Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

A gentle day

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 A gentle day op ma jan 13, 2014 10:58 pm

Hershel

avatar
"Professor Descole?" Hij liep over de gangen toen hij de woorden hoorde. Hij had een leren tas in zijn hand, die bij zijn bruine schoenen paste. Hij had een witte blouse aan en dit keer een lichte spijkerbroek. Zijn blauwe ogen zochten de jongedame die hem aansprak.
"Kan ik ergens mee helpen?" Vroeg hij rustig, zijn stem zoals gewoonlijk kalm. Het meisje had lange bruine haren en keek hem iets bezorgd aan.
"Mevrouw Triton vraagt naar u." Dit baarde Hershel ergens zorgen en hij knikte.
"Dankjewel, Daisy." Hij knikte, waarna hij verder liep naar het kantoor van de vrouw. Deze vrouw stond er namelijk bekend om, dat zij het is die de heftige mededelingen verschafte aan leraren en leerlingen. Als er iemand ziek was, overleden of aangereden.
"Morgen vallen je lessen uit, de leerlingen gaan naar een museum over wetenschappen." Dit verbaasde Hershel enigszins, maar een glimlach kwam op zijn lippen. Geen vervelend nieuws? Dat was mooi om te weten.
"Dat is goed om te weten." Zei hij dan ook rustig om vervolgens het kantoor te verlaten, hij liep naar buiten. Het was vier uur en hij had dus nog even tijd om richting het park te gaan. Hij had een uitstekend boek bij over moderne architectuur en op welke vlakken het kruiste met de ouderwetse architectuur. Het weer viel nog ontzettend mee en ook al had hij een sjaal los om zijn hals geslagen, zijn jas had hij nog open. Bij het park aangekomen, ging hij eerst nog even langs het zaakje was aan de rand stond. Daar haalde hij een thee en ging hij op een onbemand bankje zitten. De tas legde hij langs zich neer, maar wel aan de buitenkant. Zodat de tas niet tussen hem en iemand anders zou staan. Dat was in zijn ogen niet netjes en ongemanierd. Alsof er niemand zou mogen zitten, iets wat natuurlijk absurd was. Hij sloeg het boek open om zijn blauwe ogen op de letters te richten.

Hij was blij dat hij geen negatief nieuws te horen had gekregen, zijn ouders waren namelijk niet de jongste en wie weet wat er allemaal kon gebeuren. Hij tikte met zijn vinger op het boek, waarna hij een slokje nam van zijn thee. Een blik op de omgeving deed hem glimlachen. Hij zag iemand met een hond spelen, verderop een koppel hand in hand lopen en een eekhoorn op de schors van een boom omhoog klimmen. Ergens vond hij het interessant, hoe de mens zich had ontwikkeld. Toch zag hij er ook zeker de gevaren in die het met zich meebracht. De mens was een fascinerend ras en ze hadden het zelf niet eens door.

2 Re: A gentle day op ma maa 24, 2014 12:16 pm

Elise Pavlichenko

avatar
Elise parkeerde de fiets naast de ingang van het park en deed hem op slot. Ze kwam net van school en besloot haar middag in het park te slijten. Er waren niet veel mensen dus ze kon van de rust genieten. In haar hoofd maakte ze een route die ze zou volgen. Een paar stops voor sightseeing en misschien wat huiswerk maken op een bankje. Niet dat ze veel huiswerk had, het meeste had ze toch al af. In tegenstelling tot sommige medeleerlingen, die haast uit het examen werden geschopt omdat ze te ver achter lieten. Elise voelde geen stres. Ze had alles af wat ze af kon hebben, er waren zelfs docenten die haar daarop bekritiseerde en dat ze wat minder moest doen. Maar wat zou ze dan kunnen doen? Het was niet bepaald zo dat ze met vrienden iets kon doen, die had ze eenmaal niet en ze was ze ook niet echt van plan te maken. En werken was haar ook niet in de wieg gelegd. Haar gedachten gingen te vaak met haar aan de haal waardoor ze veel foutjes maakte.
Elise begon te lopen, liet zich afsluiten van de wereld door de rustige muziek die ze luisteren en om haar geest bezig te houden probeerde ze in gedachten een vier bij vier rubiks cube op te lossen. Het hielp een beetje als ze met haar handen deed alsof ze bezig was met een echte rubiks cube. Even verplaatste ze zich in een willekeurige voorbijganger en vond dat het er wel gek uit moest zien; een meisje met kort zwart-rood haar en zwart-rode kleren die met muziek in het haar handen frummelde. Ze zou wel op een of andere gothic met psychische problemen lijken, al zouden ze er niet veel naast zitten. Een tweede persoonlijkheid was tenslotte psychische aandoening, maar ze was niet gothic of hoe mensen het ook noemde. Ze vond het zwarte haar met rode lokken nu eenmaal leuk. Misschien liep Selena's voorkeur voor een zeker rood over in haar.

Na een stuk gelopen te hebben had ze de imaginaire rubiks cube ver gekomen. Ze stond even stil om rustig na te denken en ze keek even om zich heen waar ze was. Ze had aardig wat gelopen zonder iets van haar omgeving in de gaten te hebben. Ze was gestopt voor een man die op de bank die een boek aan het lezen was. Ze kon het niet helpen om even te gluren wat hij aan het lezen was. Ze kon het niet goed zien, maar het ging over architectuur.
Opeens, alsof je spontaan elke link in een wikipedia-pagina tegelijkertijd opende kwamen er allerlei beelden naar voren van gebouwen en probeerde haar hoofd de gebouwen diep te doorgronden hoe ze overeind bleven staan en hoe ze gebouwd waren. Ze schudde snel met haar hoofd om de gedachtestroom te vernielen en tegen te gaan. Ze liet haar gedachten even helemaal stilstaan en leegde haar hoofd. Toen wilde ze verdergaan met de rubiks cube maar had per ongeluk ook de gedachten van de rubiks cube weggegooid. Gefrustreerd zuchtte ze diep en liet haar schouders vallen. "Hartelijk bedankt, meneer!" Riep ze perrongeluk hardop.

Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum