Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Anger Management [Oliver]

Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 5]

1 Anger Management [Oliver] op vr nov 28, 2014 7:28 pm

Morgana Kenfield

avatar
Kom op, Morgana, dacht ze, terwijl ze haar voeten hard op de trappers van haar fiets neerduwde. De wind, die in de stad normaal nooit zo sterk was, leek haar nu te pesten door recht in haar gezicht te waaien, waardoor haar haar in haar gezicht wapperde en haar fiets veel te langzaam vooruit kwam. Er was een tijd geweest waarin ze zich er waarschijnlijk maar gewoon bij neergelegd zou hebben; je kunt immers niet tegen de wind vechten.
Nu nam ze elke uitdaging aan om zichzelf te testen. Die wind kon haar wat; zij fietste hier en hij sodemieterde maar ergens anders heen.
Ze onderdrukte een geïrriteerde grom toen een welk heel harde windvlaag haar bijna de stoep op duwde, en ging vol op de trappers staan.
Als je niet ongrijpbaar was, wind, had je geluk dat ik nog geen bokslessen gehad heb.
De woede en de haat, die altijd zo dicht aan de oppervlakte lagen, dreven naar boven en ze concentreerde zich volledig op vooruit komen met haar kutfiets. Ze zou waarschijnlijk een stuk sneller gaan als ze gewoon was gaan rennen, maar dan zou ze op moeten geven. En die klotewind zou níét winnen.
Ze fietste een hoek om en voelde gelijk hoe de wind een stuk minder krachtig waaide, tegengehouden door de hoge gebouwen aan weerszijden van de straat.
Een zelfgenoegzaam glimlach trok haar mondhoeken omhoog. Ze had gewonnen. Die fucking wind kon haar wat.
Na nog een paar honderd meter gefietst te hebben reed ze het ding de stoep op en bond het vast aan een lantaarnpaal. Ze stopte de sleutel in haar tas en keek even naar de grote letters die boven de ingang van het gebouw hingen.

BOKSSCHOOL

Origineel, dacht ze, terwijl ze een nijdige blik op de letters wierp. Toen liep ze naar voren en duwde de deur open, terwijl ze gelijk de omgeving in haar opnam. Balie, houten vloer, witte muren, ramen die de sporters lieten zien... Het liet haar niet gelijk een gevoel van verachting voelen, wat mogelijk ook kon komen omdat ze zo even flink tegen wat dingen aan kon slaan - harde dingen, het liefst.
Achter de balie zat een sportief gekleed meisje van waarschijnlijk haar eigen leeftijd, haar blonde haar in een hoge staart gebonden.
'Morgana Kenfield. Ik kom voor de bokslessen,' zei ze zodra ze voor de balie stond. Het meisje keek op van haar computer en leek haar even in zich op te nemen. Met een felle blik staarde Morgana terug, niet van plan zich te laten intimideren.
'Van wie?' vroeg het meisje uiteindelijk, nadat ze haar ogen als eerste had afgewend en ze weer op het veilige scherm richtte. Tevreden leunde Morgana op één been.
'Ene Oliver, geloof ik.'
'Aha...' was het nietszeggende antwoord. Toen Morgana een wenkbrauw optrok wendde het meisje zich zuchtend weer naar haar toe. 'Legitimatie?'
Oh kom op zeg, zie ik eruit alsof ik twaalf ben? schoot er geïrriteerd door haar heen, maar ze pakte met een blik vol haat naar het meisje haar rijbewijs. Het meisje wierp er een blik op en sloeg toen haar ogen weer neer. Ze stond op en liep om de balie heen.
'Volg mij maar. Hij is al bezig.'
Zonder verder nog iets te zeggen liep ze voor Morgana uit, een ruimte vol met apparatuur door waar verschillende mensen zich in het zweet werkten.
'Kleedkamers zijn hier,' mompelde het meisje terwijl ze vaag naar een deur in de rechter muur gebaarde. 'Hij is in de achterste ruimte bezig. Je hebt nog vijf minuten voordat je les begint.'
Nog vijf minuten. Ze snoof en keek het meisje na toen die snel weer naar haar veilige balie terugliep. Ze duwde de deur van de kleedkamer open en kleedde zich snel om. Ze hing haar tas om haar schouders en liep naar de achterste ruimte, waar ze de klappen al kon horen vallen.
Heel even bleef ze stilstaan in de deuropening en nam haar leraar in zich op. Blond, lang, gespierd. Niet onaardig.
Ze sloot de deur zo luidruchtig mogelijk en liep vervolgens met duidelijk hoorbare stappen naar hem toe.
'Hoi. Ik ben Morgana. Oliver?'

2 Re: Anger Management [Oliver] op za nov 29, 2014 8:32 am

Oliver Edurel

avatar
Oliver was de eerste geweest die de zaal binnen gestapt was toen de sportschool die ochtend rond negen uur open was gegaan. Hij besteedde tegenwoordig steeds minder van zijn tijd thuis bij zijn ouders, en steeds vaker bij James in zijn appartement, ergens in het café waar hij de laatste tijd graag kwam - en dus natuurlijk de sportschool.
Het was een fijne manier om energie kwijt te kunnen. Daar was hij achter gekomen na een uitzonderlijk stressvol uur bij zijn therapeut. Ondanks dat de vrouw vriendelijk en kalm was gebleven was de druk te veel voor hem geworden en had hij toevlucht gezocht in een van de weinige dingen waar hij tegenwoordig nog wat ontspanning in vond - boksen. Het was anders dan voor hij het leger in was gegaan. Nu was het echt een soort uitlaatklep geworden, naast dat het ook gewoon een goede oefening was om in vorm te blijven. En nu hij zijn therapeut vaker bezocht was hij ook vaker in de sportschool te vinden, of het nu met of zonder zijn beste vriend was. Toen hij een paar weken geleden gevraagd was een paar nieuwelingen persoonlijke training te geven had hij dan ook gelijk ja gezegd - als hij toch zoveel tijd door bracht hier kon hij er beter nog wat mee verdienen ook. Des te sneller had hij zijn eigen appartement als hij klaar was met zijn therapie.
Dus die ochtend was hij in zijn eentje in de kleedkamers gaan zitten, had zijn redelijk nette kleding die hij vaak droeg verwisseld voor een wit shirt en een gewone trainingsbroek en was begonnen met zijn spieren op te warmen, in de doodse stilte die er in de ruimte heerste nu alleen hij er nog was. Pas toen er na een uurtje meerdere mensen binnen kwamen gingen al snel de klappen tegen de zak verloren in het gepraat en de geluiden van andere apparaten. Natuurlijk had hij af en toe een pauze genomen - rond lunchtijd was hij de straat bijvoorbeeld over gestoken om daar voor een uurtje in het café neer te strijken - gezien zelfs zijn uithoudingsvermogen ergens stopte. Voordat hij les moest geven, zo rond 3 uur in de middag, was hij ook nog een uurtje gewoon in de kantine gaan zitten. Hij had een telefoontje van James gekregen (Oliver bezat een oude Nokia waarmee je niets anders kon doen dan bellen) die hem op enthousiaste toon had verteld dat officier Grey over een maand of twee een officieel gala zou organiseren op zijn landgoed, en Oliver, als oud-soldaat, zou eveens uitgenodigd worden. De jongeman had al een date, vertelde hij, en als Oliver iemand mee zou nemen zou het een dubbel date zijn. Gezellig toch?
Maar Oliver had alleen geglimlacht en hem verteld dat hij zijn aanbod zou overdenken. Hoe zeer hij James weer een keertje wilde zien, een chique feest was nu niet echt de plek.

Een half uurtje voor zijn les zou beginnen was hij weer teruggekeerd naar de zaal om te beginnen met wat dingen voorbereiden, zodat hij niet volledig met lege handen stond als de jonge vrouw die hij zou trainen zou arriveren.
Morgana Kenfield, als hij het zich goed kon herinneren. Aparte voornaam.
Licht hijgend zette hij een paar stappen achteruit, weg van de boksbal die van de balken boven zijn hoofd hing en die hij de laatste paar uur er flink van langs had gegeven. Hij wreef even in zijn handen, die nu toch pijn begonnen te doen, en bekeek toen de witte, licht gerafelde linten die hij om zijn knokkels gewikkeld had om zijn huid niet al te erg te beschadigen. Na ze opnieuw goed vast gemaakt te hebben haalde hij diep adem, balanceerde kort op zijn tenen en viel toen opnieuw uit. De boksbal schoot de andere kant op toen de jongeman deze een flinke klap verkocht, en snel sprong hij terug zodat hij niet door de zware zak geraakt zou worden toen die terug zijn kant op zwaaide. Hij deinsde echter niet al te ver terug, en opnieuw maakte zijn gebalde vuist contact met het leer.
Een andere klap klonk, vlak nadat hij een stap achteruit had gezet, toen de deur van de zaal dicht viel. Hijgend veegde hij het haar uit zijn gezicht, draaide zich half om en begon langzaam de witte linten van zijn handen te trekken.
Er verscheen een flauwe glimlach op zijn bezwete gezicht toen hij een jonge vrouw zijn richting op zag komen. Ze was iets korter dan hij, had lang, donker haar en felle ogen die hem strak aan keken. Voor anderen was ze intimiderend geweest, maar Oliver was niet bepaald onder de indruk van haar uitstraling.
Toen ze zich voorstelde verbreedde zijn glimlach en stak hij beleefd zijn hand, nu ontdaan van de linten, naar haar uit. 'Oliver Edurel, aangenaam kennis te maken.'

3 Re: Anger Management [Oliver] op za nov 29, 2014 1:02 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze zag hoe er een licht zweetlaagje op zijn huid lag en hem liet glanzen. Ze pakte zijn hand aan en glimlachte lichtjes terug.
'Mooi zo. Als het niet aangenaam was geweest had die boksbal waarschijnlijk de rest van de middag vrij gehad,' merkte ze droog op. Ze was  er niet meer echt een voor beleefdheden, en zeker vandaag niet. Ze had de hele ochtend fotoshoots voor een of ander goedkoop magazine gehad, waar ze continu had moeten lachen en praten, gewoon om haar baan te behouden. Zich flink in het zweet werken zou moeten helpen om die vreselijke onrust die zich altijd vlak onder de oppervlakte van haar huid bewoog naar buiten te brengen en helemaal uit te putten.
Ze keek Oliver vanonder haar wimpers aan, zich er volledig van bewust hoe haar felblauwe ogen zich in de zijnen boorden. Ze had geleerd dat als ze haar kin niet hief, haar zwarte wenkbrauwen en heldere ogen een griezelig effect hadden. Dit was uiteraard om hem te testen. Wanneer hij, net zoals het meisje bij de balie, onder de indruk zou zijn zou de les al snel saai worden. Waarschijnlijk zou ze hem dan de stuipen op het lijf jagen, met de enorme woede die vanuit al haar bewegingen straalde.
Toen ze hem voor haar gevoel lang genoeg had aangestaard keek ze om zich heen. De ruimte was niet al te groot, maar bood toch genoeg ruimte voor heel wat beweging. Wat haar betrof konden ze niet snel genoeg beginnen. De voldoening van het harde fietsen begon al weg te zakken en de spanning die zich altijd in haar borst vormde begon sterker te worden.
'Waarmee beginnen we mee?' vroeg ze, de onrust was duidelijk te horen in haar stem. Hij zou waarschijnlijk denken dat ze ADHD had ofzo. Best, zolang ze maar iets mocht slaan.

4 Re: Anger Management [Oliver] op zo nov 30, 2014 5:39 pm

Oliver Edurel

avatar
De opmerking die de jongevrouw maakte terwijl ze zijn hand schudde zorgde ervoor dat zijn wenkbrauwen onwillekeurig omhoog gingen. Maar om de sfeer niet te verpesten ging hij er verder niet op in, liet haar hand los en liep in een paar passen naar het bankje aan de zijkant van de zaal waar hij zijn spullen had liggen. Uit zijn sporttas haalde hij een spierwitte handdoek, waarmee hij zijn gezicht droog maakte voor hij het witte lint dat hij om zijn handen had gebonden weer oppakte en terug liep naar Morgana en de boksbal in het midden van de zaal.
Het viel hem op hoe ze naar hem keek - haar ogen keken hem scherp aan en leken elke beweging te volgen die hij maakte, alsof ze een roofvogel was die op het juiste moment wachtte om toe te slaan. Haar ogen waren eveneens blauw, net als de zijne, maar in haar geval waren ze uitdagend en fel, bijna neonblauw.
Bij anderen werkt die dreigende blik misschien, dacht hij haast geamuseerd terwijl hij Morgana opnieuw eens goed in zich opnam, [ i]maar laat eerst maar wat zien voor ik onder de indruk ben.[/i]
Mensen zoals zij kwam hij wel vaker tegen. Hij wist hoe hij ze moest aanpakken en hij er voor zorgde dat ze die nijd alleen maar op die boksbal uitten in plaats van op hem, maar hij wist niet of dat voor Morgana ook zo zou gaan.
Dus in plaats van op haar scherpe blikken in te gaan schonk hij haar opnieuw een vriendelijke glimlach en begon op zijn gemak de linten terug om zijn knokkels te binden. Toen hij dat gedaan had liep hij opnieuw terug naar zijn tas, waar hij een paar smallere bokshandschoenen uit haalde. Hij had de dingen nooit gepast, maar ze waren ook niet voor hem. Met een boogje gooide hij de handschoenen naar Morgana. 'Trek aan. Heb je enige ervaring met boksen of is dit je eerste keer hier?' Hij keek even vragend op haar neer, zijn armen achter zijn gespierde lichaam gevouwen. 'Je mag trouwens even laten zien wat je kan voor we beginnen.' Hij knikte kort naar de boksbal, die er nogal slapjes bij hing nadat Oliver zijn vuisten er op los gelaten had.

5 Re: Anger Management [Oliver] op zo nov 30, 2014 9:40 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze was lichtelijk teleurgesteld toen hij nauwelijks op haar blik reageerde, maar tegelijkertijd voelde ze zich een soort van... geïntrigeerd. Het was zo anders dan normaal, en anders dan normaal was voor haar altijd welkom. Plus, nu wist ze ten minste dat hij een beetje woede aankon.
Ze keek toe hoe hij het zweet van zich afwreef en vervolgens de witte linten weer om zijn handen bond. Toen hij de bokshandschoenen naar haar toegooide kreunde inwendig. Ze had die dingen één keer eerder aangehad. Haar handen waren toen helemaal bezweet geraakt en na afloop had ze haar handen wel drie keer gewassen voordat ze muffe geur van haar huid was gewassen. Maar, dacht ze bij zichzelf terwijl ze ze schoorvoetend aantrok, zo raakten haar handen niet beschadigd. Wie zat er nou op een model te wachten met afgebroken nagels en geschaafde huid?
'Heb je enige ervaring met boksen of is dit je eerste keer hier?'
Ze keek op van haar handen en wachtte even met antwoord geven, expres haar tijd nemend om de handschoenen precies goed te laten zitten.
'Eerste keer hier. Telt een barfight als ervaring?' Hoewel haar toon door kon gaan voor speels, was er op haar gezicht geen spoor van humor te bekennen. Het was een man geweest die een beetje té geïnteresseerd was in haar lichaam. Toen hij te ver was gegaan had ze hem een klap gekocht en de toen al aangeschoten man was direct knock-out op de grond gevallen. Het telde niet echt als een gevecht, maar af en toe dacht ze er met de nodige trots aan terug.
'Je mag trouwens even laten zien wat je kan voor we beginnen,' zei hij met een knikje naar de boksbal. Meteen begonnen haar aderen te bruisen met energie en ze deed een paar stappen richting de boksbal. Ze ging met haar voeten gespreid, haar linker voet voor de rechter, voor de zak staan, haar handen geheven in die typische verdedigende houding die je altijd in films zag.
Toen stond ze even heel stil, terwijl ze haar woede naar boven haalde. Daar was over het algemeen niet veel voor nodig, dus al snel schoot haar rechterhand naar voren.
De schok deed haar hele arm tintelen, en met een gesmoorde kreet trok ze haar hand terug om zich er beschermend om heen te vouwen. Verdomme, schold ze in zichzelf. Hij had het zo makkelijk laten lijken!
De vernedering die ze automatisch voelde veranderde al snel in woede, en met felle bewegingen dwong ze haar lichaam overeind te gaan staan. Ze draaide zich naar Oliver om, in afwachting van zijn reactie, haar uitdrukking ijskoud maar haar binnenste kokend, als een bevroren meer met daaronder lava.

6 Re: Anger Management [Oliver] op di dec 02, 2014 8:22 pm

Oliver Edurel

avatar
Met een flauwe glimlach op zijn gezicht en zijn handen nog steeds achter zijn lichaam gevouwen keek hij hoe de jonge vrouw met een licht walgende uitdrukking de handschoenen aan trok. Hij kon het haar niet volledig kwalijk nemen - de dingen waren al meerdere keren gedragen en ondanks dat hij ze mee naar huis had genomen om ze eens goed uit te wassen roken de handschoenen nog steeds een beetje naar zweet. Het waren in ieder geval niet bepaald de meest schone handschoenen die je kon hebben, maar als Morgana er problemen mee had moest ze haar eigen paar maar kopen. Die linten raadde hij haar alles behalve aan.
Het was redelijk raar om daar zo te staan, zijn hoofd lichtjes op geheven en zijn armen achter zo achter zijn rug, kijkend hoe Morgana zorgvuldig haar positie voor de boksbal in nam. Hij had eerlijk gezegd nooit gedacht dat hij zich als een autoriteit zou voelen - het was altijd iemand anders geweest die hem orders had gegeven, het was nooit hem geweest die zijn stem had verheven. Het voelde vreemd, vooral omdat hij dit nauwelijks kon vergelijken, en snel liet hij zijn handen zakken. Langzaam begon hij terug te lopen, glimlachend om Morgana's geconcentreerde uitdrukking.
Een paar meter achter haar bleef hij staan, op het moment dat ze uitviel naar de boksbal.
Een klein lachje verscheen op zijn lippen toen ze zacht kreunend haar hand weer terug trok en zich toen langzaam naar hem omdraaide, een ijzige uitdrukking maar een ziedende blik in haar ogen.
'Zoiets had ik al verwacht. Als ik even mag...' Hij legde een verbazingwekkend zachte hand op haar schouder en dwong haar voorzichtig naar achteren.

7 Re: Anger Management [Oliver] op di dec 02, 2014 9:44 pm

Morgana Kenfield

avatar
In reactie op zijn glimlach was ze het liefst weer naar voren gesprongen, deze keer om niet de zak, maar zijn gezicht met liefde weer in de juiste vorm te duwen. Helaas was dit de enige betaalbare sportschool en zou ze dus liever niet verbannen worden vanwege een incident.
Aan de andere kant... het was wel een boksles. Misschien was haar hand wel uitgeschoten.
Haar gedachtes werden onderbroken door zijn stem, die haar tegelijkertijd wilde laten dienen en rebelleren.
'Zoiets had ik al verwacht. Als ik even mag...'
Haar lichaam verstijfde toen zijn hand de zachte huid op haar schouder aanraakte. Haar eerste instinctieve reactie was hem weg te duwen, ruimte te creëren en hem vervolgens met haar meest creatieve woorden even goed duidelijk te maken hoe zeer ze het op prijs stelde dat hij haar zomaar aanraakte; absoluut niet dus.
Toen ze echter de lichte druk van zijn hand voelde begreep ze zijn bedoeling. Toch schudde ze zijn hand nog van haar schouder voordat ze in de goede positie ging staan, terwijl ze woorden waarvan ze zojuist nog op het punt had gestaan ze uit te spreken in haar keel bleven steken, waardoor ze even moest slikken voordat ze zich op zijn instructies kon concentreren.

8 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 7:42 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver voelde haar spieren onder zijn hand samen trekken, en heel even keek hij naar haar gezicht. Een fractie van een seconde was hij er haast zeker van dat ze naar hem uit zou halen - waarom wist hij niet helemaal, maar de felle blik was nog steeds niet uit haar ogen verdwenen, en hij was niet van plan deze jongedame te onderschatten. Hij kon haast de opgekropte energie onder haar huid voelen.
Hij reageerde daarom ook niet toen ze haar arm nogal ruw onder zijn hand vandaan trok, wierp haar een korte blik toe en wachtte tot ze achteruit gestapt was voor hij zijn positie voor de boksbal in nam. Hij haalde diep adem, ontspande zijn spieren en hief zijn armen. Heel even focuste hij zich op zijn knokkels, die onder de linten rood en ruw waren geworden, voor hij uitviel.
Zijn slag echode door de zaal toen zijn rechtervuist contact maakte met de boksbal. Zonder achteruit te stappen haalde hij opnieuw uit en gaf het ding opnieuw een rake klap.
Voor de boksbal hem kon raken door hard terug te zwaaien stapte hij deze keer wel naar achteren, zodat hij terug naast Morgana stond. 'Probeer iets te kalmeren. Je bent te gespannen. Als je wil kunnen we eerst iets lichters dan dit proberen.'

9 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 8:32 pm

Morgana Kenfield

avatar
Een lichte rilling van opwinding rolde over haar ruggengraat toen ze de spieren in zijn hele lichaam zag aanspannen, bijna direct gevolgd door twee luide klappen op de boksbal. Dat zag er pas intensief uit.
Hij stapte naar achteren, zodat ze boksbal hem niet zou raken en draaide zich weer naar haar om.
'Probeer iets te kalmeren. Je bent te gespannen. Als je wil kunnen we eerst iets lichters dan dit proberen.'
Kalmeren? Gespannen? Haar handen spanden zich haast automatisch bij die woorden, geïrriteerd als ze was. Als ze zou kalmeren, als dat haar al lukte, waarom zou ze dan überhaupt nog proberen de boksbal te slaan? Als ze rustig was, wat ze eigenlijk nooit was behalve in haar slaap, had ze geen enkel excuus om iets te slaan.
En als ze niet wilde slaan, waarom was ze dan hier?
Maar ze voelde de woede nog steeds onder haar huid ronddwalen en dus probeerde ze te ontspannen; ze liet haar schouders een beetje zakken en ging losser op haar voeten staan. Toen wierp ze een blik op Oliver, die nu nauwelijks een halve meter naast haar stond. Haar ogen gingen snel over zijn lichaam. Hij was echt sterk, en nog aardig ook waarschijnlijk. Arme jongen, dacht ze smalend. Hij had geen idee met wat voor een monster hij zich in één kamer bevond.
'En nu?' vroeg ze, haar stem doordrongen van de zwarte humor van haar gedachten.

10 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 8:47 pm

Oliver Edurel

avatar
God wat was ze gespannen. Oliver had geen idee waarom Morgana zo licht geprikkeld was - bij alles wat hij deed of zei leek ze hem aan te willen vliegen en wat hij aan mensenkennis bezat vertelde hem dat dat geen goed teken was. Wat het precies was dat dit veroorzaakte kon hij geen naam geven, maar hij was er bijna zeker van dat het niet bij hem lag - hij had een situatie zoals deze nog nooit eerder meegemaakt. Misschien zou het later wat afzwakken als ze elkaar langer kenden; tenminste, dat hoopte hij.
De blik waarmee ze hem vervolgens bekeek stond hem niet bepaald aan. Opnieuw leek het alsof ze een of ander roofdier was die geduldig wachtte tot ze haar prooi zonder genade kon afmaken, en als het hem al oncomfortabel maakte zou deze blik voor de meesten ronduit angstaanjagend zijn geweest.
Toch zag hij haar lichaam iets ontspannen, en verscheen er een licht geforceerde glimlach op zijn gelaat. 'Dat is beter. We zouden kunnen beginnen met een één-op-één oefening, maar daar heb ik wel handschoenen voor nodig.'
Hij liep terug naar zijn tas en trok zijn eigen bokshandschoenen tevoorschijn. 'Je ramt gewoon zo hard als je kan tegen mijn handen aan. Dat is minder zwaar dan die boksbal.'

11 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 8:59 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze zag hoe ook hij haar bekeek en een echte glimlach van vermaak verscheen op haar gezicht toen hij zich omdraaide om zijn handschoenen te halen. Dus ze had toch wel indruk op hem gemaakt. Hij voelde zich niet prettig.
Tevreden liet ze haar handen zakken en genoot stilletjes van het tevreden gevoel van adrenaline die in kleine mate door haar aderen stroomde. Ze was ontspannen, maar ook opgewonden. Het was zo anders dan de woede die ze vijf minuten geleden nog gevoeld had.
Het boksen werkte echt, en ze was nog niet eens begonnen.
Toen hij naar haar terugliep kwam de gedachte echter ineens in haar op dat het ontspannen gevoel misschien wel helemaal niets te maken had met het boksen, maar eerder met de uitdaging om indruk op hem te maken, waarin ze nu dus geslaagd was. Hij was werken, en werken was energie, en zonder energie krijg je geen vuur. En zonder vuur geen woede.
Deze gedachte bracht haar een beetje van haar stuk, maar ze herstelde zich snel. Ze zou zich gewoon door dit uur heen slaan - een lichte glimlach verscheen op haar gezicht - en dan zou ze wel zien wat ze ging doen. Misschien lekker een actiefilm kijken. Of horror, zodat ze lekker kon krijsen en er een reden voor had.
Toen hij terug kwam bij haar rechtte ze haar rug en schakelde al haar gedachten uit.
'Je ramt gewoon zo hard als je kan tegen mijn handen aan. Dat is minder zwaar dan die boksbal,' zei hij. Ze trok een wenkbrauw op. Ze mocht hem slaan?
Cool.
Ze wende haar rechterheup van hem af en zakte een beetje door haar knieën. Haar lichaam gespannen, en toch redelijk ontspannen, wachtte ze af op volgende instructies. Als ze wilde leren boksen moest ze precies dat doen; leren. Het was kut om toe te geven dat ze, nog, niet kon boksen, maar het was nodig als ze het toch wilde leren.

12 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 9:28 pm

Oliver Edurel

avatar
Oliver moest moeite doen om niet naar haar te fronsen toen hij haar zag glimlachen en strekte zijn hals iets uit om zijn spieren iets losser te maken. Na een kleine knak gehoord te hebben liep hij terug en stond in een paar stappen al weer naast hem - met zijn lengte was het niet lastig om zulke passen te nemen.
Hij trok de zwarte handschoenen die hij uit zijn tas had gehaald goed aan, zodat ze later dat uur niet los zouden raken en hij ze opnieuw vast zou moeten maken, wierp af en toe een korte blik op Morgana om haar toch in de gaten te houden - hij had het gevoel dat ze elk moment iets onverwachts kon doen en hij zat er niet op te wachten dat ze hem plotseling in het gezicht zou raken.
Oké, misschien overdreef hij ook. Hij ademde langzaam in, ontspande en ging wijdbeens voor haar staan, zijn onderarmen opgeheven. 'Sla gewoon zo hard als je kan tegen mijn handen aan, oké? En als ik iets voel zullen we kijken of we iets zwaarders kunnen verzinnen.' Hij grijnsde scheef en keek haar recht aan, niet van plan te bezwijken onder haar stekende blik.

13 Re: Anger Management [Oliver] op do dec 04, 2014 9:53 pm

Morgana Kenfield

avatar
'En als ik iets voel zullen we kijken of we iets zwaarders kunnen verzinnen.'
Als hij iets zou voelen? Ze keek hem schattend aan, de glimlach nog steeds op haar gezicht. Hij was sterk, dat wel. Maar als ze tegen zijn handen aan sloeg zou hij dat toch wel voelen?
Ze draaide even met haar polsen, teneinde ze wat losser te maken na de klap van net, en hief ze toen tot ooghoogte. Oké, dit kon niet zo moeilijk zijn.
Nu haar woede bekoeld was vond ze het moeilijker om energie te verzamelen voor de klap.
Hij grijnsde scheef en keek haar recht aan. Meteen kneep ze haar ogen samen en bevroor de glimlach op haar gezicht. Lachte hij haar nou uit? Net nu ze energie aan het verzamelen was?
Haar woede kwam meteen weer opzetten en ze putte uit die oeroude kracht om zichzelf naar voren te werpen, haar vuist tegen zijn hand, opdat zijn hand zou breken door de pure kracht van haar woede.
Maar net als bij vuur oplaait als er alcohol bij wordt gegooid, was het maar een uitbarsting van energie; ze bleef met niets over dan een hijgende ademhaling en een tintelende hand.

14 Re: Anger Management [Oliver] op za dec 06, 2014 9:25 am

Oliver Edurel

avatar
Oliver kreeg de indruk dat Morgana vooral veel praatjes had. Ze mocht er dan indrukwekkend en soms zelfs ietwat angstaanjagend uit zien met die stekende blik van haar, maar echte gemene opmerkingen had hij nog niet gekregen.
Hij had nog steeds dat kleine glimlachje op zijn gezicht. Het was niet zijn bedoeling om met haar te spotten, maar ze had het naar zijn gevoel iets te laag ingeschat. Boksen kon je niet van de ene op de andere dag, dat kostte uren van training en concentratie.
Geduldig wachtte hij terwijl ze haar polsen strekte. Die klap tegen de boksbal was zo te zien niet helemaal verlopen zoals ze had verwacht. Toen ze haar handen op hief spande hij automatisch zijn armspieren aan, ging steviger staan en wachtte op de klap. Ondanks zijn bewering dat hij haar hoogstwaarschijnlijk niet zou voelen wilde hij liever niet wankelen bij de eerste de beste klap die ze gaf.
Heel eventjes, op het moment dat ze naar voren schoot om hem een flinke slag te geven, was hij bang dat ze in plaats van zijn hand naar zijn hoofd zou uithalen, maar gesloten vuist knalde gewoon tegen zijn hand en een tel later was Morgana achteruit gestapt alsof ze zich plotseling gebrand had.
'Gaat het?' vroeg hij toen hij haar blik zag, en hij liet zijn handen zakken. Als het haar echt pijn had gedaan moest hij even naar haar hand kijken voor ze verder gingen.

15 Re: Anger Management [Oliver] op zo dec 07, 2014 1:16 am

Morgana Kenfield

avatar
Ze keek op van haar hand en zond hem een boze blik toe.
'Het gaat best. Zo stevig zijn je handen niet, hoor.'
Het punt was dat ze dat wel waren. Groot en sterk. Maar dat was hij sowieso helemaal, en zijn handen waren dus eigenlijk geen uitzondering. Maar ze mocht branden voordat ze aan hem zou toegeven dat ze van hem onder de indruk was. Dan zouden er snel heel wat slechte dingen gebeuren.
Nou ja, natuurlijk niet allemaal slecht. Misschien... Misschien als ze het zichzelf voor één keer zou toestaan...
Een ijskoud gevoel verspreidde zich vanuit haar borstkas. Het was net drie jaar geleden, of nee, nog niet eens, en ze overwoog nu al hem ontrouw te zijn? Niet lichamelijk, daar had ze lang geleden al mee leren leven, maar geestelijk. Zou ze het haarzelf kunnen vergeven als ze Floris zou vergeten, al was het maar voor een paar vredige momenten? Als ze hem zou inruilen?
Natuurlijk wist ze dat hij dood was. Ze wist het elke dag met haar hele wezen, ze was zich er elke dag weer van bewust, en elke nacht vergat ze het. Dan droomde  ze en was ze, meestal, gelukkig, als ze dan geen nachtmerries had.
Zou Floris niet willen dat ze gelukkig werd? Wilde zij dat niet?
Nee, dacht ze terwijl ze het gezicht tegenover haar bestudeerde, slechts een van de gezichten van de velen opties die haar elke dag omringden, dat wilde ze niet. Ze wilde zich in een hoekje opkrullen en huilen en huilen en huilen om die fucking liefdestragedie waaruit haar leven bestond. Ze wilden zwelgen in zelfmedelijden, maar ze kon het niet. Ze kon het haar broer Alex, die het er zelf al moeilijk genoeg had met het verlies van zijn beide ouders en beste vriend, niet aandoen. Ze moesten elkaar helpen, ze steunden op elkaar, en als één van beiden weg zou vallen zou die de ander meetrekken. Dat kon ze hem niet aandoen.
En wat zou er gebeuren als ze zichzelf zou toestaan, heel misschien, opnieuw verliefd te worden? Wat als het op niets uit zou lopen? Het zou alles of niets zijn, en als het niets zou worden zou ze zekerste weten instorten.
Ze kon het er niet op wagen. Het was Floris geweest, haar ware liefde, haar soulmate, en nu was hij er niet meer. Mensen konden geen tweede soulmate hebben, dat zou niet kloppen.
En dus trok ze haar gedachten weer weg uit die donkere hoek van haar geest en keek de man tegenover haar aan. Eerlijk gezegd was elke zin om te vechten uit haar gevloeid, maar ze deed haar best hem haar gewone felle blik toe te werpen.
'Opnieuw?'

16 Re: Anger Management [Oliver] op di dec 09, 2014 8:52 pm

Oliver Edurel

avatar
Na de nogal hooghartige opmerking die ze maakte over zijn handen merkte hij dat er iets veranderde in haar blik. In een paar tellen was haar aandacht wat afgedwaald, alsof ze hem niet meer zag of realiseerde dat hij er was - terwijl hij toch echt recht voor haar stond. Licht fronsend liet hij zijn handen heel ietsjes zakken en aarzelde even of hij opnieuw moest vragen of het wel ging. De vorige keer had hij al gezien hoe ze zou reageren en ze zou een tweede keer zeer zeker niet op prijs stellen.
Maar toch... De woede leek even uit Morgana's ogen verdwenen te zijn en te hebben plaats gemaakt voor iets anders wat Oliver niet helemaal thuis kon brengen. Hij zou er maar niet naar vragen, dat was onbeleefd.
Hij schraapte zijn keel op het moment dat ze zich weer leek te focussen.
'Opnieuw?'
Hij knikte kort en hief zijn armen weer op, ging met zijn voeten iets uit elkaar staan en spande zijn spieren iets aan. 'Voor je slaat - probeer het deze keer een minuut vol te houden. Ik zeg het je wel als je moet stoppen.'
Dat ging ze nooit vol houden als ze gelijk al haar kracht gaf, maar hij zou graag willen zien hoe ze het er vanaf bracht.

17 Re: Anger Management [Oliver] op zo dec 14, 2014 8:03 pm

Morgana Kenfield

avatar
Ze haalde diep adem om haar geest te reinigen en ging klaar staan.
Een minuut lang? Dat was lang. Te lang om hem heel hard te slaan, maar dat moest hij weten. Wilde hij dat ze zichzelf uit zou putten door hem te hard te slaan, waardoor ze zwak zou lijken?
Ze kneep haar ogen samen en bestudeerde hem. Als dat zo was, was hij een stuk sneaky-er dan ze had gedacht.
Maar mooi niet dat ze enige zwakte zou laten blijken. Ze zou het een volle minuut volhouden, al zouden haar klappen dan wat minder hard zijn.
Verdomme, dacht ze. Dit was een moeilijk pakket, zelfs al had hij het zo waarschijnlijk niet bedoeld. Moest ze heel lang slaan, maar dan minder hard, zodat haar klappen minder indruk zouden maken? Of moest ze alles geven wat ze had, hem omver blazen met haar kracht, en het maar een korte tijd volhouden?
Met een geïrriteerde zucht legde ze zich neer bij het feit dat ze hoe dan ook zwak zou lijken, en zonder nog verder na te denken begon ze tegen zijn handen te slaan. Als hij zei dat ze het een minuut vol moest houden, dan moest dat maar.

18 Re: Anger Management [Oliver] op wo dec 17, 2014 3:12 pm

Oliver Edurel

avatar
Het duurde even voordat de jonge vrouw begon met slaan, en Oliver kon haast de radertjes in haar hoofd zien draaien. Ze dacht veel te veel na. Natuurlijk hoorde dat er ook bij, maar het doel van boksen was juist dat je jezelf zo weinig mogelijk druk maakte om wat er ging gebeuren. Misschien was het ook omdat hij al jarenlange ervaring had en zich nauwelijks meer kon in beelden hoe het voor hem in het begin was geweest.
De klappen tegen zijn handen - hij had de spieren van zijn onderarmen flink aangespannen op het moment dat ze was begonnen met slaan - waren harder dan verwacht. De meesten die hier naar binnen kwamen moesten er echt inkomen, maar de vrouw tegenover hem was heel iets anders. Misschien had het te maken met de woede die hij die paar minuten dat ze hier stonden al vaker in haar ogen had gezien.
Nog een halve minuut. Ze hield het nog redelijk vol.

19 Re: Anger Management [Oliver] op vr dec 19, 2014 7:18 pm

Morgana Kenfield

avatar
Het was, in ieder geval in het begin, makkelijker geweest dan ze had gedacht. Wanneer haar ene hand botste met zijn tegenwerkende kracht, leek haar andere bijna automatisch weg te kaatsen, om vervolgens door haar eigen spieren weer terug te worden geduwd. Voor dertig, veertig seconden had ze nauwelijks iets gemerkt van de kracht en de energie die dit zou moeten kosten. Maar toen ze over de helft was merkte ze dat de spieren in haar bovenarmen begonnen te branden, en dat het elke keer weer meer energie van haar kostte om haar vuisten terug te duwen, tegen zijn handen aan.
Normaal zweette ze niet veel. Haar conditie was nooit slecht geweest, en zeker de laatste jaren had ze veel aan sport gedaan. Maar, nu ze zo'n lange tijd achter elkaar haar spieren zo hard moest laten werken, voelde ze haar hoofd rood worden en druppeltjes zweet zich op haar bovenlip, in haar nek en oksel vormen.
In de laatste vijf seconden waren haar slagen nog maar langzaam, in triest contrast met was ze nauwelijks een minuut geleden nog had kunnen doen. Toen de minuut voorbij was liet ze haar armen mismoedig zakken, hijgde even uit en bereidde zich voor op de denigrerende opmerkingen die vast en zeker zouden volgen.

20 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 6:05 pm

Oliver Edurel

avatar
Dertig seconden. Oliver kon zien dat Morgana langzaam moe begon te worden. Ze was goed gestart, maar zoals ieder ander kwam ook haar uithoudingsvermogen langzaam tot een eind. De klappen verloren per seconde iets van hun kracht, en toen er nog maar tien seconden te gaan waren had hij nauwelijks het idee dat ze nog steeds tegen zijn handen aan sloeg.
'En stop,' zei hij uiteindelijk kalm toen de minuut verstreken was, en glimlachte toen ze uitgeput haar handen liet zakken. Hij deed hetzelfde, ontspande zijn spieren en begon langzaam zijn bandages van zijn handen te halen. Het was wel genoeg geweest voor vandaag - ze was kapot, en als hij nu nog door zou gaan zou het niet veel meer opleveren.
'Goed gedaan,' zei hij met een scheve glimlach, de linten nu in zijn rechterhand. 'Maar ik denk dat we het voor vandaag hierbij laten. Het is al laat, en zo te zien ben je moe. Volgende week rond dezelfde tijd, en probeer in de tussentijd aan je conditie te werken, oké? Dan zie ik je dan.'

Drie weken gingen voorbij na de eerste keer dat ze elkaar hadden ontmoet. In totaal vier trainingen, vier uur waarin Morgana zichzelf uit had geput en Oliver de moed had verzameld haar uit te vragen. Hij vond het haast beschamend dat hij niet gelijk op haar af had durven stappen - hij, Oliver Edurel, met zijn lengte van bijna twee meter, lichaam als een kledingkast en een uiterlijk en manier van doen waar al meerderen voor gevallen waren. En toch iets hield hem elke keer tegen.
Maar daar zou vandaag hopelijk verandering in komen.
De training was een minuut geleden afgelopen, en Morgana stond met haar rug naar hem toe haar spullen op te ruimen. Zelf had hij nog steeds de bandages om zijn handen.
'Eh, Morgana?'
Met een bijna misselijkmakend gevoel in zijn maag stapte hij op haar af en wreef nogal zenuwachtig over zijn hals.

21 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 6:14 pm

Morgana Kenfield

avatar
Haar ademhaling was nog steeds onregelmatig terwijl ze met felle bewegingen haar spullen in pakte. Het was een vermoeiende les geweest, zoals elke keer sinds de eerste, maar nog steeds voelde ze een zekere onrust in haar aderen. Vanmiddag moest ze dat vreselijke mens nog zien. Over haar gevoelens praten enzo.
Ze voelde hoe het zweet op haar lichaam langzaam opdroogde en ze moest een walgende huivering onderdrukken. God wat wilde ze graag douchen nu.
'Eh, Morgana?'
Heel even sloot ze haar ogen en zuchtte. Ze tilde haar tas op en draaide zich naar hem om. Haar ademhaling klonk weer normaal en dat was voor haar genoeg aansporing om hem haar gewoonlijke felle blik toe te werpen.
'Wat?' snauwde ze hem toe, terwijl ze met een licht gevoel van verbazing zijn nerveuze houding in zich op nam. Bijna had ze gelachen. Oliver, zenuwachtig? God, wat was er gebeurd in deze wereld. Had ze hem er eindelijk onder gekregen?

22 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 6:54 pm

Oliver Edurel

avatar
Één blik van haar was al genoeg om er voor te zorgen dat hij het liefst door de grond was gezakt. Maar hij haalde even diep adem, raapte zichzelf snel bij elkaar en ging met grote tegenzin verder - nu hij begonnen was zou hij het afmaken ook, of hij nu afgewezen werd of niet.
Het was zo lang geleden geweest dat hij iemand uit had gevraagd dat hij alle air die hij normaal gesproken met zich droeg verloren was. Na Lauren had hij in totaal 1 'vriendin' gehad, wat een maand of twee had geduurd voor hij er via vrienden achter kwam dat ze al een partner had. Zo'n vijf jaar lang had hij zo'n beetje alle hoop opgegeven.
Tot een paar weken terug.
'Eh, ik vroeg me af of -' begon hij, en in zijn hoofd bad hij dat zijn stem niet zou gaan trillen. 'Ik vroeg me af of je een keer na de training samen iets zou willen drinken.'
Dat was er uit. Hij had er veel voor gegeven om alles ongedaan te maken wat hij net gedaan had, maar het enige wat hij nu kon doen was haar strakke blik ontwijken en wachten op het oordeel.

23 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 7:33 pm

Morgana Kenfield

avatar
'Eh, ik vroeg me af of -' begon hij.
Kom op, vooruit met de geit, dacht Morgana terwijl ze haar armen voor haar borst over elkaar sloeg.
'Ik vroeg me af of je een keer na de training samen iets zou willen drinken.'
Godverdomme.
Ze sloot heel even haar ogen en een beeld van Floris, met grote, onschuldige ogen boven een glas appelsap, verscheen op haar netvlies. Snel deed ze haar ogen weer open, niet in staat om de herinnering te verdragen.
Ze had nog vaker aan hem gedacht sinds ze met Oliver aan het trainen was. Wel bijna elke les, wanneer ze hem bijvoorbeeld per ongeluk aanraakte, had ze aan Floris moeten denken en was ze snel weg gestapt.
Maar nu kon ze niet weg stappen. Oliver wilde op een date met haar. Hij had haar uitgevraagd, en nu hing het van haar af of het wat werd of niet.
Verdomme, schold ze nog een keer, en ze gebruikte haar frustratie om Oliver een razende blik toe te werpen. Zijn schuld. Het was zijn schuld dat zíj nu met de gebakken peren zat. Ze kon "Ja" zeggen en zich voor altijd schuldig voelen, nooit in staat om zich helemaal te geven, of ze kon "Nee" zeggen en alles wat er tussen hen was vernietigen. Nee, ze waren geen hechte vrienden geweest, maar het was wel hier dat Morgana kwam wanneer ze haar woede ergens op moest richten. En het hielp. Hij hielp, of ze dat nou leuk vond of niet.
En dus rechtte ze haar schouders, stak haar kin in de lucht en staarde net zo lang naar hem totdat ze helemaal zeker was van haar keuze.
'Oké,' zei ze, in haar stem duidelijk te horen hoeveel hij haar schuldig was voor dit antwoord.

24 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 7:56 pm

Oliver Edurel

avatar
Wat er precies allemaal in haar om ging nadat Oliver zijn vraag had gesteld kon de jongeman onmogelijk van zijn gezicht aflezen, en toen hij haar eindelijk aan durfde te kijken merkte hij dat hij onwillekeurig zijn adem in had gehouden. Zijn handen waren klam, maar niet omdat hij de bandages nog niet had afgenomen.
'Oké,' antwoordde ze uiteindelijk, en onwillekeurig viel er een last van zijn schouders. Een voorzichtige glimlach verscheen op zijn gezicht, niet zeker wetend hoe hij haar nogal koele antwoord in moest schatten.
'Wow, eh -' Hoe moest hij hier op antwoorden? 'Dank je.' Hij kon niet helemaal zeggen waarom hij haar bedankte, maar toch. Het voelde als het juiste ding om te doen. 'Eh, heb je vanavond tijd, of...?'

25 Re: Anger Management [Oliver] op ma dec 22, 2014 8:47 pm

Morgana Kenfield

avatar
'Dank je.' Ze snoof lichtjes en liet haar armen uit hun gekruiste houding ontspannen.
'Eh, heb je vanavond tijd, of...?'
'Nee,' haastte ze zich om te zeggen. 'Vanavond is goed. Zeven uur. Kies jij de plek maar, zolang het niet de Bourgia is. Daar mag ik niet meer komen.' Voordat hij iets kon zeggen ging ze al verder. 'Jij betaald. En zorg ervoor dat je er net uitziet, alsjeblieft.'
Met die woorden draaide ze zich om en liep naar de uitgang van de ruimte. Oké, nu douchen en bedenken wat ze in godsnaam tegen dat ellenige wijf ging zeggen vanmiddag. De waarheid, ja, duh, dacht ze terwijl ze haar kleren uittrok en onder de warme waterstraal ging staan. Maar waarom had ze het gedaan? Waarom had ze in de naam van alle goden die er bestonden "Ja" gezegd? Het zou toch niets worden. Daar zou ze zelf wel voor zorgen. Zij en de herinnering aan Floris.
Daar, alleen onder de douche en waar elk geluid gedempt werd door het stromende water, liet ze heel even haar woede varen om met een helderder hoofd na te denken over wat ze nu moest doen. Het stond buiten kijf dat ze vanavond wel moest gaan. Het zou laf zijn om nu alsnog nee te zeggen.
Toen ze het gevoel had weer een beetje schoon te zijn stapte ze uit de douche en wikkelde haar lichaam en haar in handdoeken. In de kleedkamer waren nog een paar andere vrouwen bezig met omkleden, maar ze negeerde hen terwijl ze haar kleren aantrok en deo op deed.
Terwijl ze naar buiten liep dacht ze nog steeds na, en pas toen ze al op de fiets zat naar haar Sessie des Hels kwam ze op een oplossing. Misschien hoefde ze helemaal niets met Oliver te krijgen, maar hun relatie ook niet te verpesten. Hij was hoogstwaarschijnlijk toch alleen maar op haar lichaam uit; want toegegeven, haar persoonlijkheid was niet echt enorm aantrekkelijk. En haar lichaam kon ze geven. Haar lichaam was niet wat ze aan Floris beloofd had. Ze zou Oliver kunnen hebben zonder dat hij haar had.
Ze zette haar fiets op slot en liep het gebouw binnen. Zou ze het kunnen? Een puur lichamelijke relatie met hem? Friends with benefits?
Een flauwe glimlach lag om haar lippen toen ze de kamer binnenging en zich voorbereidde om een gesprek dat elk beetje vrolijkheid uit haar leven zou nemen.

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 5]

Ga naar pagina : 1, 2, 3, 4, 5  Volgende

Soortgelijke onderwerpen

-

» Oh no, no, this is just anger

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum