Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

different again...

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 different again... op vr dec 28, 2012 1:46 am

Jason

avatar
Zijn zwarte kuif zat zoals altijd perfect in model. Zijn grote blauwe ogen keken in het rond. Zijn handen zaten diep in zijn grijsachtige broek. Het witte shirt dat hij erboven droeg gaf niet bepaald veel warmte. Hij rilde dan ook van de koude. Hij was er gewoon tussenuit gemuist toen zijn zus weeral tegen hem stond te roepen en te tieren. Nu eigenlijk was het helemaal zijn zus niet. Ze was niet zoals hem geadopteerd door zijn vaders. Jep, Jason had 2 vaders. Schatten van mannen eigenlijk. Ferdi was meer de moeder in het gezin. Hij was ook diegene die altijd ging shoppen voor kleren met hem en Skylar. Dan keken ze met zijn drie naar een mooie kerel die voorbij kwam. Niet dat Jason homo was maar hij kon wel verliefd worden op een jongen. Al waren meisjes ook iets interessants om naar te kijken. Hij had zichzelf bestempeld als Bi. Hij had er ook totaal geen problemen mee. Hij was trots op wie hij was. Al had hij nu meer en meer ruzie mij Sky, alsof ze nu pas in haar pubertijd kwam en zich zo hard keerde tegen hem. Misschien omdat ze het nooit beseft had dat hij bi was. Ze had altijd gedacht dat hij homo was omdat de enige keer dat hij zijn relatie mee naar huis had genomen, een jongen was geweest. Ze moest er maar mee leren leven. Het was niet dat hij naar haar vriendinnen zat te staren als die op bezoek kwamen ofzo. In tegendeel, die waren 3 jaar jonger als hem. Daar had hij niets aan. Domme domme Sky dacht hij in zichzelf.
Jason trok de achterkant van zijn muts wat beter over zijn achterhoofd. Gelukkig had hij die nog mee gegrist. Anders had hij het vast en zeker koud gehad. Het sportjasje dat hij aan had bood nu niet bepaald veel bescherming tegen de koude. Waarom was hij ookal weer zo impulsief? Hij wist het niet. Het interesseerde hem ook weinig. Voor even nam hij de adelaar vast die aan zijn ketting hing. Ooit was hij van zijn echte vader geweest in Maroko. zijn pleegouders hadden het hem verteld. Zijn moeder was zwanger geraakt van een marokaans luitenant en had haar de ketting mee gegeven. Met diezelfde ketting was hij bij het adoptiecentrum als baby afgegeven. Of hij het zijn ouders verweet? Hij wist het niet. Misschien beter zo. Nu had hij tenminste een redelijk normaal leven, dacht hij dan toch.

2 Re: different again... op vr dec 28, 2012 12:14 pm

Avan Rodriguez

avatar
Verse sneeuw kraakte onder zijn schoenen en lieten een spoor achter. Al was de sneeuwlaag toch niet erg dik, het was wel koud, zelfs met een trui en een winterjas aan. Misschien kwam het doordat rond deze tijd het in Spanje vast en zeker niet zo koud zou zijn geweest? Hm, misschien. Maar Avan had zichzelf vrijwel helemaal al aangepast aan het klimaat, misschien was deze gure winter dan toch net weer íets teveel van het goede? En daarbij moest hij toegeven dat zijn bovenlichaam vrij normaal was, maar dat zijn benen extreem koud waren, waarschijnlijk door de wind die zo af en toe blies. Even streek zijn hand door zijn haren heen en keek hij met zijn bruine ogen voor zich uit. Er was weinig volk in het park, gelukkig maar, dan was het sowieso veel rustiger, zonder al te veel gepraat of geschreeuw. Alleen de natuur. De vogels floten hun liederen en enkele vlogen door de licht grauwe lucht heen. Zo af en toe dacht hij er wel eens over na hoe het voor vogels nou moest zijn, om zo te vliegen. Verlost van de wereld, helemaal alleen en helemaal vrij. Ja, zo af en toe dacht Avan wel eens.. Raar. Kort verliet een zucht zijn keelgat, stapte hij vervolgens flink door. Ergens werd het hem te koud en wilde hij de warmte ergens weer opzoeken, maar de natuur weerhield hem altijd weer. Net zoals buitenritten met Sangre rond deze tijd; het was ontzettend koud om meer dan anderhalfuur buiten te rijden, maar Sangre genoot ontzettend van de omgevingen en de vrijheid, dus bleef hij altijd nogal lang. Nu hij daar zo aan dacht.. Misschien was het geen slecht idee om straks nog even snel een buitenrit te maken met de schimmel, gewoon een klein rondje in het bos. Maar dan zou hij eerst moeten opwarmen.
Een knal zorgde ervoor dat hij stilstond en verward opkeek. Avan was zojuist weer eens te diep in zijn gedachten verzonken en tegen iemand opgelopen, een jongen. “Het spijt me, ik lette niet op..” Verontschuldigend keek hij hem aan, enkele schaamte was vrijwel aan zijn houding al te ontdekken. “Gaat het?” Hopelijk had hij de jongen niet erg hard tegen het lijf gelopen, het was echt niet zijn bedoeling geweest en hij had gewoon beter op moeten letten, achteraf gezien. Kort bekeken zijn bruine ogen de jongen voor hem, zo onopvallend mogelijk. Zou hij het niet koud hebben? Avan zelf was waarschijnlijk dikker gekleed en zelfs hij had het koud, de jongen voor hem had het nog zwaarder, gezien zijn kleren helemaal niet zo warm leken. “Avan.” Stelde hij zichzelf voor met een kalme stem. Tja soms was hij nogal kortaf, maar op dit moment wist hij weinig te zeggen, puur door die lichtelijke schaamte. Waarom moest er ook altijd wel wat gebeuren met hem? Kon hij nou gewoon een keer niet onhandig zijn? Het zou vast een goede eerste indruk hebben, zoals altijd. Maar dat was hij inmiddels wel gewend met zijn regelmatige onhandigheid.

3 Re: different again... op za dec 29, 2012 7:05 pm

Jason

avatar
Jason keek even om zich heen, bijna niemand te zien. Misschien hier en daar een oudere persoon. Hij zat eraan te denken een tatoeage te zetten. En misschien ook wel een oorbel. Maar hij zou eerder gaan voor de tatoeage. Eentje ergens dicht bij zijn rechterheup. Iets in het arabisch. Iets in zijn moedertaal die hij nog steeds kon spreken. Waarom ook niet? Niemand zou arabisch verstaan. Het was altijd grappig als hij ineenkeer buitenlandse jongeren een antwoord kon toewerpen in hen eigen taal. Ze leerden het wel af om te roddelen over anderen. Jason kon daar totaal niet tegen en zeker niet als het over homo's ging. Hij was al voor minder op de vuist gegaan. Hij vond het ook helemaal niet vreemd dat de meeste meisjes hem zagen als beste vriend want hij was nu eenmaal op de meeste gebieden zachter als de meeste jongens. Hij keek ook niet zo heel snel naar een ander meisje. Ze moest er al heel goed uit zien moest hij echt verliefd worden op een meisje, maar de kans bestond wel. Nu hij hier woonde wou hij van zijn reputatie van vechtersbaas af raken. Het was niet omdat hij een paar keer een kerel een mep had verkocht dat hij meteen een vechtersbaas was hé. Dat vond hij er toch van. Het was gewoon puur het temperament van zijn vader hoe hard hij dat haatte. Hij vond het irritant dat hij zo snel slecht gezind raakte als mensen opmerkingen maakten over hem.

Een kerel botste tegen hem op. Jason draaide zich kort om, klaar om hem een paar woorden toe te gooien maar voor hij iets kon zeggen verontschuldigde de kerel zich. Jason knikte kort en bekeek de kerel eens. Hij was zuiders, he likes. Een lichte krulling speelde rond zijn mondhoeken. Je kon het amper zien. Enkel als je wist dat hij ze omhoog trok kon je het zien. Jason knikte even toen hij vroeg of het ging. Hij stelde zich voor, redelijk kort.
"Jason" Stelde hij zich dan ook maar voor. Misschien kon deze jongen hem wat meer wegwijs maken.
"Ken je hier leuke uitgaansplaatsen?" Vroeg hij meteen. Hij hoopte dat de kerel wat wist, Jason had wel zin om eens lekker uit te gaan en zijn zinnen te verzetten. Dan danste hij wel met meisjes, gewoon omdat ze het veel beter kunden.

4 Re: different again... op zo dec 30, 2012 12:10 am

Avan Rodriguez

avatar
De jongen waar hij zojuist tegenop was gebotst, knikte naar hem toen hij vroeg of het ging. Gelukkig maar, anders zou hij een vlaag van schuldgevoel over zich heen krijgen. Gewoon, hij wilde mensen sowieso geen pijn bezorgen, vooral een onbekende niet, aangezien het zijn schuld was geweest doordat hij niet had opgelet. Bij die gedachten schudde hij zachtjes zijn hoofd. De jongen voor hem stelde zichzelf voor als Jason, waardoor hij zijn bruine ogen op hem richtte en een schaapachtig glimlachje rond zijn lippen verscheen. Altijd nice om nieuwe mensen te ontmoeten. Al was het met een ongeluk, zoals nu, was hij ergens toch wel weer blij.
Bij zijn vraag dacht hij kort na, plaatste hij zijn vingers even onder zijn kin. "Wel een aantal, ja." Avan hield van het uitgaansleven, dus ging hij ook vaak stappen met vrienden. Al werd het de laatste tijd wel wat minder.. Maar dat zou vast met de kou te maken hebben, dan was het niet echt geweldig om helemaal naar huis te lopen of te rijden door de sneeuw. En nog eens onveilig ook. Nja, niet dat hij zich altijd lam zoop, maar echt honderd procent was hij niet meer nee. Eerder gewoon.. half normaal? Ja, als je het zo kon noemen, wel. Ergens brandde de vraag ofdat hij hier pas nieuw was op het puntje van zijn tong, maar vragen deed hij niet. Wie weet was hij hier gekomen door vele omstandigheden, waar iemand zoals Avan zich niet bij moest betrekken. En dat begreep hij goed, Jason kon hij namelijk nog niet zo goed. Of ja.. Hij wist enkel zijn naam en zijn uiterlijk; vrijwel niets dus. "Ik kan je er wel een paar laten zien?" Iets veel beters had hij toch niet te doen deze namiddag. "Alles ligt niet zo ver van elkaar vandaan, namelijk." Dat was een groot voordeel van alles, alle straten waar de leukste uitgaansplekken zaten waren vlak bij elkaar gelegen. Ergens was dat ook wel handig, want normaal gesproken pakte hij dan een paar cafés of disco's, dat lag er geheel aan waar hij zin in had. "Of je moest andere plannen hebben voor vanavond, dan ehm.. Gaat mijn aanbod wel een andere keer in." Avan wilde altijd iemand helpen en vooral Jason, hij had namelijk nog goed te maken dat hij tegen hem was opgebotst. Maar dat zorgde er wel voor dat hij de volgende keer extra op zou letten; hij wilde niet dat het nog een keer voor zo komen, dan zou de schaamte helemaal groot zijn.
De sneeuw onder zijn schoenen leek steeds dunner te worden, waardoor het krakende geluid steeds minder werd. Ergens vroeg Avan zich af of Jason ook uit een ander land kwam, maar moest hij dat wel vragen? Misschien had hij er erge herinneringen aan en wilde hij het daar niet over hebben. Maar aan de andere kant.. Als hij het er niet over wilde hebben, zou hij dat toch wel zeggen? "Zeg, Jason, kom jij toevallig uit een ander land?" Juist. Zijn nieuwsgierigheid overwon het weer eens. Dat moest hij echt eens gaan afleren, maar aan de andere kant.. Zonder die nieuwsgierigheid zou hij veel terughoudender zijn en meer verlegen, dus ergens was het goed dat hij nieuwsgierig was.

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum