Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Aspire, to inspire, before we expire ○

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Aspire, to inspire, before we expire ○ op zo mei 29, 2016 12:09 am

Dwayne Adams

avatar
De zon ging langzaam onder. Kermend probeerde ze zichzelf nog staande te houden, maar haar tijd was gekomen. Met moeite perste ze haar laatste, bloedmooie zonnestralen over het water en genoot ze van haar eigen, kleine opvoering. De levende organismen waren haar publiek. Elke dag. De grond begon zachtjes te trillen onder het gewicht van een rechtopstaand mens. Haar blonde, gekrulde haren zweefden als een waaier achter haar aan. Een rilling gleed over haar ruggengraat toen een zijdelingse tak haar rib raakte. Gehuld in een dikke blauwe sweater en een zwarte leren broek danste ze op blote voeten over het natte mos. De wintertemperaturen waren deze dag een heel pak hoger, waardoor de sneeuw deels was gesmolten en het dragelijk was om erover te lopen. Een glimlach krulde rond haar mondhoeken toen een konijn voor haar voeten de struiken in sprong, bang dat ze een of ander wild roofdier was. Na een halfuurtje gelopen te hebben hield ze halt. Ze draaide rond haar eigen as en snoof diep door haar neusgaten. Het was zes uur 's avonds en het begon al lichtelijk te schemeren. Dwayne hield ervan om te lopen. Zeker als iedereen binnen zat en het muisstil was. Haar favoriete plekje was het meer. Het leek wel op een sprookje als je de takken opzij duwde en het uitzicht aanschouwde, net als Keizer Karel ooit deed met zijn gigantisch paleis. Haar blik viel op een grote rots die gelegen was vlak aan het water. Haar ademhaling was nog steeds niet gekalmeerd, dus ze wandelde rustig richting het water en plaatste zich op de rots. Met haar benen opgekruld liet ze haar armen over haar knieën vallen. Haar vingers streelden de ruwe stukken van de rots en grijnzend keek ze met haar kin op haar knieën voor zich uit. En hoe het gebeurde wist ze niet, maar in twee minuten vielen haar ogen zachtjes dicht. Slaperig droomde ze over haar kindertijd. De tijd waarin ze nog dartelend door het hoge gras snelde, samen met haar moeder. Waarom moest ze nu juist kanker krijgen? En waarom besloot haar vader haar mee te nemen, ver weg van al haar vriendinnen? Het was een barre tijd, maar Dwayne leerde ermee om te gaan. En stiekem hoopte ze dat ze op een dag, héél misschien, eens iemand zou leren kennen..


[OPEN]

2 Re: Aspire, to inspire, before we expire ○ op do jun 09, 2016 12:29 am

Johnny O'Marten

avatar
(◕‿◕✿)
Hoe gezellig het ook was op zijn werk, zo nu en dan was het prettig om heel even alleen te zijn. Johnny droeg een zwarte korte broek en een, eveneens, zwart shirt, waardoor alleen de tattoos op zijn armen, benen en nek te zien waren. Zijn haar, opgeschoren aan de zijkanten en geschikt om een korte semi-mohawk van te maken, zat vandaag vooral gewoon wat door de war.
Hij was richting het meer gelopen en besloot eromheen te lopen. Een heel stuk verderop zag hij iemand zitten, maar vanaf hier kon hij weinig detail op maken.
Het mulle zand was nog verrassend zwaar om lang doorheen te lopen - zo heel vaak kwam Johnny eigenlijk helemaal niet buiten de stad de laatste tijd - maar het voelde wel prettig, er even voor moeten 'werken'.
Het water lag er mooi stil bij. Volgens een vriend van hem waren er muistromen in dit meer, omdat het groot genoeg was om nog redelijk wat stroming te hebben, maar Johnny kon het zich amper voorstellen. Goed, dat was ook meteen het verraderlijke aan een muistroom, het leek aan het oppervlak ook vooral gewoon rustig, maar toch.
Op een gegeven moment trok hij zijn schoenen uit en waadde hij door de branding verder. Zelfs op de bovenkant van zijn rechtervoet stond iets getatoeëerd.

Inmiddels was hij een stuk dichter bij de zittende figuur, die nog niet had bewogen. Het was een jonge vrouw, ongeveer van zijn eigen leeftijd, met lang blond haar wat haar iets feeërieks gaf naar Johnny's mening.
Toch was er nu een licht bezorgde frons op zijn gezicht verschenen. Sliep ze nou? Hier? Op dit tijdstip? Goed, hij kende mensen die wel gekkere dingen deden, maar haar kende hij niet, dus hij deed liever geen aannames.
Hij liep naar de rots waar ze op zat toe en schudde voorzichtig aan haar schouder.
"Hey- eh, sorry dat ik je wakker maak," zei hij, niet onvriendelijk. "Is alles in orde?"

Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Soortgelijke onderwerpen

-

» Aspire, to inspire, before we expire ○

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum