Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Blood is boilin' [Pasqual]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Blood is boilin' [Pasqual] op di maa 18, 2014 9:29 pm

Admin Riot

avatar
Admin
IK HAD TOESTEMMING VAN EILEEN OM GRUWELIJK TE GODMODEN

Het was Riot's eerste keer in een cafe en jaren en hij wist direct weer waarom hij hier niets mee had, maar hey, het had Pasqual wel gezellig geleken, even wat drinken. Hoe dat mis ging.
"Neem jij niets?" vroeg Pasqual, een slokje van zijn biertje nemend. Riot keek hem verward aan. Ze zaten aan de bar en hadden net hun eerste rondje besteld.
"Ik heb dit toch?" bromde hij, zijn glas water opheffend. Water, want dan proefde hij het als iemand er wat in had gedaan.
"Ik bedoelde iets met alcohol erin," lachte Pasqual. "Of iets fris of zo."
"Nee," was het nuchtere antwoord. Pasqual schudde zijn hoofd.
De deur ging open en Riot keek om, de nieuwkomers kort opnemend. Een van hen keek uitdagend terug en Riot keek hem aan tot de ander oogcontact verbrak.
"Nu al ruzie aan het maken?" grapte Pasqual luchtig en hij kreeg er bij Riot zowaar een grijns uit toen deze terugkeek naar zijn kameraad.
"Hij begon."
Ineens stootte iemand hem hard aan in zijn rug. Hij klapte naar voren en zijn water viel om.
"Hey!" klonk Pasqual's verontwaardigde stem en hoewel Riot direct woede op voelde vlammen, voelde hij ook genegenheid voor zijn vriend, die het zo te horen direct voor hem opnam. Hij draaide zich om. De man, een behoorlijke spierbundel met kort, blond haar van eerder was een stukje verder nu maar keek grijnzend om.
Riot stak zijn middelvinger op.
De man kwam direct terug, maar stootte daarbij de enorme - vierde - pul bier om van een brede, oudere man, die onmiddellijk opstond.
"Waar was dat voor?!"
"'t Is zijn schuld! Hij daagt me uit!" zei de blonde man en de ander snoof. Riot liet zich met een kille uitdrukking op zijn gelaat van zijn barkruk glijden.
"Riot, hou je in," mompelde Pasqual, maar het was tegen dovemansoren gesproken.
"Hey, goldielocks, ga ergens anders stoer doen," zei een slanke jongen links van Riot. Deze greep in een beweging het glas wijn van de jongen en smeet het naar de blonde man.
Deze was in twee stappen bij Riot.
"Moet jij je niet met je vriendje bemoeien, homo?" sneerde hij, kennelijk in de veronderstelling dat Riot en Pasqual een koppeltje waren. Riot spoog slechts voor zijn voeten op de grond.
"Had je wat tegen homo's dan?" vroeg hij schor.
"Ja, doet dat zeer. kontneuker?"
Pasqual kwam er naast staan.
"Hey, hey, laten we geen ruziemaken. Er is niets mis met-"
"Ach, hou je bek, flikker."
Bam. Riot's vuist trof hem vol in zijn gezicht. Zijn hoofd klapte opzij en zijn vrienden kwamen direct in actie. Een greep Riot van achteren en een ander wilde Pasqual ruw opzij duwen, maar deze was hier niet van gediend en haalde uit.
Ondertussen had de blonde Riot overgenomen en slingerde hem met kinderlijk gemak van zijn af. Met een klap landde Riot op een tafel. Drankjes vlogen alle kanten op en Riot gleed aan de andere kant weer op de grond. Vol adrenaline sprong hij op. De man was alweer bij hem en Riot greep een stoel van de grond, waarmee hij de man vol voor zijn gezicht sloeg.
Iemand greep hem bij zijn kraag. Hij draaide zich om en haalde tweemaal uit. Een eindje verderop zag hij Pasqual op de vuist gaan met een van de maatjes van de blonde, die zelf nu achteruit wankelde om zelf op een tafel te landen, die om ging.
"Jij bent hiermee begonnen!" gromde een getinte jongen met donkere krullen. Hij greep Riot bij zijn kraag en gooide hem van zich af, maar Riot hervond zijn balans, kwam terug en sloeg de jongen met zijn gezicht op een tafel. Met een flinke bloedneus kwam de jongen overeind en hij duwde Riot tegen Pasqual en diens tegenstander aan.
"Sorry," gromde Riot tegen Pasqual, die blossen op zijn wangen had en feller keek dan Riot hem ooit had gezien.
"Geeft niets," zei Pasqual, waarna hij bij zijn arm werd gegrepen en weer weg geduwd werd. Riot wilde erheen, maar werd achterin zijn shirt gegrepen. De stof scheurde en hij draaide om, net op tijd om een harde klap op zijn neus in ontvangst te nemen. Ook over zijn gelaat liep warm bloed, maar het hield hem niet tegen. Onmiddellijk sloeg hij terug en tussen hem en zijn tegenstander ontstond haast een soort provisorische bokswedstrijd, tot iemand achteruit gegooid werd en vol tussen hen in landde. De ander hielp deze ongelukkige vreemdeling overeind en duwde hem net zo hard weer terug.
Voor hij het wist ging hij opnieuw met de blonde man op de vuist. Een keiharde klap in zijn maag deed hem dubbelklappen en aan zijn haard werd hij achterover gegooid waarna er water in zijn gezicht werd gegooid. Gescheld en gevloek. Het kabaal in de kroeg was oorverdovend. Voor de tweede keer die avond vloog Riot over een tafel, waarna, voor de tweede keer die avond, de blonde man een stoel voor zijn gezicht kreeg.
Twee mannen hadden Pasqual tegen een muur gedrukt. De jongen bloedde uit een gat in zijn kin maar leek er door de adrenaline niets van te merken. Riot beukte een van de twee opzij waarna Pasqual zijn kans schoon zag om met zijn vrijgekomen arm de andere meerdere keren in zijn gezicht te stompen, om hem vervolgens keihard met zijn schouder te rammen.
Kort daarop vochten hij en Riot rug aan rug. Niemand had nog een specifieke tegenstander en Riot merkte dat hij er haast een soort plezier in had. Er hing ook niet eens een echt vijandige sfeer. Dit was vermaak voor deze mannen. Het was gewoon lekker knokken en jezelf laten gaan.
Nou, deze taal kende hij, dus dat was geen probleem. Een tafel voor hem werd zijn kant op omgeduwd. Hij greep in een reflex het tafelblad, rukte het ding van de grond en ramde het terug, een hele groep mensen terugdrijvend. Er klonk goedkeurend gebrul van achter hem.
De chaos was alom. De enige waarvan hij wist dat hij er niet tegen vocht was Pasqual, maar voor de rest was het werkelijk 'all bets are off'. En Riot kon het niet ontkennen; hij had niet geweten dat Pasqual ook kon knokken, maar zelfs zonder die kennis was er echt niemand met wie hij liever rug aan rug stond in een gevecht. Niet dat hij Solance niet zo vertrouwde, maar Pasqual hield het toch iets langer uit.
Een glas ging door de ruit en een laars volgde. De ander vloog door het cafe.
"Politie!" brulde ineens de meest krachtige stem die Riot ooit had gehoord. Hij keek Pasqual verward aan, maar ze werden afgeleid door een dikke man met een blauw oog en een bloedneus, die hen wenkte.
"Kom, jongens!" riep hij, zijn ogen schitterend van plezier.
Pasqual reageerde sneller dan Riot, voor wie het voelde als vluchten. Desondanks liet hij zich door zijn kameraad meesleuren naar buiten, achter de man en zijn maten aan. De frisse lucht deed Riot, wiens wangen nu ook rood waren van de adrenaline, ook al zaten zijn neus en kin onder het bloed, goed en het was gek, maar hij voelde zich haast vrolijk, energiek sowieso. Het was begonnen als ruzie, woede, maar dit gevecht was in niets als wat hij was gewend. Het was gewoonte leek het wel, afleiding en iedereen leek nu het over was even goede vrienden.
Het voelde alsof hij erbij hoorde.
In een steegje hield het groepje stil. De man met het blauwe oog wreef in zijn ruwe baard en grijnsde een tandeloze grijns.
"Jullie twee ken ik niet," grinnikte hij.
"Pasqual," stelde Pasqual zich beleefd voor, al leek ook hij nog aardig opgefokt.
"Riot."
"Die naam ken ik," zei iemand. "Vandaar dat jullie zo van wanten wisten."
Wat?
De man lachte bij het zien van Riot's verwarde uitdrukking.
"We zijn onder de indruk knul. Ik mag jou wel, en jou ook. Jullie stijl staat me ook wel aan." Instemmend gebrul en een paar 'schouderklopjes'. Om Riot's lippen ontstond zowaar een grijns. Dit was een bijzonder cultuurtje, maar hier kon hij wel aan wennen. Het was ruig, ongepolijst, maar was dat ook niet vaak genoeg van hem gezegd?
"Wij gaan nog effe wat drinken, zin om mee te gaan, jongens?"


_________________


2 Re: Blood is boilin' [Pasqual] op wo maa 19, 2014 4:27 pm

Pasqual Scodelario

avatar
- IK HAD SCHOOL EN HET OPGESLAGEN -

Pasqual had eigenlijk geen idee hoe het hem gelukt was om Riot zo ver te krijgen dat hij meeging naar een café, maar het was hem gelukt. Het tweetal had hun keuze laten vallen op een relatief ouderwets café waar alles een bruinige tint had maar dat was niet omdat de eigenaars hadden besloten alles zo bruin te houden. Er hing een doordringende rooklucht zoals die in zoveel café's hing. Het sfeertje was luchtig en deed Pasqual denken aan de andere keren dat hij wel eens uit was gegaan met wat vrienden. Dat was al een enige tijd geleden, moest hij toegeven.
Pasqual zelf had een biertje weten te bemachtigen en hij had gevraagd aan Riot of hij geen fris of drank wou. Nou ja, blijkbaar was water goed genoeg. Voor Pasqual nu even niet.
Hij nam een slok van zijn bier en keek naar zijn blondharige vriend die naast hem zat.
“Nu al ruzie aan het maken?” merkte hij lachend op toen Riot op een wat ongebruikelijke wijze oogcontact maakte met een van de mannen die het café binnen kwam gelopen. Pasqual was niet verbaasd, hij kende Riots reputatie en wist dat Riot ook in HorseHome aardig bekend stond als vechtersbaasje. Hij begreep dan ook wel dat iemand de neiging kon hebben om hem uit te dagen zodra diegene hem zag. Niet dat hij het aanmoedigde of stimuleerde. Hopelijk bleef het rustig deze avond.
“Hij begon!” weerlegde Riot, wat een grijns opleverde bij Pasqual. “Jaja,” mompelde Pasqual binnensmonds, hoewel hij niet al te serieus was.
Toen klapte Riot naar voren waardoor zijn water op de grond pleurde. “Hey!” brulde Pasqual uit zijn humeur, konden mensen niet een beetje uitkijken? Waar was dit trouwens goed voor? Pasqual volgde Riots blik, zag dat het diezelfde vent was die daarnet ook zo naar had Riot had staan staren. Riot stak achteloos zijn middelvinger op, een actie die Pasqual hem niet kon aanraden, maar goed, gedane zaken konden niet meer teruggenomen worden.
De man wou naar Riot toegaan en stootte daarbij een pul bier om.
"Waar was dat voor?!" vroeg een oudere man die net als de man waar Riot net zijn middelvinger naartoe had opgestoken, flink gespierd was.
"'t Is zijn schuld! Hij daagt me uit!" Shit. Dit ging escaleren. Nog geen seconde nadat Pasqual dit gedacht had, schoof Riot al van zijn barkruk af.
“Riot, hou je in,” mompelde Pasqual, maar hij had net zo goed er niet kunnen zijn want Riot leek niet echt naar hem te luisteren. Verdomme.
"Hey, goldielocks, ga ergens anders stoer doen.” Daar ging de jongen zijn wijn. Riot gooide het naar de blonde spierbundel van daarstraks. Fucks sake... Pasqual liet zichzelf ook maar van zijn barkruk afglijden en voelde hoe een hoge concentratie adrenaline zijn baan door zijn lichaam begon te vinden. Pasquals hart begon sneller te kloppen en zijn ademhaling werd jachtig. Als dit geen vechten werd...
"Moet jij je niet met je vriendje bemoeien, homo?" Eikel. Pasqual vond het enkel onverstandig dat Riot over de man zijn schoenen heen spuugde, maar goed, hee. Soms...
"Had je wat tegen homo's dan?" vroeg Riot. Op een ander moment had Pasqual er waarschijnlijk lachend doorheen geroepen 'no homo', maar dat was nu niet op zijn plek.
"Ja, doet dat zeer, kontneuker?" Pasqual stond nu naast Riot en probeerde zichzelf in toom te houden. Hij voelde een oude bekende rush opkomen en wist dat er niet heel veel voor nodig was voordat ook Pasqual lullig ging doen tegen mensen.
"Hey, hey, laten we geen ruziemaken. Er is niets mis met-" begon Pasqual, maar hij werd ruw onderbroken.
"Ach, hou je bek, flikker."
Riots vuist had zijn weg gevonden naar het gezicht van de man wat een soort kettingreactie opriep bij de andere vrienden van die vent. Een kwam naar Pasqual toe en toen ging het snel.
Pasqual sprong opzij, botste daarbij per ongeluk tegen een andere man uit en haalde toen uit naar de man die naar hem toegesneld kwam. Zijn vuist kwam hard terecht op diens kaak maar zelf incasseerde hij ook een flinke stoot in zijn maag. Hij klapte dubbel, maakte gebruik van de lage positie waarin hij nu was en liet zijn hoofd naar boven komen. Hoewel hij hierbij zichzelf ook pijn deed, deed hij de man waar hij tegenaan klapte ook flink zeer. Een hevige dreun gonsde na maar de man deed wel passen opzij, wat Pasqual wat ruimte gaf om de situatie te overzien.
Hij voelde hoe Riot tegen hem aangeduwd werd en even maakte hij oogcontact met de jongen.
“Sorry,” gromde deze. “Maakt niets uit,” antwoordde Pasqual met vlammetjes in zijn ogen. Zijn vuisten waren gebald en de excuses van Riot leek een motivatie te zijn om nogmaals uit te halen naar zijn tegenstander. Hij sloeg de man vol op zijn neus, iets wat een krakend geluid met zich meebracht. Toen was de man niet meer alleen.
Pasqual werd van achteren aan zijn shirt gegrepen, kreeg nog een paar tikken en werd toen klemgezet tegen de muur. Hij kon enkel met zijn knieën proberen wat schade aan te richten, kon enkel proberen met zijn hoofd wat kopstoten uit te delen maar hij kon niet voorkomen dat hij nog een aantal keer flink in zijn gezicht gemept werd. Bloed vloeide talrijk maar Pasqual wist niet van wie dit bloed allemaal was. Dit kon zowel van hem zijn alswel van zijn tegenstanders.
“Stoer hoor,” spuwde Pasqual naar zijn tegenstanders. “Met zijn tweeën tegen één.” Niet dat dit hem tegen hield, niet dat dit hem ook maar angstig maakte. Hij wou ze pijn doen, zoveel pijn. Complete idioten.
Riot schoot zijn vriend te hulp door een van de mannen aan te pakken, waardoor Pasqual een van zijn armen vrij kreeg en zijn andere belager flink wat tikken kon geven. Zijn gezicht was niet heel meer, daar was Pasqual zeker van. Had die idioot hem maar niet moeten slaan. Randdebiel.
Toen stond hij in een gunstigere positie. Riot stond achter hem, raakte iedereen die hij kon raken. Dit gaf een soort rust, het idee alsof Pasqual iedereen aan kon. Iedereen in zijn buurt werd geslagen, werd vol in zijn gezicht gemept, werd even verteld door middel van niet al te zachtaardige lichaamstaal dat Pasqual sterk was. Dat er niet te spotten met hem viel.
Er ging een tafel om en Pasqual kon het niet laten om even te grijnzen. Maar zijn woede was verre van weggeëbd. Het was alsof alle frustratie omtrent Kaya naar boven kwam, alsof hij iedereen op deze manier liet weten dat hij er nog was. Dat hij nog niet gestopt was met vechten en ook nooit zou stoppen met vechten.
“Politie!” werd er gebruld. Pasqual keek Riot even aan maar scheurde zijn blik los om naar een man te kijken die naar hen gebaarde.
“Kom, jongens!” sprak deze ietwat gezette man. Ook hij was niet onder het gevecht uitgekomen. De man leek er plezier in te hebben, leek oprecht deze hele situatie leuk te vinden. Pasqual fronste zijn wenkbrauwen maar sleurde Riot wel achter zich aan, holde op een drafje achter de man en zijn kameraden aan. Hij was wat stiller dan normaal, had normaal Riot even op de grappige dingen van deze situatie gewezen, maar na een vechtpartij waar hij wat gevoel in had gestopt, was hij nooit zo in staat om ook nog te praten. Op dit soort momenten was hij heel blij dat ook Riot niet zo'n prater was.
In een steegje hielden ze stil en had Pasqual eindelijk de kans om met zijn handen op zijn knieën even adem te halen. Hij hijgde zachtjes, veegde wat bloed weg en keek toen de man aan die hen had meegenomen hier naartoe. De man leek niet uit te zijn op een verdere confrontatie.
“Jullie twee ken ik niet.” Wat had die vent dan verwacht? Dat Pasqual veel omging met dat soort mensen? Het klonk heel lullig, maar het was wel zo. Pasqual had het te druk met zijn leven om met dat soort types om te gaan.
“Pasqual,” stelde hij zichzelf voor. Wie was hij en waarom...
“Riot.”
"Die naam ken ik” Pasqual keek naar de jongen die dit zei. "Vandaar dat jullie zo van wanten wisten." Het was een jongen die in zijn voormalige vriendengroepje had gezeten maar die iets meer 'bad-ass' was geweest dan de rest. De jongen had dus blijkbaar hier zijn weg gevonden.
“Dibo,” concludeerde Pasqual met een hoofdknik naar de jongen. De jongen knikte terug.
Er werd gelachen en gezien vanuit de situatie kon dat best wel eens om Riots reactie gaan. Het was geen gelach met spot, wat scheelde, anders waren er hier ook nog spontaan rellen uitgebroken.
"We zijn onder de indruk knul. Ik mag jou wel, en jou ook. Jullie stijl staat me ook wel aan." Dit werd naar Riot gesproken waarin Pasqual voelde dat ze hem niet echt achter wouden laten, maar wel wist dat het meer op Riot sloeg. Pasqual grinnikte zachtjes, voelde hoe de spanning wegebte en het relaxte gevoel van kwijtgeraakte woede op hem neerdaalde.
"Wij gaan nog effe wat drinken, zin om mee te gaan, jongens?" Pasqual wierp een vragende blik op Riot, hij had er geen moeite mee. Hij had ook niet het gevoel dat Riot er heel veel moeite mee zou hebben dus knikte hij uiteindelijk.
“Alleen weet ik niet of Riot wel kan,” grapte hij. “Hij moet op tijd thuis zijn.” Een korte knipoog naar zijn vriend, daarna keek hij weer naar de mannen. Het was een vreemd samengesteld groepje. Zouden ze elkaar allemaal op deze manier ontmoet hebben, vroeg hij zich af.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum