Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Say what? [Josh]

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Say what? [Josh] op zo maa 04, 2012 2:23 pm

Gast


Gast

‘Kom terug, mormel, stop!’ was de stem van de handelaar et horen. Een klein veulen, grijz/zwart van kleur galoppeerde vrolijk verder. Enkele mensen keken hem na, en hij ging over in een draf. Zijn passen maakte hij wat mooier, en de meeste mensen vonden het wel grappig, sommige begonnen zelfs te klappen. Zijn hoofdje ging wat hoger de lucht in en hij brieste zachtjes. Maar van het moment dat de man dichterbij kwam ging hij weer over in zijn galop. Een klein bokje kwam er nog vanaf en daarna rende hij meteen door. Zijn oortjes prikten naar voren en hij minderde alweer vaart, om opeens te stoppen. De man keek een beetje verbaasd, maar haalde Mister in en pakte hem bij zijn halster. Hij klikte een halstertouw vast en nam Mister mee. Nog nahijgend van het harde rennen sprak de man op een dreigende toon. ‘Nog zulke streken en je weet waar je naar toe mag.’ Waren zijn woorden. Maar Mister dartelde vrolijk mee, trippelend op zijn hoefjes. De man bromde binnensmonds en liep toen verder. Mister had bijna een heel rondje gemaakt dus ver naar de plaats waar hij moest staan was het niet. Hij werd vastgezet, nogal strak, maar begon alweer snel aan het touw te knabbelen, iets waarvoor hij een harde, té harde tik tegen zijn neus kreeg. Een klein mannetje, van rond de 3 jaar kwam naar de man toegelopen. ‘Niet lief.’ Zei deze, en hij ging op de man zijn voet staan. Die zich in moest houden niet te gaan vloeken. Zachtjes brieste Mister naar het kleine mannetje. Minimensjes waren toch zo lief. Het mannetje zwaaide nog naar Mister, en Mister keek hem met zijn hoofd ene beetje schuin gekanteld aan. Jep, Mister kon weel lief zijn, maar hij moest af en toe toch echt wat uithalen. Daar was hij toch jong voor. En trouwens, hij kon lief zijn, knuffels geven was zijn specialiteit, kijk maar. De man kwam wat dichter en meteen liet Mister zijn hoofd op de man zijn schouder hangen. Huggietime. Maar de man keurde het af, terwijl Mister dacht dat het juist lief was. Veel mensen vonden het lief of schattig als hij dat deed. Ach ja, deze manw as ook een oude krentenkop. Een zucht gleed over zijn lippen en hij liet zijn hoofd ene beetje hangen, wachtend op iets, of iemand.

Een ruk aan het halstertouw deed hem zijn ogen openen en alert rond kijken. Met een vage blik keek hij naar de man. Wat was er nu weer zo belangrijk. Hij keek weer voor zich uit en deed meteen ene stapje achteruit, nja, een stapje, hij schoot achteruit. Maar het halstertouw hield hem tegen, dus zette hij maar weer een stap naar voren. Zijn blik was naar beneden gericht, een klein kindje stond daar, met zijn armpje uitgestrekt. Mister strekte zijn hals zo ver mogelijk naar beneden, zodat het kindje hem kon aaien, wat het heel graag wou. Maar het ging moeilijk, doordat hij zo kort vast stond. De moeder van het kind bleek duidelijk geen verstand van paarden te hebben. Geen verstand als ze bij deze handelaar kwam kopen. ‘Ik zoek een pony voor mijn kindje, leuk shetlandertje heb je hier.’ Zei de vrouw. Pony? Shetlander? Maar de man greens kort. ‘Ja, zeer goed voor beginnend ruiters en kan ook voor de kar.’ Zei de man. Een totale leugen, Mister was nog niet klaar voor een ruiter, laat staan de kar. Maar de man maakte gebruik van het wezenloze mensje zonder verstand. Dit ging toch niet het gebeuren. Happen naar het kind was zijn enige redding nu, maar dat kon hij toch niet maken?

2 Re: Say what? [Josh] op zo maa 04, 2012 3:27 pm

Josh

avatar
Josh schreef:
Josh schreef:

Het gewoonlijke gestommel van zijn huisgenoten wekte hem. Hij kreunde en sloeg het dekbed iets weg, hij keek op de wekker. Acht uur tijd om op te staan, hij sloeg het dekbed nu helemaal weg en liet zijn voeten op de koude ondergrond zakken. Het zonnetje scheen, dat zag hij door de dichte gordijnen heen. Vogelgefluit klonk, de vogels deden alsof het al lente was belachelijk vond hij. Hoewel hij wel uitkeek naar de lente, dan was het prachtig om buitenritten te maken. Hij schoof de gordijnen open en leunde tegen de vensterbank. De sneeuw was gesmolten vannacht merkte hij verbaasd op, zo gek was het niet over drie weken was het lente. Hij geeuwde en opende toen het raam, frisse lucht kon nooit veel kwaad. Hij pakte schone kleding uit zijn kast en liep naar de badkamer. Gelukkig waren zijn huisgenoten al beneden en was er niemand die hem plots kwam storen. Voor de zekerheid draaide hij toch maar de badkamerdeur op slot. Hij legde zijn kleding op de wasmand neer en deed zijn joggingbroek uit, waarna zijn boxer volgde. Hij deed zijn boxer, in de wasmand en stapte de douche in. Zoals gewoonlijk was het water ijskoud, hij moest doorbijten. Je moest toch wat als je niet naar afval wou stinken. Hij zeepte zich snel en ruw in, zijn haren konden nog wel mee dus die hoefden voor een keertje niet. Na het douchen droogde hij zich snel af en deed zijn kleding aan. Zijn huid tintelde nog van het koude water en de ruwe droogbeurt die het had gehad. Hij keek weer naar buiten, de stallen van de boerderij die was omgetoverd tot een studentenhuis waren nog in tact. Hij tuiten zijn lippen, hij had genoeg geld voor een paard… Hij kon beginnen met een veulen die waren meestal niet zo duur. Maar daar zaten ook weer nadelen aan verbonden. Hij deed zijn vans aan nadat hij een boterham snel had opgeschrokt, gevolgd met een beker melk. Hij deed ook maar zijn jas aan zo warm was het buiten nog net niet. Hij liet de deur met een klap dicht vallen, hij vertrok richting de stad. Waar waarschijnlijk wel een paardenmarkt an de gang was.

De paardenmarkt maakte zich al snel kenbaar door de onvermijdbare geur van paarden en mest. Josh had niks tegen de natuurlijke geuren. Alleen de drukte had hij liever niet gehad. Hij zetten zijn norse gezicht op wat de meeste mensen er wel van weerhield een babbeltje te maken . Na een halfuur lang op de markt te hebben rondgedold kreeg hij er wel genoeg van. Net toen hij wou vertrekken zag hij een veulen wat er echt schattig uit zag, enkel te strak vast gemaakt. Een jonge vrouw met haar kind stond bij het diertje, de vrouw vroeg de man om raad. Wantrouwig kwam Josh dichterbij, kooplui was niet te vertrouwen. Ik zoek een pony voor mijn kindje, leuk shetlandertje heb je hier sprak de vrouw. Stomverbaasd was hij, shetlandertje dat mens was niet wijs. Maar zijn gezicht bleef ondoorgrondelijk staan. Ja, zeer goed voor beginnend ruiters en kan ook voor de kar.’ Prevelde de man. Dat arme ding was het enige wat Josh dacht. Hij kuchte, meteen keek de vrouw om, ‘ehm mevrouw, dit paardje hier is geen shetlander het is een veulentje om precies te zijn. Erg ongeschikt om uw kind op te laten rijden, voor beiden gevaarlijk’ sprak hij beleefd. De vrouw keek hem minmachtigend aan en wende zich weer tot de verkoper die hem kwaad aankeek met een priemende blik. Josh bleef ondoorgrondelijk de man aankijken, ‘maar ik wil hem wel, voor hoeveel is hij te koop?’ vroeg hij beleefd. De vrouw keek hem nu kwaad aan, ‘mevrouw ik zweer u, u krijgt geen spijt van als u naar me luistert’ fluisterde hij zo zacht dat alleen hun twee het konden horen. Ze aarzelde, maar gaf toe. ‘Geef het dier maar aan deze jongenman hier’ zei ze tenslotte. De verkoper knarsetanden, ‘voor 100 euro verkoop ik hem’ sprak hij ijzig. ‘Verkocht’ zei hij terwijl hij de man strak aankeek. Hij kreeg het halstertouw overhandigd. Hij keek de vrouw aan, ‘mevrouw ik denk dat u zich eerst even zal moeten inlezen voordat u een paard neemt. Er zit toch echt veel meer werk aan verbonden dan dat u eerst zal denken. En laat deze kleine man hier anders eerst op paardrijles gaan. Om te zien of hij het wel echt leuk vind’ zei hij vertrouwlijk. De vrouw glimlachte, ‘dat lijkt me achterafgezien een goed idee, sorry van daar net’ sprak ze vriendelijk. Hij glimlachte en liep vervolgens weg. Op een rustig plekje buiten de markt bekeek hij zijn nieuwe aanwinst eens wat beter, het was een hengstje zo te zien. Nog jong, nieuwsgierig aan zijngedrag te zien een pracht beestje. ‘Hey jochie’ sprak hij vriendelijk, hij ging op de stoeprand zitten zodat ze op dezelfde hoogte zaten. Hij keek het ding in zijn grote amandelvormig ogen.

3 Re: Say what? [Josh] op zo maa 04, 2012 5:31 pm

Gast


Gast
Mister schreef:

Twijfelend keek hij naar het kindje, dat zo onschuldig leek, en toen naar de man, die gewoon de duivel van duivelland was. Duivelland? Dat was hoe hij het noemde, veel mensen noemden het hel, maar Duivelland klonk veel leuker dan Hel. Een zucht gleed over zijn lippen, en hij trok zijn hoofd weer zo ver mogelijk naar beneden zodat het kindje zijn neus nog aan kon raken. Het begon wat te lachen en voor zover het kon vormde Mister ook een glimlach op zijn lippen. Echter deden voetstappen hem meteen opkijken. Wie was het? Een jongen was te zien en Mister spitste zijn oortjes richting hem. De jongen ging een soort van tegen de handelaar in. En dat beviel Mister wel. Toch was het vrouwtje nog niet helemaal overtuigd. En de handelaar probeerde zijn voordeel daaruit te halen. Hij wou haar overtuigen dat de jongen maar wat zat te zwetsen. Maar de jongen gaf zijn weerwoord weer. En toen het vrouwtje de woorden ‘Voor beiden gevaarlijk.’ Hoorde hield ze haar hond op het jongetje zijn kleine schouder, en trok deze zachtjes achteruit. Verbaasd keek Mister naar de vrouw, daht ze dat hij opeens iets ging doen? Hij richtte zijn blik weer op de jongen en zag dat de vrouw en het kleine mannetje opeens wegliepen. Zachtjes brieste hij, om een soort van dag te zeggen en hierna keek hij naar de jongen, die zijn halstertouw overnam . Betekende dit dat, dat hij verkocht was? Zijn oortjes prikten naar voren en hij volgde de jongen. Hij was nieuwsgierig. Toch liep hij enorm trots met de jongen mee. Zijn hoofd was mooi wat hoger in de lucht geheven, en zijn blik was trots. Zijn staartje zwiepte heen en weer, en hij voelde zich gewoon top nu. Hij volgde de jongen en stopte toen hij stopte. De jongen ging zitten en Mister keek naar hem. Dat was eigenlijk het enigste wat hij deed, naar hem kijken. Ja, af en toe had hij zo zijn momenten dat wat hij ^precies wou bereiken niet duidelijk was. Meestal wou hij dan niks bereiken. Net zoals nu, nu wou hij gewoon naar de jongen kijken.

Na een tijdje liet hij zijn hoofd een stukje zakken, naar zijn handen. Hij begon er een beetje aan te snuffelen, veegde erover met zijn neus en hapte zachtjes met zijn lippen. Geheel onschuldig hoor, maar nu wou hij weten wat er gebeurde als zijn tanden meehielpen. Zachtjes zette hij zijn tanden tegen zijn hand. Hij hield twee vingers van de jongen tussen zijn tanden. Hij beet niet, maar hield de jongen zijn vingers gewoon vast. Hij keek een beetje naar boven, om de jongen zijn gezicht te zien. Af en toe was Mister echt wel een apart beest, zelfs voor een veulen.

4 Re: Say what? [Josh] op zo maa 04, 2012 6:01 pm

Josh

avatar

Het dier keek hem even nieuwsgierig aan, hij glimlachte. Ja het was echt een droppie, hoe kon die man hem kwaad willen doen. En er een kind van drie op laten rijden,d at was gewoon onnozel, dom en onverantwoordelijk . Hij bleef een tijd lang het dier alleen maar aankijken, en keek hoe hij met zijn wimpers knipperde wat er na een tijdje grappig uit begon te zien. Het dier moest bijna scheel kijken om hem recht aan te kunnen kijken hij grinnikte. Toen het kleine ding aan zijn vingers begon te snuffelen glimlachte hij, het kietelde lichtelijk. Als het diertje met zijn harige snuit over zijn hand ging. Hij hapte met zijn lippen naar zijn vingers Josh liet het allemaal gebeuren. Na een paar minuten had het dier zijn twee vingers in zijn mond en hield het stevig vast. Maar beet niet door zoals Nocture had gedaan. De ogen van het veulen waren op hem gericht, hij glimlachte en aaide hem over zijn hals. ‘Ja ja braaf ‘ zei hij grinnikend. Hij haalde voorzichtig zijn vingers uit de mond van het veulentje en sloeg zijn armen om zijn buik. Hij trok hem op de grond, zodat het veulen ook zat. ‘Zo nu zitten tenminste beiden op de stoep’ zei hij tevreden. Hij liet het diertje los en keek peinzend voor zich uit. Een naam moest hij nog verzinnen, maar hij moest wel bij hem passen natuurlijk. Hij trok een grassprietje uit de grond en begon op het uiteinde te kauwen. ‘Een naam, sure, man, male…mister?’ hij keek voor zich uit. ‘Mister is wel het leukst vind je niet?’ vragend keek hij het dier aan. Die leek er geen problemen mee te hebben. ‘Mooi dan wordt het dus Mister’ hij grijnsde tevreden en keek toen naar Mister. ‘We moeten maar es naar huis gaan héa?’ hij stond op klopte zijn broek af pakte het halstertouw en wachtte tot ook Mister opstond. De hoefjes van Mister klonken zacht tikkend op de klinkers. Hij keek naast zich, hij wist eigenlijk niet of Mister het wel de hele weg vol zou houden. Voor hem was het appeltje eitje maar voor een jong veulentje was het misschien toch iets lastiger. Hij liep nog een paar meter en zag dat Mister vermoeid raakte. ‘Dit schiet zo niet op’ mompelde hij. Hij pakte mister bij zijn boven benen, zoals hij al vaker een veulen had opgetild. Hij was niet zwaar maar gelukkig ook niet extreem licht. Goed gehumeurd liep hij door tot ze de stad uit waren en er weides kwamen. Hij had geen haast dus ze konden ze hier wel even halt houden. Er reden hier niet veel auto’s en er was een klein weilandje. Hij zette Mister in het gras en ging zelf liggen. Ondertussen hield hij Mister in het oog.

Hoe Josh Mister tilt

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum