Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Mamaaa [Seth]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Mamaaa [Seth] op do apr 18, 2013 8:31 pm

Aurelia

avatar
“Het regent, het regent, de pannetjes worden nat,” zong een zacht meisjesstemmetje terwijl ze over de stoep liep. Aurelia was bij een vriendinnetje, Lotte, gaan spelen, die maar een paar huizen verder woonde, dus had mama gezegd dat ze wel terug mocht lopen. Ze was er al zo vaak geweest dat ze de weg wel wist. Maar Lotte's moeder had voorgesteld om naar een speeltuin verderop te gaan waar Aurelia de weg niet wist, en in de drukte was ze hen kwijtgeraakt. Helemaal overstuur was ze naar de ingang gegaan maar daar was niemand, en ze durfde vreemde mensen niet aan te spreken. “Geen snoepjes aannemen van onbekenden en ook niet naar puppy's gaan kijken,” had mama altijd tegen haar gezegd, want niet iedereen was aardig. Uiteindelijk was ze de speeltuin uitgelopen en besloot de weg zelf te vinden, tenslotte was het niet zo ver van Lotte's huis vandaan en vanaf daar zou ze ook haar eigen huis wel terugvinden. En ze was al zes, en klaarlichte dag, enge mannen waren er dan niet. Helaas bleek dat ze zichzelf toch iets had overschat en nu was ze verdwaald, in een wildvreemde buurt die ze niet herkende. Tot overmaat van ramp was het ook nog gaan regenen en had ze haar jas niet bij zich. Zacht snikkend sjokte ze over straat en probeerde zichzelf moed in te spreken met een liedje, maar ook dat had geen succes. Er keken wel mensen haar kant op met gefronste wenkbrauwen, maar niemand bleef staan en ze was bang dat het enge mannen met puppy's waren.
Toen haar voetjes pijn gingen doen, ging ze op de stoeprand zitten, trok haar knieën op en sloeg haar kleine armpjes eromheen. Misschien dat, als ze hier bleef zitten, mama langs zou komen en haar mee naar huis zou nemen. Dan kreeg ze een beker chocolademelk en een deken, en misschien werd Doornroosje of Rapunzel opgezet. Ze wilde zelfs naar bed, alles behalve hier zitten in de koude regen. “Mama,” fluisterde ze zachtjes met een trillende stem, “mamaaa. Kom nouuu.”

2 Re: Mamaaa [Seth] op do apr 18, 2013 11:12 pm

Zane Northland

avatar
Met zijn rug tegen de muur zat Seth op zijn bed, voorover gebogen, knieën opgetrokken. Hij ademde langzaam uit. Hij was net terug van wat boodschappen en zijn haar was nog nat van de regen en zat nogal in de war. Hij voelde zich kut, al gebruikte hij dat woord zelf niet snel; Seth was niet zo grof. Hij praatte sowieso niet zo veel.
Het was een en al stress voor hem geweest, zo tussen de mensen; het was luid geweest, en stervensdruk. Een man was tegen Seth uitgevallen en alleen maar kwader geworden toen deze slechts mompelend naar de vloer had gestaard.
Nee, hij was blij weer alleen te zijn. Hij klemde zijn armen om zijn knieën en sloot zijn ogen. Hij baalde. Hij kwam ze zo vaak tegen; mensen die confident waren, cocky soms zelf, vlot gebekt, gevat, ad rem. Allemaal dingen die Seth bij vreemden niet was. Bij de mensen die hij vertrouwde - en dat waren er hier nog niet zoveel omdat hij weinig mensen kende - was hij meer zichzelf, was hij vrolijker, gezelliger, maar dat waren maar momenten. Hij slikte.
Het was niet de eerste keer dat hij hiermee zat, alleen en in het donker, met opgetrokken schouders. Vaak genoeg werd hij ermee geconfronteerd dat hij een sociale knotwilg was. Hij wilde gaan liggen en slapen, maar zijn maag knorde en dwong hem met tegenzin op te staan.
Hij passeerde zijn spiegel en bekeek een moment zijn tengere frame. Niet bepaald indrukwekkend. Hij streek zijn haar uit zijn ogen. Het was veel te lang geworden maar dingen als kappersbezoeken stelde hij ook zo lang mogelijk uit. Hij moest echt leren het zelf te knippen, hoefde hij daar de deur ook niet meer voor uit.
Hij slofte naar zijn keuken en pakte een appel. Hij ging voor het raam staan en keek naar buiten, al zag hij niet zo heel veel door de regen die van het glas stroomde.
Net toen hij de keuken in wilde lopen om het nu afgekloven klokhuis weg te gooien zag hij iets. Liep daar nou serieus een klein meisje? Alleen? Zelfs op kinderen stapte Seth niet graag af omdat er vaak ouders bij kwamen die hem dan weer niet vertrouwden, maar hij zag geen ouders nu en dat beviel hem niet. Hij gooide het klokhuis weg en trok vlug zijn jas aan, waarna hij naar buiten liep, de straat op.
Hij hoorde het meisje zachtjes om haar moeder roepen en slikte. Hij had met haar te doen. Hij liep naar haar toe en knielde voor haar neer. Ondertussen was zijn haar al weer net zo zeiknat als het was geweest toen hij thuis was gekomen. Regen liep eruit over zijn gezicht, langs zijn hals zijn jas binnen en hij rilde lichtjes.
"Hey, meisje," groette hij, met zijn gebruikelijke zachte stem. Het was dat ze jong was en dus niet bedreigend op hem overkwam, anders had hij haar niet eens aangesproken waarschijnlijk. Het moeilijkst waren leeftijdsgenoten voor Seth; ze konden zo wreed zijn.
"Ben je je moeder kwijt?" vroeg hij vervolgens voorzichtig. Hij nam haar op. Man wat leek ze nog jong te zijn; ouder dan een jaar of zeven, acht kon ze onmogelijk zijn.

3 Re: Mamaaa [Seth] op do apr 18, 2013 11:37 pm

Aurelia

avatar
Aurelia schrok toen een vreemde jongen naast haar neerknielde, en schoof iets opzij. Het was harder gaan regenen en ze had het heel koud gekregen. Constant liepen er rillingen over haar rug. De jongen rilde ook; had hij het ook koud? Ze wilde haar jas terug, die had zulk lekker bont binnenin.
“Hey meisje.” Zijn stem klonk heel zachtjes en ze wantrouwde hem gelijk al iets minder. Iemand met zo'n stem kon haar toch niets aan willen doen?
“Ben je je moeder kwijt?” vroeg de jongen vervolgens en ze knikte aarzelend, terwijl ze hem met grote ogen aankeek. Ze mocht niet naar vreemden hun huis toe, maar mama vond het ook niet goed als ze in de regen zonder jas naar buiten ging, dus wat moest ze nou doen?
“Heb jij mama gezien?” vroeg ze zachtjes, en veegde ruw de opkomende tranen weg. Mama was niet langsgekomen en papa ook niet. Ze zouden haar toch wel komen halen?
“Ik was in de speeltuin met Lotte en haar mama,” begon ze en ze probeerde haar tranen binnen te houden, maar dat lukte niet. “En toen raakte ik ze kwijt, en er was niemand bij de ingang en mama zegt altijd dat ik niet met vreemden mee mag gaan.” Onbeleefd veegde ze haar snotterige neus met haar mouw af. “Dus toen wilde ik naar Lotte's huis lopen maar ik kon het niet vinden, en het regent zo hard, en het is koud en ik wil gewoon naar huis toe en bij mama op schoot. Je bent toch geen enge man die puppy's wilt laten zien, hè?” vroeg ze bang. “Ik wil geen puppy's zien, ik wil gewoon naar huis.” De kranen gingen open en een stortvloed van tranen stroomde eruit. “En mama heeft mijn adres in mijn jas gezet maar die ligt nog in de speeltuin en ik weet niet waar, en het is zo k-koud.” Ze kroop nog meer in elkaar. “En mama en papa komen maar nie-hie-hiet,” legde ze uit en met betraande ogen keek ze de jongen aan. “Kan jij mama halen? Ze is blond en heet Fenna en is heel lief.”

4 Re: Mamaaa [Seth] op ma jul 01, 2013 2:52 pm

Zane Northland

avatar
“Heb jij mama gezien?”
Seth slikte. Hij vond zichzelf altijd een ramp met kinderen, omdat hij nooit goed wist wat hij zeggen moest; hij was snel bang de verkeerde dingen te zeggen.
"Nee, sorry, ik heb haar niet gezien," zei hij uiteindelijk zacht. Dat het eigenlijk totaal geen logische vraag was omdat hij haar niet kende, laat staan haar moeder, deerde hem niet; het was nog maar een klein meisje en vermoedelijk was ze nog in de war ook. Net als Seth, eigenlijk, al was hij dan weer geen klein meisje.
“Ik was in de speeltuin met Lotte en haar mama,” zei het kleintje en Seth kreeg de indruk dat ze elk moment kon gaan huilen. Dat typische, onaangename en beklemmende gevoel van niet weten wat voor houding hij zich moest geven bekroop hem weer.
“Dus toen wilde ik naar Lotte's huis lopen maar ik kon het niet vinden, en het regent zo hard, en het is koud en ik wil gewoon naar huis toe en bij mama op schoot. Je bent toch geen enge man die puppy's wilt laten zien, hè? Ik wil geen puppy's zien, ik wil gewoon naar huis.”
Puppies? Het kostte Seth een paar seconden om de context van die woorden te snappen. Ah, puppies, op die manier. Dit leek Seth niet het juiste moment om te zeggen dat hij een hond had.
“En mama heeft mijn adres in mijn jas gezet maar die ligt nog in de speeltuin en ik weet niet waar, en het is zo k-koud.”
Seth zuchtte opgelucht; dan wist hij in ieder geval waar ze zijn moest.
Toen ze vroeg of hij haar moeder kon halen knikte hij. "Ik doe mijn best," zei hij. Hij dacht na. Ze kon niet in de regen buiten blijven, maar vermoedelijk was haar geleerd niet bij vreemden het huis binnen te gaan. Nou ja, liever haar moeders regels overtreden dan haar kou laten vatten, dacht Seth, al zag hij er als een berg tegenop om deze moeder te ontmoeten.
Toch deed de naam een belletje rinkelen. Fenna.. Kende hij niet iemand die zo heette? Hij had eens in een cafe iets gedronken met iemand die Fenna heette, herinnerde hij zich.
Hij stond op.
"Anders ga jij naar binnen, even bij de kachel zitten, dan haal ik intussen je moeder, goed?" stelde hij voor, hopend dat ze gewoon in zou stemmen, want autoritair was hij absoluut niet en als hij dan toch op die ouders af moest stappen, dan het liefst zo snel mogelijk. Een nieuwe rilling trok langs zijn rug; als dit alles over was kwam hij een week lang niet voor de verwarming weg.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum