Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Same old, same old [Tyler]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Same old, same old [Tyler] op do okt 22, 2015 1:28 pm

Ivey Michaels

avatar
(▰˘◡˘▰)
De Castle pub was een klein, maar gezellig. Het begon buiten al. De pub was gevestigd in een vrij oud, vooroorlogs gebouw. Het interieur borduurde hier losjes op voort. De tafels en stoelen waren een bijeengeraapt zootje, maar tegelijkertijd leek niet een stuk meubilair moderner dan iets uit 1950, waardoor het toch nog een eenheid vormde.
Aan de zware dakbalken hingen allerlei decoraties; oude werktuigen, een hoofdstel met de oogkleppen er nog aan en meer soortgelijke dingen.
Je zou verwachten dat een tent met een dergelijke stijl toch vooral ouderen zou trekken, maar in de Castle was het verrassend gemengd.
Overdag was het doorgaans rustig, op een paar gepensioneerde stamgasten na, in de vooravond trof je er een behoorlijk aantal gewone werknemers die de dag van zich af lieten glijden onder het genot van een pilsje, en in de kleine uurtjes waren het toch vooral jongeren die uitgingen, maar niet zozeer van de discotheken waren.

Ivey kon eigenlijk met alle types die hier kwamen wel door een deur. Ze was sowieso niet moeilijk in omgang en maakte nou eenmaal graag een praatje. Ze was wat socialer dan haar collega, Henry, een ingetogen man van in de veertig met wie ze vrijwel altijd samenwerkte. Hij was wat stugger en liet de klantenbinding mooi aan haar over.
Zo ook vanavond. Het was rond een uur of elf en de stemming zat er goed in. Vanaf meerdere tafels klonk met regelmaat vrolijk gelach, en ook aan de bar was het gezellig. Een groepje van drie studenten, ieder aan een bijna inktzwarte Guinness, had het hoogste woord. Naast hen waren twee vrouwen van rond de dertig verwikkeld in een gesprek dat onmogelijk over iets anders dan roddels kon gaan, en helemaal aan het eind van de bar zaten een oudere heer en vrouw, die, te oordelen naar hun houding en gesprekken, nog niet zo lang samen waren. Het was ergens vertederend.
Er waren aan de bar nog enkele krukken vrij, een stuk of drie, maar voor de rest zat de pub nagenoeg vol. Een leuke drukte, wat Ivey betrof.
Ze schonk de twee vrouwen ieder nog een wijntje in. Het iets te luide bedankje insinueerde dat er wellicht niet teveel wijn meer bij in moest.
Ivey liet haar blik even over het geheel gaan. Het was een avond als alle anderen, maar het verveelde nooit; de gesprekken waren immers iedere avond weer anders.
Vaak ging het ook niet mis hier, en wat er al gebeurde konden zij en Henry eigenlijk samen altijd wel aan. Er was slechts een keer een ruit gesneuveld, maar de schuldige had die mogen vergoeden, dus dat scheelde.
"-Ik zeg 'kerel, dat gaat niet goedkomen', maar wat denk je? Niet luisteren, natuurlijk," zei een van de drie studenten, fanatiek met zijn inmiddels lege glas gebarend. Ivey glimlachte. Dit hield ze wel tot sluitingstijd vol.

2 Re: Same old, same old [Tyler] op za okt 24, 2015 7:44 pm

Tyler

avatar
Tyler liep een beetje doelloos, en ook enigszins verveeld, door de straten van Horse Home. Het bleef hem altijd verbazen hoe goed ze hier oud en nieuw hadden gecombineerd. Hoe sommige oude gebouwen gespaard waren gebleven in de oorlog meer dan een halve eeuw geleden. Ergens vond hij het wel bevredigend, alsof het zei “Wanneer je een goede fundering hebt en bent gehouwen uit het beste steen overleef je alles”.  Een klein, vooroorlog, gebouw trok zijn aandacht het zag er gezellig uit, buiten al.  Aangezien het redelijk stil was in de straten, de meeste mensen lagen in bed of waren in een kroeg, waren de stemmen die van binnen kwamen vaag te horen.  Even bleef Tyler staan, waarschijnlijk was die niet het soort kroeg waar hij normaal te vinden was. Aan de andere kant kon hij wel een borrel gebruiken. Eenzame, donkere, momenten zette hem aan het denken. En eenzaam voelde hij zich nu zeker, zijn beste maten waren nog in het buitenland. Maar Tyler was naar huis gestuurd omdat er iets was gebeurd binnen zijn familie. Ondanks dat zijn moeder ernstig ziek was had hij toch liever in het buitenland gebleven.  
Thuis voelde hij zich alleen maar machteloos, hij kon niks voor zijn moeder doen, beter worden moest ze zelf doen. Als ze dat nog zou worden. In het buitenland kon hij tenminste nog iets doen, zijn gedachte van alles af zetten aangezien hij zich moest concentreren. Maar hier had hij tijd zat om over alles na te denken, niet alleen zijn moeder maar ook wat hij had meegemaakt op zijn werk.
Ach wat kon het, als er alleen maar ouwelui zat kon hij een drankje bestellen en weer gaan. Verbaasd keek Tyler de ruimte rond, na hij door de deur was gekomen, er zaten vooral jongelui op het, bij elkaar gesprokkeld, meubilair. Na de ruimte, en de warmte, even op in zich op te nemen trok hij zijn jas uit. Zelf verzekerd liep hij richting de bar, zo hier en daar wat flarden van gesprekken opving. Twee vrouwen waren uitbundig aan het roddelen over een van hun collega’s, dan waren er 3 studenten die zichzelf en hun gesprekken helemaal geweldig vonden. Zo geweldig zelfs dat het hele cafe ervan mee moest genieten. Tyler schoof zijn kruk aan en wachtte geduldig tot de barvrouw, die net wegliep met een dienblad vol Guinness, even keek hij naar het eind van de bar. Daar zaten twee oudere mensen, het leek wel of ze een date hadden.  Wanneer Tyler de studenten luidruchtig hoorde lachen zuchtte hij, hij had echt een hekel aan zulke domme lui die zich verheven voelde boven iedereen en dus geen rekening met andere hielden. Ze dachten er zeker fancy uit te zien in blouse, maar eigenlijk stelde ze geen flikker voor. Ze hadden geen greintje levenservaring. Tyler hield het liever bescheiden, een grijs t-shirt en jeans.
Gelukkig kwam de barvrouw redelijk snel terug met een dienblad vol lege glazen en kon hij bestellen. “Graag een tequila en biertje”. Waarna hij rolde met zijn ogen omdat een van de studenten luidruchtig een domme opmerking maakte. De barvrouw had nog geen paar tellen de tequila voor zijn neus neer gezet en hij hem al achterover gegooid "Doe er nog maar een" zei hij met een flauwe glimlach. Tyler dronk niet alleen voor de gezelligheid maar ook als 'therapie'


flut

3 Re: Same old, same old [Tyler] op ma feb 22, 2016 12:13 am

Ivey Michaels

avatar
(▰˘◡˘▰)
Ivey knikte.
“Komt eraan,” zei ze. Terwijl ze bezig ging met zijn bestelling nam ze hem zijdelings kort op. Ze had hem hier nog niet eerder gezien. Nu gold dat voor een hoop mensen, natuurlijk, ondanks het flinke aantal mensen dat hier met regelmaat kwam, maar hij was er zo eentje die opviel. Niet doelbewust, maar toch. Sommige mensen vergat je vijf minuten nadat je ze had gesproken, anderen niet.
Daar kwam bij; de meeste mensen van haar leeftijd herkende Ivey wel, ook al kwamen ze hier niet vaak. Ze ging immers zelf ook uit. Niet zo vaak meer als vroeger, maar had wel een aardig idee van wie er hier allemaal woonden.
Nadat ze hem zijn drankje had voorgeschoteld ging het vrijwel direct achterover, waarna ze op een flauwe glimlach werd getrakteerd.
“Doe er nog maar een,” zei hij en Ivey grijnsde even. Hij was wat jong voor een alcoholist, maar dat hij wel raad wist met alcohol was zonder meer duidelijk. Ach, als hij zijn grenzen maar kende. Of beter gezegd; die van de pub.
“Uiteraard,” zei ze, en niet veel later had hij zijn bestelling voor zijn neus staan.
“Volgens mij ben ik jou nog niet eerder tegen gekomen,” merkte ze Ivey toen luchtig op. “Nieuw hier, of gewoon toeval?”
Het ging voor haar eigenlijk vanzelf, een praatje aanknopen met iemand. Het was een van de redenen dat ze dit werk niet alleen leuk vond, maar er ook geknipt voor was. Ze voelde doorgaans wel aardig aan wanneer ze gewoon haar mond had te houden, maar de meeste mensen die hier alleen kwamen konden een klein beetje aanspraak wel waarderen. Een verlegen ogend meisje kwam echter op dat moment naar de bar, om wat voor haar en haar vriendin te bestellen, die - te oordelen aan het feit dat ze een paar meter naar achteren stond - nog verlegener was. Ivey glimlachte en reikte het meisje twee flesjes aan, waarna ze zich weer tot de jonge man richtte. Een van de studenten kwam ruim boven het grootste deel van de klanten uit, maar Ivey was er niet zo van onder de indruk. Ze kon die studentikoze drukte wel waarderen. Zeker de universitaire typjes waren vooral een bron van heimelijk vermaak. Zeker als ze genoeg op hadden en daar zat dit groepje al aardig tegenaan.
En ach, ze waren luid, maar echt vervelend werden ze hier zelden. Niet dat Ivey zou aarzelen ze eruit te gooien mocht dat wel het geval worden, maar zo’n vaart liep het niet.

4 Re: Same old, same old [Tyler] op ma mei 16, 2016 8:44 pm

Tyler

avatar
Tyler sloot zijn ogen een fractie van genietend van het brandende gevoel in zijn keel, hij had het nodig. Ondanks de jeugdige leeftijd had de jongen al een vreemde behoefte aan alcohol, het hielp hem dingen te verwerken. Of beter gezegd hij dacht dat het hem hielp om dingen te verwerken. Uiteindelijk deed het gewoon dingen voor dat moment vergeten, problemen vooruitschuiven. Nog voor het shotglaasje met een zachte tik op de bar terecht kwam had Tyler de volgende al besteld. Een flauwe glimlach kwam gespaard met de worden “Doe er nog maar een.” Met zijn lippen alweer aan het flesje bier, een glas vond hij overbodig (het zat immers toch al glas), volgde Tyler de barvrouw. Terwijl ze hem een tweede shotje in schonk nam Tyler haar in zich op. Hij schatte haar rond dezelfde leeftijd als zichzelf. Ze had een tatoeage in haar nek niet dat hij dat speciaal vond, zelf zat hij immers ook onder. Ook het tweede shotje ging meteen achterover, maar voor hij om een refill kon vragen begon ze een gesprek met hem aan. Niet iets waar Tyler echt behoefte aan had, liever dronk hij in stilte Volgens mij ben ik jou nog niet eerder tegen gekomen. Nog voor Tyler hier op, uit beleefdheid, kon antwoorden ging ze verder Nieuw hier, of gewoon toeval? Even keek hij op naar het vriendelijke gezicht van de jonge vrouw, een echte barvrouw met iedereen een gesprek aan gaan. Snel nam Tyler een flinke slok van zijn bier voor hij sprak “Dat kan kloppen”. Meer wilde de jongen eigenlijk niet kwijt, even keek hij naar zijn lege shotglaasje en besefte dat ze natuurlijk niks had aan dit antwoord. Aangezien Tyler ook niet als een volkomen apaat over wilde komen ging hij verder “Ben een tijd weg geweest.” Hiermee gaf hij nog niks weg maar kwam hij tenminste niet over als iemand die geen sociale vaardigheden had.
Hun ‘gesprek’ werd onderbroken door een meisje die verlegen een drankje voor haar en haar vriendin bestelde. Tyler begreep dat verlegen gedoe eigenlijk nooit, waar was die persoon bang voor. Dat iemand hen niet leuk vond? En wat dan nog? De meesten mensen waren toch vervelend, net als die studenten in de pub, een van die snotapen kwam luidkeels boven de rest uit. Met stak op elkaar geklemde kaken keek Tyler die kant op en nam een flinke slok bier. Was het nu zo moeilijk om rekening te houden met andere, in zijn ooghoeken zag de jongen het oudere koppel ook even naar de studenten kijken. Het liefst zou Tyler op de heren af stappen om er wat van te zeggen. Maar hij was hier voor het eerst en zou geen stampij maken, misschien ging het nu eenmaal altijd zo hier. Was dit de uitvalbasis voor jochies die over paard getild waren. De jongens bespraken over hoe problematisch het wel niet was dat ze voortaan verplicht waren een bepaald aantal uur aan sporten te besteden op de universiteit. Ze moesten blij zijn dat ze konden sporten en naar school konden gaan. Tyler had genoeg kansarme kinderen gezien zonder toekomst, of collega’s die nooit meer konden lopen, laat staan sporten. En deze verwende kinders zeurde erover alsof het hun dood zou worden. Soms dacht Tyler dat dienstplicht goed zou zijn voor de maatschappij, maar bedacht zich dat hij zo iemand nooit zou vertrouwen naast zich aan de frontlinie.
Toen de barvrouw haar aandacht weer op hem had gedraaid maakte hij een gebaar dat hij nog wel een biertje en wat tequila lustte. De ergernis zorgde er alleen maar voor dat hij nog meer behoefde had aan een flinke borrel. “Bespaar je de moeite maar” zei hij tegen de barvrouw voor ze de fles tequila weg kon zetten. Ook dit shotje gooide hij namelijk meteen achterover en hij schoof het glaasje weer haar richting op. Tyler had in de jaren een redelijke tolerantie opgebouwd voor alcohol, en hij weest zich over het algemeen wel te gedragen. Ook wanneer hij dronken was. Hij zocht immers geen problemen, die had hij al genoeg.

- Moet weer even inkomen-

5 Re: Same old, same old [Tyler] op wo mei 18, 2016 5:55 pm

Ivey Michaels

avatar
(▰˘◡˘▰)
“Dat kan kloppen,” was het antwoord en even glimlachte Ivey mild. Niet veel behoefte aan conversatie, helder. De man ging verder en vertelde dat hij een tijd weggeweest was. Waarheen hield hij voor zich en Ivey had ook niet echt de indruk dat hij de intentie had erover uit te wijden. Doorgaans als mensen hier alleen kwamen maar wel behoefte hadden aan contact waren een paar kleine zetjes van haar kant wel afdoende.
De man leek een poosje in gedachten verzonken, terwijl Ivey opgewekt haar werk deed en hier en daar wat inschonk, tot hij nog een biertje en wat tequila bestelde. Ze schonk het in, met een geamuseerd trekje om haar lippen. Commentaar erop leverde ze niet, hoeveel iemand dronk was hun zaak, tot ze problemen gaven, maar dan zorgden een aantal hele aardige gespierde mensen ervoor dat zo iemand niet lang het probleem van het personeel was.
“Bespaar je de moeite maar,” klonk het toen Ivey de fles alweer terug had willen zetten.
“Uiteraard,” was haar laconieke reactie. “We zouden het haast per fles moeten verkopen, niet?” voegde ze er luchtig aan toe met een kleine grijns.
Ze schonk hem nog een shotje in en moest daarna weer door naar twee jongens die aan de bar waren komen zitten en ieder een biertje bestelden.
“Komt eraan,” reageerde Ivey monter, waarna ze twee glazen intapte en voor het tweetal neerzette, die met elkaar in gesprek waren geraakt.

(Ik loop een beetje vast moet ik eerlijk zeggen, vandaar de korte post; Ivey is sociaal vaardig genoeg om door te hebben dat hij niet echt op aanspraak zit te wachten, dus die zal zich ook niet opdringen. Maar daardoor loopt de boel zo wel heel snel dood denk ik. Is er misschien iets te bedenken waardoor Tyler zich wat minder passief op kan stellen of zo? Desnoods een time skip, dat ze elkaar een paar dagen later weer ergens anders treffen o.i.d.)

6 Re: Same old, same old [Tyler] op wo mei 18, 2016 6:07 pm

Tyler

avatar
Toen Tyler zijn 3de shotje tequila neer zette voelde hij dat de eerste langzaam haar werk begon te doen. Thuis had hij ook al een paar biertjes op tijdens het eten. Dat was een gewoonte die hij al had sinds hij klaar was met basic training. Hij voelde zijn spieren iets ontspannen en zijn hoofd wat leger worden.  Alle gedachtes die net nog door zijn hoofd rond tolde leken nu netjes geordend op hun plek te vallen. Al bij al had alcohol vaak een positieve uitwerking op de jongen, mits hij zich aan zijn eigen grenzen hield. Tyler had meestal wel een gezellige dronk zeker wanneer er vrienden of collega’s bij waren. Maar zo nu en dan moest ook Tyler eraan geloven en had hij een boze dronk, zijn lontje was immers kort.  Vaak moest er dan wel het een of ander zijn gebeurd, eigenlijk kon je het vergelijken met een overlopende emmer. Alleen door drank werd de emmer wat minder diep, grenzen vervaagde immers.
Toch wist Tyler zich over het algemeen altijd wel in te houden, hij het had immers een soort voorbeeldfunctie. Het zou defensie alleen maar in een nog kwader licht zetten wanneer er krantenkoppen verschenen “Militair mishandeld burger” of “Burger in elkaar gemept door militair”.  
Dan had Tyler ook wat uit te leggen aan zijn meerdere, niet dat hij zo snel zou worden ontslagen, special forces waren moeilijk te vervangen.
Net toen Tyler wilde reageren op het voorstel, wat natuurlijk een grapje was, kwamen er twee jongens aan de bar zitten. Tyler onderzocht ze even vanuit zijn ooghoeken en concludeerde al snel dat ook deze geen gevaar voor hem waren. Door de kledingdracht maakte Tyler op dat het waarschijnlijk weer twee studenten waren. Net als die luidruchtige verderop in het café, hopelijk wiste deze wel meer rekening met andere te houden. Want wanneer ze in Tylers oor gingen ‘schreeuwen’ hadden ze toch echt even een probleem.  Hij schaamde zich, bijna, nergens voor en zou de twee jongens gewoon aanspreken op hun gedrag. Dat hij zich nergens voor schaamde bleek ook toen Tyler gewoon de fles tequila, die nog op de bar stond, pakte en nog een shotje in schonk.
Toen de bar vrouw klaar was met het serveren van de jongens sprak Tyler haar aan. “Dat per fles verkopen zou nog eens een goed businessplan zijn” Even rolde de jongen met zijn groene ogen toen het groepje studenten weer even moesten laten weten dat hun er waren. “En dan zijn die ook een stuk rustiger.” Doelend op dat ze niet tegen drank konden en dan in een mum van tijd onder de tafel lagen. Tyler gooide zijn zelf ingeschonken shotje achterover en vroeg “Is dit een uitvalbasis voor de universiteit ofzo?”  Wachtend op haar antwoord nam hij een slok van zijn biertje. Door de alcohol voelde hij zich wat minder gespannen en losser, dan stond hij wel open voor een oppervlakkig gesprek. Hij zou nooit zomaar van alles vertellen over zich zelf tegen iemand, laat staan tegen een vreemde.
Zonder schaamte schonk hij weer een shotje in het gaasje en schoof deze naar de barvrouw toe. "Neem er zelf ook een" Iets geamuseerd en brutaal keek hij de barvrouw aan, ja Tyler had ook een leuke, gezellige kant.

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Soortgelijke onderwerpen

-

» Shatter course [Tyler]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum