Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Something that doesn't kill you, only makes you stronger. [Open. ^^]

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

Pasqual Scodelario

avatar
Hij wist niet wat hem was overkomen. Vandaag, gisteren, alles was in een waas voorbij gegaan. Een rottige waas. Die dude, die Chloë ooit had lastiggevallen, was naar hem toegekomen, had hem bedreigt, had tegen Pasqual gezegd dat Chloë van hem was en van niemand anders. Een mes werd getrokken. Geschreeuw kwam overal vandaan, maar wat vooral op de voorgrond drong was Kaya. Hij begreep het niet, kon er nog steeds niet bij met zijn hoofd. Waarom, Kaya? Waarom? Pasqual had geschreeuwd, had uit pure angst het half in zijn broek gedaan, maar net niet helemaal, weet je wel. Meer in de figuurlijke zin. Kaya had meegevochten, maar had niet de hongerige blik in Richards ogen gezien. Kaya was het volgende slachtoffer, begreep ze dat dan niet? Ze had tegen Richard geschreeuwd, had hem een klootzak genoemd, had hem bedreigd. Maar Richards grijns werd alleen maar breder en breder. Doordat Richard werd afgeleid door Kaya, viel het niet op dat Pasqual een zwaar voorwerp had gepakt en vervolgens keihard tegen diens slaap had geslagen. Richard viel neer, en dat was het dan. Kaya had hem verontrust aangekeken, maar Pasqual had haar blik niet beantwoord. Hij had enkel gezegd dat Kaya zijn benen moest pakken. Zelf had hij Richards armen gepakt, was met moeite met hem naar buiten gelopen en had hem ergens op straat neergegooid.
"Jij houd je mond," had hij tegen Kaya gezegd en was naar binnen gegaan. Chloë mocht niet te weten krijgen dat Pasqual in trouble was geweest. En aangezien het probleem in ieder geval voor even was verholpen, hoefde ze zich nog geen zorgen te maken.
Zuchtend liet hij zich vallen tegen een boom en sloot zijn ogen. Hij miste Chloë... Terwijl hij daar lag, met zijn ogen dicht, begon een nieuw avontuur van Chloë en hem, in zijn dagdromen.

"Pasqual, kijk!" lachte het blonde meisje terwijl ze een prachtschelp in haar hand hield. "Zou hier een parel in zitten? Het is toch een oester, ja toch?" Pasqual grinnikte terwijl hij naar Chloë toe liep.
"Ja Chloë," glimlachte hij. "Daar kan een parel inzitten." Maar het leek hem onwaarschijnlijk, parels waren zeldzaam.
"Waar zou jij een parel voor nodig hebben?" fluisterde hij, terwijl hij zijn armen om haar middel sloeg. "Je bent prachtig genoeg." Chloë liet een klein lachje horen en draaide zich om zodat ze naar Pasqual kon kijken.
"Vind je?" vroeg ze. "Vind je dat echt?" Pasqual rolde overdreven met zijn ogen en glimlachte naar haar.
"Natuurlijk, Chloë. Je bent de allermooiste van de hele wereld! Maar, als jij een parel wilt, zal ik er een voor je zoeken. En vinden, uiteraard." Hij kuste haar, haar lippen die naar zout smaakten omdat ze in de zee had gezwommen. Zijn lippen gleden af naar haar kaak, haar hals, haar schouders. Alles smaakte zout.
"Wat ben je?" lachte hij, toen hij haar weer aankeek. "Een mossel?" Chloë glimlachte droef terwijl ze haar hoofd schuin hield.
"Nee," zei ze. "Ik ben dood." Het vredige tafereel werd onderbroken door een heftig gerommel uit de verte en Pasqual werd bang. Hij trok Chloë tegen zich aan, maar zij viel uit elkaar. Haar armen vielen op de grond, rotten weg. Pasqual begon hard te gillen...


"WAH!" schreeuwde hij, terwijl hij met een ruk zijn ogen opende. Oh god, oh god, oh god, laat het niet waar zijn... Laat haar levend zijn, laat Chloë leven, alsjeblieft! Hij pakte zijn mobiel en smste haar.
Pasqual&&Chloë forever. Ik hou van jou, lief meisje.
xxx

Nog geen paar seconde nadat hij dat gesmst had, kreeg hij een smsje terug.
Chloë en Pasqual 4-everrr! <33 Hou ook van jou, schat! xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Phoeiw.. Ze leefde nog.

[Openheid.]

Zane Northland

avatar
Seth was naar het meer gegaan om te ontspannen. Lekker wat zwemmen, een beetje lichaamsbeweging, that sort of thing. Tot zijn opluchting waren er niet veel anderen, dat scheelde.
Hij spreidde zijn handdoek op het zachte, lichte zand in de verstrekkende schaduw van een grote boom. De enige die in de buurt lag was een andere jongen, een met een licht getinte huid en donker haar, maar die leek te slapen, dus dat was geen punt.
Seth had altijd een beetje de gewoonte gehad anderen wat te mijden; hij hield niet van conflict, van confrontaties. Nee, hij hield meer van vrede, kalmte.
Hij zette zijn rugzak naast zich neer en trok zijn shirt uit, die hij vervolgens in zijn rugzak stopte.
De zwembroek die hij droeg was donker van kleur met een iets lichter, onopvallend patroon. Seth hield er ook niet zo van om op te vallen. Hij was wat dat betreft qua uiterlijk nogal een grijze muis; donkerblond haar, gemiddelde, blanke huidskleur, voor een jongen gemiddelde lengte, et cetera. Zijn lichaam was iets gespierder dan gemiddeld, omdat hij vrij veel bewoog, maar dat was dan ook het enige waarin hij van de middenmoot afweek vond hij zelf.
Goed, de tattoo op zijn borst viel ook op, maar hey, doorgaans droeg hij toch echt een shirt, dus dat zat wel goed.
Hij hoorde een schreeuw achter zich en draaide zich geschrokken om.
Het was de jongen die zojuist nog in slaap leek te zijn.
"Gaat het?" vroeg Seth voorzichtig, zich afvragend wat er aan de hand kon zijn.
Hij nam de jongen kort op, die iets jonger dan hijzelf leek te zijn.

Blaaraargh, kort, sorry

Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum