou ik mogen vragen wie je afgebeeld hebt?' Klonk het geamuseerd. Verbaasd keek Mort op, in het vriendelijke gezicht van een oudere man.

Oh damn, was dit de docent van het vak dat hij zogezegd had genomen? ”Ehh”, Begon hij, een beetje overdonderd door de plotse benadering. ”Dat is onze lieve heer Jezus Christus”, Knikte hij toen, alsof zijn eigen bevestiging het schilderij ineens veel duidelijker zou maken. ”Dat kun je toch wel een heel klein beetje zien, of niet?” Vroeg hij, duidelijk ook ergens hopend op bevestiging van buitenaf.

4 Re: › renegade Gisteren om 12:42 pm

Jonas Darlin

avatar
Het was al een tijdje geleden dat Jonas zelf een kwast op had gepakt. Er waren bepaalde periodes waarin hij daar gewoon minder tijd voor had waarin al zijn energie in de tuin ging en hier nu zo rondlopen zorgde er wel voor dat hij weer jeukende vingers kreeg. Zijn gedachten gingen onwillekeurig naar de verzameling onafgemaakte schilderijtjes die hij aan de kant had gelegd voor onder andere de brieven aan Rhyme, en zijn houten werktafel die nu vol stond met vruchten die nog verwerkt moesten worden. Misschien kon hij weer wat gaan schetsen als hij thuis was - hij was toch nog herstellende en kon voor een tijdje niet in de tuin werken.
De student keek een beetje verward op van zijn doek - schijnbaar was hij erg geconcentreerd geweest en werd nu overdonderd door de verschijning van Jonas. Hij was waarschijnlijk een van de minst angstaanjagende mensen op aarde maar hij was wel heel abrupt naast hem komen staan.
"Ehh... Dat is onze lieve heer Jezus Christus."
'Oh?' Jonas' grijns werd groter en hij trok zijn wenkbrauwen iets op, zijn handen achter zijn rug gevouwen.
"Dat kun je toch wel een heel klein beetje zien, of niet?"
De monnik keek weer terug naar het doek. Er was veel bruin gebruikt en er zaten eigenlijk maar weinig details in. 'Natuurlijk,' antwoordde hij, nog steeds duidelijk geamuseerd. 'Ik zie dat je je hebt laten inspireren door de stijl van het impressionisme, niet? Het thema misschien niet, al valt daar over te discussiëren.' Hij glimlachte. 'Wat vind jij?'

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum