Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Probably not. Keep hoping, kid. [&Dyrell]

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Probably not. Keep hoping, kid. [&Dyrell] op zo jun 10, 2012 1:52 am

Gast


Gast
Shannon gromde gefrustreerd en moest moeite doen om haar mobieltje niet weg te werpen. Het ellendige ding bracht haar enkel maar slecht nieuws, de laatste tijd. De ranch die ze op het oog had om te kopen, had op het laatste moment afgezegd. Ze 'gaf' niet genoeg geld! Flikker toch op, had ze willen schreeuwen. Ze betaalde eigenlijk al veel te veel aan die afzetters. Maar ze wouden haar niet meer. Te goedkoop. Ze konden meer verdienen. Blahblah. Dat soort gezever. Ze was het inmiddels zat, meer dan zat. Echt alles, alles leek haar tegenwoordig tegen te zitten.
Moedeloos liet ze haar hoofd in haar armen zakken en begon te huilen. Ze wou niet zeuren over haar leven, maar het was de laatste tijd gewoon een grote shitbende. Ze had niemand die ze kon, niemand die ze vertrouwde. Ze moest weg uit haar vertrouwde woonplaats omdat ze daar bedreigt werd. Door een aantal gozers die dachten dat je een vrouw alles kon flikken wat je zelf maar wou. Tja. Zaten ze bij haar aan het verkeerde adres. Ze was flink uit haar naad gegaan, had de politie gebeld, maar had ook terug gevochten. Waar de ruzie uiteindelijk om was gegaan? Haar ex. Ofcourse, why not? Konden ze het niet gewoon allemaal vergeten? Tranen rolden uit haar ogen, tranen die ze zo lang had weten in te houden. Ze stroomden nu openlijk, maar niemand was er goddank om ze te aanschouwen. Haar ex, hij was rijk. Godschuwelijk rijk. Maar ze had een gruwelijke hekel aan hem gekregen. Hij was gemeen tegen haar geweest, had haar tot dingen gedwongen, had haar onderdrukt, had haar niet laten doen wat ze wou doen. Ze was tegen hem uitgeflipt, had het met hem uitgemaakt. En nu had ze dus boze mensjes op haar dak. Veel boze mensen. En daardoor moest zij haar woonplaats verlaten en naar HorseHome vertrekken. Ergens had ze het afschuwelijk gevonden, maar toen kwamen de plannen. Ze had een hele hoop geld gekregen vanwege die bedreigingen en ze had altijd al een ranch willen starten. Nu had ze de ruimte, het geld.. maar enkel de kavel wilde niet helpen.
Ze droogde haar tranen en keek op. Het was heerlijk weer buiten, en ze kon eigenlijk wel wat afleiding gebruiken.
"Kom, Diablo!" riep ze, terwijl ze een riem pakte. De stuiterige en onstuimige dalmatiër kwam direct van zijn plek af en danste om haar heen. "Koest jongen, we gaan enkel wandelen," lachte ze om de hond, terwijl ze de riem vastklikte aan zijn halsband. Ze deed de voordeur open en wandelde, wandelde de paden op en de laden in.
"Wauw," zuchtte ze. Diablo stuiterde en sprong meer en ze liet hem dan ook maar loslopen. Dit meer was prachtig! Bij een boom zonk ze neer en leunde tegen de boomstam aan. In de verte zag ze een jongen lopen, eerder een man en ze glimlachte vaagjes. Hij zag er meer van haar leeftijd uit. De rest die ze tot nu toe was tegengekomen, was veel en veel jonger. Ergens irriteerde het haar dat ze zo 'oud' was, maar aan de andere kant.. Het had wel iets. Ze hoefde zich om dingen geen zorgen te maken. Ze wou de jongen roepen, toenadering zoeken, gewoon een praatje maken. Ze was eenzaam, eigenlijk. De laatste twee weken had ze met niemand anders gepraat dan met haar ouders, waarschijnlijk.

Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum