Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Church day

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Church day op wo jun 11, 2014 12:17 am

Rhyme

avatar
Het jurkje dat ze aan had kwam tot over haar knieën, zo hoorde het ook. Een rokje boven de knie was onacceptabel. Haar blonde haren wiegde, terwijl ze met haar nette hak schoentjes op weg ging naar de kerk. Het jurkje had lange mouwen, klef met dit weer... Toch had ze naar haar moeder geluisterd, dit zag er veel netter uit. Het was gelukkig zijde achtige stof, dus wel lekker dun. Het jurkje was blauw, iets wat bij haar ogen paste. Ze had een beetje mascara op en wat lippenstift en dat was alles wat dan ook mocht. Eenmaal bij de kerk aangekomen nam ze een teug adem, het was altijd weer zwaar om de stap naar binnen te zetten. Ze had altijd het gevoel alsof de geesten het wisten. Niet dat ze er werkelijk in geloofde, toch had ze het gevoel alsof ze teveel bekeken werd als ze in de kerk was. Haar moeder zat rechts van haar en haar vader links. De rozenkrans om haar nek waren van donkere kralen. Jezus, die er als gewoonlijk als lijk aan het kruis hing.
'kind van god' Een benaming die ze verafschuwde, al noemde sommige haar zo volgens haar moeder. Ze moest doen alsof ze achter het geloof stond, anders werd ze uit de familie gezet. Haar moeder zwaaide, haar oma zat wat verder weg op het bankje en voordat ze iets kon doen, begon de preek. De lange preek die ze af en toe mee moest praten. Een preek die ze te goed kende. Een preek die ze altijd weer zo snel mogelijk wilde vergeten. Na een uur was het eindelijk klaar, ze zei haar ouders gedag om even een rondje te gaan lopen. Het was warm en dat was een mooie dag om er even op uit te gaan. Haar schouder was genezen, het was pijnlijk geweest en de littekens waar ze de pinnen hadden gezet waren nog duidelijk zichtbaar. Nu snapte ze meteen waarom ze lange mauwen aan moest. Anders waren ze zichtbaar. Een zucht, Serpine was in de war door haar gedrag. Ze hadden zelfs gedreigd om hem weg te doen, of af te maken. Maar dat had ze met veel geluk tegen kunnen houden. Zo in gedachte verzonken kwam ze aan bij het meer. Verbaasd keek ze over het water, de weerspiegeling van de zon was prachtig. Een glimlach sierde dan ook haar gezicht toen ze op haar knieën op het gras ging zitten. Haar ogen bleven op het water gericht. Hostie! Ze at deze nooit op, deed altijd alsof ze deze op at. Nu kon ze deze mooi aan de vissen voeren. Het was dan niet groot, toch was het iets. Ze ging wat dichterbij de rand zitten, boog zich iets naar voren om de hostie in kleine stukje over het water te verspreiden. Ze had geluk, er kwamen wat vissen naar boven en met een twinkeling in haar ogen bekeek ze de beestjes.



Laatst aangepast door Rhyme op wo jan 14, 2015 4:19 pm; in totaal 1 keer bewerkt

2 Re: Church day op wo jun 11, 2014 1:41 pm

Solance Ainsworth

avatar
"Ik ben even weg," klonk het door de gangen heen. Getrippel van hondenpootjes, opgewonden geblaf. Een klein lachje van een jong meisje, gebrom van een oudere jongen wat gevolgd werd door gelach.
Solance had al een tijdje weinig alone-time met Patrick doorgebracht en ze dacht dat haar maatje het wel leuk zou vinden om weer eens met haar erop uit te trekken. Rosie werd wel vermaakt door Riot, een combinatie die gelukkig heel goed matchte en die heel goed op elkaar ingespeeld was. Soms verbaasde het Solance, niet dat ze geen vertrouwen in Riot had, maar meer hoe gemakkelijk het voor twee onmogelijke mensen was geweest om een jong meisje in hun midden te accepteren. Het had hun verantwoordelijkheidsgevoel vergroot en had hun leven stabieler gemaakt. Het jonge meisje had zoveel goed gedaan, terwijl ze het vermoedelijk zelf niet eens door had.
De Golden Retriever liep met haar mee over het bospad en blafte opgelaten, alsof ook hij uitgelaten was om even alleen te zijn. Niet dat Solance moeite had met de aanwezigheid van Rosie en Riot, maar het was zo veel drukker en socialer dan ze gewend was. Ze had nooit echt veel om anderen gegeven maar voor deze vier wezens kon ze niet anders. Gypsy, Patrick, Rosie en Riot. Ze kon werkleijk niet anders.
Elke dag moest ze toch een beetje op haar tenen lopen, alsof ze om gaten moest heensluipen, als angst dat ze erdoorheen viel en weer teruggezogen werd in het kwaadaardige zwarte monster dat te lang bezit van haar had genomen. Een zwart monster dat nog steeds sluimerde, nog steeds regelmatig naar haar toe kwam en haar meenam naar een ritueel waar automutilatie een logische opoffering was. Het bloed moest op de maagdelijk witte tegels vallen. Tranen moesten over haar wangen stromen. Ze moest zichzelf haten. Ze moest het leven haten.
Het monster was niet een monster waar je zachtaardig over kon denken. Het beheerste haar hele leven, alsof ze op een zijde draad balanceerde. Als ze viel, was ze af. Terug naar af. Ze deed de hele dag een dans, een dans om het monster heen.
Leven met het monster was onmogelijk. Ze was gewoon niet in staat om het monster te omhelzen, of om een betonnen laag om het monster heen te leggen. Hij zat altijd dicht naar de oppervlakte. In plaats van een betonnen laag zat er enkel een flinterdun glaasje. Ze voelde hem, ze zag hem, ze hoorde hem. En soms wist hij erdoorheen te breken en dan brak de tyfus uit.
"Kom jongen," sprak ze tegen de hond die even vrolijk terug blafte. "We gaan vandaag lekker zwemmen." Ze had plannen om naar het meertje te gaan, waar het over het algemeen compleet uitgestorven was. Vandaag was het niet het geval. Een meisje van vermoedelijk Solance haar leeftijd zat er al bij de eendjes te klooien. Solance probeerde Patrick nog tegen te houden, maar zodra hij eenmaal water en eend had geroken, was hij weg. Op een drafje holde ze erachteraan, maar Patrick had al zo'n snelheid gemaakt op de eenden af dat ze het maar beter kon opgeven. Patrick joeg de eenden weg en sprong vervolgens zelf in het water.
"PATRICK, potverdorie," gilde Solance, waarna ze in giechelen uitbarstte. Stomme hond.


_________________

When all we have left are memories. And with so many good memories, the
bad ones are remembered best.

3 Re: Church day op do jun 12, 2014 11:07 pm

Rhyme

avatar
Haar blauwe ogen staarde naar de vissen. Waarna er ook wat eendjes bij waren gekomen om ook van dit heerlijke lichaam van christus te knabbelen. Liever hun als dat zij het zelf deed. Ook al had Jade zeker zaken van protest tegen het geloof, deze werden altijd stil uitgevoerd. Zoals de hostie niet eten of toch stiekem een feest organiseren. Haar blonde haren hingen langs haar gezicht, terwijl deze door de zachte wind soms wiegde. Maar ze kon het niet vertellen tegen haar ouders. Deze zouden woest worden, totaal niet begrijpen hoe nog een kind van hun, god niet waardeerde. Haar broer had nog steeds veel pijn in hun hart achter gelaten. Als Jade ging vertellen dat ook zijzelf liever niet meer naar de kerk gingen, dan wist ze zeker dat ze zouden breken. Dus zat er niks anders op, wachten totdat ze uit huis was en doen alsof ze in hem geloofde. Biechten en dingen verzinnen die niet te erg waren. Stiekem te lang naar een jongen gekeken. Boos geworden op iets wat niet had gehoeven. Toen merkte ze de schrik reactie op van de eenden, verbaasd keek ze op. Het lukte haar nog net om haar hoofd weg te draaien, maar dat hielp niet met de spetters die ze op haar jurk kreeg. De jurk die ze naar de kerk aan moest.
"Nee, nee, nee." mompelde ze zacht tegen zichzelf, het waren er niet veel, maar ze wist zeker dat moeder dit zou zien. Zij zag namelijk alles.... Ze moest hier lang genoeg blijven, dat was zeker. Ze stond snel op, om haar haren over een schouder te strelen. Jade keek naar de hond in het water, verwijtend. Een ongemakkelijke zucht, hoe kon ze ervoor zorgen dat haar moeder niks ging zien van wat er met de jurk was? Het beste was natuurlijk de stomerij. Maar ze werd uit gedachte gehaald door een meisje dat riep. Waarschijnlijk was dat naar de hond en ze keek dan ook even om. Glimlachte wat flauw naar het meisje, iets ongemakkelijk. Vooral omdat ze nog steeds niet wist wat ze met haar jurk moest en hoe ze thuis moest komen...

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum