Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

To Infinity And Beyond

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 To Infinity And Beyond op za jun 30, 2012 4:18 pm

Dyrell

avatar
Awsoem medehelper
-------------------------------------------------------
Red String of Fate
There’s an old story in Chinese folklore about a magical connection between two people that are destined to be soul mates, called ‘the red string of fate’.
In Chinese folklore the red string of fate is an invisible red thread. It’s tied to a pinky finger of every person on earth and stretches all the way out to the pinky finger of their soulmate wherever that person is, regardless of time, place, or circumstances. Legend says that the string may stretch or tangle but will never break..
-------------------------------------------------------

Drie keer ketste het de steen over het water voordat het met een plons verdween. Dyrell zuchten hij hate die dagen. De dagen dat hem herinnerde aan vroeger, aan zijn moeder die overstuur haar zelf opsloot in de badkamer om aan de klappen te ontkomen. Zijn vader die alles wat los en vast zat weg smeet door de kamer. En zeker zijn moeder veel te voorduren had. Tot die dag dat Dyrell oud genoeg was om te snappen wat er gaande was. Dat hij zijn moeder beschermde tegen haar eigen man. Klinkt raar niet een kind van 12 dat zijn moeder beschermd? Zijn vader had blij mogen zijn dat hij niet zo was zoals nu. Dan had het Dyrell waarschijnlijk niks kunnen schelen dat hij problemen kreeg, kwam je aan zijn familie dan had je een groot probleem. Zou je niet verwachten van een gozer die erg positief in het leven stond. Graag alles wilde proberen voordat het einde er zou zijn. Een zucht verliet zijn keel terwijl hij nog een steen opraapte. Het was niet zozeer dat hij er zelf last van had, eerder zijn moeder die hem beïnvloede. Zo’n dag waarop je kon merken dat ze haarzelf erg alleen voelt. Dat je de leegte in haar ogen kon zien, zo’n mooie vrouw die 4 kinderen alleen heeft kunnen opvoeden in niet eens haar moederland. Elke dag angstig dat als hij uit de gevangenis kwam hij haar nog es komt opzoeken. En er ergere gevolgen zouden zijn. Echt nut om nu bij haar te zijn was er niet, ze wilde alleen op haar kamer zijn. Weer wierp Dyrell de steen richting het water, enkel dit maal verdween de steen direct in het water. Dit wilde hij niet, hij wilde afleiding, iets stoms doen lol maken. Geïrriteerd liet hij zich zaken en daarna achterover glijden naast de grote Sint Bernard Harley die op de grond lag te slapen. Met zijn ogen volgde hij de wolken die weg dreven naar wie weet waar naar toe. Langzaam maar zeker vielen zijn oog leden ook dicht en was er een moment waarbij de hij de elende even vergat. Hij sprak hier immers nooit met iemand over. Misschien was dat ook wel het probleem, alles weg stoppen zou niet altijd nut hebben. Maar voor nu was het wel de methode die Dyrell aan hield. Dude hij was immers een jonge hij was geen mietje die ergens om zou gaan staan janken en zeker niet om zijn verleden.

--

Langzaam werd hij bewust van zijn slaapplaats. Hij was ook echt weer zo’n hobbo die overal inslaap zou vallen en wakker worden met de gedachten van ‘hmm.. waar ben ik nu weer beland.’ Hij kwam omhoog en knipperde nog even met zijn ogen. Man hoelang had hij hier wel niet liggen maffen. Hij rekte zich nog eens uit waarnaar hij zijn mobiel uit zijn zak haalde. Oh hij was hier pas een klein uurtje. Al had het slapen zijn humeur wel goed gedaan. Alle depressieve gedachten waren weg. Al zou dat niet lang duren voordat het terug zou komen, als hij naar huis zou gaan. Hij krapte even aan zijn achterhoofd en staarde nog even naar het water. Het was lekker weer om in het meer te zwemmen maar, op de een of andere manier kreeg hij het niet voor elkaar om op te staan. In een fractie van een seconde begon Harley te grommen. Het grote beest kwam omhoog en verplaatste zich voor zijn doen snel richting de vreemdeling. Dyrell sprong direct op, niet dat Harley iemand iets kwaad zou doen, maar toch hij kon maar beter zeker zijn. ‘’MOOOSE’’ Schreeuwde hij en het grote beest stopte blaffend voor het meisje. Het bleef haar nog voor enkele secondes aan kijken waarnaar het zich omdraaide en met zijn kop laag bij de grond slofte hij terug naar zijn baas. Soms was die commando’s leren toch ergens goed voor. ‘’Hey sorry hoop niet dat die dikke je erg heeft laten schrikken’’ Sprak Dyrell toen hij bij de vrouw aankwam. Nouja een vrouw kon hij het ook niet noemen. Ze leek wel rond zijn leeftijd te zijn en dat zou betekenen dat hij echt een man was. Ze was eerder dan een jonge dame. ‘’Dyrell, is de naam van je held vandaag.’’ Sprak hij wat lachend uit met een grijns op zijn smoel. Niet dat Harley haar ook maar iets had aangedaan. Hij richten zijn ogen nog eens naar het meisje zag er.. anders uit dan andere. Ze had iets, iets waaraan Dyrell kon zeggen dat dit nog eens er gezellig kon worden op een vriendschappelijke manier. Hij wist niet waar het gevoel vandaan kwam maar het was er gewoon.


A soul mate isn’t always a boyfriend/girlfriend.
It’s the person that makes you feel whole when you’re together.


IANA <3

2 Re: To Infinity And Beyond op zo jul 01, 2012 10:32 pm

Iana

avatar
Ex-Admin
"Char, ik ben weg éh!" Iana gaf haar vriendin nog een dikke knuffel vooraleer ze de deur achter zich dicht deed en richting haar auto stapte. Ze was een nachtje blijven slapen bij Char aangezien ze zich verveelde thuis en ze zin had in wat lol. En bij niemand anders kon je je zo goed amuseren als bij Charlotte, ze was haar beste vriendin en dat zag je maar al te goed. Iana fleurde helemaal op als ze in de buurt van Char kwam, zij twee waren onafscheidelijk. Iana deed de sleutels in het contact en schakelde haar auto aan waarna ze richting huis vertrok. Eenmaal aangekomen sloeg ze haar bruine haren achterover en vervloekte zichzelf dat ze het water van haar twee konijnen nog niet had nagekeken. Vlug repte ze zich richting haar schuur waar ze, godzijdank, de twee bussen nog vol zag zitten. Gelukkig maar, ze zou het zichzelf niet vergeven als die konijnen geen water meer hadden in die warme dagen. Op haar hakken, witte korte short en haar rode topje sprintte ze richting de voordeur en repte zich naar de badkamer. Eerst maar eens douchen, want als ze ook maar een blik op de spiegel gaf had ze moeite om niet flauw te vallen van het aanzicht dat ze dan te zien kreeg.
Fris en mooi gewassen sloeg ze een handdoek om haar middel heen, poetste haar tanden en brushte haar haren tot wanneer ze weer netjes over haar schouder lagen. Als laatste gaf ze haar ogen nog een beetje glitter en maakte het plaatje af met een lijntje oogpotlood. Oke, nu zou ze waarschijnlijk weer over straat durven lopen. Met een blik op haar hond Diesel, een blonde labrador met uitzonderlijk grote oren, nam ze de leiband en riep de hond zodat ook hij mee zou gaan. Iana had zin in een wandeling langs het meer en vond het weer fantastisch om dat ook daadwerkelijk te doen. En aangezien alleen maar zo alleen was nodigde Iana haar hond ook maar uit zodat ook hij zijn beweging eens zou hebben. Want dat arme beest zat al de hele dag binnen en had waarschijnlijk nood aan wat lopen. Het handige aan alleen wonen was dat Iana nooit moest rekening houden met iemand anders en ze gewoon lekker haar eigen gang kon inslaan zonder dat iemand daarbij op haar kap zou zitten.
"Allé, hond, lopen!" Iana nam Diesel zijn halsband vast en sleurde hem een eindje verder. Honden waren ook zo lastige en onbegrijpelijke dieren. Het ene moment liepen ze, het andere moment stonden ze aan een paal te ruiken en konden ze zo uren blijven stilstaan. Iana was iemand die weinig geduld had dus vaak gaf ze Diesel niet meer dan twee minuten vooraleer ze hem aan zijn halsband voort sleurde. Terwijl ze zo straten in en uit liepen probeerde Iana zich te focussen op haar mobieltje -aangezien die altijd trilde- maar nooit kreeg ze de tijd want Diesel vond het blijkbaar amusant om haar steeds te irriteren. Dus gaf Iana het maar op en stak haar mobiel weer weg in haar zak en wandelde met haar handen in haar zakken verder. Haar bruine haren wapperden mee met de wind en op haar hakken probeerde ze zich een baan te maken door het gebladerte van een wandelweg door het bos. Diesel leek het alleszins gemakkelijker te hebben want in no time stond hij alweer een tiental meter voor haar en Iana gaf hem direct het teken dat hij verder mocht lopen. Het zou niet lang meer lopen zijn om aan te komen bij het meer, ze had zin om haar voeten in het frisse water te steken. Want van al dat stappen kreeg je van bleinen en daar had ze niet bepaald zin in. Haar blauwe ogen richtte ze op een opening in de struiken en grijnzend zag ze dat ook Diesel die opgemerkt had. "Ga maar jongen." Iana gaf de blonde labrador het teken dat hij mocht gaan en probeerde zichzelf ook door de opening te wrikken. Alleen lukte dat niet zonder schrammen want die stomme takken scheerden langs haar blote benen waardoor ze een been vol krassen had. Ach ja, niet dat het zoveel pijn deed. Haar blauwe kijkers gingen naar een jongen waarvan zijn hond in een ongelofelijke snelheid op haar kwam afgevlogen. Iana wist dat het beest niets kwaad in de zin had maar toch leek ze blij te zijn dat de jongen de hond bij zijn halsband nam en hij niet aan haar kwam. Diesel daarentegen was al naar de hond gerend en zwiepte zijn staart van links naar rechts. "Ik denk dat die twee het nog wel met elkaar zouden vinden!" Iana lachte, keek de jongen aan en hield haar hoofd wat scheef. "Ik schrik niet gauw van die lompe dikzakken." Een grijns krulde rond haar mondhoeken en haar blauwe ogen bleven hangen in die van hem. Het zag er haar een sympathieke jongen uit en Iana moest al snel lachen toen hij zich voorstelde en zich daarbij als haar redder benoemde. "Mijn redder? Oh werkelijk?" Ze gaf hem een licht duwtje en gaf een lacherige buiging. "Ik ben Iana en dat is mijn trots Diesel." Ze grinnikte terwijl ze naar haar hond wees die rond de jongen zijn been cirkelde. Ondertussen gaf Iana de hond van Dyrell een aai over z'n kop en merkte dat deze het maar al te graag had. "Veel geblaf maar een klein hartje. Typisch." Iana lachte een tweede keer en liet zich op een steen langs het meer zakken. "En, mijn held, wat heeft jou tot hier gebracht?" Een nieuwsgierige glans lag in haar ogen en geïnteresseerd keek ze de jongen aan. Ja, hiermee ging ze nog wel wat lol trappen.


_________________
http://paradigm-shift.actieforum.com

3 Re: To Infinity And Beyond op do jul 26, 2012 8:33 pm

Dyrell

avatar
Awsoem medehelper
Spontaan was een van de woorden dat gelijk in Dyrell opkwam toen ze begon te praten. Hij keek even naar de honden die elkaar inderdaad leken te mogen. Ondanks dat Harley nogal een grof uiterlijk had bleek het meisje erdoor heen te kunnen zien. Zijn mondhoeken krulde toen ze de opmerking terug gaf over Harley. Zijn blauwe ogen zochten de hare die al gouw groot werden toen hij het duwtje kreeg. Hehe die was zeker niet verlegen, maar goed ook want dat was hij ook niet. ‘’ kijk maar uit anders geef ik je straks ook nog zwemles.’’ Sprak hij grijnzend uit. Het meisje stelde haar zelf voor als Iana en de blonde labrador heette Diesel. ‘’Aangenaam.’’ Sprak hij haar toe waarnaar hij door zijn hurken ging om Diesel even te aaien. ‘’Ook jij aangenaam.’’ Sprak hij tegen Diesel terwijl hij hem even onder zijn kin kriebelde. Het beestje kwam over als een leuk nieuwsgierig typeje die wat meer energie en enthousiast was dan Harley. Hij grinnikte iets toen hij Iana der reactie tegen Harley gaf. ‘’Het is enkel het uiterlijk wat mensen afschrikt, en het kwijl. Ze produceert liters en dat veegt ze vervolgens af aan jonge meisjes hun knieën.' Het laatste sprak hij met een wenkbrauw wiebel uit, weten dat de meeste meiden kwijl nogal vies vonden. Het was normaal voor het ras dat ze zoveel kwijlde echt lekker was het niet maar als het je eigen hond was, was je der aan gewend. Iana was gaan zitten en Dyrell besloot zich er maar bij aan te sluiten en liet zichzelf naast haar neer zakken. De woorden van haar brachten bij hem nogal een dubbel gevoel, hij had het naar zijn zin maar wilde het niet verpesten door het over zijn gebeurtenissen te hebben. Het zou niks opleveren behalve een woedeaanval. ‘’Nou nou ik voel me vereerd dat ik zo genoemd word, Oppermachtige oh zo goede en lieve Dyrell is ook toegestaan’’ Lachte hij. ‘’ Maar goed uhh.. ik sliep geloof ik en daarvoor wat stoom afblazen. Kortom een beetje een hobbo uitgehangen. En jij wat brengt jou naar een plek als deze?’’ Sprak hij rustig zonder de smile van zijn gezicht te vegen. Uit zijn ooghoek zag hij Harley aan komen sjokken en zo te zien had ze water gedronken uit het meer. Grote slierten kwijl hingen langs der wangen, Dyrell wist wel hoe laat het was, maar deed niks. Harley kennende ging ze toch niet op hem af want hem kende ze al. Nee Iana was veel leuker dan hem op het moment. En zoals hij had verwacht ging Harley al met der kop langs de arm van Iana en liet haar zelf daarna zakken met der kop op haar been. ‘’Zo te zien mag ze je wel.’’ Grapte hij. ‘’Ach ja, der staat me nu nog maar één ding te doen.’’ Sprak hij wat vaagjes en stond op. Rekte zich even uit en ging voor der staan. Dyrell was redelijk gespierd, sport was sowieso iets waar hij aandacht aan gaf. Het zou niet lang duren voordat hij zich zou opgeven voor het leger, daar was hij immers voor aan het trainen. Harley was van haar been af gegleden en krulde haar zelf zo ‘klein’ mogelijk op naast haar. Dyrell pakte Iana haar armen en trok haar omhoog, waarnaar hij haar rond haar middel pakte en haar over zijn schouder gooide als een bakker een zak meel op zijn schouder droeg. Iana was zeker niet zwaar, en met een grote grijns stapte hij richting het water. Hij stapte het water in zonder haar nog te laten vallen. Het water reikte nu to taan zijn middel en hij stopte met lopen. ‘’Dus nog een tegen argument waarom ik je niet nu zou laten vallen?’’ Maar zonder dat Iana nog maar iets kon zeggen haalde hij haar van zijn schouder af. Zijn ene arm hielde haar benen tegen van vallen en met zijn andere hand ondersteunde hij haar rug. Hij hield haar tot net iets boven het water en grijnsde als een jochie die zijn zusje ging pesten. Harley had een oog geopend en keek naar het schouwspel wat voor der gebeurde, Voor haar zag het er uit als spelen en stapte al snel op. Ze was maybe wel groot en kop maar in haar hoofd was ze nog pup. Met een wat debiele poging tot rennen kreeg ze het voor elkaar een flinke snelheid het water in te komen. Dyrell was zo druk bezig met Iana te dreigen dat ie der zou laten vallen dat hij Harley niet hoorde aankomen. Het ‘beestje’ kwam dicht bij Dyrell en beet hem zachtjes in zijn arm waardoor hij schrok en Iana los liet. Hij moest eigenlijk wel lachen door de gebeurtenis, al was hij benieuwd hoe Iana der op zou reageren. Zou ze misschien toch het meisje zijn die boos op dit soort dingen zou worden? Dan had hij waarschijnlijk nu al vijanden gemaakt. Sommige meisjes waren echt zo geobsedeerd door hun uiterlijk, iets wat Dyrell enorm irriteerde. Als hij ooit van plan was een relatie aan te gaan zou het meisje zeker niet altijd bezig moeten zijn met hoe ze der uit ziet. Het leven is immers geen mode show. Dyrell draaide zich om naar Harley Die hem maar speels naar Dyrell bleef bijten, waarop hij haar een duwtje gaf. Ook zorgde dat hij een stukje van Iana vandaan kwam. Voor het geval dat er iets zou komen.
Payback is a bitch.

4 Re: To Infinity And Beyond op zo aug 05, 2012 10:16 pm

Iana

avatar
Ex-Admin
Iana zat al de hele tijd met een veel te grote smile op haar gezicht en kon het niet laten af en toe haar blik op Dyrell te richten. Op een of andere manier voelde ze een bepaalde connectie waardoor ze al vanaf het begin dat ze elkaar zagen wist dat dit wel zou gaan klikken. Terwijl ze haar ogen de kost gaf hield ze de hond toch met haar ooghoeken in de gaten. Het kwijl dat langs zijn mondhoeken bengelde bezorgde haar toch een bepaalde rilling over haar ruggengraat en ergens wilde ze -ten koste van alles- vermijden dat die zijn speeksel aan haar zou afkuisen. De vrolijke stem van de bruinharige jongen zorgde er wel voor dat Iana zich snel op haar gemak voelde en haar aandacht van de hond haalde en op Dyrell plaatste. Die leek het duidelijk te vinden met haar hond Diesel en ergens deed dat Iana wel plezier. Diesel was nu wel het perfecte hondje dat met elke mens en elke hond overeen kwam, toch leken sommigen iets tegen haar te hebben. Iana snapte ze meestal niet, liet die mensen voor wat ze waren en maakte meer dan genoeg plezier met haar beessie.
Zijn reactie op haar woorden deed haar luid lachen, zich duidelijk niet generend om de luide klanken die ze produceerde. "Jij hebt wel een hoge dunk van jezelf, is het niet?" Iana haalde een wenkbrauw de lucht in waarna ze kort haar schouders optrok. "Niet dat dat erg is hoor", maakte ze met een goedkope glimlach goed. Een tweede -ditkeer ietsjes zachtere- lach verliet haar keel en tevreden keek ze voor zich uit, naar het prachtige landschap waar ze maar geen einde aankwam. Een vraag liet haar gezicht een kwartje kantelen en met lieve ogen keek ze hem aan. "Wat ik hier doe? Goh, mijn lieve hond daar", Iana liet haar blik vallen op de wild kwispelende hond voor haar. "had weer eens veel te veel energie en stond al de hele dag aan mijn voeten te janken dus heb ik 'm z'n zin maar gegeven." Iana lachte, haalde haar schouders een tweede keer op en gooide haar armen lacherig de lucht in. "Tja", zei ze. "dat zijn nu eenmaal honden!" Iana grijnsde, aaide Diesel liefkozend over z'n kop en liet haar hand op zijn zachte rug rusten. Het handige aan een hond is natuurlijk dat ie altijd gehoorzaamde, achter je stond en positief was. Je zag een hond nóoit negatief of koppig -er zijn natuurlijk uitzonderingen- en steeds zorgt een hond ervoor dat je je weer goed voeld.
"GETSIE DEMMIE!" Een hele hoop kwijl besmeurde haar armen en geschrokken sprong Iana recht. Met haar gezicht doodsbang op de hond gericht leek ze hem met één wijsvinger opgeheven te willen straffen. Maar daar leek de hond geen rekening mee te houden want nog geen vijf seconden later droop er een heleboel kwijl langs haar benen. "Yeah, thanks bro." Iana zuchtte, wreef met haar vlakke hand het speeksel van haar armen en benen en smeerde het extra goed in de hond z'n vacht. "Eigen schuld, kwijlbal." Iana keek de hond enkele tellen aan en wreef uiteindelijk haar haren uit haar gezicht. "Leuke hond heb jij toch." Iana schudde het hoofd, kon het toch niet laten te lachen en nam Diesel bij z'n nekhaar vast. "Jij neemt die hond nog wel eens te grazen hé schattie?" Iana had haar lippen dicht genoeg tegen het oor van de hond gehouden zodat alleen Diesel het zou horen. -Voor zover honden konden horen en begrijpen wat je zei.- Pas toen ze opeens een stel handen om haar middel voelde en ze over Dyrell's schouders werd gegooid slaakte ze een luide kreet en begon ze als een gek met haar benen te spartelen. "Laat me l-" Iana hield abrupt haar mond toen ze ondersteboven over het water werd gehouden en ze enkel door Dyrell's gespierde armen werd tegengehouden. "Alsjeblieeftt .. Lieve, lieve, lieveeeeeee Dyrell, laat me los-" Bam. Nog voor Iana het doorhad lag ze in het water en voelde ze het -wel verfrissende- water op haar lichaam. Op haar gezicht stond een gespeelde boze blik maar als je Iana nog niet kende kon je meestal niet weten dat ze een geweldige actrice was. Dus kwam ze met een quasi woedende blik het water uit en kwam ze op Dyrell af, gaf hem een duw tegen zijn borstkas en zwiepte -zoals échte bitches het zouden doen- haar haren achter haar schouders. Diesel stond haar afkeurend aan te kijken maar Iana wist van zichzelf dat ze het niet lang meer mocht trekken, anders zou ze niet kunnen doen wat ze wilde doen.. "Dús, jij vind dit.. dit .." Iana leek wel te hyperventileren want haar borstkas ging hevig op en neer en haar handen vlogen alle kanten uit. "GRAPPIG?" Iana vuurde een kwade -voor zover ze kon acteren- blik af naar Dyrell en kwam angstaanjagend dichterbij.
Met haar blauwe ogen in de zijne borend deed ze steeds een stap dichterbij, tot wanneer ze zijn adem in haar nek voelde en ze haar lippen net naast zijn oren hield. Vijf seconden had Dyrell om te beseffen dat Iana iets wat van plan was maar zelfs die seconden gunde Iana hem niet. In een immense snelheid had ze hem bij zijn schouders gepakt en hem een meter achteruit geduwd, natuurlijk hard genoeg zodat ie ook in het water zou donderen. Met een bitchy grijns op haar gezicht plaatste ze haar beide handen in haar zij en maakte ze zo'n gay-hand-beweging. "Komt ervan, snoepje." Haar stem klonk bitterzoet en half lachend richtte ze haar ogen op Dyrell's hond. "Je hebt toch ook zo'n dom baasje hé." Iana lachte, hoorde een kef en keek verbaasd Diesel z'n richting uit. "Wat is er jongen?" Iana liet Dyrell maar even voor wat ie was en stapte richting Diesel. De blonde labrador had zijn twee voorpoten in het water geplaatst maar leek niet meer verder te durven. Iana rolde met haar blauwe ogen, liet een zucht langs haar lippen gaan en duwde de hond kort en krachtig het water in. Het klinkt misschien redelijk erg maar Iana wist dat als je een hond niet over zijn angsten heen zet hij heel z'n leven er bang van zou zijn. Dus gaf Iana Diesel gewoon een kort duwtje waardoor het arme dier meteen zijn angst te lijf gaat en hem uiteindelijk wint. "Brave jongen!" Iana lachte, gooide haar armen over elkaar en grinnikte om de hond die vrolijk rond stond te zwemmen.
Nu alles weer goed was met d'r hondje ging Iana weer richting Dyrell waar ze zich op haar achterste op de oever liet zakken. Met haar benen in het water bengelend verscheen er een grote glimlach op haar gezicht en lacherig streek ze een blonde lok haar van voor haar ogen. "Het water is lekker hé." Iana glimlachte haar spierwitte tanden bloot en lachte om Diesel die rondjes rond Dyrell ging zwemmen en hem onder een hele hoop water begroef. "Volgens mij vind ie je wel leuk." Iana zond hem een knipoog, wist dat hij de hint wel zou begrijpen en wel snel de link zou leggen naar wat Dyrell had gezegd nadat zijn hond Iana helemaal had onder gekwijld.


_________________
http://paradigm-shift.actieforum.com

5 Re: To Infinity And Beyond op di aug 07, 2012 7:39 pm

Dyrell

avatar
Awsoem medehelper
Met een kleine grijns rond zijn smoel keek hij naar het schouw spel voor hem. Iana zag er niet zo blij uit toen ze boven water kwam wat Dyrell zijn grijns deed vage. Ze was toch niet boos om dat beetje water? Damn had hij het dan nu verpest? Hij had niet echt het gevoel gehad dat Iana zo zou reageren maar goed hij kon het altijd toch nog goed maken. Toen ze naar zijn richting op kwam had hij eigenlijk moeite niet te lachen, ze zag er uit als een kwaad maar lief verzopen katje waarbij je als je niet uit keek een paar nagels van in je armen had staan. Dyrell zijn donkere ogen gleden nu voor het eerst voor een tweetal seconde over haar heen, hij had aan haar uiterlijk eigenlijk nog weinig aandacht geschonken tot nu ze eigenlijk boos werd. Ze was mooi maar dat wist ze zelf waarschijnlijk ook wel. Ze leek hem een meisje die de jongens van haar af moest slaan wilde ze rust hebben. Dyrell zakte wat dieper in gedachte over haar uiterlijk. Boy’s will me Boy’r right? Door de duw die hij kreeg werd hij terug naar tha reallity gebracht. En stond Iana ondertussen voor hem kwaad te wezen. Dyrell kon zijn grinkik niet onder drukken, dit was eigenlijk best wel leuk. Ze zou toch niet echt boos zijn door wat water? Hij trok zijn wenkbrauw iet wat op en staarde naar Iana toen ze leek te hyperventileren. Hij was even vergeten dat hij hier niet voor een bro van hem stond, meisjes waren de gene die zo uit freakte om dat soort kleine dingen. Dat wist hij maar al te goed met zijn vrouwelijke siblings en insecten, god daar kon je altijd zo om lachen. ‘’Jah ik vermaak me eigenlijk wel.’’ Sprak hij met een ‘come at me bro.’’ Toon uit terwijl er een klein grijnsje rond zijn mond sierde. En blijkbaar hadden zijn woorden geholpen. Wat Iana kwam met een niet al te vriendelijke blik naar hem toe gelopen. Dyrell bleef gewoon staan terwijl er wel acties door zijn hoofd schoten, of hij zou een bitch slap krijgen of payback. Ze zag er niet echt uit alsof ze dit zomaar zou laten schieten. Iana kwam nu erg in zijn space maar goed als man zijnde vond je dit ook niet erg als een meisje als dat het deed. Voor een enkele seconde gebeurde er niks en bedacht Dyrell dat hij met hem samen nog eens een duik moesten nemen maar voordat ie het wist voelde hij het water langs zijn lichaam glijden. Ergens had ie het kunnen weten, hij liet zich ook eigenlijk meevallen met een grijns op zijn smoel. Hij zelf vond het water prettig en verfrissend, en het duurde daarom ook nog even voordat ie boven kwam. Van onder het water hoorde hij Iana nog wat zeggen en de andere kant op lopen. Zijn ogen waren geopend en richten zich naar boven, naar de lucht die er op de één of andere manier altijd mooier uitzag onder water. Doordat Dyrell zijn longen nog wel gevuld waren met lucht voelde hij dat hij langzaam om hoogdreef en boven kwam. Hij bleef nog even zitten op de boden van het meer, en volgde Iana met haar ogen die bezig was met haar hond in het water te halen. In een fractie van een seconde stond ie op toen hij haar kant op kwam zetten. ‘’Ja hallo nu is mijn bloesje nat, ja dat word naar de stomerij! En ik heb ook nog een nagel gebroken.’’ Sprak hij zo verwijfd mogelijk uit met zijn zware stem. En sloeg net als Iana al eerder deed zijn donker bruine haar naar achter. Door Iana haar woorden kon hij het niet laten er nog even met zijn vrouwelijke kant er op te reageren. ‘’Nouja dit vieze water is niet echt goed voor me droge huidje.’’ Met één hand in zijn zij zijn kont naar achter en een handje geheven en getuite lippen liep hij richting Iana. Misschien kon hij met zijn gay charmes het nog goed maken. Maar nog voor hij drie stappen kon zetten schoot hij zelf al in de lach omdat hij wist hoe fout dit der uit moest zien. ‘’Oke Oke dat kan ik echt net iets te goed.’’ Grinnikte hij. Al gouw merkte hij de blonde golden retriever die hem omcirkelde. En kon hij het niet laten het beestje wat nat te spetteren, die ook nogal begon te dollen. Door Iana haar woorden keek Dyrell even naar haar op met een scheve grijns, ‘’Ik merk het ja.. Tja ze zeggen dat huisdieren het zelfde karakter hebben als hun baas.’’ Wow dat kwam er sneller uit dan gedacht maar goed, ze wist vast wel dat hij wat aan het dollen was. Hij aaide het blonde ding nog even en liep toen normaal richting Iana en en schoof naast haar aan. Zijn bruine haren plakte aan zijn gezicht en het water druppelde van zijn krullen. Waarbij het niet lang duurde of Dyrell schudde zijn hoofd hevig heen en weer om zijn haar net als honden dat doen uit te schudden. De druppels schoten alle kanten op en Dyrell was iets te enthousiast waardoor hij het meer zag draaien toen hij zijn hoofd weer stil hield. Zijn haar was nu al helemaal een war boel bummer dat hij zijn pet niet bij had. Kon hij te minste zijn war haar verstoppen. Dyrell irriteerde zich mateloos aan zijn shirt en open blouse hangende die hij aan had. Het plakte aan zijn romp vast waardoor hij zich ongemakkelijk voelde. Al wilde hij ook niet tha showoff zijn en zijn shirt uit trekken. Zijn six pack was redelijk door zijn shirt heen te zien, hij was er trots op maar, was niet het type dat er mee ging showen zoals de meeste wel deden. Met zijn hand krapte hij even op zijn hoofd terwijl hij zat te denken waarover hij kon beginnen. Hij probeerde elk onderwerp te verzinnen maar die over zijn verleden te vermijden. Hij liet zich nog een wat verder naar achter glijden met zijn handen achter zijn hoofd. Zijn donkere ogen richting de lucht, een te vrede zucht verliet zijn keel. Hij dat het erg na zijn zin, ook zonder dat ze wat zijn vond hij haar gezelschap chill, ondanks dat hij haar pas net kende en eigenlijk niks van haar wist. ‘’So Iana tell me something about yourself?’’ sprak hij met zijn overduidelijke Ierse accent. Dat was waarschijnlijk het enige waarin het overduidelijk was dat hij niet hier geboren was. Nope hij was een volbloed Ier en dat viel niet alleen op aan zijn accent maar drinken deed hij zoals het hoorde ook graag. Hij legde zijn hoofd wat schuin terwijl hij naar het achterhoofd van Iana keek. ‘’Or shall i start?’’ sprak hij rustig terwijl hij bedacht waar hij zou beginnen. ‘’Zoals je waarschijnlijk al gehoord hebt ben ik niet van hier. Ik kon oorspronkelijk uit Ierland en ben hier met me ma 2 zusjes en me broertje naartoe verhuist. Uhh.. ik ben 20 jaar en hou van alles wat met gevaar temaken heeft, als in sports dan hea. Ik heb bloedgroep O en ben nergens allergisch voor. Wel heb ik een vreselijke hekel aan bieten. Ik ben 1,87 meter lang en naja gewicht zat zit er aan. Ik train graag, en ben van plan het leger in te gaan binnen nu en twee jaar. Ik wil eerst dat er wat problemen zijn opgelost.. maar goed ik zit in een mooie relatie met Fun and Freedom en ben alles behalve romantisch.. Ik en relaties zijn zoie zo niet echt chill. Uuhh.. bedankt voor het luisteren naar de presentatie! Any queations?’’ Zo dat was er ook uit zonder echt op zijn verleden in te gaan. Weer schoten zijn bruine kijkers richting Iana terwijl hij aan de binnenkant van zijn wang beet. Harley was ondertussen naast hem komen liggen en lag wat te snurken. Dyrell kon eigenlijk niks anders dan lachen om het beestje. Ze zeiden altijd dat huisdieren naar hun beestje aarde.. Dyrell zag het zelf niet echt in Harley, behalve misschien luiheid en kwijlen, atans Harley deed dat 24/7 terwijl hij alleen s nachts met zijn bek open sliep. Dyrell gleed even met zijn vinger toppen over de hond zijn kop.

6 Re: To Infinity And Beyond op di aug 07, 2012 10:20 pm

Iana

avatar
Ex-Admin
Iana schoot bijna in de slappe lach toen ze Dyrell zag paraderen met zijn ene hand naast zijn schouder en zijn heupen wild schuddend. "Damn, hot chick." Met haar wijsvinger naar hem uitgestoken maakte ze een fluit geluidje en zond hem nog een vette knipoog. Terwijl ze wachtte tot wanneer hij bij haar was plaatste ze haar hand in d'r zij. "Nooit geweten dat je zo van die homo trekjes had." Speels grijnzend legde ze een hand op zijn schouder, gaf er een klopje op en bracht haar lippen dicht bij zijn oor. "Het geeft niet hoor jongen, iedereen heeft wel van die rare dingetjes." Half in de lach schietend liet ze zich in het gras zakken om daar haar armen over haar opgetrokken benen te gooien.
De stem van Dyrell deed haar hard lachen, voor de zoveelste keer en nog half bekomend van haar lach hield ze haar hand voor haar mond. "Nou, zo'n waterrat ben ik nu ook weer niet. Diesel daarentegen doet niets liever dan in water zitten." Iana keek bedenkelijk Diesel aan die op een of andere manier direct wist dat het over hem ging. Met zijn scheve kop naar haar gericht schudde Iana het hoofd. "Weet je wat die creap al gedaan heeft?" Iana bleef Diesel aankijken, kon het wel niet lang volhouden om zo 'serieus' te kijken en plooide haar gezicht uiteindelijk tot in een brede glimlach. "Terwijl ik rustig in bad lag is die gek mijn badkamer binnengestormd en bij me in bad gesprongen. Kun je geloven dat heel mijn badkamer onder water lag door die gek?" Iana lachte, wist dat toen Diesel dat gedaan had ze er niet mee had kunnen lachen. Maar nu ze het opnieuw vertelde vond ze het eigenlijk wel hilarisch.
De stem van Dyrell deed haar weer opkijken en een grijns krulde rond haar smoel toen ze zijn grappige ondertoon hoorde. Die gast was toch ook ongelofelijk. Nog voor ze antwoord kon geven hoorde ze Dyrell al weer vertellen en aandachtig luisterde ze naar wat hij te zeggen had. Hetgeen wat hij haar vertelde deed haar lichtelijk fronsen. Dus hij kwam van Ierland? Nooit aan gedacht eerlijk gezegd. "Oeh, dus een sexy Ier. Wat heb ik het genoegen.." Iana lachte, richtte haar blauwe ogen op de hemel maar kon het toch niet laten de jongen aan te kijken met een blik die boekdelen sprak. "Maar wat die bieten betreft, dat zal ik je maar niet serveren op een etentje bij mij thuis?" Deze uitspraak kon je dubbel bekijken. Als een hint of als een grap. The choise is yours. Met een half lacherig gezicht keek ze teder richting Dyrell en zijn hond. Ergens pasten die twee wel perfect bij elkaar, net zoals zij wel een bepaalde connectie voelde met haar hond Diesel. En alsof Diesel zich genegeerd voelde kwam hij opeens aanzetten en besprong hij haar via een grote sprong waardoor Iana niet anders kon dan zich naar achteren laten vallen. Een hele hoop likjes in haar gezicht deden haar kort gillen maar Iana zag het maar als een liefdevol gebaar. "Het is al goed jongen, je hebt m'n aandacht, 't is goed." Iana duwde hem -na een hoop knuffels en zoenen- van zich af en gebaarde hem te gaan liggen naast haar.
"Ik denk nu niet dat wat Diesel hier nu net demonstreerde ik ook zou doen." Zei ze, doelend op het feit dat baasjes op hun honden leken qua karakter en omgekeerd. Glimlachend gaf ze een aai over Diesel's hoofd en richtte uiteindelijk haar blik weer op Dyrell.
"Oké, mijn beurt." Iana gooide haar blonde lokken naar voren, speelde met een stuk van haar haar en schraapte uiteindelijk haar keel. "Ik ben enigkind, ben een meisje van achttien jaar en zit al heel mijn leven in de paardenspord. Ik heb ontelbaar veel paarden gehad maar steeds zat ik in van die periodes waarin ik even geen enkel paard meer wou zien. Zoals nu, ik heb gewoon de zin niet meer om op een paard te stappen. Uhm, ik kom uit California waar mijn broer van tweeëntwintig woond. Mijn beide ouders hebben zelfmoord gepleegd en ja, ik ben verhuisd naar hier bij mijn tante." Iana slikte de brok in haar keel weg, keek Dyrell met een lieve glimlach aan en haalde uiteindelijk haar schouders op. "Ik heb het wel naar m'n zin hoor." Iana lachte, plaatste haar handen achter haar achterste en liet een zucht door haar lippen zakken. "Mijn tante is vaak weg voor haar werk en dan zit ik meestal alleen thuis. Daarom dat ik mijn hondje hier heb gekocht, hij zorgd er toch altijd voor dat ik opsta en met een goed gevoel de dag begin. Ik zou niet weten wat te doen zonder hem." Iana nam Diesel's poot vast, gaf er een kneepje in en lachte haar tanden bloot.
"Ik denk dat jij ook wel weet hoe het is met zo'n viervoeter in huis." Een glimlach sierde haar gezicht en nog steeds lachend ging ze wat dichter tegen Dyrell zitten. Geen idee waarom ze het deed maar misschien zocht ze wel de warmte die ze al een hele tijd niet meer gevoeld had. "Heb jij dan nooit van die momenten dat je je zo alleen voeld?" Iana richtte haar blauwe kijkers op het water en ademde diep in en uit. Tja, het had zijn voor- en nadelen om alleen te zijn. Iedereen wist wel hoe dat zat.


_________________
http://paradigm-shift.actieforum.com

7 Re: To Infinity And Beyond op di aug 07, 2012 11:46 pm

Dyrell

avatar
Awsoem medehelper


‘’Daar hou ik je aan.’’ Antwoorden Dyrell met een wenkbrauwiebel op het voor hem ziende aanbod van Iana over het eten. Leek hem wel leuk om meer te chillen met Iana. Voor nu was ze echt een leuke meid, die hem toch problemen deed vergeten. Kon ie na gaan als hij haar beter zou kenen, aks ze daad werkelijk meer geschiedenis zouden krijgen. Toen Iana naast hem lag en bedolven werd door kissy’s van Diesel krulde zijn mond hoeken. Het beestje leek echt blij met zijn baas. Door de opmerking die volgde moest Dyerll nogal lachen, damn dat beeld in zijn hoofd zag er gelijk vaag uit. ‘’Jaja.. en dat geloof ik gelijk.’’ En wiebelde weer even met zijn wenkbrauwen. Nu was het Iana haar beurt om wat over haar zelf te vertellen, al leek haar verleden ook niet zo kleurrijk, en dat ze het hem over haar ouders gewoon vertelde best impressive. Misschien vertelde ze het meerdere misschien niet haalde zijn respect voor haar niet weg. Dit had hij niet echt gedacht toen hij haar daarstraks ontmoete. Die open vrolijke persoonlijkheid zie je niet snel bij mensen die dit soort dingen mee hadden gemaakt. Iana sloot het af met een vraag waarbij er op Dyrell zijn gezicht gelijk een bedenkelijke uitdrukking stond. Ook kwam ze dichter naar hem toe, wat bij hem ergens gelijk een bescherming belletje deed rinkelen. Hij kwam omhoog en sloeg losjes een arm om haar heen. ‘’Dat ken ik zeker. Iedereen denk ik wel…’’ Dyrell slikte even en staarde naar het meer. ‘’Mijn moeder zit nu alleen thuis, bang voor de man van wie ze hield en ik nog ergens het idee heb dat ze da nog steeds doet. Het maakt me ziek, die gast moet nooit de gevangenis verlaten. Toen we nog in Ierland woonde had me pa last van een agressiestoornis, je kon opdat moment zelfs beter niet ademen of je had al een vuist in je maag. Al heeft hij mij of me siblings nooit geslagen maar, me moeder wel. Ze sloot zich uren op in de badkamer, om te ontkomen aan me vader die gaten in de deur sloeg. Ik wist op dat soort moment niet hoe snel ik boven in me kamer moest zijn, onder me bed te gaan liggen met me oren bedekt. Als ik denk aan hoe in mijn moeder in angst hoorde schreeuwen draait me maag echt om. Daarna was het een half uur stil en kwam me moeder de badkamer weer uit. Me pa was dan al vaak bij gedraaid en kwam hoe raar het ook klinkt haar verwondingen verzorgen. En haar vertellen hoeveel het hem speet en hoeveel hij van haar hield. Ik snap niet dat mijn moeder zolang onder invloed van die man had kunnen zijn. Toen ik twaalf leek ik de ruzie’s meer te begrijpen dan anders. Ik kreeg een drang om me moeder te helpen, maar was bang dat ik slachtoffer zou worden. Het was één avond dat me pa teveel gedronken had en in één van ze agressieve buien thuis kwam. Mijn moeder stuurde ons naar boven maar, ik bleef midden op de trap staan om te kijken wat er ging gebeuren. Mijn vader die een riem in zijn hand had was van plan haar te slaan. Ik weet niet wat me bezielde maar iets zij dat ik degene was die er wat aan moest doen. Ik ben toen op me vader gesprongen om hem tegen te houden. Ik als een kind van twaalf kon natuurlijk moeilijk op tegen een volwassen vent. En ik ben er al snel af geslingerd waardoor ik toen ik op de grond kwam knock out was. Toen ik eenmaal wakker werd lag ik in het ziekenhuis met me moeder glimlachend naast me. Ze vertelde me dat het voorbij was. In de tijd dat ik me vader afleiden belde zij the police, die me vader opsloot. Daarna zijn we hier naartoe gegaan. To live the happy life, ze is een sterke vrouw die uiteindelijk vier kinderen alleen heeft opgevoed. Maar eens in de zoveel tijd komt ze in een dip waar ze met moeite uitkomt. En er is niks wat ik er aan kan doen. Wel weet ik als er ooit iemand nog een haar krengt van iemand van wie ik hou dat ik ze niet mee weg laat komen, het kan me niet schelen wat er gebeurt! Het gebeurt me niet meer!’’ Hoe verder Dyrell in het verhaal kwam hoe agressiever zijn stem werd. Door frustratie beetj hij aan de binnen kant van zijn wang in de tijd dat hij stil bleef. HEt was een tikje dat hem deed kalmeren. Zijn vader was niet de enige met het probleem Dyrell had er ook last van maar, wilde het nooit zover laten komen. Nooit dat hij in zijn zelfde schoenen zou stappen. ‘’Dus je weet mocht er iemand zijn die je lastig valt, i will help ya out!’’ Sprak hij met een klein lachje terwijl hij zich naar Iana richten en zijn woede weer probeerde ter verbergen. Hij wist niet waar het vandaan kwam maar, hij zag haar al als een vriendin. Hij had dit verhaal ook eigenlijk nog nooit volledig aan iemand verteld. Hij vertrouwde haar al genoeg hiervoor. Wat eigenlijk absurd was voor iemand die je pas eerder die dag had ontmoet. Hij richten zijn blik voor een moment naar de hemel die iet wat aan het verkleuren was. Een zucht verliet zijn keel, Okee nu was er genoeg drama, hij wilde FUN! Hij richten zich op zijn mobiel die naast hem als oud vuil op de grond lag. Zocht een vrolijk nummer op en lied hem hard afspelen. Hij stond en begon te dansen, ook deels om Iana vrolijk te maken. Niet dat hij kon dansen but who care’s het ginmg hem om de fun. Hij maakte wat sixtees dans beweginen. Toen er een gitaar solo kwam kon hij natuurlijk zijn lucht gitaar moves niet weg laten. Hij nam een klein aanloopje en liet zich toen vallen op zijn knieën waardoor hij door schoof, en zijn gitaar solo afmaakte. ‘’WHOOOO’’ schreeuwde hij als een gek uit. Iana had waarschijnlijk al wel door dat hij niet het type was dat zich cool en layback gedraagde. Atans af en toe, maar vaak was hij tha funnyman. Toen het liedje was afgelopen kwam het nummer lion in the mornig sun van Will and the people op. Dit was een vrij vrolijk nummer, waarbij hij Iana aan de hand nam en probeerde haar mee te laten dansen. ‘’Come on girl it’s juist for good dancing old fun.’’



Laatst aangepast door Dyrell op zo aug 12, 2012 12:32 pm; in totaal 3 keer bewerkt

8 Re: To Infinity And Beyond op wo aug 08, 2012 12:15 pm

Iana

avatar
Ex-Admin
Iana voelde de arm van Dyrell rond haar middel en kroop als uit een reflex tegen hem aan. Nu wist ze het zeker, Dyrell was een vriend, háar vriend. Met haar hoofd op zijn rechterschouder luisterde ze naar wat hij te vertellen had. Maar naarmate hij zijn verhaal afmaakte hief ze haar hoofd en draaide ze zijn kin naar haar toe. Haar ogen stonden vol medeleven en op haar onderlip bijtend kneep ze zachtjes in zijn schouder. "Je bent dapper, dat zie ik gewoon." Haar stem was niet meer dan een fluistering maar Dyrell zou het zeker kunnen begrijpen. Met haar hand op zijn wang keek ze hem enkele tellen aan, glimlachte een keertje en liet daarna haar hand weer naast haar lichaam zakken. "Je moeder lijkt me een harde, het valt niet mee vier kinderen in je eentje op te voeden. Als je ooit hulp nodig hebt in huis, al is het maar de afwas doen, dan wil ik zeker komen helpen." Iana richtte haar blauwe ogen weer voor haar en haalde diep adem om dan de lucht weer tussen haar lippen te laten verdwijnen.
Dit stukje geschiedenis had ze niet verwacht van Dyrell. Zijn vrolijkheid, openheid en eerlijkheid appreciërde ze wel. De plotste steun die ze daarnet nog had gekregen van zijn arm verdween en als een pop liet ze zich naar rechts tegen het gras vallen. Half lacherig volgde ze Dyrell met haar ogen en schoot in de slappe lach toen ze hem zijn moves zag uitvoeren. "Damnn booy.." Iana floot met haar twee vingers, bleef toch lachen en zag al meteen wat hij van plan was. De hand die naar haar werd uitgestoken nam ze gretig aan en wild met haar heupen wiegend ging ze met hem mee dansen. Het was een vrolijk nummer dus Iana zag niet in waarom ze haar 'ding' niet mocht doen. Dus lang duurde het niet of Iana liet zijn handen los en ging een paar passen naar achteren. Met haar twee handen boven haar hoofd draaide ze een tijdje met haar kont en liet hem op zo'n weirde manier trillen. Meestal konden alleen die Afrikaanse meisjes dat maar Iana had zich erop getraind om het ook te kunnen. Half met haar kont trillend huppelde ze op Dyrell af, zette zich tegen zijn rug en zorgde ervoor dat ze dicht genoeg tegen hem stond om haar armen om zijn nek heen te slaan en verder te dansen. Pas nadat ze zo goed als buiten adem was liet ze zich weer langs de kant in het gras vallen. Om het nog wat leuker te maken had ze -net voor haar val- Dyrell met zich meegetrokken waardoor hij net zoals haar in het gras zou vallen. "Dat had je niet zien aankomen hé." Als een speelse puppy bleef ze hem een tijdje aankijken en begon hem plots in zijn zij te kietelen. Zou hij ertegen kunnen?
Iana plaatste zich op zijn buik, met haar onderbenen geplooid naast zijn benen en begon als een gek in zijn buik te kietelen. Hoe meer ze hem kietelde hoe meer ze lachte en ze uiteindelijk in de slappe lach belandde. "Kiele kiele kiele!" Iana bleef nog zo'n twee minuten doorgaan, vroeg zich af of hij er tegen kon of niet maar wist dat ze dat straks wel zou zien. Nadat ze gestopt had met kietelen plaatste ze haar 'engelen' gezicht op haar gezicht om te zeggen; "Ik heb niets gedaan hoor, écht niet." Met een onschuldig gezicht liet ze zich van Dyrell rollen en spreidde ze haar benen en armen. Dit was zalig .. Zo'n vriend had ze in geen tijden meer gehad en ergens deed het haar deugd om iemand te hebben waar je toch steeds naar kon roepen als je hem nodig had. Ja, dit was wel fijn.
"Dyrell, zeg me nu eens.." Iana draaide haar gezicht half scheef zodat ze hem recht kon aankijken en plaatste een fleurige glimlach op haar gezicht. "Wat is nu het gelukkigste moment in je leven?" Iana keek hem nieuwsgierig aan en plaatste een hand onder haar kin zodat ze wat ondersteuning had. "Bij mij komt deze dag aardig in de buurt." Iana lachte, keek hem liefjes aan en legde haar blonde lokken achter haar schouders. Terwijl ze op een antwoord wachtte keek ze de omgeving rond om te kijken of hun twee honden er nog waren. Want met dieren wist je ook maar nooit. "Diesel!" Iana zag de blonde labrador niet meer en keek paniekerig om zich heen. Maar algauw zag ze een grote stuiterbal op haar afkomen en moest ze haar gezicht beschermen voor de al springende hond die met een knal op haar buik belandde. "Ja, jij kunt ook zeer subtiel aankomen hé." Iana lachte, aaide de hond over zijn kop en gebaarde hem naast haar te gaan liggen. "Even rusten hé jongen, dat zal je goed doen." Maar daar had de hond geen oor naar,als een gek begon hij op Dyrell af te lopen en heel zijn gezicht af te lebberen. "Ja.. I'm sorry.." Iana kon het wel niet laten te lachen aangezien Dyrell zijn gezicht best wel grappig was.


_________________
http://paradigm-shift.actieforum.com

9 Re: To Infinity And Beyond op di sep 04, 2012 9:53 pm

Dyrell

avatar
Awsoem medehelper


Er ontstond een grote grijns toen Iana gewoon mee ging dansen. Toen ze met haar heupen of nou ja billen begon te trillen bleef Dyrell even verbaasd staan. Damn girl that looked like very nice. Boy’s will be boy’s right. Toen Iana ook zijn kant op kwam en haar armen om haar nek sloeg kon hij ook niks anders doen tot een poging te wagen en net al seen meisje zijn heupen los te gooien. Jammer genoeg was Dyrell meer van het poppig en breakdance en was hij niks anders dan een stijve hark die een poging deed om zijn heupen te bewegen. ‘’Hehe die move is toch wat meer fort ha lady’s en manelijke strippers.’’ Grijnsde hij onbeschaamd van zijn houterige move van daarnet. Na de dance fun die ze hadden werd Dyrell mee getrokken het gras in. Wat hij natuurlijk niet erg vond. Iana was een leuke meid waar hij zeker nog wel wat tijd mee zou doorbrengen. Ze leek hem zeker een meisje die zich niet snel schaamde en gewoon genoot van het leven. ‘’Neuhh eigenlijk niet maar erg vind ik het niet.’’ Sprak hij met een grijnsje. Toen Iana onverwachts hem begon te kietelen merkte hij in de eerste instantie der niet zo veel van. Maar toen ze in zijn zijn kwam begon hij toch wel wat te lachen en haar handen weg te halen. Zijn zij was de enige plek waar hij er niet tegen kon. Maar goed meisjes laten winnen hielden ze wel van. Dyrell had er verder ook niet echt een probleem mee toen ze zich op zijn buik verplaatste. Waarschijnlijk zou het als hier andere mensen zouden zijn uitzien als een copel die wat aan het aanklooien waren terwijl ze elkaar pas die dag ontmoet hadden en eigenlijk direct vrij close waren. Atans zo voelde het voor Dyrell. Toen ze stopte en haarzelf naast hem neer rolde gleden zijn ogen met haar mee. Toen ze begon met praten fronste hij voor een moment.. oke nou zou de vraag komen.. Zou ze denken dat ie gay was? Of wat zou er komen. Dyrell wachten hoop vol af en hoorde haar vraag waar ze eigenlijk zelf al gauw antwoord op gaf. ‘’Gelukkigste moment hier nu met jou?! Ben je gek ik heb wel leukere dingen gehad dan hier met een blondie te zitten klooien.’’ Sprak hij droogjes alsof hij het echt meende. Dyrell was iemand die ook vrij goed kon liegen maar deed het niet vaak. Met gewoon de waarheid zeggen werd vaak toch meer gewaardeerd. Nog steeds en een strak gezicht keek hij haar aan maar veranderde al snel in een grijns. ‘’Nee nee grapje hoor Iaantje.. The moment in very nice right now!. Net of ik je al jaren ken’’ Sprak hij uit met zijn vrij zware stem. Even viel ere en goede stilte die al snel weer verbroken werd daar Iana der stem. Der hond kwam al gauw aangelopen waarbij Dyrell een kleine blik gaf aan zijn hond die rustig in het gras lag. In tegenstelling tot de hond van Iana was Harley een rustig beestje. Ze zou nooit zomaar weg lopen en was een hond de de bevelen goed hanteerde. Dyrell zijn mondhoeken krulde iets toen hij zag hoe Iana bezig ws met haar hond. Al gauw waren zijn ogen en mond stijf dicht geknepen toen er een ruwe honden tong onver zijn gezicht ging. Hij kantelde zijn hoofd waar door aalleen de zijkant van zijn hoofd gelikt zou worden door de natte honden tong. ‘’Ja ja jochie ik vind jou ook leuk maar ik ga je niet terug likken.’’ En blind zetten hij zijn handen op de snuit van het beestje en duwde hem naar achteren als teken dat het genoeg was. De hond snapte de hint en kwam niet meer Dyrell zijn gezicht aflebberen. Weer viel er een stilte en geniete Dyrell even van het moment. Hoe laat was het wel niet? Hij moest werken deze avond dat wist hij en missen wilde hij het ook niet. Bar tender was toch wel een leuke baan. Beetje mensen zich zat zien zuipen en dan zien hoe ze zich voorschut zetten. Hij haalde zijn mobiel uit zijn zak en schrok even van de tijd. Damn hij wilde eigenlijk nog niet weg maar lang zou het niet duren voordat het weer tijd was om op te stappen. Maybe wilde Iana wel mee naar de bar, misschien konden ze na zijn shift nog even chillen. ‘’Iana i have some bad news. Ik moet zo gaan werken in de bar. Je kan mee komen als je wilt, kun je op mijn koste drankjes en shizzle bestellen.. Misschien dat we daarna nog kunnen Chillen? Als je wilt natuurlijk. Je kunt altijd iets van een vriendin mee nemen om gezellig in de bar te zitten? Zo lang is mijn shift waarschijnlijk niet.’’ Sprak hij haar bedenkelijk toe. Damn dit was balen.. het lag aan Iana of ze mee wilde. Het was een doordeweekse dag dus laat zou het niet echt worden. En hij ging op zijn dirt bike en kon haar gemakkelijk thuis brengen. ‘’Naja het is maar wat je wilt natuurlijk. Al zou ik het wel erg nice vinden om nog even met je te chillen’’ Hij richten zijn donker bruine kijkers naar Iana en hoopte een beetje op een goed antwoord. Hij zou eerst Harley thuis moeten brengen en zijn kleding moeten halen maybe zou ze ergens die avond kunnen komen. ‘’Je kunt ook later die avond komen? Dan zie ik je gewoon bij Jenny’s Irish pub.’’ Damn Dyrell je doet wel veel moeite om dat meisje mee te krijgen. Dat gebeurde niet zo snel bij hem. Hij ging rechtop zitten en wierp zijn blik nog even naar Iana hopend voor een beetje een goed antwoord.

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum