Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Don't look back, let the memories behind.

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Don't look back, let the memories behind. op zo jun 03, 2012 8:00 pm

Drew

avatar
Alles was anders sinds Dean haar alleen gelaten had, ze had al zo weinig vertrouwen in andere en dat was nu alleen nog maar slechter geworden. Weken, maanden zelfs, had hij niets van zich laten horen, waardoor het voor haar duidelijk was. Hij was weg, zonder iets te zeggen. Naomi was er klaar mee nu, maar dat betekende niet dat het haar enorm veel pijn deed. Met een klap trok ze de deur achter haar dicht, haalde haar hand een enkele keer door haar bruine, sluike haar waardoor de donkergekleurde lokken speels langs haar schouders vielen. Naomi had geen hakken aan, waardoor ze nu rond de 1.65 was. Niet heel groot, maar op het moment boeide het haar niet. Níks eigenlijk. Ze was make-uploos, had haar haren daarnet in een slordige knot gedaan en droeg een jeans met daarop een gewoon hempje. Verdomme! Wat was ze kwaad, ze kon die gast op het moment wel iets aandoen.
Zomaar uit het niets verdween hij, terwijl Naomi dacht dat hij echt van haar hield; dat ze eindelijk bij elkaar waren. Natuurlijk niet, zoals altijd liep het weer uit op niets en op het moment had ze zero vertrouwen in jongens. Vooral in jongens eigenlijk, ze had nog nooit meegemaakt dat een van haar vriendinnen haar in de steek liet of haar liet zitten. Tegenwoordig was het toch wat met die jongens, bah. Naomi slofte richting het meer, toen ze daar aankwam nam ze plaats aan de waterkant, trok haar slippers uit en ging op haar buik liggen, hield haar voeten omhoog en trok was grassprietjes uit de grond, die ze vervolgens richting het water gooide. De zon scheen op haar bruine huid, haar ogen waren neergeslagen en haar mond was een grote neutrale trek. Wat voelde ze zich waardeloos op dit moment, ze was zo chagrijnig als de pest en kon even niets hebben nu.
Wat in haar ogen meer dan logisch was, ze was iemand verloren waar ze van hield; al een hele tijd, maar dat had ze nooit laten merken. Tot ze besefte dat hij hetzelfde voor haar voelde, het ging allemaal zó snel.. Nu had ze er spijt van, dat ze er moeite en tijd in had gestoken. Blijkbaar had hij zich bedacht, maar om dan zo ineens weg te gaan vond ze enorm laf. Kwaad kwam ze overeind, wreef even door haar gezicht en voelde hoe tranen achter haar ogen prikte. Oké. Ze moest zich inhouden, Naomi slikte even en sloeg vervolgens een diepe zucht. Yeay, wat fijn weer allemaal.

& Riot

2 Re: Don't look back, let the memories behind. op zo jun 03, 2012 11:58 pm

Admin

avatar
Admin
Het was hem thuis even teveel geworden; zijn huisgenoten stelden weer eens teveel vragen over wat hij de afgelopen tijd uit had gespookt. None of their motherfucking business, dacht de jongen met het sneeuwblonde haar geïrriteerd.
Ergens wist hij ook wel dat hij het ze niet makkelijk maakte, maar zij deden ook geen moeite hem in zijn waarde te laten. Goed, ze waren er niet bij geweest, ze wisten niet hoe het was geweest, maar dan nog; vragen blijven stellen over een situatie die ertoe had geleid dat Riot met een gebroken hand en slechts half bij bewustzijn het ziekenhuis in gedragen was vond hij niet erg gepast.
Hij merkte dat hij bij het meer uit was gekomen. Het was er rustig, dat scheelde; hij haatte drukte, mensenmassa's, de onzekerheid die dat met zich mee bracht. Er kon in een groep altijd iemand zijn die onopvallend iets van plan was.
Ja, zijn achterdocht was gegroeid sinds het incident. Hoewel het juist aanvankelijk minder was geworden naarmate hij langer woonde in Horse Home, was het nu weer sterker. Hij had een paar mensen die hij enigszins vertrouwde, that was it.
Naarmate hij dichter bij het water kwam zag hij dat hij hier niet alleen was. Hij fronste. Hij had niet verwacht op dit tijdstip iemand tegen te komen.
Hij schoof enigszins stug zijn handen in zijn zakken. Hij had aanvankelijk willen zwemmen, maar besloot dit uit te stellen.
Hij liep in de richting van het bruinharige meisje; een eindje verder was de plek waar hij doorgaans zat.
Met dat hij haar passeerde, struikelde hij over een onopvallende kuil in het mulle zand. Hij vloekte toen hij tegen haar aan struikelde.
"Sorry," bromde hij, stug als hij was tegenover vreemden. "Gaat het?"


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

Drew

avatar
Naomi griste haar tas van de grond, hing hem om haar schouder en zette haar zonnebril op, waarna ze haarzelf om wilde draaien en meteen voelde hoe een ander persoon tegen haar aan botste. Moeilijke hè, uitkijken waar je loopt. Kwaad snoof ze even, keek de gast met een chagrijnige blik aan, maar toen hij zich verontschuldigde en vroeg of het ging knikte ze. ''Ja, het gaat wel.'' Klonk haar stem zachtjes; een beetje terughoudend. Naomi veegde wat zand van haar broek af, trok haar hempje iets omhoog en deed vervolgens haar zonnebril maar weer af, wel zo beleefd. Ze ritste haar bruine tas open, stopte de zonnebril erin en deed hem vervolgens weer dicht, waarna haar bruine ogen op die van hem waren gericht. Eventjes nadenken, maar zodra ze haar woorden gevonden had opende ze haar mond.
''Ik ben Naomi trouwens.'' Stelde ze haar voor, haar ogen eventjes kort over hem geen glijdend. Hij zag er.. apart uit. Desondanks bleef ze een beetje op afstand, want vertrouwen had ze niet.
Naomi haalde haar haren uit de slordige knot boven op haar hoofd, waardoor ze met een lichte slag langs haar schouders vielen. Op het moment zag ze er helemaal niet uit, ze was vreselijk gestrest en enorm moe en óók nog eens makeup loos, dat zorgde er ook voor dat ze er niet heel fit uit zag. Hmpf. Wat kon het haar ook schelen. Alsof het haar op het moment interesseerde wat iemand over haar dacht, haar hoofd zat alleen maar bij Dean. De hele dag door, ze werd er gék van. Op de een of andere manier kon ze niet eens over iets anders nadenken, het kwam altijd weer uit bij die eikel.
Een diepe zucht glipte tussen haar lippen door, Naomi richtte haar ogen even kort op de grond, nadenkend over wat er de afgelopen tijd nou eigenlijk gebeurd was. Voor haar doen héél veel, er was heel veel veranderd. Misschien was het ook maar goed zo, want wilde ze wel bij hem zijn? Als hij ooit terug zou komen wist ze toch wel dat ze weer voor hem zou vallen, zo was ze gewoon. Naomi schudde eventjes kort met haar hoofd, haalde haar hand door haar bruine lokken heen waarna ze haar aandacht weer op de jongen voor haar richtte.

Flut c:

Admin

avatar
Admin
Toen ze kwaad had gesnoven hadden zijn ogen zich even kil vernauwt. Hij was iemand die zeer snel een muur rond zich optrok.
Toen ze zich voorstelde knikte hij kort. Hij voelde dat hij bekeken werd, gescand eerder. Niet dat het hem verraste. Inmiddels wist hij dat hij een ongewone verschijning was. Zelfs in normale, schone kleren keken mensen in de stad hem wantrouwig aan. En gelijk hadden ze. Hij hoefde geen toenadering tot ze; de marktkooplui die tegen iedereen aanbieding schreeuwden maar hem oversloegen omdat ze zagen dat hij toch geen geld had, het tuig op de hoek van de straat, te min om een baan te zoeken, het blauw op straat, ervan overtuigd dat hij ieder moment iets zou kunnen jatten, de winkeleigenaars, die er precies eender over leken te denken, de opgemaakte, graatmagere bimbo's op het plein, die je achter je rug om uitlachten om kleding die je wel of niet droeg, de overgestyleerde punkers, een kwart plein verderop, te arrogant om hun ego van het muurtje af te tillen waar ze de godganse dag zaten.
Nee, daar had hij niets mee te maken. Hij was niet voor niets een loner, een einzelgänger. Hij had een paar mensen om zich heen die hij vertrouwde, maar de rest?
"Riot," stelde hij zich ook kort voor aan het meisje. Nog altijd klonk zijn stem enigszins stug. Hij was verrast dat ze zich voorstelde, aangezien ze aanvankelijk nogal geïrriteerd had geleken, maar hij had mensen toch nooit begrepen, dus waarschijnlijk lag het aan hem.
De situatie voelde enigszins awkward; hij wist zich vaak geen raad in een gewone conversatie, en hield daarom altijd maar een air van onverschilligheid hoog.


Mjuh, ook flut


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

Drew

avatar
Naomi keek hem even aan, het duurde een tijdje, maar uiteindelijk had hij zich toch voorgesteld als Riot. Right, Riot dus. Naomi zuchtte. Geen prater dus, dat was duidelijk. Bedenkelijk keek ze rond, trok haar schoenen uit en liep naar de waterkant, waar ze haar broek wat omhoog trok en haar voeten langzaam in het water liet glijden. Glimlachend speelde ze wat in het water met haar vingers, snoof de geur van het jonge gras eventjes op en leunde vervolgens ietwat naar achter. Ze baalde dat hij geen prater was, want Naomi vond het zelf moeilijk om een gesprek lopende te houden; om überhaupt een vraag te verzinnen. Eventjes dacht ze na, richtte ze haar blik op Riot en trok een wenkbrauw lichtjes omhoog. Hmmz, haar eerste indruk was absoluut niet vriendelijk geweest, dat wilde ze graag goedmaken. Naomi klopte langs haar, had haar blik nog steeds op Riot gericht.
''Blijf je daar in je uppie staan of kom je erbij zitten?'' Lachte ze kort, waarna ze haar blik weer naar het water liet glijden en zag hoe kleine golfjes gevormd werden zodra ze haar voeten bewoog. Het was heerlijk weer en het voelde goed weer eventjes buiten te zijn, vanuit haar ooghoeken keek ze af en toe naar Riot, om te kijken of hij naast haar zou gaan zitten, of daar bleef staan. Niet dat het haar iets uitmaakte, alleen zijn vond ze op het moment ook niet erg. Zachtjes duwde ze met haar vinger een paar bruine lokken achter haar oor, een kleine glimlach sierde haar volle lippen en ze bleef haar voeten bewegen, bang dat er anders visjes bij haar in de buurt zouden komen. Naomi merkte dat er geen beweging kwam in de jongen, dus ging ze ervan uit dat ze vanmiddag haar dagje alleen bij het meer zou doorbrengen.
Ach, had ze tenminste wat tijd om na te denken, haar leven weer op een rijtje te krijgen. Want dat was nu het belangrijkste, dat ze Dean zou vergeten en door zou gaan; hij kwam tóch niet meer terug. Hoe graag ze dat aan de ene kant ook wilde, ze moest beseffen dat dát niet meer zou gebeuren. Zachtjes snoof ze, keek nog even kort achterom waarna ze haar aandacht op het uitzicht voor haar richtte.

Admin

avatar
Admin
Hij fronste kort bij haar opmerking, maar besloot dat het hoogstwaarschijnlijk niet onvriendelijk bedoeld was. Hij haalde zijn schouders op. Hij had toch niets te doen, dus waarom niet, dacht hij, terwijl hij zich op de grond liet zakken, zij het met gepaste afstand; net iets meer dan normaal was wanneer je naast een vreemde kwam zitten. Hij was nou eenmaal niet iemand die snel close werd, zowel fysiek als mentaal. Zoals een of andere zielenknijper het eens had genoemd; hij was teveel beschadigd. Blijkbaar. Hijzelf wou daar niet aan; hij was ok, er was niets mis met hem. Goed, er waren onaangename dingen gebeurd, maar dat was geen excuus. Hij was niet iemand die de schuld op gebeurtenissen schoof. Zijn fouten had hij aan zichzelf te wijden, zo simpel was het.
Hij keek naar het zand onder hem en trok en met zijn vinger nietszeggende patronen in. Was het nu de bedoeling dat hij een gesprek op gang zou brengen? Bepaald niet zijn sterkste punt, maar het moest maar. Hij moest toch wat socialer zien te worden hier, ookal voelde hij daar niet veel voor.
"Wat brengt jou hier?" vroeg hij. Zijn stem klonk enigszins terughoudend; als hij zich niet kon omringen met een afstandelijke onverschilligheid was hij een stuk minder zeker van zijn zaak, al weigerde hij dat te erkennen.
Hij keek even naar het water. Hij overwoog later misschien alsnog te gaan zwemmen, als het lekker weer bleef.


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

Drew

avatar
Verveeld draaide ze de lange grassprietjes om haar vingers, trok ze er vervolgens uit om ze daarna weer te laten vallen. In haar ooghoeken zag ze hoe Riot toch besloot erbij te komen zitten, wel een klein afstandje van haar af. Voor haar gaf dat ook een vertrouwder gevoel, aangezien ze het ook geen pretje vond als een vreemdeling dicht bij haar in de buurt kwam. Nog steeds voelde ze zich ontspannen, de warme zon was heerlijk en doordat haar voeten in het koude water bungelde had ze het niet te warm. Hmmz. Ze had zin om te zwemmen, maar ze had haar bikini niet aan dus besloot ze het maar uit te stellen, de zomer duurde nog wel een tijdje dus ze had nog genoeg tijd om een keer het water in te duiken. Zo wie zo stond haar hoofd er ook niet naar nu, om plezier te maken; ze had nog wat tijd nodig voor haar zelf, om na te denken.
Want dat had ze wel nodig nu, al wilde ze wel graag nieuwe mensen ontmoeten, vrienden maakte het allemaal natuurlijk wat minder erg. Althans, vrienden die je kon vertrouwen; waar je mee kon praten. De vraag van Riot trok haar aandacht. ''De rust, hier heb je tenminste de gelegenheid om na te denken.'' Beantwoordde ze zijn vraag, waarna haar blik naar het wateroppervlak getrokken werd. Vogels floten hun melodieën, waardoor de stiltes minder ongemakkelijk en pijnlijk werden, vandaar dat Naomi zich al de gehele tijd ontspannen voelde. Ze had er een hekel aan, die ongemakkelijke moment; niet wetend wat je moest zeggen en áls je iets zei, klonk het zo ongelooflijk stom.
Aarzelend beet ze even op haar onderlip, richtte haar blik op Riot en greens lichtjes. ''En wat brengt jou hier?'' Na haar woorden sloot ze haar mond, haalde haar voeten uit het water en zette ze op de waterkant. De warme zon zorgde ervoor dat het meteen begon op te drogen, waardoor het water weer koud aan zou voelen zodra ze haar voeten er weer in liet glijden. Maar dat was alleen maar fijn met dit hete weer.

Admin

avatar
Admin
Hij haalde zijn schouders op. Dat hij de wedervraag niet in detail zou beantwoorden stond vast. Bepaalde dingen praatte je niet makkelijk over en hij betwijfelde ook of een wildvreemde meid er behoefte aan had te horen wat hij zoal.. beleefd had de afgelopen tijd. Because it wasn't pretty.
"Een beetje hetzelfde als jij.." zei hij uiteindelijk. Hij schepte met zijn hand wat zand op, wat warm aanvoelde in de palm van zijn hand. Hij bewoog zijn hand wat en het zand gleed vliegensvlug tussen zijn vingers door, terwijl hij er afwezig naar keek.
"Nadenken.. Even weg zijn uit de stad en z'n doelloze wanorde," voegde hij eraan toe, met een minieme bittere klank in zijn stem. Het leven in de stad had hij het voorlopig wel mee gehad. Elke stad was hetzelfde; er waren altijd types waarmee je in de problemen kwam. Hij fronste licht. Toegegeven, deze stad viel mee, maar toch.
Hij zweeg. Hij had geen idee wat hij eigenlijk moest zeggen; hij was niet van plan haar uit te gaan horen. Daar had hij geen zin in, en zij zou het vermoedelijk niet op prijs stellen; een meid van haar leeftijd ging niet zomaar in haar eentje bij een meer zitten. Last time he checked was dat niet erg gebruikelijk voor tienermeisjes.
Daar kwam bij dat dat ook vervelende wedervragen op kon leveren.
Dus hield hij het maar oppervlakkig.
"Was je van plan te gaan zwemmen?' vroeg hij rustig. Hijzelf overwoog het nog steeds. Inmiddels had hij wel een zwembroek, die hij ook aanhad. Het was een zwart exemplaar dat bijna niets had gekost. Veel geld had hij niet om handen, dus hij hield de dingen maar goedkoop. Daar kwam bij dat hij het achterlijk vond om een kapitaal aan zwemkleding uit te geven, alleen om mee te doen aan een snel overwaaiende trend die niets toevoegde.


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

Drew

avatar
Niet heel lang na haar vraag had hij zijn antwoord al klaar. Dezelfde reden als haar, hmm. Ze moest toegeven dat dit gebied daar perfect voor was, er kwam bijna niemand en je had altijd wel een plekje waar je alleen kon zijn. En op de een of andere manier gaf het meer haar alleen maar een rustgevend gevoel, waardoor ze ook graag hier was. Naomi pakte haar tas op haar schoot, opende de rits en keek of ze toevallig haar bikini mee had genomen. Toen ze de roze bandjes zag, glimlachte ze. Als ze wilde zwemmen, kon het; ze had haar zwemkleding bij. Tevreden zette ze haar tas langs haar, liet haar voeten weer in het water glijden en een koude rilling liep over haar ruggengraat. ''Het leven in een stad heeft zo zijn nadelen inderdaad.'' Lachte ze.
Hij vroeg of ze nog van plan was om te gaan zwemmen, eventjes keek ze bedenkelijk richting haar tas, knikte vervolgens en richtte haar bruine, licht twinkelende ogen op die van Riot. ''Ik ben zo terug.'' Na haar woorden nam ze haar tas mee, liep ze in een snel tempo richting het huisje waar enkele wc's in zaten, stapte er eentje binnen en draaide de deur op slot. Naomi kleedde zich om, deed haar felroze bikini aan en duwde haar kleren in haar tas, waarna ze naar buiten liep en weer richting het zacht kabbelende water wandelde. ''Ga je mee zwemmen?'' Voordat ze op antwoord had gehad, bond ze haar lange haren samen in een staart en liep tot haar knieën het water in. Wauw. Het was nog bést koud eigenlijk. Glimlachend hield ze haar polsen in het water, stapte er nog wat verder in tot ze met haar middel in het water stond.
Naomi staarde kort naar haar spiegelbeeld in het golvende water, zodra ze haar hand erdoor haalde werd het wazig, richtte ze haar aandacht weer op Riot en wachtte ze af of hij er ook in zou komen. Langzaam liep ze nog wat verder het water in, liet haar lichaam aan de temperatuur van het water wennen en vervolgens liet ze haarzelf erin zakken, waarna ze weer eventjes overeind kwam en voelde hoe de warme zonnestralen ervoor zorgde dat ze het niet koud had. Awesome dit.

10 Re: Don't look back, let the memories behind. op ma jun 04, 2012 7:59 pm

Admin

avatar
Admin
Hij knikte kort toen ze vroeg of hij mee ging zwemmen. Hij keek haar kort na toen ze het water in ging en stond toen op.
In een korte beweging trok hij zijn shirt uit. Onbewust hield hij kort zijn adem in toen een koele windvlaag langs zijn door zowel littekens als tatoeages bewerkte lichaam ging.
Hij had zich voorgenomen te doen alsof zijn lijf er volkomen normaal uitzag maar merkte dat hij na alles wat er was gebeurd toch enigszins zelfbewust was. Hij was enigszins gespannen, letterlijk en figuurlijk, waardoor zijn spieren zich duidelijker onder zijn huid aftekenden dan anders. Hij zuchtte, het deed er verder ook niet toe.
Hij liet het shirt achteloos in het zand vallen en liep richting het water.
Het koele water was aanvankelijk koud rond zijn enkels, maar hij merkte dat hij er redelijk snel aan wende.
Langzaam liep hij verder. Een lichte rilling trok langs zijn ruggengraat toen hij eenmaal tot aan zijn heupen in het water stond, maar ergens was het aangenaam verkoelend. De zon brandde op zijn rug - hij deed niet echt aan insmeren. Kreeg hij huidkanker dan kreeg hij huidkanker - en het water compenseerde die warmte wel aardig.


Bluh, kort :/


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

11 Re: Don't look back, let the memories behind. op ma jun 04, 2012 8:16 pm

Drew

avatar
Naomi zag hoe hij zijn shirt uitdeed, hem in het zand liet vallen en vervolgens ook het water in kwam. Haar lange staart hing over haar schouder heen, wat voor de helft nat geworden toen ze daarnet tot haar schouders in het water gezakt wel, maar besloot niet verder het water in te gaan dan net over haar middel. Af en toe trappelde ze even met haar voeten, nog steeds bang dat visjes tegen haar benen zouden zwemmen. Eeuwh. Het idee alleen al. Naomi snoof eventjes, draaide haar lichaam een kwartslag en vanuit haar ooghoeken keek ze naar Riot, spetterde vervolgens wat water zijn kant in en een aarzelende glimlach speelde met haar lippen. Ze wist niet of hij het kon waarderen, maar daar zou ze snel genoeg achter komen. Grijnzend haalde ze haar armen eventjes door het water heen.
Het was al niet meer zo koud als voorheen, haar lichaam was gewend aan de temperatuur en het was lekker om nu in het water te zitten, vooral met de sterke zon die op je huid scheen. Genietend leunde ze met haar rug tegen de waterkant, was in het wat ondiepere stuk gaan zitten en genoot van de warme zonnestralen. Voordat ze hierheen kwam had ze haarzelf ingesmeerd, zodat ze in ieder geval niet zou verbranden, maar wel bruin zou worden.
Niet wetend wat ze moest zeggen, besloot ze maar van het zonnetje te genieten, haar mond dicht te houden en ze zag wel hoe de rest van de middag zou verlopen. Ontspannen zakte ze nog wat onderuit, hield haar pols onder water zodra ze zag dat die helemaal onder het zand en modder zat. Nee, het meer was niet schoon, maar dat boeide haar niet. Het was warm en ze was er aan toe om even heerlijk af te koelen, wat had ze geluk dat ze toevallig een bikini in haar tas had zitten; anders had ze de hele dag in de brandende zon gezeten met een lange broek en enkel een hempje aan. Dat had ze écht niet volgehouden.

Deze ook. :")

12 Re: Don't look back, let the memories behind. op ma jun 04, 2012 8:52 pm

Admin

avatar
Admin
Hij was de aanwezigheid van het meisje een moment vergeten en schrok op toen de koude spetters water zijn lichaam raakten.
Gealarmeerd keek hij op. Hij ontspande toen bleek dat er slechts water zijn kant op werd gespetterd.
Hij liep nog wat verder het water in en begon te zwemmen. Met krachtige slagen bewoog hij zich door het donkere, maar heldere water dat aangenaam langs zijn lichaam. Hij was blij dat hij het water in was gegaan en sloot even zijn ogen.
De zon werd vrij heet op zijn onbeschermde schouders en soepel dook hij onder. Met gesloten ogen zwom hij een stukje verder, van de weldadige verkoeling genietend, waarna hij weer boven kwam.
Hij keek rond en hij zag dat het meisje, Naomi als hij zich niet vergiste, aan de waterkant zat.
Hij vroeg zich af wat haar ertoe had gezet ervoor te kiezen met hem op te trekken; hijzelf zou iemand die tegen hem aanstruikelde niet hebben gevraagd erbij te komen zitten of mee te gaan zwemmen, zelfs al was er niemand anders.
Then again; hij was een geval apart, dat wist hij ook wel.
Rustig zwom hij haar kant weer op. Iets zei hem dat zijn natte huid in combinatie met de zon voor verbranding ging zorgen, maar het maakte hem niet zoveel uit; hij was wel aardig aan de zon gewend inmiddels.
Hij voelde weer bodem onder zijn voeten en liep verder, wadend door het water dat warmer werd naarmate hij dichter bij de kant kwam.
Tijdens het zwemmen was de onderkant van zijn haar nat geworden waardoor het tegen de zijkanten van zijn gelaat plakte.


_________________

https://discord.gg/3SQZ7nX
Join ook onze Discord server!

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum