Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Welcome home party [demi]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 3:14 pm

Tyler

avatar
Met een zucht zette Tyler zijn tas neer in het halletje van zijn woning, deze werden straks wel uitgepakt. Even keek de jongen in camouflage pak zijn woning rond, alles zag er nog steeds even netjes uit, alleen lag er een enorme laag stof. Erg veel zin had hij nu niet om er een stofdoek doorheen te halen, na een reis van ongeveer 12 uur was het eerst tijd om de ogen even dicht te doen. Met een grote stap stapte Tyler over zijn tas heen die de breedte van het halletje in beslag nam. De woning waar hij zich vertroefde buiten missies om was dan misschien niet groot maar wel handig ingericht . Aangezien hij toch geen vriendin had was een groot huis ook niet nodig, natuurlijk wel een 2 persoonsbed want een meid zo nu en dan was niet verkeerd. Even liet de uitgeputte jonge man zich op de bank ploffen om zijn kistjes uit te doen. Slapen met kistjes was immers uit den boze, dit was er tijdens zijn opleiding ongeveer 4 jaar geleden wel ingestampt. Hunter, zijn k9 hond had zich al comfortabel gemaakt op het bed. Gapend borg Tyler zijn kistjes netjes op, hij was erg georganiseerd alles had een eigen plek en alles moest netjes zijn. Alweer een tik wat er wel in het leger is ingeslagen, maar zeker geen slecht eigenschap. Te moe om zich geheel uit te kleden trok Tyler zijn camoblouse uit en zijn broek op zijn knie, nog steeds in missie mode. Binnen enkele seconden was de jongen vertrokken. Het was misschien wel meer als 24 uur geleden dat hij voor het laatst had geslapen. Tijdens de militaire vlucht moest er nog van alles worden na besproken over zijn missie. Het was geen gewone missie geweest, Tyler was samen met nog een andere jongen op individuele uitzending gezonden om achter een high risk terrorist aan te gaan. Het waren zware en onmogelijke tijden geweest. Nu was het tijd om even bij te tanken, weer te wennen aan het normale leven en ritme. Weer te wennen aan de burgers, wat vaak een moeilijke taak was voor deze jongen. De eerste paar uur dat Tyler thuis bracht had hij in een diepe slaap doorgebracht, zo diep dat hij de telefoon niet eens over had horen gaan. Nergens anders kon Tyler zo diep slapen als in zijn eigen huis, andere plekken vertrouwde hij maar moeilijk. Al snel kwamen de nare dromen, zoals gewoonlijk vlak na een missie, wanneer hij wat minder vast sliep. Hunter, zijn hond, werd wakker van het gedraai van zijn baasje en duwde even een neusje tegen hem aan alsof hij wou zeggen “Alles is oke”. Langzaam werd Tyler wakker en keek zijn kamer even rond, even laten doordringen dat hij toch echt thuis was. Nog even bleef Tyler languit op bed liggen voor hij zijn gespierde lichaam even rekte. Zijn armen vol met tatoeages, waar hij zich totaal niet voor schaamde. Eerlijk gezegd was hij er zelfs trots op, ze vertelde allemaal een verhaal. De ene een stoer verhaal de andere een verdrietig verhaal, verhalen die hem hebben gevormd zoals hij nu is. “Kom hunt, werk aan de winkel” sprak de jongen zijn geliefde hond tegen voor hij opstond. Even haalde Tyler een van zijn grote handen door de haren van het beest. Het werd tijd om zijn tas uit te pakken en een stofdoek door het huis te halen. Meneer was echt gesteld op nette en geordende omgeving. Pas toen Tyler keek hoe laat het was, 15.00 hij had dus 8 uur geslapen, zag hij de gemiste oproepen en whats-app berichten. Of hij naar de kroeg kwam voor een welkoms terug feestje. Eigenlijk had hij daar helemaal geen zin in, wou Tyler zich gewoon even een paar dagen terug trekken voor de tv. Beetje sporten en rond dwalen in de natuur, nog even geen mensen om hem heen. Maar het was belachelijk om burger schuw te blijven, plus ze bedoelde het allemaal vast wel goed. Ze waren blij dat hun vriend weer terug was, waar ze een half jaar zonder hebben moeten doen. Tyler had ze natuurlijk ook gemist, wetend dat ze hier allemaal leuke dingen zouden doen. En hij daar alleen maar ‘stoer’ werk deed in de ogen van die lui. Er was niks stoers aan, oke z’n geweer en helikopters ect waren wel mannelijk, maar hij had minder mensen kunnen redden dan hij had gehoopt. Misschien had hij wel een onschuldige neer geschoten, zulke dingen knaagde de eerste dagen na de thuis komst altijd aan zijn onbewustheid. Ja gezellig. 21.00 in onze stamkroeg !. Loog hij maar, hij zou er het beste van maken, met een beetje alcohol erin zou het wel leuk worden.
Zonder zijn kleren te sorteren wat vuil of schoon was gooide Tyler alles meteen in een wasmand. Overal zat er toch zand, die kleine rottige vervloekte korrels gingen overal door heen. Ze zaten zelfs in je eten en kleren die je nooit aan hebt gehad. Vandaar dat alles door naar de was ging, op kleur uitzoeken hoefde ook niet, alles was toch donker. Terwijl de was draaide begon Tyler een sopje te maken voor zijn huis, die gelukkig niet groot was dus hij was zo klaar. Aangezien Tyler ongeveer 6 maanden weg is geweest was er totaal geen eten in huis en zin om boodschappen te doen was er niet. Met een glimlach opende hij een laatje met allemaal bestel menu’s waar had hij zin in. Pizza, lasagne, blauwe hap (Indonesisch), chinees, vlees. Na even te denken besloot hij gewoon lekker een shoarma pizza te bestellen met extra knoflook. Zijn tanden zou hij voor stap nog wel 3 keer poetsen zodat je geen vieze knoflook geur meer rook.
Met de tv aan op comedy central wachtte Tyler rustig op zijn Pizza, de was hing al weer en het huisje was schoon. Bij het horen van een auto sprong Hunter op en begon aan te slaan, handig zo was de deur al open voor de pizza boy er was. Met een fooi van 5 euro rekende Tyler zijn maaltijd af, geld was geen probleem voor hem. Tijdens een uitzending krijg je namelijk bonussen uit betaald voor de gevaren uren en ‘over uren’. Met zijn voeten op de salon tafel, waarop ook een grote cola stond, rolde Tyler de pizza op in zijn doos. Net als een pannenkoek,zo werkte hij de pizza een stuk makkelijker naar binnen.
Tyler stapte met een wantrouwende blik de kroeg binnen, scande meteen de omgeving. Er was niet veel veranderd sinds hij weg was geweest. Alleen wat muur versieringen. Eerst ging hij zijn jas bij de garderobe ophangen, onder zijn zwarte jas had hij een simpel grijs t-shirt aan. Deze was iets aan de strakke kant, hij was nog al afgetraind daar. Zijn spieren waren dus redelijk zich baar, net als zijn tatoeages die zijn lichaam versierde. Verder had hij na het douche snel in een jeans en sneakers gesprongen, aan zijn haar hoefde niet veel te gebeuren (die waren gemillimeterd) . Zijn tanden na die shoarma pizza met knoflook 4 keer gepoetst. Hunter had hij thuis gelaten, een hond nam je immers niet mee naar de kroeg. Hoewel als het kon had Tyler dat zeker gedaan, hij en zijn hond waren een onafscheidelijk team. Hunter was namelijk een K9 hond en werkte samen met Tyler in het 75th ranger regiment. Eenmaal bij de bar aangekomen werd hij luidruchtig begroet, van iedereen kreeg hij een flinke handdruk en een shot tequila, zijn favoriete drank. Hij kwam immers uit Texas. Elke keer kon hij weer het zelfde verhaal vertellen, eerder schreeuwen de muziek stond aardig hard, hoe hij het had gehad. Natuurlijk mocht hij niet te veel over de details in gaan, die waren strikt geheim. Zelfs Tyler wist alleen maar wat hij nodig had om de missie af te ronden. Hoe minder je wist hoe beter. Al snel waren ze een beetje uit gepraat, ze vertelde hun verhaal Tyler luisterde. Luisteren kon hij altijd beter als vertellen, praten over zich zelf was hij nooit goed in geweest. Zeker niet nu hij zo gehard was door het leger. Vreselijke dingen had mee gemaakt, dode kameraden, maten die geen ledematen meer had. Die dingen probeerde Tyler altijd te verdringen, maar vaak achtervolgde die gedachtes hem in zijn slaap. Nu zou hij gewoon even lol maken met zijn maten die over de meest onzinnige dingen klaagde. Ze hadden eens mee moeten maken wat Tyler had gezien, dan zouden ze niet klagen over de nieuwe update van de Iphone klagen. “Hoeveel terroristen heb je neer geknald Tay “ vroeg een maat hem. Met een doodse blik keek Tyler de kerel aan, zich tot kalmte manend, wat was dat voor een belachelijke vraag. Alsof je er trots op moest zijn jonge jochies neer te knallen die meestal geen keuze hadden want hun familie was erbij betrokken. “Geen idee maat, ik vergeet altijd te tellen wanneer ik bezig ben kogels te ontwijken en te bedenken of ze nog een verhaaltje voor gelezen zouden krijgen als die kids me niet raakte. ” antwoordde hij sarcastisch stem. Meteen was het duidelijk dat het geen onderwerp was om verder over in te gaan.
Al snel was het plan besloten dat ze nog even door gingen naar de echte Clubs, de avond was immers nog maar jong. Vanaf 1 uur waren deze discotheken hier geopend tot de zonsopkomst. Eigenlijk wou Tyler gewoon naar bed, nog even tv kijken en dan voor 2 uur de ogen dicht hebben. Het was een uiterste vermoeiende tijd geweest reizend over de wereld om die terrorist achter na te zitten. Uiteindelijk was het dat allemaal wel waard geweest, maar nu was hij moe. Maar om toch geen spel breker ging hij mee. Rustig wachtte hij in de rij onder het genot van een sigaret. Bij de portier aangekomen werd er om zijn I.D gevraagd. Meteen spoten Tylers ogen vuur en voelde hij zijn bloed koken, hoe durfde z’n gast zijn I.D te vragen. Hij was oud zat om mensen te vermoorden, maar bij binnenkomst van een Discotheek werd over zijn leeftijd getwijfeld. Met op een geklemde kaken liet de jongen zijn I.D zien, geen zin om drama te maken. Dan kwam hij zeker niet binnen. Meteen liep hij door naar de bar en bestelde voor al zijn maten een desperado’s op rekening. Als Tyler thuis was kwam hij hier wel vaker, soort van vaste klant. Meestal was hij na een paar drankjes ook wel te vinden op de dansvloer tussen de meiden. Maar vandaag niet, nee hij keek liever toe hoe iedereen zich belachelijk gedroeg. Het liefst ging hij naar huis, maar zijn maten wou hij ook niet teleur stellen. Vandaar dat hij met een glas whisky in zijn hand toe keek naar iedereen die plezier maakte. Zijn state of mind stond daar nog niet zo naar toe. Nog geen 48 uur was hij nog in een oorlogsgebied en nu stond hij hier tussen de mensen die nog nooit een kogel van dicht bij hadden gezien. Allemaal plezier te maken alsof er niks aan de hand was, terwijl er aan de andere kant kinderen van 12 met een geweer rond liepen. Opdracht hadden om elke Amerikaanse soldaat neer te knallen, anders zou hun moeder het loodje leggen.
Rond een uur of 3 was Tylers gezicht alleen nog maar minder geamuseerd gaan staan, zijn maten waren te druk met plezier maken. De enige vriend van Tyler was nu de drank, iets wat verloren liep de jongen naar buiten naar zijn andere vriend Nicotine. Eenmaal buiten liet hij zijn ogen even aan het donker wennen om aankomend gevaar zo goed mogelijk te kunnen identificeren. Daarna liep hij verveeld de hoek om en leunde daar tegen de muur aan. Zijn omgeving in de gaten houdend stak hij een sigaret op. De nicotine bracht hem tot rust en hij keek hoe de rook omhoog dwaalde in het licht van een lantaarnpaal. Hij vond tot nu toe het feestje maar een stomme bedoeling, hij wou gewoon lekker eerst tot rust komen. Daarna zou hij zich wel weer als een idioot gedragen op stap. Tyler zuchtte even diep, hij zou zo maar eens een taxi bellen richting huis.

2 Re: Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 5:17 pm

Demi de la Garza

avatar
10/10 would bang
Haar lichaam, bedekt met een zwart jurkje, eindigde ongeveer op de helft van haar bovenbeen en had bij haar armen en hals doorschijnende stof met sierlijke figuurtjes die zwart waren. Nadat Demi haarzelf nog een keer had bekeken in de spiegel, haar jurkje had goedgekeurd, ging ze verder met haar haar. Ze besloot om haar blonde haar maar lekker simpel te houden; haar voorste lok naar de rechter kant te schuiven en die vast te laten zitten met een clipje, wat daarna onder haar andere haar verborgen werd dus het nergens meer zichtbaar was. Zo. Klaar. Simpel, maar netjes. Perfect voor een avondje stappen met vrienden. Ondanks dat ze met vrienden ging hoopte ze dat er misschien wel leuke jongens zouden zijn, ze was eigenlijk een van de weinige uit haar vriendengroep die geen vriend had van de meiden en ze had wel zin om eens te dansen. Al was het maar een jongen voor alleen vanavond. Niet dat ze er dan wat verder achter zocht want zo was ze niet, ze was geen hoer, of zoiets.
Het getoeter van buiten was te horen, waardoor ze al meteen wist dat ze het tijd was en dat haar vrienden waren gearriveerd om haar op te halen, vervolgens mee te liften naar een van de clubs die ze altijd bezochten. Inmiddels was Demi bij de meeste clubs al bekend, wisten ze ook wat haar drankjes waren die ze nam. Erg gemakkelijk als je het haar vroeg. Nog snel pakte ze een paar zwarte pumps, maar niet al te hoog, trok die aan en snelde vervolgens naar buiten toen ze snel nog haar zwart leren jack had aangetrokken. Het was immers koud buiten en om kou te vatten had ze niet bepaald trek in. Toen ze de deur open probeerde te trekken bleek die op slot te zitten waardoor ze even een paar seconden moest wachten totdat de deur open werd geklikt. Half lachend stapte het blondharige meisje vervolgens in de auto en keek even naast haar, waar twee van haar vriendinnen ook op de achterbank zaten. “Bang dat iemand anders in de auto wilde stappen?” Sprak ze toen vervolgens, half grinnikend. Ergens had Demi wel weer eens behoefte aan een paar shotjes, enkele cocktails en dat soort dingen. Als het maar alcohol was.

Al snel was de harde muziek te horen, waardoor zij automatisch met haar hoofd op het ritme van de muziek bewoog. Dat gebeurde meestal met haar, vandaar dat het haar niet eens opviel dat ze een soort van aan het ‘headbangen’ was. Bij de ingang verscheen een glimlach rond de lippen van de man die op ID’s aan het controleren was en hun allemaal snel een handdruk gaf, om ze daarna door te laten lopen. Hij had hen zo vaak al gezien dat hij onderhand al wel wist dat het allemaal goed zat.
Meteen liep Demi naar de bar, bestelde daar drankjes voor haar vrienden en voor haarzelf vervolgens. Snel betaalde ze, wachtte niet op het wisselgeld en ging vrijwel meteen de dansvloer op met haar vriendinnen. De jongens? Die waren nog aan het wachten, de boel een beetje aan het verkennen bij  de bar, of zo. Moest zij eigenlijk ook doen want ze wist wel weer dat zij als enigste over zou blijven aan het einde van de avond. Niet dat ze er mee zat of zo hoor, zij vermaakte haarzelf wel op wat voor manier dan ook.
Omdat ze toch al later vertrokken waren en waren binnengekomen leek de tijd te vliegen, was het zo al middernacht en waren enkele drankjes al achterover gevlogen. Maar veel merkte ze er niet van. Demi moest onderhand echt veel drinken wilde ze er iets van voelen. Niet dat ze zo’n alcoholist was, maar je weet wel.. Gewoon. Het deed haar niet veel meer, ze was sterker geworden in dat opzicht qua alcohol.
“Zullen we een peukje nemen?” Werd haar gevraagd, waardoor ze haarzelf vrijwel meteen omdraaide en haar vriendin in haar zicht verscheen. Zachtjes haalde Demi maar instemmend haar schouders op. Normaal gezien rookte ze niet, maar zulke avonden uit of op feestjes maakte ze altijd uitzonderingen.
Samen stonden ze inmiddels buiten, nam ze iedere keer snelle, korte trekjes van de sigaret. Toen er iemand tegen haar vriendin aan botste werd zij ook automatisch naar achteren gebotst, wat daar ook weer zorgde voor een soort kettingreactie. Ook had ze trouwens nog een cocktail in haar hand, waar ze tussen de trekjes door slokjes van nam. Niet te veel, dat was zonde van het glas. Voor kort keek Demi even naar diegene waar ze tegenaan was gebotst toen ze vaag besefte dat ze nog geen excuses had aangeboden. “Sorry van net, trouwens.” Sprak ze, met haar engel stemmetje tegen de jongen. Hij had een breed, massief lichaam, bij die gedachten verscheen een grijns rondom haar lippen. Ook leek er niemand naast hem te staan die bij hem hoorde. Geen vriendin, dus? Hm, misschien kon ze wel een move maken waardoor ze iemand had waarmee ze deze avond kon dansen, dat soort dingen.. Ghehe.
“Demi.” Stelde de blondine haar vervolgens kort, maar krachtig voor, terwijl een glimlach haar lippen sierde en ze de peuk op de grond liet neervallen. Hij was op en nu had ze even geen tijd om haar een prullenbak te lopen. Daarbij, het kwam niet eens in haar gedachten op. Op dit moment bekeken haar bruine ogen alleen maar de jongen, maar wel heel braafjes, natuurlijk.

3 Re: Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 6:57 pm

Tyler

avatar
Tyler had even schoon genoeg van de drukte gehad, het liefst zou hij weer zijn bed in kruipen. Ondanks dat hij de hele middag had geslapen was hij nog vermoeid. Al die indrukken die weer op hem afkwamen, hij was deze drukte al meer dan een half jaar niet gewend. Daar was hij voornamelijk op zijn eigen gesteld. Daarbij had hij een hele reis achter de rug gehad. Nu was het eigenlijk de bedoeling om in zijn verlof het ritme van de burger wereld weer terug te krijgen. Er werd van hem verwacht dat hij zich zo snel mogelijk weer zou aanpassen en het liefst morgen weer begon/verder ging met sporten om zijn lichaam fit te houden. Natuurlijk wisten ze zelf bij Defensie ook wel dat ze meestal eerst die hard gingen feesten, als uitlaat klep. Even te vergeten wat ze allemaal hebben mee gemaakt. Zelf had Tyler een beetje hekel gekregen aan de burgers, en vond het altijd moeilijk om ze weer aan hun mentaliteit aan te passen. Vandaar dat hij een goede afweging probeerde te maken van het mijden van hun en zich er toch weer in te mengen. Dat deed hij meestal met feesten en de dag erna uitslapen en sporten. Tyler vond het belangrijk dat zijn lichaam fit was, besteedde er ook erg veel aandacht aan. Zonder dat hij een ijdeltuit was is hij toch erg trots op zijn gespierde armen en massieve borstkas, sixpack en afgetrainde benen. Hij was altijd al breed van zich zelf, maar niet dik. Maar zeker na een uitzending was hij geheel afgetraind, zijn haren waren ook nog gemillimeterd. Zijn bouw werd iets geaccentueerd door zijn iets wat strakke grijze shirt.
Met een sigaret in zijn hand keek hij uit zijn gedachte op naar de uitgang waar een luid gebabbel vandaan kwam. Een paar meiden kwamen kletsend en met een sigaret in hun handen naar buiten. Ze moesten ook net nicotine gehalte waarschijnlijk ook worden aangevuld. Zelf rookte Tyler eigenlijk alleen maar tijdens uitzendingen en vlak daarna tegen de verveling en stress. Want natuurlijk wist hij dat het slecht was voor zijn lichaam. Dus thuis probeerde hij het zo min mogelijk te roken. Even bleef hij naar de knappe dames kijken. Het vrouwelijke geslacht interesseerde hem altijd wel, alleen nu net wat minder dan wanneer hij alweer een tijd thuis was. Nu was het voor hem vooral belangrijk om zijn gedachten en leven weer op een rijtje te krijgen . Mensen konden niet voorstellen dat je uit een heel andere wereld kwam daar in het oosten. Ander ritme, andere tempratuur. Hij vond het hier zelfs een beetje koud.
Door een beuk tegen zijn lichaam werd hij weer uit zijn gedachtes gehaald, iets wat geschokt keek hij op en de drang om in een verdedigingshouding te gaan was amper te onderdrukken. Nog steeds zat het oorlog voeren in zijn lichaam, het altijd paraat staan. Maar het was geen vijand, in tegendeel, het was een knap blond meisje dat door een ketting reactie tegen hem aan werd geduwd. Even klemde Tyler zijn kaken op elkaar toen er geen excuus kwam. Met de woorden “Typisch weer die burgers” in zijn hoofd kwam er toch een excuus van haar kant. Haar stem was engelachtig, misschien een beetje nep, of kon hij het als een flirt actie zien. Niet dat het hem zou interesseren, zijn huis was nu een grote bende met Defensie troep dat hij toch geen meid mee kon nemen. Toch liet hij even een blik over het blonde meisje glijden, ze zag er goed uit. Dat kon hij niet ontkennen. Net toen Tyler zijn telefoon tevoorschijn wou halen om een taxi te bellen draaide het botsmeisje weer naar hem toe. Ze stelde zich voor als Demi. Hij voelde hoe haar ogen op zijn lichaam brandde, maar deed net of zijn neus bloedde. Wel verscheen er een kleine grijns op zijn vermoeide gezicht. Hij wist bijna zeker dat ze onder de indruk van zijn spieren was. En om daar nog even wat boven op te leggen stak hij zijn stevige hand uit en stelde zich voor “Tyler Hanson”. Hij was totaal geen show off, maar vond het toch wel vleiend als mensen de conditie van zijn lichaam opviel. Verwoed probeerde Tyler wat te verzinnen om te zeggen. Hij kon echt niks nuttigs verzinnen zonder meteen als een idioot bekend te staan. “Weet jij toevallig hoe laat het hier gaat sluiten?”. Het was meer een kut smoes dan dat hij het antwoord wou weten. Want waarschijnlijk was de sluitingstijd in een half jaar tijd niet veranderd. Zijn groene ogen keken haar even vragend aan.

4 Re: Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 7:30 pm

Demi de la Garza

avatar
10/10 would bang
Damn it. Zijn spieren waren.. Echt, zo’n gespierd iemand was ze nog nooit tegen gekomen. Maar niet dat ze daar op afkickte, ze vond het beter dat jongens spieren hadden in plaats van dat ze net vel over been waren. Haar bruine ogen weken van hem af, bij het horen van een zwaardere stem dan dat ze net gewend was. Logisch, mannenstemmen waren veel zwaarder dan die van vrouwen. “Tyler Hanson” Een flauwe glimlach sierde toen haar lippen en toen ze zag dat hij zijn hand vooruit stak schudde ze al snel zijn hand. Hopend dat hij haar niet ging pesten en hard ging knijpen, want dan zou ze echt doodgaan. Hij met zijn spieren, zij met niets, nah dat zou ook niet echt eerlijk zijn.
Ondanks dat kon ze haar ogen toch niet van zijn armen en buik afhouden, onderandere. Het fascineerde haar gewoon en aangezien ze niet had gemerkt de vorige keer dat hij het erg had gevonden, was ze dus ook echt niet verlegen en deed ze het gewoon maar. Anders had hij haar al lang kunnen vertellen dat ze op deze manier ontzettend brutaal was, maar dat had hij ook niet gedaan. Ach, Demi nam allemaal gewoon maar aan dat ’t goed zat.
“Weet jij toevallig hoe laat het hier gaat sluiten?” Kort beet de blondine op de binnenkant van haar wang, schudde haar hoofd nadat ze een paar seconden had nagedacht. Of ja, voor zo ver dat in ieder geval kon. Voordat ze ging antwoorden nam ze nog eens rustig een tipje van haar cocktail, keek hem toen weer aan. Haar bruine ogen kijkend in zijn groene ogen, geen schaamte te bekennen, voor niets. “Ik eh.. Nee, niet echt. Ik zie allemaal wel wanneer ik weer naar huis ga.” Na die woorden haalde ze dus ook losjes, nonchalant, haar schouders op. Maar, hij zou toch niet weggaan, zeker? Dan was ze mooi haar danspartner kwijt. Want ja, zo had ze het wel alvast bedacht in haar hoofd. En wat ze wilde kreeg de blondine ook meestal, negen van de tien keer. Nu moest ze alleen nog maar de buit binnen zien te halen. “Maar, je gaat toch niet weg zeker?” Haar ogen werden vrijwel meteen ietswat groter, keken hem haast smekend aan zodat hij hier wel moest blijven. “Hm, ik wilde je net vragen of meneer spieren wilde dansen..” Daarna gleed haar blik van zijn ogen weer terug naar de grond, toen naar haar vriendin, die half slapend voor zich uit staarde. Zachtjes duwde Demi haar met haar ellebogen in haar zij, maar merkte Demi dat er niet veel reactie meer kwam. Iets te hard gegaan bij haar? Hm, misschien. Maar ze bekeek het allemaal maar, dat waren haar zaken nou eenmaal niet.
“Het feest is pas net gaande, Tyler.” Zijn naam klonk honingzoet, smeekte hem haast om te blijven. Daarbij; Demi wilde ook niet dat hij wegging, dan had ze haar kans gemist om met iemand die haar goed genoeg leek te dansen.
Nog snel nam ze een paar tipjes van haar glas, besefte dat het glas toen helemaal leeg was en ze eigenlijk weer naar binnen moest om een nieuwe te halen. Maar, dat kon wel wachten. Eigenlijk hoopte ze dat er nog een kans inzat dat ze hem zo ver kon krijgen dat hij nog niet weg ging, want dat was eigenlijk wat ze wilde. En anders moest ze iemand binnen gaan zoeken en.. Tsja. Die waren – volgens haar – alleen maar dronken, bij Tyler leek het nog wel mee te vallen, vond zij dan. Niet dat ze er veel van zou merken; zijzelf had ook gedronken. Maar natuurlijk nog veels te weinig om niet te weten wat ze aan het doen was. Dat wist ze immers dondersgoed.
“Dus, ga je mee..?” Want ja, ze had hem eigenlijk vrij direct gevraagd of hij met haar wilde dansen. “Of wil je liever met de taxi naar huis.” Ach, als hij dat wilde was het eigenlijk ook zijn eigen pakkie aan. Wat bepaalde zij nou over iemand die ze net een paar minuten kende. Precies; helemaal niets.

5 Re: Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 8:44 pm

Tyler

avatar
Alweer voelde hij de ogen van Demi, het blonde meisje in een mooi zwart jurkje, op zijn lichaam branden. Echt vervelend vond hij het niet, maar het was niet netjes van haar. Gelukkig hield hij wel van dames die een beetje brutaal waren en hun woordje wel klaar hadden. Geduldig wachtte Tyler op het antwoord op zijn vraag. Zijn ogen scande nog eens de omgeving terwijl hij zijn kaken strak op elkaar waren geklemd. Hij voelde dat de vermoeidheid zijn lichaam overnam, en de gedachte dat hij er eindelijk eens aan kon toe geven deed hem goed. Demi wist niet hoe laat het zou sluiten, ze zou naar huis gaan wanneer ze daar zelf zin in had. Normaal was hij daar op een flirterige manier op in gegaan, iets in de richting dat ze helemaal niet naar huis hoefde te gaan. Want z’n lekkerding als haar zou hij moeilijk kunnen laten staan, maar nu wist Tyler niet of hij wel behoefte had aan nachtelijk gezelschap. En daarbij was zijn huis een grootte puinhoop en wou hij het liefst even genieten van zijn privacy. Hij keek nog even hoe ze nonchalant haar schouders op haalde. Hij vroeg zich af of het haar echt niet kon schelen of ze gewoon stoer deed. Zou ze niet meer thuis wonen, en net als hem een eigen plekje hebben. Dan kon hij nog wel voorstellen dat het haar echt niks uit maakte hoe laat ze naar huis ging. Hij wou haar vragen hoe laat het dan meestal leeg liep, dat het niet leuk meer was. Gewoon om het gesprek aan de gang te houden, en voor het geval dat hij toch bleef. Want ze had zijn interesse wel gewekt. En daarbij moest hij zijn vrienden ook nog even gedag zeggen, voor het geval dat ze zich zorgen zouden maken. Maar voor hij zijn mond kon opentrekken werd hem al een vraag gesteld. Of hij van plan was te gaan, vroeg ze hem met puppy ogen. Zijn groene ogen keken haar strak aan haar iets vergrootte bruine ogen. Hij liet geen emotie zien, alsof die blik hem helemaal niks. Verklapte niet wat hij nu dacht. Ze wou wel erg graag dat hij bleef. Even wachtte hij af ze nog wat te vertellen had. Menneer spier, even moest hij lachen, en daarna trok hij zijn gezicht weer in een plooi. Nog steeds verraadde hij zich zelf niet. Hij en dansen?? Dat had hij al een tijd niet meer gedaan. Daar zou hij ook wat meer voor moeten drinken. Niet dat zijn alcohol tolerantie zo hoog was na een half jaar geen druppel te hebben mogen drinken. Wel was zijn lichaamsmassa groter dan gemiddeld, dus kon hij meer op als een klein iemand. Nogmaals keek hij haar nog eens aan in haar bruine kijkers. “Hmm… ik ben niet z’n goede danser” Zei hij koeltjes. Hij had eigenlijk ook niet de behoefte om hier tot de latte uurtjes hier te blijven. Zijn bed riep hem terug, zijn hoofd stond er ook niet naar. Maar haar lichaam en babbel trok hem toch wel aan, ze had zijn interesse gewekt. Rustig haalde hij even zijn telefoon uit zijn broekzak om te kijken hoe laat het was. 3 uur, hij kon misschien nog wel een uurtje blijven, en morgen lekker lang uitslapen. Dit liet hij natuurlijk niet merken, zo makkelijk was hij ook weer niet over te halen. Ze moest van goeden huize komen om hem mee terug naar binnen te gaan. “Het feest is pas net gaande, Tyler.” Smeekte ze hem bijna. Even keek hij haar speels aan, een fractie van een seconde. “Ben jij z’n feestbeest dan? Het leek me behoorlijk saai binnen” het was een uitdagende vraag om der uit te lokken. Weer scande hij de omgeving even rond, opzoek naar enig gevaar en waar hij dekking kon vinden. Een stomme gewoonte die er weer uit moest slijten. Daarna richtte hij zijn blik weer op haar, keek hoe ze de laatste druppels uit het glas dronk. Stiekem kreeg hij ook wel een beetje dorst. Een biertje zou er nog wel ingaan, of misschien 2, of 3.. Ze vroeg voor de laatste keer of hij nu mee ging of liever een taxi nam naar huis. Met een strak gezicht zei hij haar “Ik was eigenlijk van plan om naar huis te gaan” om een reactie uit te lokken hield hij even een korte pauze met spreken. “Maar misschien kan je me overhalen om mee terug naar binnen te gaan” een speelse twinkel was nu in zijn ogen te bekennen, en een kleine grijns stond op zijn gezicht. “Maar eerlijk gezegd denk ik dat je vriendin liever naar huis wilt” doelde hij op het meisje dat doods naast Demi stond.

6 Re: Welcome home party [demi] op zo feb 16, 2014 9:56 pm

Demi de la Garza

avatar
10/10 would bang
Ergens had ze een gevoel dat het deze keer niet zo geloofwaardig over kwam als normaal, maar ze hoopte maar dat hij bleef. Gewoon. Hij leek zo’n leuk gezelschap en ze wist zeker dat ze andere vriendinnen van haar ermee jaloers kon maken. Niet dat ze echt zo’n typje was die daarop uitging, maar het was wel leuk omdat überhaupt te kunnen. Misschien speelde ze op dit moment wel een soort van spelletje met hem, wat ze overigens erg leuk vond, maar meende ze het toch ook wel deels. Ze bedoelde maar.. Hij zag er leuk uit, daar was niet overheen te praten. “Hmm… ik ben niet z’n goede danser” Door die woorden grinnikte ze eens kort, keek hem toen met een glimlach aan waarbij haar witte tanden deels ontbloot werden. Had ze misschien ook wel ergens kunnen verwachten, anders was het gewoon te perfect geweest om waar te zijn. “Ook niet voor maar een paar nummers?” Een klein pruillipje verscheen vervolgens. Ha, ze was eigenlijk best wel een goede improvisator, maar was niet beroerd om zo snel het op te geven. Het liefste zou ze nu zijn hand pakken en hem mee naar binnen sleuren, maar dat ging nogal moeilijk. Meestal waren jongens niet zo sterk, namelijk. En om eerlijk te zijn had ze het lef wel om het minstens te proberen, maar volgens haar was dat nu sowieso al een onbegonnen zaak.
Bij het zien dat hij zijn telefoon uit zijn broekzak haalde weerklonk er een kleine zucht tussen haar lippen door. Dus, hij ging nu al een taxi bellen? Tsja, ze had dan in ieder geval geprobeerd en gedaan wat ze kon. “Ben jij z’n feestbeest dan? Het leek me behoorlijk saai binnen” Zijn speelse blik was haar niet ontgaan en in combinatie met die woorden zorgde het ervoor dat ze kort erom lachte. Dus, hij ging meedoen met haar ‘spelletje’? Interesting.. “Saai? Hm, dat komt omdat je toen niet met mij was, gok ik zo..” Op haar gezicht was er een grijns af te lezen terwijl haar vinger eens door een van haar lokken haar heen ging. Misschien kon ze hem op deze manier wel overhalen. Dat hoopte ze maar tenminste.
“Ik was eigenlijk van plan om naar huis te gaan” Door die woorden verdween het lichte glimlachje van zijn gezicht en keek ze hem haast gekwetst aan. Wist ze niet goed wat ze moest zeggen. Besloot Demi dus maar om helemaal niets te zeggen, anders kwam er vast en zeker iets debiels uit en dat wilde ze liever eventjes voorkomen. “Maar misschien kan je me overhalen om mee terug naar binnen te gaan” Daardoor keek ze toch weer van de grond op, keek hem aan en leek er een kleine twinkeling in haar ogen te verschijnen. Dus, dat was in ieder geval geen nee. “Maar eerlijk gezegd denk ik dat je vriendin liever naar huis wilt” Voor kort keek Demi naar achteren, keek haar vriendin aan en keek toen hoofdschuddend terug naar Tyler. Voorzichtig zette ze een stap dichter naar hem toe. “Niet echt, die gaat er straks weer tegenaan.” Daar durfde ze zelfs op te wedden. Als ze straks weer binnen waren zou die griet zo weer op de tafel kunnen staan. Was al een paar keer gebeurd en zag ze nu ook nog wel eens kunnen gebeuren.
Voorzichtig pakte ze vervolgens zijn hand, kneep er toen zachtjes in en gaf er een zachte trek aan, om zo hem naar binnen proberen te trekken. Niet dat het eigenlijk ging lukken want dat verwachtte ze ook niet, maar het was te proberen op z’n minst.

OOC: Flut, sorry..

7 Re: Welcome home party [demi] op vr feb 21, 2014 5:57 pm

Tyler

avatar
Tyler loog het meisje voor dat hij geen goede danser was. Hij wist namelijk 100% zeker dat wanneer hij haar vertelde dat hij ooit een dansopleiding heeft gevold, tot hij oud genoeg was om het leger in te gaan, hij meteen de dansvloer op werd getrokken. Vroeger had hij dansen echt leuk gevonden, natuurlijk niet ballet en al dat ander vrouwen gepopel. Hij was meer van de hiphop, en nu hardstyle. Ondanks dat hij al jaren niet meer echt had gedanst, behalve in een dronken bui, wist hij zeker dat hij het niet verleerd had. Het is net als fietsen en paardrijden, zulke dingen vergeet je gewoon niet meer. Tyler had ondertussen allang door dat er een spelletje met hem werd gespeeld. Nog steeds wist hij niet wat hij ervan moest vinden. Het liefst ging hij naar huis, maar hij vond het wel grappig hoe ze met hem probeerde te spelen. Normaal zou hij er meer op in gaan, maar vandaag zou hij zich braaf houden. Tenminste dat was de bedoeling, maar dit was wel een erg leuke chick . Ze was niet op haar mondje gevallen en iets trok hem tot haar aan. Misschien omdat hij al een half jaar geen mogelijk had gehad om met een meid te flirten of meer. Dus de aandacht vond hij zeker wel leuk, en hij kon meteen testen of hij het flirten niet verleerd was. Echter wist hij niet zeker of hij haar kon vertrouwen, het kon nog altijd een boobytrap zijn en wanneer hij met haar mee ging in elkaar werd geramd voor geld. Niet dat ze veel kans tegen hem maakte als ze met 2 man waren. Vechten was een groot deel van zijn beroep. En mensen vertrouwen vond hij heel moeilijk wanneer hij net terug was van missies. Vandaar dat hij altijd een beetje afstandelijker was, en wantrouwen had. Natuurlijk zou hij wel losser komen met wat drank op of wanneer hij zichzelf toe liet om de persoon beter te leren kennen. Zonder zijn blik van haar af te wenden zocht hij nog een sigaret op. En voor hij deze opstak verscheen er een kleine grijns op zijn gezicht als reactie op haar pruillip. Op zijn gemak stak hij zijn 2de sigaret op en nam een trekje. Even volgde zijn ogen de rook die naar boven dwarrelde in de lucht. “Een paar nummers is een groot begrip, zijn dat er 2, als in één paar. Of zijn dat er 4, als in een random aantal paar. Of zijn een paar nummers in jou ogen 10 nummers” Tyler was Demi een beetje aan het plagen, maar dat liet hij natuurlijk niet merken. Hij hield zijn gezicht gewoon strak terwijl hij nog een trek van sigaret nam.
Na Demi had gezegd dat het feest pas net was begonnen had hij haar speels gevraagd of ze dan z’n feest beest was. Zijn speelse blik was haar niet ontgaan merkte hij door haar lachende reactie en haar antwoord. “Saai? Hm, dat komt omdat je toen niet met mij was, gok ik zo..” . Zonder meteen antwoord te geven, zo hield hij haar in spanning, blies hij een cirkeltje rook uit. “Hmm hoe heb ik zulke knappe feestbeesten over het hoofd kunnen zien” Zei hij semi laconiek. Meer om haar uit te dagen dan dat het hem echt niks scheelde. Want hij kon best geloven dat waar zij en der vriendinnen waren een feestje was. Tyler keek even hoe ze met haar blonde haren speelde. Hij wist niet waarom maar vrouwen deden dat altijd, en mannen vielen er altijd voor. Even kon hij zijn blik niet van haar afhouden. Maar na ze weer sprak, en hij haar vertelde dat hij eigenlijk van plan was naar huis te gaan, keek hij weer strak voor hem uit. Niet dat haar gekwetste blik ontging hem niet. Hij hield alles in de gaten. Even keek hij haar weer met zijn groene ogen aan, het stond der echt schattig maar ook zielig die gekwetste blik. Ook de kleine twinkel in haar ogen, die verschenen toen hij haar vertelde dat hij misschien over te halen was, ontging hem niet. Ze wou dus echt graag dat hij mee ging. Waarom wist hij niet precies want er waren vast ook zat andere kerels binnen, die vast en zeker beter gezelschap dan hem waren. Zijn groene ogen volgde haar toen ze een stap dichterbij kwam. Even knipoogde hij en luisterde ze naar wat ze zei. . “En jij, ga jij zo ook helemaal los” vroeg hij haar terwijl hij even iets naar der toe boog en in der oor praatte zodat ze het beter kon horen, de deuren van de club gingen net open en meteen nam de muziek de overhand. Na hij had gesproken trok hij zich weer ‘terug’ om de rook niet in haar gezicht uit te blazen. Even keek hij verbaasd naar zijn hand toen hij haar vingers om zijn grote hand voelde. Even kneep hij terug, na ze in zijn hand kneep, en trok haar zachtjes een stukje terug bij zich. “Even wachtte dame, er mag binnen niet gerookt worden”. En hij zou zijn sigaret niet weg gooien omdat ze zo nodig nu naar binnen wou. Op zijn dooie gemak nam hij nog een paar trekjes, terwijl hij onbewust haar hand nog niet los had gelaten. “We doen wel eerst even een drankje voor we de dansvloer opgaan toch?” Hij had zich overgegeven aan haar charmes.


Sorry voor de late reactie, druk druk druk

8 Re: Welcome home party [demi] op vr maa 07, 2014 5:33 pm

Demi de la Garza

avatar
10/10 would bang
Door een koude bries verzette ze haarzelf even kort, stond alsnog snel weer stabiel aan de grond genageld. Het was dat ze Tyler nog over moest halen om mee naar binnen te gaan, anders was ze op dit moment al vertrokken. Het was koud en de wind sloeg af en toe eens onder haar jurkje. Of ja, niet haar gehele jurk, alleen haar rok gedeelte, natuurlijk. Erg irritant, als je het haar vroeg.
In haar ooghoek merkte ze op dat hij inmiddels weer een sigaret op had gestoken, waardoor haar blik veranderde in een ongeduldige. Maar, ze hield haarzelf braaf. “Een paar nummers is een groot begrip, zijn dat er 2, als in één paar. Of zijn dat er 4, als in een random aantal paar. Of zijn een paar nummers in jou ogen 10 nummers” Hm, goeie vraag. Voor kort trok Demi een nadenkend hoofd.
“Wie weet. Ik zie straks wel hoeveel dat er zijn. Maar zullen we het er nu op houden op eh..” Nog snel dacht ze nog eens na, viel er dus een korte pauze tussen haar twee zinnen. “Zes? Minimaal.”
“En nee, nu niet gaan zeggen van; Nee dat is te veel! Want je weet, nu kan je niet meer terug stribbelen.” Een grimas sierde haar gelaat ondertussen en wat plagend prikte ze hem in zijn zij. Alhoewel.. Ze wist niet of Tyler dat wel zou voelen, misschien zaten er wel veels te veel spieren voor om het te kunnen voelen namelijk. Wist zij veel. Ze had geen spieren – of ja sowieso niet zoveel – kon het dus ook niet weten.
Het was wel leuk dat Tyler op zich ook mee was gaan doen met haar, zo had ze tenminste nog wat te doen. Veel was er immers voor haar binnen niet meer te zoeken, vandaar. Ze werd er gek van dat alle leuke jongens altijd met een groep waren en daar onmogelijk uitkwamen. Had zij even geluk dat Tyler hier in z’n eentje stond. “Hmm hoe heb ik zulke knappe feestbeesten over het hoofd kunnen zien” Wat lachend haalde ze haar schouders op. “Tsja. Moet je niet aan mij vragen..” Plagend, ofcourse.
Nadat ze een stap dichter naar hem toe had gezet merkte ze hoe hij iets naar haar oor toe boog, vervolgens iets zei. “En jij, ga jij zo ook helemaal los” Ze had het kunnen verstaan boven de denderende muziek van binnen, verscheen er dus ook een half lachje rondom haar lippen. Haar hoofd draaide zich om naar hem en haar wenkbrauwen gingen wat omhoog. “Dat ligt eraan wat mijn gezelschap gaat doen.” Waarmee ze hem dus bedoelde.
Demi voelde echter hoe hij terug in haar hand kneep nadat zij dat had gedaan en totaal verrast keek ze hem eens aan, kon het niet laten een glimlach aan hem te laten zien waarbij haar witte tanden die haast recht in haar mond stonden ontbloot werden. Vervolgens werd ze een stukje naar hem getrokken. Verzette zich niet, wist dat als ze dat zou doen ze toch niet zou winnen; het was een onbegonnen zaak. En niet dat ze wilde tegenstribbelen hoor. Heus niet. Al leek het haar nu al langzamerhand een beetje tijd worden dat het echte dansen zou beginnen, dat ze dus naar binnen zouden gaan. “Even wachtte dame, er mag binnen niet gerookt worden” Na die woorden schudde ze haar hoofd, verliet een neppe, diepe zucht haar keelgat. “Vooruit dan..” Maar, echter, ze was blij. Dat betekende namelijk dat hij toch niet naar huis ging. Ha, zie je wel, ze kreeg haar zinnetje. Het viel haar op dat haar hand nog in die van hem verstrengeld was, al was ze niet van plan hem daar weg te halen. Het voelde wel fijn, was warm, veilig. “We doen wel eerst even een drankje voor we de dansvloer opgaan toch?” “Natuurlijk!” Zonder aarzelen had ze antwoord gegeven. Vrij obvious dat ze dat eerst deden, right?
Nadat hij zijn sigaret op had was dat voor Demi het teken dat het haar tijd was; haar beurt. Met haar hand in de zijne, of andersom ‘’t was maar hoe je het bekeek, nam ze hem mee naar binnen en voelde ze enkele blikken al op haar branden. Tsja. Ze had een goede vangst ja, daar moest ze eerlijk in zijn. Maar ze was er dan ook wel dolblij mee dat ze toch iemand had gevonden, betekende namelijk dat ze de avond toch nog wat leuker kon maken.
Nadat ze voorbij de grootste mensenmassa waren, waren ze aangekomen bij de bar. Misschien was het toch niet zo’n goed idee geweest om voorop te lopen bij nader inzien. Tyler was veel massiever en groter, had waarschijnlijk er sneller doorheen gelopen.. Maar ach.
“Doe maar eh.. Wijn en eh-” Haar bruine ogen schoten naar achteren, keken Tyler vragend aan. “Meneer spier, drinken?” Een grijnsje sierde inmiddels weer haar lippen. Zijn bijnaam die zij voor hem had verzonnen, gha.

OOC : Zo flut, sorry!

9 Re: Welcome home party [demi] op vr maa 21, 2014 12:25 pm

Tyler

avatar
Tyler keek Demi op een afwachtende manier aan, hoe veel tijd zou ze van hem nodig hebben. Hij zag het namelijk niet zitten om nog de hele avond te moeten dansen. Een paar nummers waren echt geen probleem, echter zat hij daarna liever op een bar kruk met een fles tequila. Of momenteel lag hij nu liever op bed. Maar dit meisje had zijn interesse gewekt en daarbij was het altijd beter om aan dames te denken dan aan oorlog. Zes… Zes was nog wel vol te houden met een drankje tussen door. “Hmm oke, dat is nog wel te overzien” Zei hij met een glimlachje. “En terug stribbelen zit niet in mij, ik ben gewend om altijd vooruit te gaan” doelde hij op zijn baan. Het was altijd de bedoeling om terrein te winnen en nooit terug te trekken. Ongeacht wat ze er voor op moesten brengen, daar stonden ze bekend om. De prik in zijn zij deed hem even raak kijken, zou dit moeten kietelen? Hij wist wel dat de meeste vrouwen daar niet tegen konden. Even keek hij weer scannend door het steegje. Het was redelijk rustig een paar mensen die ook even hun nicotine behoefte voldoening gaven. En sommige die alweer richting huis gingen en een beetje over de weg zwalkte door de drank in hun lichaam. Zijn blik daalde weer af naar Demi, die een spelletje met hem speelde. En heel misschien speelde hij ook wel mee. Even testen of hij het flirten niet had verleerd en de dames hier nog steeds op de zelfde soort mannen vallen. Tyler lachte toen ze over haar gezelschap begon, natuurlijk begreep hij dat ze hem daarmee bedoelde. Normaal kon hij een echte feestbeest zijn, maar of dat nu ging lukken wist hij niet. De spanning van de oorlog zat nog helemaal in zijn lichaam, zijn spieren waren nog gespannen. Mentaal en lichamelijk was hij klaar om in de verdediging of aanval te schieten. Dit zou na een paar weken wel weer los lopen, en dan kon hij ook weer helemaal los gaan. Dan kon hij ook de stomste onzin uit halen, wat hij ook wel eens deed met collega’s. Een kleine speelse glimlach kwam op zijn gezicht te staan “Ik kan wel gezellig zijn” knipoogde hij. Hij liet haar nog even wachten, kon hij meteen zien hoe graag ze wou dat hij haar gezelschap hield. Op zijn gemak nam hij nog een hijs van zijn sigaret en vroeg haar. “Mag jij eigenlijk wel zo laat nog op donderdag opstap, moet jij niet naar school. “ Dit alles sprak hij uit op een plagende toon, haar uitdagen op een reactie. Kijken of ze niet op haar mondje was gevallen. Hij verwachte dat ze haar antwoord wel klaar had, want verlegen was ze zeker niet. Daarbij kreeg hij door deze vraag meteen wat informatie over haar binnen. Hoe oud ze werkelijk was, hij schatte haar 19, en of ze nog thuis woonde en studeerde. Terwijl hij zijn sigaret weg gooide merkte hij dat hun handen nog steeds in elkaar waren verstrengeld. Meteen wou hij los laten maar bedacht zich zo raakte hij haar ieder geval niet kwijt dadelijk in de menigte. Braafjes volgde hij haar, moest lachen om de mannen die hem jaloers aan keken. Hun hadden natuurlijk ook graag z’n mooie meid willen versieren, en hij deed niet eens zijn best. Even knipoogde hij naar zijn kameraden die ergens aan de bar stonden. Geduldig wachtte hij tot Demi wat had besteld. “Meneer spier…? Hmm dat is nieuw, doe mij maar een Depserados” Tegen het barpersoneel riep hij, “Zet mar op de rekening.” Aangezien hij hier in zijn verlof meestal wel vaste klant was had hij hier een rekening. “Dankje Sexy” zei hij Demi toen ze zijn drankje gaf. Rustig keek hij over de dansvloer terwijl hij een slok van zijn drankje nam. Even wist hij niks te zeggen. En behoefte om te dansen had hij ook nog niet, ze zou hem echt de dansvloer op moeten trekken. Tyler keek weer even naar Demi die wijn dronk, “krijg jij geen hoofdpijn van de hele avond wijn drinken.” Zelf had hij ooit eens met zijn beste maat een hele avond wijn lopen zuipen bij een paar vrouwen, de volgende dag had hij daar erg spijt van gehad. Het leek wel of zijn hoofd ontplofte.

10 Re: Welcome home party [demi] op zo nov 16, 2014 10:55 pm

Demi de la Garza

avatar
10/10 would bang
Dansen, daar had ze op dit moment toch wel zo’n zin in, niet normaal. Gelukkig had ze hem dan toch nog zover weten te krijgen om met haar de dansvloer op te gaan. Natuurlijk had ze dan ook zelf wel daar naartoe kunnen gaan mocht hij niet mee hebben gewild, maar dan zou vast en zeker een of andere creep haar aan de haak slaan. Liever niet, Demi koos liever zelf haar ‘slachtoffers’ want ja, dat was het in haar ogen wel als hij toch met haar moest gaan dansen.
Hmm, hij kon wel gezellig zijn? Dat zou dan vanavond maar mooi eens zo moeten zijn, desnoods ging zij daar wel even voor zorgen. Arme jongen, hij wist half niet wat hem te wachten stond. “Dat hoop ik maar, anders krijg je het straks nog zwaar te verduren.” Ha, als hij dan niet mee ging werken met haar idiote dansen dan zou ze hem toch lekker gaan dwingen. Maar sowieso zou Tyler geen kans maken om zichzelf daar onderuit te krijgen, daar ging ze wel voor zorgen.
School? Hm, no. Gelukkig niet meer. “I’m an independent woman.” De plagende toon was hoe dan ook duidelijk in haar stem te horen en haar mondhoeken waren zo gevormd dat er grijns op haar gelaat was verschenen. Maar damn, zag ze er dan echt uit als een of ander iemand die nog niet eens in haar laatste jaar van de middelbare school zat? Want damn, dan zou ze tegenwoordig toch wel even haar look wat meer moeten verouderen; ze wilde immers niet overkomen als nog een half-kind half-tiener. Ze was dan nog maar negentien, bijna twintig overigens, maar zulke gedachten wilde ze liever niet opwekken. Maar goed, waarschijnlijk had Tyler toch erover gegrapt, hem kennende. “En jij dan?” Daarmee bedoelde ze natuurlijk niet dat hij nog wel naar school zou gaan want oh god, hij zag er zeker wel in de twintig uit.
Eindelijk, zijn sigaret was uitgegaan en hij had hem daarna dus ook weggegooid. Nu was het dan toch haar beurt en om eerlijk te zijn stond ze wel op springen hoor. Dit ging nog leuk worden.
Door de menigte had ze hem achter haar aan meegesleurd, richting de bar die ze al eerder had gezien en dus wist waar die was, daar liep ze dan dus ook op af. Drinken voor het dansen was namelijk wel een must. Demi snapte overigens echt niet hoe mensen godsnaam nuchter konden dansen, like, dat was hetzelfde als.. Nah, ze wist het even niet. Maar het was gewoon onlogisch. Een alcoholisch drankje was al genoeg om haar op gang te krijgen, dat was dan nu ook het plan. Tuurlijk had ze a wat meer gedronken vanavond maar dat effect was toch een beetje verminderd in de tijd dat ze buiten had gestaan, tijd voor een nieuwe lading erbij om het weer op gang te krijgen dan maar.
Nadat ze zoals gewoonlijk een wijntje had besteld had ze haar blik afgewend naar Tyler, die immers naast haar stond, wachtend op zijn bestelling. Desperados, niet echt haar type, maar wel nice. Toen hij het personeel dat achter de bar stond vertelde dat ze het maar op rekening moesten zetten schudde ze kort haar hoofd. “Ik had ook best willen betalen hoor, maar vooruit.” Een glimlach verscheen toen rondom haar lippen waarna ze haar drank aannam toen het werd weggezet op de bar. Ze had dan ook zijn drank wat meer naar hem toegeschoven en waarna hij haar maar Sexy noemde kon ze gelach niet onderdrukken.
Maar, voordat ze hem dan ook nog maar mee kon sleuren vroeg hij echter nog wat aan haar waarop ze kort haar schouders ophaalde. “Hm nah, dit drink ik meestal wel, nu in ieder geval dus niet meer.” Of het vroeger echter wel zo was geweest had ze geen flauw benul meer van. Gewone katers had ze altijd wel gehad, maar of ze er echt hoofdpijn van kreeg twijfelde ze toch wel aan. Ach het zou vast wel eens een keer zijn voorgekomen, ze had het immers zo vaak gedronken dat het minstens een keer wel gebeurd moest zijn geweest.
“Leggo.” Eindelijk; tijd om te dansen. Ze pakte zijn hand dan ook zonder pardon beet en nam hem vervolgens door de drukke menigte heen naar de dansvloer die dicht was gelegen bij de grote boxen die ook nog eens met een aantal op de vloer stonden. Op dit moment was er een nummer bezig wat echt was te beschrijven als een feest nummer waar je perfect op kon dansen, de dikke beat van dit nummer was dan dus ook erg herkenbaar en herhaalde zich vaak. Demi begon dus dan ook op de beat te dansen en bleef Tyler in het oog houden, een glimlach die zo af en toe eens verscheen. Mweh hij zou wel mee moeten doen met haar hoor, anders was het echt niet leuk.
Nou, tijd om hem dan eens een beetje op te fokken? Hm. Ja. Demi zette een paar stappen naar voren, stond zo dicht tegen hem aan en danste nog steeds half op de beat. Haar vrije hand waarin ze geen glas had plaatste zich op zijn zij en wat plagend keek ze hem aan. Voor enkele seconden beet ze even op haar onderlip, nam nog een slok van haar drank en trok haar wenkbrauwen wat naar hem op. “Kom op Tyler; laat je gaan, it’s fun.” He really should. Hij zou of met die spieren geweldig goed eruit zijn als hij zich los liet gaan of totaal niet. Demi gokte en hoopte dan toch wel op het eerste, dat probeerde ze met deze moves die ze bij hem had gemaakt dan ook uit zijn kast te halen. Morgen zouden ze er waarschijnlijk toch niets meer van weten, dus waarom ook niet?
Fuck dat.

11 Re: Welcome home party [demi] op wo nov 26, 2014 7:29 pm

Tyler

avatar
Tyler keek nog eens naar Demi die schuin voor hem stond het viel hem op hoe haar haren met een briesje werd mee genomen. Ze zou het waarschijnlijk koud hebben in haar zwarte jurkje met kante mouwtjes die natuurlijk geen enkele weerstand boden tegen de wind en of kou. Waarom martelde die meiden zichzelf altijd. Natuurlijk was het binnen een stuk warmer maar ooit zouden ze toch naar buiten gaan? Zijn gedachten waren nog geen enkele seconden afgevaren, precies lang genoeg zodat Demi haar antwoord klaar had. Als hij niet gezellig was had hij het straks nog te zwaar te verduren. Hij keek haar even vragend aan, ze bedoelde toch niet dat hij ook als een of andere idioot moest gaan dansen? “Oh? Moet ik bang worden?” grapte hij. Echter had Tyler er toch wel een hard hoofd in, zag zich al op de dansvloer staan terwijl Demi als een gek om hem heen stond te dansen. Maar ach wat, misschien kon ze wel heel sexy bewegen. En waarschijnlijk kon hij er nu toch niet meer onder uit komen nu hij haar wat toegezegd.
Tyler was erg nieuwsgierig naar de woon/ leef situatie van Demi, in ieder geval of ze nog verantwoording moest af leggen aan haar ouders. En of ze de volgende ochtend niet naar school moest. Want anders zou het best kunnen dat hun avond ineens vroegtijdig werd beëindigd. Vandaar dat er ook een kleine grijns zichtbaar werd op Tylers geharde gezicht toen ze vertelde dat ze een onafhankelijke dame was. Hopelijk had hij Demi niet beledigd met deze vraag, hij was immers gewoon slecht in leeftijden raden. Een van de weinige situaties die hij niet goed kon inschatten. Ze kaatste zijn vraag meteen terug als een pingpongballetje. En hij dan? Tyler mocht toch hopen dat Demi niet bedoelde of hij ook nog op school was. Want de laatste keer dat hij checkte leek hij echt niet meer op een tiener. Even dacht hij er over na wat hij haar zou vertellen, wanneer hij Militair zou zeggen had dat misschien wel positief effect op haar, de meeste dames deden hun benen meteen open voor een man in uniform. “Helaas moet ik al een tijd voor me eigen brood zorgen” zei hij grappend. Tyler had altijd gedacht dat het heerlijk was om op zich zelf te wonen, dat was het ook op veel punten, maar miste ondanks het vele gezeik thuis toch wel enkele dingen. Zoals bijvoorbeeld zelf te moeten zorgen voor eten, nooit meer eens lekker aanschuiven. Niet dat hij nu alleen nog maar van pizza’s en frituur leefde, nee koken kon hij wel.
Toen zijn nicotine stick op was werd hij meteen mee gesleurd door een ongeduldige dame, Demi wou wel erg graag met hem de dansvloer op. Dit idee vleide hem wel. Ze manoeuvreerde zich door de drukte heen tot ze eindelijk een alcohol verstrekkende positie hadden gevonden ook wel de bar genoemd. Bescheiden bestelde hij een desperado’s wat meteen een tactische keus was. Een whisky of biertje had hij snel op, nu kon hij nog even tijd rekken voor ze zich echt naar de schaamte volle plek cq dansvloer zouden begeven. Even protesteerde Demi toen hij de drankjes op zijn rekening liet zetten, ze was dus echt een onafhankelijke meid. Iets wat Tyler wel aantrok, hij vond het zelfs sexy een vrouw die voor zich zelf kon en wou zorgen. Echter was hij toch wel een man van tradities, en zo hoorde het nu eenmaal dat de man betaalde. Tenslotte had hij een goed betaalde baan. “Ik heb zo mijn eigenwaarde”knipoogde hij. Demi’s lach was Tyler niet ontgaan, ze had mooie lippen.
Tyler genoot er stiekem gewoon van hoe ongeduldig was en hem maar al te graag de dansvloer op kreeg. Vandaar dat hij gewoon totaal ergens anders over begon, stiekem ook om tijd te rekken. Of ze van wijn geen koppijn kreeg was de vraag. Tyler had namelijk ooit eens een paar goedkope flessen wijn achterover gegooid met een goede vriend, daar hadden ze de volgende ochtend echt spijt van gehad. Ze dachten dat hun hoofd uit elkaar zou spatten, maar misschien lag het ook aan het woord goedkoop. Er werd wel eens gezegd dat je van een goede/dure wijn geen hoofdpijn kreeg. Maar dan nog, hij geloofde er niet in dat deze tent de duurste wijnen schonk. Even antwoordde Demi kort voor ze hem met een korte “Leggo” als aanmoedig mee de dansvloer optrok. Hij kon er dus echt niet aan ontkomen, het uur des waarheid was aangebroken. Nu nog terug krabbelen was niks voor Tyler dus hij zou er maar het beste van maken, zonder (hopelijk) zich zelf voor gek te zetten. Nog net voor hij te ver was verwijderd van de bar gooide hij zijn flesje achterover en zette deze neer, hij kon beter zijn handen vrij hebben daar dacht hij zo.
De beat dreunde tot diep in zijn lichaam door een perfect nummer om op los te gaan, maar hoe moest dat ook alweer? Zo nu en dan keek hij even door de discotheek heen een exit plan makend voor wanneer shit gets lose. Hij had allang de nooduitgangen gezien maar daar zou iedereen op af gaan, wat dus een opstopping veroorzaakte. Maar achter de bar was een raam dat uit keek over een plein, een flinke ram met een barkruk zou voldoende zijn om daarvan een doorgang te maken. Maar zou dat hem lukken in het donker? Demi’’s glimlach haalde hem uit zijn gedachten, waarschijnlijk had hij maar een beetje stijfjes bewogen op de muziek. Hij keek haar aan met zijn groene ogentoen ze een paar stappen zijn kant op kwam. Ze stonden zowat bijna tegen elkaar, in het stukje lucht wat tussen hun zat was de spanning te voelen. Een fractie van een seconden keek Tyler naar zijn zij toen hij daar een kleine hand voelde, die afkomstig was van Demi. De muziek die door de hele club dreunde leek zich op de achtergrond af te spelen toen ze op haar onderlip beet. Even werden zijn ogen wat groot ‘geil dacht hij. Maar snel vermande Tyler zich en gaf haar een zelfverzekerde sexy glimlach terug toen hem werd verteld dat hij zich los moet laten gaan. Nog een paar tellen bleef hij kijken hoe Demi sexy met haar lichaam bewoog nog geen 10 cm voor hem. Denkend aan al die weken zonder vrouwelijk gezelschap moest hij zijn kleine vriend vertellen om zich te gedragen. De beat kwam weer terug en Tyler voelde het ritme zijn lichaam over nemen. Door zijn spieren zou het er allemaal vele malen beter uit zien dan wanneer een scharminkel zich zo zou bewegen. Even voor het eerst leek Tyler alles om zich heen te vergeten, wat een grootte stap was als je na ging dat hij nog geen 48 uur geleden in een oorlogsgebied had gezeten.
De hand van Demi was nog steeds niet van zijn zij verdwenen, een teken waardoor Tyler zijn stoute schoenen aan trok en haar dichter naar hem toe haalde. De spanning die in de lucht tussen hun hing verdween meteen. “Zo iets? “ zei hij in haar oor doelend op haar woorden ”laat je gaan, it’s fun”. Zijn ogen daarna gericht op de hare.
Grote kans dat wanneer hij zich nu belachelijk maakte ze elkaar toch nooit meer zouden zien, en hij het morgen weer was vergeten.


Sorry for the delay

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum