Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Anger Management [Oliver]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 3 van 5]

51 Re: Anger Management [Oliver] op za dec 27, 2014 5:45 pm

Morgana Kenfield

avatar
Hij bleef een tijdje stil, en ze gebruikte die tijd om snel nog een hap te nemen. Nu ze at realiseerde ze zich dat ze toch wel honger had, en dat die salade heel goed gemaakt was.
Ze keek op toen hij zijn portemonnee pakte en geld eruit haalde om het op tafel te leggen. Ze fronste licht. Dit kon twee kanten op. Of hij ging nu weg en was het een nee, of hij zei ja en betaalde alvast voor ze.
Ze nam nog een hap, terwijl ze al zijn bewegingen in de gaten hield. Toen hij zijn mond open deed om antwoord te geven bleef haar vork halverwege de lucht hangen.
'Ja.'
Een uitermate tevreden glimlach verscheen rond haar lippen. Een warm gevoel nestelde zich in haar buik toen ze haar vork op haar bord neerlegde en naar hem keek. Hij keek alsof hij heel erg veel spijt had van zijn antwoord, wat het tevreden gevoel gelijk weer teniet deed. Haar glimlach verdween en ze stond op, ondertussen haar jas van de stoel pakkend. Ze trok hem aan en wierp Oliver een blik toe waar zowel woede als mogelijke genegenheid te zien was, zoals een moeder zou kijken naar haar kind dat bijna onder een auto was gerend maar er ongedeerd uit was gekomen.
'Nou, kom je dan? Ik moet morgen vroeg op.' Ze stak haar hand naar hem uit, half in de verwachting dat hij te dronken moest zijn om normaal te kunnen lopen.
Als hij nog maar in staat zou zijn andere dingen te doen.

52 Re: Anger Management [Oliver] op za dec 27, 2014 7:06 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver sprak niet en bewoog geen spier in de tijd dat ze aan het eten was, en hield zijn grijsblauwe ogen koppig op het houten tafelblad gericht. Zijn rechterhand, die nadat hij deze terug had getrokken nog steeds op tafel lag, was tot een vuist gebald, maar dat was ook bijna het enige waaraan je duidelijk kon zien dat hij wist dat hij hier later spijt van zou krijgen.
Hij keek pas op toen ze overeind kwam, haar jas pakte en haar hand toen naar hem uit stak.
'Nou, kom je dan? Ik moet morgen vroeg op.'
Hij knikte kort, zijn kaken op elkaar geklemd, en kwam wankelend overeind uit zijn stoel. Hij negeerde haar uitgestoken hand, zichzelf er van overtuigend dat hij zelf prima kon lopen ondanks het feit dat hij nauwelijks recht kon blijven staan, en trok eveneens zijn jas aan voor hij voor haar uit naar de uitgang van het café liep.
Buiten was het kouder dan hij zich herinnerde, maar hij gaf geen kik toen hij voelde dat het zachtjes regende en keek even naar haar om.

53 Re: Anger Management [Oliver] op za dec 27, 2014 7:23 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze voelde een vlaag van irritatie op komen zetten toen hij haar hand negeerde, maar ze sloot haar ogen en haalde even diep adem. Toen ze voelde dat ze weer wat kalmer was liep ze achter hem aan. Oh, hij was gespannen. Had hij zó veel ongeduld? Nee, toen ze hem net aanraakte bij zijn hand had hij zich teruggetrokken. Maar waarom had hij dan "ja" gezegd?
Omdat hij dronken is en jij een mooie vrouw bent, antwoordde een stemmetje in haar achterhoofd haar. Dronken. Hij had zichzelf dronken moeten voeren voordat hij in had kunnen gaan op haar aanbod. Beledigend, eigenlijk.
Nou, dan moest ze maar extra haar best doen om hem ervan te laten genieten. Hij zou meer willen, dat wist ze eigenlijk wel zeker. Maar of dat meer van haar lichaam was, of van háár, wist ze niet.
Toen hij buiten even stil stond legde ze haar hand op zijn rug in een bemoedigend gebaar en duwde hem zacht in de richting van haar appartement.

54 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 29, 2014 2:30 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver had nog steeds wat moeite met recht lopen terwijl Morgana hem voor haar uit stuurde, haar hand tegen zijn rug. Zijn gebalde vuisten waren in de zakken van zijn jas verdwenen, hij deed de moeite niet zijn rits te sluiten toen er lichte regendruppels op zijn hoofd en schouders vielen maar hij versnelde wel zijn pas. De koele avondlucht deed hem goed, vooral na de benauwde ruimte waarin hij zich net bevonden had.
Zwijgend liet hij zich door de jonge vrouw sturen. Hij had geen flauw idee waar ze hem heen bracht maar wist wel dat ze steeds verder weg raakten van zijn eigen appartement, dat ergens aan de rand van de stad lag. Pas toen Morgana tot stilstand kwam stopte hij eveneens met lopen en leunde onwillekeurig tegen de muur achter hem, nog steeds zwijgend.

55 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 29, 2014 2:51 pm

Morgana Kenfield

avatar
Zonder er verder veel drama aan te besteden liep ze naar de voordeur en opende hem.
'Kom,' beval ze kortaf, hem naar binnen wenkend. Zonder te kijken of hij ook echt kwam liep ze zelf naar binnen, naar de trap, en beklom die met twee treden tegelijk. Ondanks alles was ze toch nog best zenuwachtig, maar no way dat hij dat ging merken.
Ze opende haar appartementsdeur en liet hem voor Oliver open, waarna ze meteen naar de badkamer stormde. Ze trok haar jurk uit en controleerde haar make-up, en hoe haar ondergoed zat. Zwart, kant, fancy.
Toen ze tevreden was trok ze een dunne kamerjas aan en liep terug naar de woonkamer.

56 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 29, 2014 3:23 pm

Oliver Edurel

avatar
Alles zag Oliver met een soort waas voor zijn ogen, zonder dat het echt in hem door drong wat er gebeurde. Hij liet zich maar dirigeren als een marionet zonder ook maar enige weerstand te bieden, en het enige wat duidelijk was was dat hij waarschijnlijk weinig zou herinneren de volgende ochtend.

Waar in vredesnaam was hij? Zijn hoofd klopte, hij kon zich niet herinneren hoe hij in het vreemde bed terecht was gekomen en hij voelde zich misselijk. Met moeite werkte hij zichzelf overeind om op de rand van het bed te gaan zitten en wreef even in zijn ogen, voor hij een blik over zijn schouder wierp.
Fuck.
Morgana lag aan de andere kant van het tweepersoonsbed, nog steeds in slaap en de lakens tot haar hals opgetrokken.
'Shit...' Nog steeds met kloppend hoofd verborg hij zijn gezicht in zijn handen en kneep zijn ogen dicht.

57 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 29, 2014 6:19 pm

Morgana Kenfield

avatar
'Je hoeft niet zo te schelden...' mompelde ze. 'Het is erg beledigend.'
Ze was al wakker geworden voordat de zon op kwam, maar nieuwsgierig als ze was naar hoe hij zou reageren had ze gedaan alsof ze nog sliep. Afgezien van het feit dat het verrassend goed voelde om wakker te worden met een mannenlichaam naast haar in bed, voelde ze zich niet heel erg anders dan anders na een nacht slapen en dromen. Ze schaamde zich niet om toe te geven dat ze zichzelf toegestaan had om te doen alsof het Floris was die naast haar lag, maar ze schaamde zich er wel voor dat het zo makkelijk geweest was.
Floris is dood, fluisterde haar alledaagse plaaggeest haar toe. Ze kneep haar ogen nog feller dicht en deed alsof ze moest hoesten, terwijl ze in het echt probeerde een snik tegen te houden. Snel stond ze op en liet het laken van haar afglijden, terwijl ze naar de andere kant van de kamer liep om haar kamerjas te pakken.

58 Re: Anger Management [Oliver] op do jan 01, 2015 5:48 pm

Oliver Edurel

avatar
'Je hoeft niet zo te schelden...'
Hij trok zijn brede schouders onwillekeurig iets op en balde zijn handen tot vuisten, zodat het grijze shirt tot een prop tussen zijn vingers werd gevormd.
'Het is erg beledigend.'
Hij klemde zijn kaken op elkaar, de spieren van zijn bovenarmen gespannen en zijn ogen strak gericht op zijn blote voeten. Hij moest daar zo snel mogelijk weg - het liefst was hij door de grond gezakt, maar een groter deel van hem wilde duidelijkheid over de nacht van tevoren. Hij was te dronken geweest om het zich te herinneren, zoveel was duidelijk, maar hij wist niet of dat voor Morgana eveneens gold.
Bijna bang om zich naar haar om te draaien trok hij zijn T-shirt over zijn hoofd, griste zijn spijkerbroek onder het bed vandaan en kwam toen overeind, zijn rug bijna tegen de muur. 'Oké,' begon hij, zo rustig als dat ging nu zijn hoofd klopte, 'Ik kan me niet meer herinneren wat er gebeurd is gisteravond en - en het spijt me als ik -' Hij stopte toen hij niet meer uit zijn woorden kon komen en leunde naar achteren tegen de muur, om zeker te zijn dat hij zijn balans niet verloor.

59 Re: Anger Management [Oliver] op do jan 01, 2015 6:46 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze liep straal langs hem heen en pakte haar kamerjas op. Zonder zich naar hem om te draaien trok ze hem aan en knoopte hem losjes om haar middel vast.
'Oké. Ik kan me niet meer herinneren wat er gebeurd is gisteravond en - en het spijt me als ik -'
Ze draaide zich naar hem om, maar niet voordat ze haar gezicht zorgvuldig van elke zwakke emotie had gezuiverd.
'We hadden seks, Oliver,' zei ze, hem aanstarend zonder ook maar met haar ogen te knipperen. 'Maak er niet zo'n probleem van. Je hebt me niet gekwetst of pijn gedaan. Dus zeg alsjeblíéft geen sorry, want ik ga het ook niet zeggen.'

60 Re: Anger Management [Oliver] op vr jan 16, 2015 10:45 pm

Oliver Edurel

avatar
Fuck. Wat had hij gedaan?
Hij voelde zich opeens zo ontzettend machteloos, terwijl hij daar zo in alleen zijn boxers en T-shirt tegenover haar stond. Ondanks zijn lengte en brede schouders had hij het gevoel alsof hij elk moment in kon storten, alsof hij alle controle over zichzelf had verloren. Al zijn zelfrespect leek hij kwijt te zijn.
'We hadden seks, Oliver.'
Haar ogen keken hem recht aan en niet voor de eerste keer wist hij bijna zeker dat ze zijn gedachten kon lezen. Hij was nogal bleek weggetrokken.
'Maak er niet zo'n probleem van. Je hebt me niet gekwetst of pijn gedaan. Dus zeg alsjeblíéft geen sorry, want ik ga het ook niet zeggen.'
Deze woorden zorgden er niet bepaald voor dat hij zich kalmer voelde. Het liefst was hij zonder ook maar een woord te zeggen het appartement uitgestormd, maar dat kon hij toch niet maken?
Iets onverstaanbaars stamelend had hij in enkele tellen eveneens zijn spijkerbroek aangetrokken. Toen hij zich weer oprichtte pauzeerde hij even en moest diep ademhalen voor hij sprak. 'Ik - ik moet gaan. Het spijt me, oké? Maar ik - ik moet weg.'

61 Re: Anger Management [Oliver] op za jan 17, 2015 2:03 pm

Morgana Kenfield

avatar
Jezus hij voelde zich echt vreselijk. Een onverwachte steek van pijn schoot door haar heen toen hij zonder iets te zeggen zich begon aan te kleden. Serieus? dacht ze, de steek pijn bijna moeiteloos in woede veranderend. Hij stelde zich zo erg aan. Het was maar seks, en als haar herinneringen haar niet bedrogen was het nog goede geweest ook. Waarom gedroeg hij zich dan alsof ze net zijn maagdelijkheid had afgepakt en het in een blender had gestopt, om hem vervolgens te dwingen het op te drinken?
Tenzij hij echt nog maagd geweest was. Nee, bedacht ze zich toen ze terug dacht. Daar was hij toch echt niet onhandig genoeg voor geweest.
Toen hij weer opkeek stond ze hem met een half boze, half bestuderende blik aan te kijken. Hem uitdagend iets te zeggen trok ze een wenkbrauw naar hem op. Ze zag hem diep ademhalen en bereidde zorgvuldig een emotieloos masker voor dat ze in minder dan een seconde op haar gezicht kon plakken.
'Ik - ik moet gaan.'
Ze liet haar adem, waarvan ze zich niet bewust was geweest dat ze die ingehouden had, gaan. Was dat alles? Ze had niet anders van hem verwacht. Als hij niet uit zichzelf weg was gegaan had ze hem op minder subtiele wijze wel zoiets verteld.
'Het spijt me, oké? Maar ik - ik moet weg.'
Ze sloot haar ogen even. Godverredomme. Bood hij nou serieus zijn excuses aan? Had ze hem niet net verteld dat ze niet wilde dat hij dat deed?
Ze opende haar ogen weer, waarvan ze zeker wist dat de woede eruit straalde. Voordat ze er een tweede keer over na kon denken had ze de afstand tussen hen overbrugt en sloeg ze hem keihard met vlakke hand tegen zijn wang. Ze scheelden maar een paar centimeter en haar woede liet haar zich groter voelen dan ze eigenlijk was.
Ze balde haar trillende handen tot vuisten en bleef hem strak aankijken.
'Ik zei...' siste ze. 'Zeg. Geen. Sorry. Kan het mij een fuck schelen als je weg moet.' Ze aarzelde maar een halve seconde. 'Je beledigt me met je fucking schuld, heb je dat niet door? En ik houd er niet van om beledigd te worden. Ik heb nergens spijt van en het is echt kut van je dat je je dan nog zo moet gedragen.'
Met de woede die nog steeds door haar aderen heen stroomde en haar bloed verwarmde deed ze weer een stap achteruit. Zo, dat was ook even duidelijk gemaakt. Ze haalde een paar keer diep adem om een beetje te kalmeren en keek hem toen kalm, maar nog steeds met een gevaarlijke tint in haar ogen aan.
'Ga maar. Ik zie je vrijdag weer bij boksles.'

62 Re: Anger Management [Oliver] op ma jan 19, 2015 8:07 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver stond ondertussen met zijn brede schouders tegen de deur van de kamer en had zijn linkerhand om zijn jas gesloten, die hij op de stoel had zien hangen. Morgana's woede was nu bijna tastbaar, maar hij keek niet weg en bewoog geen spier toen ze op hem afstapte en voor hem bleef staan. Zwijgend wachtte hij af tot ze iets zou zeggen.
En toen sloeg ze hem.
Een scherpe pijn trok voor een paar seconden door zijn kaak en was binnen enkele tellen weer verdwenen. In een reflex sloeg hij haar hand weg en greep nog net niet naar haar pols om haar tegen de grond te werken, maar het had niet veel gescheeld - ze had hem geslagen. Normaal gesproken had hij de ander een klap terug verkocht, maar nu kon hij niet veel anders doen dan naar haar kijken, een bijna onbegrijpende uitdrukking op zijn bleke gezicht.
'Ik zei... Zeg. Geen. Sorry. Kan het mij een fuck schelen als je weg moet.' Haar stem zorgde ervoor dat er een rilling door zijn lichaam ging. 'Je beledigt me met je fucking schuld, heb je dat niet door? En ik houd er niet van om beledigd te worden. Ik heb nergens spijt van en het is echt kut van je dat je je dan nog zo moet gedragen.'
Ze stapte weer achteruit waardoor Oliver het gevoel kreeg dat hij weer iets meer ademruimte had.
'Ga maar. Ik zie je vrijdag weer bij boksles.'
Hij bleef staan, aarzelend. Toen verdween zijn aarzeling en rechtte hij zijn rug. 'Als ik iets mag vragen, Morgana - wat heb ik fout gedaan? Afgezien van mijn excuses aanbieden?' Hij trok zijn wenkbrauwen iets op. 'Heb ik iets verkeerds gezegd? Heb ik je beledigd?'

63 Re: Anger Management [Oliver] op ma jan 19, 2015 9:11 pm

Morgana Kenfield

avatar
Na een seconde hem te hebben aangestaard draaide ze zich om en leunde met haar handen tegen de bureaustoel. Ze hijgde nog lichtjes door haar uitbarsting, maar ze voelde nu alweer hoe haar emoties bezit van haar dreigden te nemen. Haar hand, waar hij haar weggeslagen had, tintelde en met een bijna afwezige beweging krabde ze aan de huid. Waarom ging hij verdomme niet weg. Ze was een puinhoop. Zo was het elke morgen, maar normaal was ze óf alleen óf gingen ze gewoon weg wanneer hen dat gevraagd werd.
'Als ik iets mag vragen, Morgana -'
Ze kneep haar ogen dicht en probeerde een vlaag van woede en wanhoop onderdrukken. Godverdomme! Hij bleef verdomme gewoon om gezellig na te kletsen!
'-wat heb ik fout gedaan? Afgezien van mijn excuses aanbieden? Heb ik iets verkeerds gezegd? Heb ik je beledigd?'
Oh godver ze kon dit niet. Haar vingers klemden zich zo stevig om het hout van de stoel dat haar knokkels wit werden en ze probeerde rustig adem te halen. Ze zou níét instorten. Het ging gewoon niet gebeuren, wat hij ook zei, wat zij ook moest zeggen.
Ze bleef een tijd stil, dacht na over wat ze moest zeggen waardoor hij wegging maar niet voor altijd een gloeiende hekel aan haar zou hebben. Uiteindelijk draaide ze zich langzaam naar hem toe, haar ogen ijskoud op die van hem gericht maar haar handen nog steeds tot vuisten gebald.
'Je hebt niets verkeerds gezegd, maar je bent nog niet weg. Ik zei dat je weg moest en je bent er nog steeds.'
Oh ga weg ga weg ga weg. Nu al begon ze zijn blonde haar met dat van Floris te vergelijken, nu al herinnerde ze zich de blijere dagen dat ze naast Floris wakker werd in plaats van een vreemdeling die nooit haar hart zou kennen, en nu al voelde ze hoe haar dromen van vannacht de stenen van haar metersdikke muur één voor één afbrokkelden. Het was weer erger  geworden. Het was een fout geweest om met Oliver naar bed te gaan, net zoals het een  fout geweest was om gewoon te proberen te doen  alsof Floris nooit had bestaan. Ze had zoveel vreselijk stomme fouten gemaakt, en één daarvan was de oorzaak dat ze sowieso al in deze kut-situatie zat.
Oh shit oh shit oh shit, dacht ze terwijl ze voelde hoe haar wangen heet werden en haar ogen zich met vocht vullen. Ze zond Oliver een laatste boze blik toe voordat ze zich weer om moest draaien,teneinde haar tranen te verbergen.
'Ga weg,' snauwde ze en ze vervloekte haar eigen stem die haar verraadde door te breken.

64 Re: Anger Management [Oliver] op vr jan 23, 2015 10:01 pm

Oliver Edurel

avatar
De seconde dat hij zijn mond had gesloten had Oliver er spijt van gehad dat hij überhaupt gesproken had. Er was nauwelijks wat over van de soldaat die hij ooit was geweest, de man die maanden had overleefd in het Midden-Oosten en mensen had gedood, hij die wist hoe hij met een geweer overweg moest gaan en nog littekens had van de tientallen granaatscherven in zijn been.
Niets, helemaal niets leek er nog van over, afgezien van de woede die aangewakkerd werd toen ze daar zo stond.
'Je hebt niets verkeerds gezegd, maar je bent nog niet weg. Ik zei dat je weg moest en je bent er nog steeds.'
Ze bleef steeds pogingen doen de schuld bij hem te leggen, alsof hij degene was die fout zat. Terwijl zij toch echt degene was geweest die misbruik van hem had gemaakt.
Heel even dacht hij dat ze hem opnieuw een klap zou verkopen, tot ze hem de rug toe draaide.
'Ga weg,' snauwde ze, haar gezicht niet meer zichtbaar.
Zijn knokkels waren wit geworden. Zonder een woord te zeggen sloten zijn vingers zich om de klink, voor hij de kamer verliet en de deur misschien iets te luid achter hem dicht sloeg.

Buiten op straat, tegen de tijd dat hij zijn vest had aangetrokken, haalde hij zijn telefoon uit zijn zak en aarzelde heel even voor hij het laatst gebelde nummer in drukte.
'James?' Hij kreeg het voor elkaar zijn stem normaal te laten klinken.
'Francis!'
Ondanks alles verscheen er een kleine glimlach op zijn gezicht bij het horen van de jonge soldaat.
'Hey. Je bent thuis, toch? Zin om vanavond langs te komen?'
Hij voelde er niets voor alleen thuis te zitten, alleen met zijn gedachten.
'Tuurlijk, jongen. Moet ik nog iets meenemen?'
'Nee, ik regel alles. Ik kook.'
'Voor de verandering.'
'Mond houden, Robinson.'

65 Re: Anger Management [Oliver] op za jan 24, 2015 2:25 am

Morgana Kenfield

avatar
Nauwelijks een seconde nadat de deur dicht was geslagen rolden de tranen over haar ogen. Ze liet zich langzaam door haar knieën zakken en leunde met haar rug tegen het bed. Ze trok haar benen op en maakte zich zo klein mogelijk. Ze wilde huilen, keihard janken en aan iedereen duidelijk maken hoeveel ze leed, maar ze hield zich in. Ze sloeg niets, ze schreeuwde niet, ze begon niet te hyperventileren. Ze zat daar maar gewoon, terwijl de tranen over haar wangen stroomden en op het zwart van haar kamerjas vielen. Ze stond haarzelf niet toe om los te laten, om het enige wat ervoor zorgde dat ze niet gek werd niet te laten gaan.
'Floris...' snikte ze. 'Ik mis je gewoon zo erg, jij klootzak... Was verdomme toch gewoon ziek geweest die dag.' Een nieuwe, luidere snik klonk en snel hield ze haar adem in. Ze zou niet toegeven. Ze verborg haar gezicht in haar handen en kneep haar ogen dicht, om zich af te leiden door zich op de lichtjes die op haar netvlies bewogen te concentreren.
Alexander... Alexander... Fl... Alexander. Ze bleef de naam van haar broer herhalen, de enige in deze wereld waar ze nog een fuck om gaf. Alexander was zijn ouders en zijn vriend ook kwijtgeraakt. Zij zou ervoor zorgen dat hij niet ook zijn zus kwijt zou raken, hoe kut ze zich ook voelde.
Ze slikte en hoorde hoe de beweging precies inging tegen een nieuwe snik. Ze ademde een paar keer diep in en uit en staarde naar haar plafond.
Oké. Ze voelde zich prima. Niets aan de hand.
Terwijl ze opstond veegde ze haar neus en wangen af aan haar mouw. Die zou ze later wel wassen.

66 Re: Anger Management [Oliver] op za jan 24, 2015 9:27 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver vertelde James niet over Morgana of de bokstrainingen van vrijdagavond. Zwijgend luisterde hij in plaats daarvan naar de levendige verhalen van de ander, die het altijd voor elkaar kreeg zijn belevenissen in kleur en geur wist te beschrijven.
'Dus Hannah, Tristan en ik lagen daar, in complete stilte, en we - luister je nog?'
James liet zijn handen, die hij in zijn enthousiasme had opgeheven, zakken en nam een slok van zijn glas bier. Oliver had uit het raam zitten staren en had maar half meegekregen dat James aan een ander verhaal was begonnen. Hij schrok op toen hij werd aangesproken en glimlachte snel. 'Natuurlijk luister ik. Ga verder.'
Zijn vriend keek hem even aan, voor hij zijn glas neer zette. 'Ik denk dat je moet gaan slapen. Je ziet er moe uit.'
'Ik ben niet moe -' begon hij, maar James kapte hem af. 'Geen tegenspraak. Ik sta nog steeds boven je, Edurel.'
De oudere jongeman glimlachte vermoeid en kwam met behulp van de ander overeind van de bank. 'Goed, goed. Ik ga slapen.'
'Dat dacht ik.' James keek hem even met een scheve grijns aan. 'Mag ik op je bank slapen? Zoals in de goede oude tijd?'
'Straks wil je nog bij me in bed,' mompelde Oliver terwijl hij de gordijnen van de woonkamer sloot, net luid genoeg zodat James het kon horen. 'Maar dat is goed. Zolang je me morgenochtend niet wakker maakt.'

De hele week was Oliver niet in de sportschool te vinden. Hij wist niet waarom hij de plek met opzet vermeed, maar het was voor het eerst de laatste plek waar hij momenteel wilde zijn.
Dus vrijdagavond stond hij, vergezeld door James, in de zaal en probeerde zichzelf wat voor te bereiden op de training.
James, korter maar minstens net zo gespierd, was zich uit aan het leven op een boksbal enkele meters verderop terwijl Oliver zwijgend toekeek. Zweet glom op het gezicht en armen van de jongeman en zorgde ervoor dat de felgekleurde tatoeage glinsterde in het licht van de lampen aan het plafond.

67 Re: Anger Management [Oliver] op za jan 24, 2015 11:24 pm

Morgana Kenfield

avatar
Het was heel, heel lang fietsen naar Zilverregen. Maar naar haar emotional-breakdown van vanochtend kon ze de beweging wel gebruiken. Plus, ze was eigenlijk nog best wel nieuwsgierig naar Zilverregen. Ze had haar drie jaar niet gezien. Zou ze er nog wel staan? Ze kon zich vaag herinneren dat Alex haar gevraagd had om een formulier te tekenen waarin ze de merrie eigenlijk aan de eigenaars van de stal verkocht. Ze was op dat moment niet helemaal helder van geest, dus ze wist niet zeker of er in het contract iets gestaan had over mogelijke terugname van het paard.
Hoe dan ook, dat zou ze vanzelf wel uitvinden.

Het was goed gegaan. Ze was vrolijk begroet door Zilverregen, die haar nog leek te herkennen. Het was een pijnlijk weerzien geweest, aangezien de laatste keer dat ze haar had gezien Floris nog steeds leefde. Maar ze had ook troost gevonden in de nabijheid van de Andalusiër, en ze had beloofd volgende zaterdag weer te komen. Dat was morgen. Eerst had ze nog haar bokstrainingen, en god, wat ging ze die nodig hebben. Na het weekend was het van slecht naar erger gegaan, toen haar agent haar verteld had dat de vorige shoot niet goed was gegaan en ze niet, of heel weinig, betaald ging krijgen. Dat was vanochtend geweest.
Ze zette haar fiets met ruwe bewegingen op slot en stampte het gebouw binnen. Ze negeerde de vriendelijke begroeting, zij het een beetje geforceerd, van de receptioniste en stormde richting de trainingszaal. Ze had haar sportkleren al aan; een zwart hempje, zwarte driekwarts broek die strak om haar gespierde benen spande en zwarte gymschoenen. Terwijl ze naar de ruimte liep hing ze haar tas over haar schouder en ze stak haar haar op in een staart toen ze de deur opende.
Ze wist niet wat ze verwacht had. Misschien dat Oliver er helemaal niet zou zijn, wat ze hem niet in dank af zou hebben genomen. Maar beter één iemand dan twee.
'Hallo...?' zei ze en haar toon maakte duidelijk dat ze 1) geen idee had wat er aan de hand was en 2) dat als ze niet snel uitleg zou krijgen dat de boksballen niet de enigen waren die vandaag klappen zouden ontvangen.

68 Re: Anger Management [Oliver] op zo jan 25, 2015 9:51 am

Oliver Edurel

avatar
James keek abrupt op bij het horen van haar stem, zodat de boksbal terugveerde en hem bijna raakte. Haastig zette hij een paar passen achteruit, hield met één hand de boksbal tegen en glimlachte de net gearriveerde vrouw vriendelijk toe. Hij pakte zijn handdoek van de bank, veegde het zweet van zijn bovenlichaam af en liep met stevige passen naar haar toe, niet merkend dat Oliver juist was blijven staan en met opzet deed alsof hij druk bezig was met de linten die hij om zijn knokkels wond.
Toen hij voor haar tot stilstand kwam stak hij zijn hand naar haar uit, de vochtige handdoek nu over zijn schouder. Tatoeage en littekens glommen nog steeds in het licht van de buizen boven zijn hoofd.
'James Robinson,' stelde hij zichzelf voor, met zijn gewoonlijke, luchtige manier van doen. Oliver kende de jongeman langer dan vandaag en wist dat hij alleen al door zich voor te stellen er voor kon zorgen dat meisjes als een blok voor hem vielen. Die kracht leek de jongeman nu eenmaal te hebben en hij maakte er nu en dan ook gebruik van.
Aan de andere kant was James de meest zorgzame man die hij waarschijnlijk ooit in zijn leven zou ontmoeten - als hij een meisje mee naar huis had genomen wachtte hij tot ze wakker was, om vervolgens in zijn keuken een ontbijt voor haar klaar te maken en te vragen of hij haar misschien ergens naar toe kon brengen.
Niet dat James goed kon koken, maar het ging om het gebaar.
'Ik ben een goede vriend van Oliver,' ging de jongere man verder met zijn verhaal nadat hij haar hand had geschud, en hij gebaarde even over zijn schouder. 'Ik ben hier vandaag alleen maar om te kijken, maak je geen zorgen.' Hij grijnsde scheef, zich misschien niet realiserend dat dat voor Morgana ook een andere betekenis zou kunnen hebben. 'En je zult over het algemeen niet veel last van me hebben gezien ik over een paar weken weer terug het leger in moet.'
Typisch, schoot het door Olivers hoofd. James vond het geweldig om op te scheppen over zijn positie en de dingen die hij wel allemaal niet gedaan had. Oliver merkte wel dat hij het altijd mooier maakte dan het in werkelijkheid was, maar vaak liet hij de ander maar.

69 Re: Anger Management [Oliver] op zo jan 25, 2015 1:09 pm

Morgana Kenfield

avatar
Haar ogen schoten maar een seconde naar Oliver, die wel heel geconcentreerd bezig was met de linten om zijn handen, en vestigden zich toen op de vreemdeling. Hij liep naar haar toe en stak zijn hand naar haar uit. Hmm, knap was hij wel. Maar what the fuck deed hij hier? Ze hadden toch privé les?
'James Robinson,' zei de jongeman en hij stak zijn hand naar haar uit. Ze zond hem een boze blik toe, maar schudde zijn hand toen. Stevige grip, maar daar kon zij ook wat van.
'Ik ben een goede vriend van Oliver.'
'Ah,' mompelde ze, een nietszeggend geluidje dat haar af en toe heel goed van pas kwam wanneer ze niet wist wat ze moest doen. Had Oliver hem hier uitgenodigd? Durfde hij niet met haar alleen te zijn? Wat een lafaard.
Haar boze blik richtte zich nu op de lafaard in kwestie en ze kneep haar ogen even een stukje dichter.
'Ik ben hier vandaag alleen maar om te kijken, maak je geen zorgen.'
Ze had even moeite om haar gezicht uitdrukkingloos te houden en hem niet even goed duidelijk te maken hoeveel zorgen ze zich erom maakte dat iemand naar haar ging zitten staren terwijl ze aan het trainen was. Maar ach. Misschien zouden ze wel één op één mogen vechten, met James of met Oliver, en dan zou ze wat klappen uit kunnen delen.
Het was niet erg waarschijnlijk dat dat zou gebeuren, maar ach. Een meisje moet dromen.
'En je zult over het algemeen niet veel last van me hebben gezien ik over een paar weken weer terug het leger in moet.'
Ooooh... Haar wens om hem even lekker in zijn gezicht te slaan verdween als sneeuw voor de zon. Een soldaat slaan? Ja, tuurlijk, dat zou werken. Verdomme.
Maar aan de andere kant... Hij was knap, groot, gespierd, had manieren en leek met zijn donkere ogen absoluut niet op Floris. Plus, hij zou over een paar weken weg zijn. Nul kans op een emotionele relatie, toch?
En dus zette ze een stralende glimlach op waarvan ze wist dat hij indruk zou maken en deed alsof ze enorm onder de indruk was van het feit dat hij in het leger zat.
'Het leger?' riep ze uit met een hoge stem die haar het liefst iemand, haarzelf mogelijk, wilde laten slaan. 'Dat is zó dapper van je. Zijn dat littekens op je borst?' Zonder op een antwoord te wachten deed ze een stap naar voren en legde haar koude hand op zijn borst. 'En oh, wat een coole tattoo's! Cool hoor.'
Vervolgens deed ze weer een stap achteruit, veranderde de glimlach in een slechts lichtjes optrekken van haar mondhoeken en keek hem strak aan. 'Ik neem aan dat als je in het leger zit je maar flink moet trainen. Wat me eraan herinnerd... Oliver?' Haar blik werd feller en haar glimlach verdween toen ze haar ogen op hem richtte. 'Gaan we nog beginnen of wat? Ik heb een kutweek gehad.'

70 Re: Anger Management [Oliver] op zo jan 25, 2015 3:45 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver leunde tegen de muur, zijn armen over elkaar geslagen, en keek zwijgend toe hoe James van Morgana's aandacht genoot. Hij zag gelijk haar verandering in gedrag, maar James, die de jonge vrouw nog nooit eerder had ontmoet en alleen wist wie ze was doordat Oliver hem haar naam verteld had, merkte natuurlijk niets op.

James plantte zijn rechterhand in zijn zij toen ze naar hem glimlachte en rechtte zijn rug iets zodat hij langer leek dan hij eigenlijk was (niet veel langer dan 1 meter 75).
'Het leger?' Haar enthousiasme zorgde ervoor dat er een zelfvoldane grijns op zijn gezicht verscheen. 'Dat is zó dapper van je. Zijn dat littekens op je borst?'
Hij haalde zijn schouders op, op het moment dat haar koude vingers contact maakten met zijn huid, alsof het no big deal was. 'Och, zoiets kun je nauwelijks littekens noemen,' zei hij op nonchalante toon, en grijnzend keek hij op haar neer. Hij kon niet horen hoe Oliver hem zo'n tien meter verderop zachtjes voor opschepper uitmaakte, en zelfs als hij het had gehoord had hij de jongeman geen ongelijk gegeven.
'En oh, wat een coole tattoo's! Cool hoor.'
Hij grinnikte zachtjes. 'Dank je wel.'
'Ik neem aan dat als je in het leger zit je maar flink moet trainen.' Hij knikte instemmend en wilde eigenlijk reageren, maar ze had haar aandacht alweer afgewend.
'Wat me eraan herinnert... Oliver?'
Nu pas kwam de gespierde man in beweging, kwam los van de muur en bleef onwillekeurig heel even staan toen hun blikken kruisten. 'Gaan we nog beginnen of wat? Ik heb een kutweek gehad.'
'Ben je al opgewarmd?' vroeg hij, een blik werpend op de kleding die ze droeg. Ze zag er niet bezweet uit. 'Want dan beginnen we daar gewoon weer mee.'

71 Re: Anger Management [Oliver] op zo jan 25, 2015 5:42 pm

Morgana Kenfield

avatar
Oh, wat genoot hij van haar aandacht. Nou, het was ook de enige die hij zou krijgen deze les. Als hij echt indruk op haar wilde maken zou hij toch echt iets beter zijn best moeten doen.
Ze wierp hem een dubieuze blik toe en liep toen naar Oliver toe, terwijl ze haar tas in de hoek gooide.
'Ben je al opgewarmd?' Ze zag zijn blik over haar lichaam glijden en kon het niet laten om licht triomfantelijk te glimlachen. Misschien was alles toch niet verloren. 'Want dan beginnen we daar gewoon weer mee.'
'Is goed.'
Ze wierp een laatste blik op James en rolde toen met haar schouders. Ze voelde haar hart sneller slaan, en het had niets te maken met de twee toch wel redelijk knappe mannen in de zaal. Haar lichaam herkende de stand van haar spieren, de geur en het altijd aanwezige gevoel van woede.
Ze was de laatste paar weken beter geworden, had geleerd om haar woede wel te gebruiken tijdens het vechten, maar zich er niet door te laten beheersen. James zou nog eens wat te zien krijgen.
Wil je je nu serieus uitsloven voor die oelewapper? Ik dacht dat het andersom moest zijn.
Ze had de neiging met haar ogen te rollen naar haar innerlijke stem. Jeez, dat ze een keertje indruk op iemand wilde maken betekende niet dat ze als een hond achter hem aan zou gaan lopen. Want dat was wat hij verwachtte, aan zijn houding van net te zien, en dus zou zij precies het tegenovergestelde laten zien.

72 Re: Anger Management [Oliver] op ma jan 26, 2015 9:01 pm

Oliver Edurel

avatar
Het was Oliver niet ontgaan hoe Morgana naar zijn vriend had gekeken, en licht fronsend keek hij even naar de jongen enkele meters verderop. Hij wist niet of Morgana een poging zou doen hem aan de haak te slaan, maar als dat wel gebeurde moest Oliver dat hoe dan ook zien te voorkomen - voornamelijk om de andere jongeman te beschermen tegen de constante woede van de jonge vrouw die hij duidelijk nog niet op had gemerkt.
'Hé, Jamie,' begon hij quasi-nonchalant terwijl hij langzamer dan gewoonlijk de linten om zijn handen herstelde. 'Hoe is het eigenlijk met Cassie?'
Sinds enkele maanden had hij de jongeman voorgesteld aan zijn jongere nichtje, Cassie Wells, en ondanks dat hij sindsdien niet echt op de hoogte was gehouden van wat er nu tussen de twee gaande was, was hij toch nieuwsgierig naar of James haar nog had opgezocht.
Bingo. De jongeman sloeg zijn ogen neer, iets wat hij nauwelijks deed, en grijnsde. 'Het is ingewikkeld.'
'Maak dat de kat wijs.' Oliver was langs Morgana heen gelopen en begon de boksbal te herstellen zodat deze iets hoger hing.
'Ik denk niet dat ze me leuk vindt,' gaf de jongen met teleurstelling in zijn stem toe. 'Een soldaat is niets voor haar.'
'Jammer,' antwoordde Oliver. Hij hoopte de ander even aan te kunnen kijken, maar James had alleen aandacht voor zijn kapotte handschoenen. Zijn grijns was verdwenen.
Oliver richtte zijn aandacht weer terug op Morgana, draaide zich naar haar om en liep langs haar heen om twee stootkussens van de bank te pakken, die naast zijn sporttas klaar hadden gelegen. De vorige keer had hij ze ook gebruikt, en ze waren erg van pas gekomen.
In een paar tellen stond hij weer naast haar en hief zijn armen op, de stootkussens zo omhoog houdend.
'Ga je gang.'

73 Re: Anger Management [Oliver] op di jan 27, 2015 5:45 pm

Morgana Kenfield

avatar
'Hé, Jamie,' zei Oliver terwijl ze haar spieren los schudde. 'Hoe is het eigenlijk met Cassie?'
Oh, dat was echt heel geniepig. Ze hield niet op met bewegen, zich enorm bewust van de nabijheid van de twee mannen, maar kneep wel een beetje haar ogen dicht. Zus of vriendin?
'Het is ingewikkeld.'
Ingewikkeld hè? Vriendin dus. Of blijkbaar toch nog niet officieel. Als hij zich zo aan Morgana had voorgesteld, was die Cassie of niets waard of wel héél erg losjes over hun relatie. Hoe dan ook, James had met háár geflirt. Of tenminste, dat dacht ze.
Ze fronste lichtjes toen Oliver langs haar heen liep. 'Maak dat de kat wijs.' Ze hield op met haar schouders rollen en begon in plaats daarvan haar beenspieren te rekken. Ze koos een stoel uit, zette haar voet erop en boog ernaartoe, de hele tijd haar been gestrekt houdend.
'Ik denk niet dat ze me leuk vindt,' gaf James toe. De ondertoon van teleurstelling ontging haar niet. Hmm, dus hij vond haar wel leuk, maar ze hadden nog niets? 'Een soldaat is niets voor haar.'
'Jammer,' antwoordde Oliver
Ze snoof zo lichtjes dat ze het vast geen van beiden konden horen en begon aan haar andere been. Ja, jammer zou hij het wel vinden. Maar waarom? Wilde hij zijn beste vriend gelukkig zien? In dat geval, dat kon zij ook. Een tijdje. Misschien.
Hoe dan ook. Ja, tuurlijk wilde hij zijn beste vriend gelukkig zien. Maar waarom zou hij het daar nu over hebben, net toen zij binnen kwam? Hallo, ze hadden minstens een kwartier moeten hebben voordat ze aan kwam. Tenzij hij het expres deed, zodat zij weg zou blijven van James.
Ze snoof weer, deze keer gemaskeerd door haar voetstappen toen ze naar de plek waar Oliver met de stootkussens klaarstond.
Dus tenzij die Cassie ook een goede vriendin van hem was, zou er eigenlijk geen reden moeten zijn waarom Oliver niet zou willen dat James met haar om ging.
'Ga je gang,' zei Oliver en ze stootte haar arm naar voren.
Misschien ging het hem wel om Morgana.

74 Re: Anger Management [Oliver] op di jan 27, 2015 7:51 pm

Oliver Edurel

avatar
James had zichzelf weer tot de orde geroepen en was richting de uitgang van de zaal gelopen toen Oliver had aangekondigd dat de training zou beginnen, tot hij zich bedacht en zich weer naar de twee om keerde. Zwijgend sloeg hij zijn armen over elkaar, leunde tegen de muur naast de deur en bleef kalm toe kijken.

Oliver zette zich gelijk schrap toen de eerste klap hard op het stootkussen terecht kwam. Hij kon merken - en voelen - dat Morgana de afgelopen weken aanzienlijk beter was geworden, maar hij had ook gemerkt dat er aan die constante woede niets was veranderd. Nog steeds keek ze hem met die zelfde koude blik aan. Er leek sinds die eerste training niets veranderd te zijn, afgezien van dat ze sterker was geworden. En Oliver wist niet zeker of dat nu een goede verandering was.
Toen hij het wel genoeg vond zette hij een stap terug, zodat ze hem niet meer kon bereiken tenzij ze eveneens een stap naar voren zette, en liet de stootkussens zakken.
'Oké. We gaan nu iets doen wat we nog niet eerder gedaan hebben en ik wil dat je goed luistert.' Hij legde de stootkussens terug op de bank. 'Je mag proberen mij te raken.' Hij haalde een nieuw lint uit zijn tas en wierp die in haar richting.

75 Re: Anger Management [Oliver] op di jan 27, 2015 8:26 pm

Morgana Kenfield

avatar
Het was erg aangenaam om te merken dat ze het langer vol hield om te slaan en dat ze harder  kon slaan. Terwijl ze haar vuisten naar voren stootte keek ze af en toe op en wierp hem een uitdagende, koude blik toe. Haar bloed vloeide heet door haar aderen en langzaam voelde ze de woede over de onrechtvaardigheid van het heelal uit haar systeem verdwijnen met elke ademhaling uit. Niet alles, lang niet alles, verdween, maar ze voelde zich wel al rustiger en belandde, zoals ze de laatste weken wel vaker gemerkt had, in een soort trance waarin alleen het bewegen ertoe deed. Het was erg vredig, en hoewel er aan de oppervlakte altijd de dreiging bestond van ontploffing, had het werk zelf een kalmerend effect op haar.
Dus toen hij een stap achteruit deed schrok ze een beetje; ze was niet echt bezig geweest met het slaan en hoewel ze wist dat ze goed geslagen had, had ze er verder niet erg veel herinneringen aan.
Voordat haar vuist weer naar voren schoot deed ze snel een stap achteruit, zodat ze hem niet recht op zijn borst zou raken.
Ze keek op en haar rust veranderde gelijk in lichte verontwaardiging dat hij zo zonder waarschuwing ophield.
'Oké. We gaan nu iets doen wat we nog niet eerder gedaan hebben en ik wil dat je goed luistert.'
Ze opende haar mond al om een bitchy antwoord te geven, iets in de zin van dat ze helemaal niets zou doen wat hij wilde, toen hij al verder ging. 'Je mag proberen mij te raken.' Hij haalde een nieuw lint uit zijn tas en wierp die in haar richting. Haar woede veranderde meteen in een blijdschap waar ze bijna van schrok. Hem slaan? Zonder de kans dat hij terug zou slaan?
Een brede grijns verscheen op haar gezicht. Oh hell yes. Dit. Werd. Geweldig.
'Oké,' zei ze, terwijl ze het lint opving en het om haar knokkels bond, precies zoals ze het hem had zien doen.

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 3 van 5]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Soortgelijke onderwerpen

-

» Oh no, no, this is just anger

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum