Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

A good traveller has no fixed plans, and is not intent on arriving.

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

Eli

avatar
Hier was hij dan. Jarenlang had hij de meest exotische, confronterende, en fantastische plaatsen bezocht om uiteindelijk hier te belanden. Hij had kunnen verhuizen naar grote steden als New York, LA, Parijs, Sydney maar in plaats daarvan was hij terug gekomen naar zijn geboorteplaats. Hier was er van anonimiteit geen sprake en kon je, mits je goed doorwandelde, in een halfuur de stadskern doorkruisen. Dat hij uiteindelijk zou verlangen naar rust had hijzelf alsook zijn omgeving zeker niet verwacht. Allen waren ze verbaasd en hadden ze hun wenkbrauwen wantrouwend omhoog getrokken toen hij hen vertelde over zijn verhuis terug naar HH.

Iedereen dan toch behalve zijn moeder. Zij was in de wolken met zijn beslissing en had al ijverig gezocht naar een eigen huisje voor hem, wetende dat Eli toch niet meer bij haar in huis wou wonen. Desondanks het feit dat hij op zichzelf woonde, ging hij meer als 1 keer in de week langs bij zijn moeder. Ook vandaag. En ook vandaag had ze hem weer overladen met cake, lekkernij en heerlijk eten. Die vrouw dacht blijkbaar dat Eli zelf nooit iets te eten had in huis en stopte hem dan ook vol op de momenten dat hij op familiebezoek ging. Gedwee onderging hij de verwennerij want wie was hij om de goede zorgen van zijn mama af te slaan?

Hij had 5 minuten geleden afscheid genomen van haar en liep nu door de stad richting zijn huis dat aan de andere kant lag, geen onbewust keuze. Onderdeel van deze route was het marktplein. Een plein omringd door verschillende café's die volop bezig waren hun terrassen op te zetten want het beloofde weer een heerlijke dag te worden. Op het plein stond een plakkaat waar de verschillende stadsmededelingen opgeplakt werden. Geïnteresseerd wandelde hij naar het bord toe om te kijken of er nog belangrijke evenementen in het vooruitzicht waren. Verhuizen was slechts één ding. Hij moest nu vrienden zien te vinden of hij zou zijn dagen moeten slijten met zijn moeder als enigste gezelschap...

Joël

avatar
Joël was net verhuisd naar het zonnige HH. Hij had er niet veel op tegen gehad, zijn pleegouders verhuisde heel regelmatig. Hij had net zijn eerste nacht achter de rug en stond in de kleine maar aangename badkamer. Hij poetste zijn tanden en spuuwde de tandpaste in de lavabo. Hij had angstaanjagend witte tanden, maar beter dan gele verrote. Hij stapte in zijn kleren en wandelde de keuken in. Zijn pleegouders waren al vroeg de deur uit, vast naar hun werk. Hij leefde niet meer bij zijn echte ouders. Omdat... Nou ja, het was voor Joël al een lange tijd geleden dat hij gedumpt werd bij zijn verre tante. Maar die was ernstig ziek geworden, en is hij terecht gekomen bij deze twee vriendelijke mensen. Ze waren aardig, maar het voelde niet aan alsof het je ouders waren, dus vertelde hij hun niet echt veel. Ze waren ook altijd bezig. Joël stak zijn neus in de koelkast en keek eens rond. Er was niet veel in huis, omdat ze hier pas waren, maar toch vond hij een beetje kaas voor op zijn sandwich te leggen. Hij nam een grote hap uit het broodje. Heerlijk was het, maar hij wilde niet langer in dit piepkleine huisje opgesloten zitten. Zijn pleegvader was erg veel bezig met het trainen van paarden, daarom waren ze hierheen verhuist. Joël vond het eigenlijk best wel interessant. Misschien moest hij ook met paarden beginnen, net zoals hem. Maar hij kende er bijna niets van. Hij nam zijn vest van de kapstok en liep naar buiten. Er hing een fris luchtje rond wat hem beviel. In dit weertje kon hij nog wel uren rondlopen. Hij wandelde naar zijn suzuki. Hij startte de auto en reed de oprit af. Hij woonde een beetje verder van de stad en de mensen. Waarom wist hij niet, maar dit was het meest goedkope huis wat ze konden krijgen. Ze waren niet bepaald rijk. Joël reed een eindje tot hij de drukte voor zich begon te vinden. Hij zette zijn auto op een vrije parkeerplaats en stapte uit. Hij wandelde een eindje, en er begonnen mensen naast zijn zij te lopen. Hij had nog geen enkele vriend gemaakt in HH, niet vreemd, hij was hier net een dag? Gelukkig kon Joël goed sociaal zijn, en zou het niet moeilijk worden om vrienden te maken. HIj zag een lange jongen bij een bord staan, hij leek alleen. Hij liep vriendelijk op hem af en glimlachte vriendelijk. "Hea, ik ben Joël." Zei hij met een glimlach.

Eli

avatar
Volgens het bord organiseren enkele café's speciale zomeravonden, klonk als een ideale gelegenheid om wat nieuwe mensen te leren kennen. Daarnaast hingen er ook affiches op van paarden die te koop stonden, ook deze waren interessant voor Eli. Hij had immers nog altijd geen geschikt paard gevonden en in een stad waar zelfs paarden een deel van de gemeenschap vormden, was een eigen paard dus wel belangrijk.

Misschien was het wel een slim idee om enkele telefoonnummers op te slaan in zijn gsm om eventueel een afspraak te maken voor bezichtiging. Hij recht zijn rug en gaat met zijn hand naar zijn broekzak om daar de gsm uit te vissen wanneer een andere stem hem begroet. Eli draait zich naar de jongeman in kwestie toe en een lome, vriendelijke glimlach glijdt over zijn gezicht. "Goedemiddag, ik ben Eli." Hij steekt zijn hand uit en laat deze tussen hen in zweven. Om eerlijk te zijn, was hij vergeten wat hier de gebruikelijke manier van begroeten is, de hand schudden leek hem dus sowieso wel een vriendelijke manier om een eerste contact leggen. "Aangenaam."

Joël

avatar
Joël merkte al snel dat deze gast geen boer was. De jongen noemde Eli en stak zijn hand uit. Joël had mensen nooit zo begroet in het boeren stadje waar hij had gewoond maar hij stak vriendelijk zijn hand tussen de vingers van de jongen en knikte met een glimlach. "Aangenaam." Zei Eli. "Ben je nieuws in HH?" Vroeg hij vriendelijk. Zijn pleegvader had hem altijd geleerd dat je mensen eerst kon vragen of ze nieuws waren of niet, het was een goede start om een gesprek te beginnen. Joël was ook nieuw. En hij had het hier eigenlijk best wel naar zijn zin. De zon scheen, de vogels floten. Meer hoefde er niet te zijn toch? Joël had heel zijn leven in een boerengat gewoond. Vol met zwervers en drugsverslaafden. Joël had niet kunnen begrijpen dat hij daar kon leven. Hij was al blij dat hij niet een van hen was geworden. De zon brandde op zijn bleke huid, hij had een witte vampieren huid. Het was angstaanjagend. Joël verbrande nooit. Mensen vroegen hem altijd als ze hem zagen: 'ben je ziek' En dan moest hij hen altijd 'nee' antwoorden. Waarom was hij niet mooi lekker bruin? Joël zijn gedachten waren helemaal verdwenen en hij realiseerde zich nu pas dat Eli voor hem stond. "Prachtig weertje, hé?" Hij wilde zo beschaafd mogelijk tegenover de jongen doen, want hij wilde niet laten blijken dat hij een echte boer was. Hij glimlachte vriendelijk en keek eens rond. Hij begreep niet dat mensen al vanaf s' ochtends in een café gaan zitten. Wat viel er dan nu te drinken?

Eli

avatar
Zijn blik ging vlug over de jongen heen, deze was kleiner als Eli maar dat was geen verrassing. Hij was het gewoon geworden om boven iedereen uit te steken. Vroeger had hij dit erg gevonden want het was geen gemakkelijk taak om een broek of shirt te vinden dat lang genoeg was. Achja, zovele jaren later maakte Eli zich hier veel minder druk om en had hij perfecte verkoopadressen weten te vinden. Net zoals de gebleekte jeans die nu nonchalant rond zijn heupen hing. Vanmorgen had hij deze uit de kast gehaald, omdat hij als eerste lag, maar bij nader inzien dan was de broek toch niet zo geschikt voor het warme weer dat alle dagen aanwezig was.

De stem van de jongemang voor hem, bracht Eli uit zijn gedachten. Joël. Een aparte naam die je in deze streek niet vaak tegenkwam. "Joël, die naam hoor je niet al te vaak. Wist je trouwens dat die van Franse oorsprong is, de letterlijke vertaling is 'God is goed'." Hij glimlachte vriendelijk naar Joël, blij dat hij met zijn reiskennis toch een beetje het ijs ko breken. Alhoewel, iets te laat besefte hij dat zijn informatie misschien overdonderend over kon komen. "Sorry, ik heb verschillende jaren gereisd en ben zo veel dingen te weten gekomen over naambetekenissen. Noem het een gekke hobby." Eli knipoogde snel naar de jongeman voor hem, hij wou niet meteen een verkeerde indruk maken. Stel je voor, meteen zijn eerste ontmoeting met een potentiële vriend verpesten.

"En ja, ik ben nieuw hier. Nuja, ik ben eigenlijk weer terug gekomen na zovele jaren." Jee, wat kon hij toch af en toe een gigantische spraakwaterval zijn. Hij moest leren om een beetje rustig en kalm te blijven in plaats van over te komen als een overenthousiaste marktkramer. Een prachtig weer vond Joël het. Uit gewoonte, alsof de warme gloed op zijn lichaam al niet bewijs genoeg was, liet hij zijn blik naar boven gaan en keek naar de lucht. Azuurblauw met her en der een klein wolkje, niet genoeg om de felle zon te belemmeren van te schijnen. "Het weer is inderdaad echt prachtig. Kunnen we de batterijen weer opladen!" Eli glimlacht naar Joël, waarbij hij een rij witte tanden ontbloot.

Joël

avatar
Joël moest zijn best doen Eli bij te houden. Hij praatte zeer snel. Joël grinnikte. "Joël, die naam hoor je niet al te vaak. Wist je trouwens dat die van Franse oorsprong is, de letterlijke vertaling is 'God is goed'." Zei hij. Dat was grappig. "Haha, ik wist dat Joël frans was. Maar dat 't 'God is Goed' betekende is nieuws voor me," grinnikte hij. God is goed? Joël was niet gelovig, maar hij had niets tegen god. Toch vond hij dit best grappig. "Sorry, ik heb verschillende jaren gereisd en ben zo veel dingen te weten gekomen over naambetekenissen. Noem het een gekke hobby." Excuseerde hij zich. Joël vond zijn excuses nergens voor nodig. "Echt waar? Goh, ben ik eens jaloers op je. En is niet erg, hoor." Hij was echt jaloers. Hij wist amper dat het eiland 'Malta' bestond. Joël was altijd in zijn eigen landje gebleven. Ohio (Lima) daar woonden nooit echt de slimste mensen. Joël was daar ook een van. Hij haalde veel onvoeldoendes op zijn vorige school, dat kwam door het slechte aanmoedigen van zijn pleegouders? Of kwam het door de gekke buurt daar? Hij rilde bij de gedachtes aan zwervers die je kleren vastpakten en tegen je schreeuwde. Toen de jongen vertelde dat hij nieuws was, glimlachte hij. Dat hadden ze dan gemeen. "Ik ben ook nieuw, maar dan ook écht nieuw. Ik ben opgegroeid in een boerengat." Hij voelde zich heel dom en ongemanierd tegenover Eli. Joël wenste dat hij net zoals Eli was eigenlijk. Hij was blij dat Eli even over iets ander praatte. "Het weer is inderdaad echt prachtig. Kunnen we de batterijen weer opladen!" Eli glimlachte naar hem. Joël lachte om zijn grapje. Deze gast was wel aardig. Het zou wel wat moeilijk zijn om een hele nette jongeman, en een boer vrienden te laten worden. Maar he, vriendschap bleef je toch verbazen? Joël was op dit moment heel blij dat hij er wel niet úitzag als een boer. Hij had zijn haar heel netjes in een kuif opgestoken en droeg een overhemd met een coltrui erover. En daarover had hij nog een simpel zwart vest aan. Daarmee maakte hij vast geen verkeerde indruk.

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum