Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Happy Birthday

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Happy Birthday op ma feb 27, 2012 3:46 pm

Gast


Gast

Happy birthday <3
____________________________________________________________________________________


Zacht gezang maakte haar wakker, ze kon de link eerst niet leggen en bleef even naar de stem luisteren. Toen ze de tekst hoorde begreep ze het meteen. Slaperig opende ze haar ogen, ze keek recht in de felblauwe ogen van Daniël. Ze leunde op haar ellebogen en ging recht zitten. Aan het voeteneind stond een klein chocolate cakeje. Haar slaperige blik verdween, ze ging met haar tong langs haar lippen. ‘Mmm’ mompelde ze en ze wou op de cake afkruipen. Daniël hield haar enkel lachend tegen. Beledigd keek ze hem aan, ‘ik wil mijn cake’ jammerde ze kinderachtig. Haar ogen maakte zich groot tot puppy ogen, jammer genoeg had ze geen bruine ogen. Hij lachte, ‘mag ik eerst mijn zusje feliciteren?’ zei grijnsde en knikte. Hij gaf haar een knuffel, drie kussen terwijl hij haar feliciteerde. ‘Mag ik nu mijn cake?’ vroeg ze bedelend. Hij glimlachte pakte het dienblad, overhandigde het haar. Ze zette het op haar schoot, Daniël kwam naast haar zitten. Ze pakte het mes wat erbij zat en sneed de cake in tweeën. Toen ze de cake doorminden sneed kwam er meteen warme chocolade saus uit druipen. Haar ogen werden groot. Ze sloeg haar armen om de nek van Daniël, die angstig wegdook. Beledigd keek ze hem aan, ‘wat nou’ vroeg ze met een gekwetst gezicht. Hij grinnikte en wees naar haar rechterhand, ze volgde zijn blik en zag toen wat het probleem was. Ze had het mes nog niet weggelegd. Haar mond maakte een O gebaar, ze grinnikte en legde haar mes op het dienblad. Ze kwam weer op Daniël af die zich nu wel liet knuffelen, ‘dankje, dankje, dankje dankje dank-“ riep ze blij, hij onderbrak haar lachend. ‘Ja ja eet nu maar je cake op’ antwoordde hij grinnikend. Hij pakte het tweede stuk en hapte er vanaf. ‘Mmm, lekker’ zei hij met volle mond. Demi pakte ook een stuk en deed precies hetzelfde wat Daniël had gedaan. De chocolade saus droop van het cakeje af maar het deerde haar niet. In vier happen had ze het naar binnen gewerkt, Daniël deed het in twee happen. Ze veegde haar mond met de rug van haar hand af en keek Daniël met glunderende ogen aan. ‘Thank you so much’ zei ze vrolijk, Daniël grinnikte. ‘Wacht hier, je echte cadeau moet nog komen’. Verbaasd bleef Demi achter, Daniël was van het bed gesprongen en liep nu waarschijnlijk naar de woonkamer. Ze zuchtte tevreden en liet zich weer achterover op het bed vallen. Ze hoorde voetstappen de trap op komen, ze ging weer rechtop zitten en zag Daniël binnen komen. ‘Awh’ was haar eerste reactie, hij hield eeneen kleine bulldog puppy in zijn handen. Die een belachelijk roze bril ophad. Ze pakte haar van hem over, het diertje piepte en begon te spartelen. Demi maakte sussende geluidjes en hield het hondje tegen haar aan. Daniël was ook het bed opgeklommen, ‘you like?’ vroeg hij aarzelend. Ze knikte hevig, ‘ofcourse she is cute’ zei ze terwijl ze haar nieuwe maatje omhoog hield. Ze hield haar weer tegen haar borst en boog naar voren om Daniël een kus op zijn wang te geven. Hij grinnikte tevreden ook hij aaide haar hondje. ‘Do you know a name?’ vroeg hij nieuwsgierig. Demi schudde haar hoofd, ‘ehm misschien toch wel…’begon ze onzeker. Daniël knikte haar bemoedigend toe, ‘Nova?’ vroeg ze onzeker. Daniël glimlachte, ‘ik vind het goed, jij ook nova?’ Het hondje begon te kwispelen en kefte een keer. Demi grinnikte, ze gaf Nova een kus op haar zachte hoofdje. Ze gaf haar even aan Daniël, ze klauterde de trap af, pakte beneden Nova weer aan. Daniël klom ook naar beneden en drukte haar nog ’s tegen hem aan. Ze liepen naar beneden. In de woonkamer stond de laptop van Demi al aan. Ze keek Daniël even verbaasd aan maar die dreef haar naar de laptop toe en drukte haar in de stoel. ‘Just watch’ zei hij grinnikend. Demi snapte het nog niet tot het skype scherm in beeld kwam. Haar ouders zate n in Amerika dus konden niet naar huis komen voor een dagje. ‘Hey honey’ zei haar vader. Vrolijk zwaaide Demi. Nova beet richting haar vingers, ze grinnikte. En hield nova omhoog, ‘look my little dog, Nova’ zei ze trots. Haar ouders klapte in hun handen. Ze grinnikte en drukte Nova weer tegen haar aan. ‘Congratulations on your 17th birthday sweetheart’ riepen haar vader en moeder tegelijkertijd. Demi glimlachte en voelde tranen prikken. ‘Thank you mom and daddy’ antwoordde ze vrolijk. Ze praten nog over koetjes en kalfjes en sloten toen af. Demi liet Nova los zodat die de kamer kon verkennen. Ze rende op Daniël af die de broodjes op het aanrecht zetten. Ze sprong op zijn rug, ‘thank you so much’ fluisterde ze in zijn oor en gaf hem een kus op zijn wang. Hij grinnikte en slingerde haar handig van zijn rug en knuffelde haar. Ze sloeg haar benen om zijn middel, ‘I do everything for my little sister’ fluisterde hij in haar oor en drukte een kus op haar kruin. Ze glimlachte tevreden en pakte een broodje. Ze rende weg en ging op de zetel zitten, Nova kwam naar haar toe gewaggeld. ‘Heeft ze al voer gehad?’ riep ze richting de keuken. Er klonk een nee. Demi at snel haar broodje op en riep toen nova terwijl ze naar de keuken liep. Ze bleef de naam Nova een paar keer herhalen, uiteindelijk kwam die nieuwsgierig op het geluid van brokjes af. Demi deed de voorgeschreven hoeveelheid in het bakje waar Nova in sierlijke letters in ‘gebrand’ stond. Nova viel aan op het eten en Demi ging aan tafel zitten om verder te gaan met het ontbijt. Na een kwartiertje waren ze uitgegeten en ruimde ze de tafel af. Daniël was al gedoucht, ook Demi ging snel douchen. Ze deed een vrolijk jurkje aan met daaronder een paar bijpassende roze all stars. Normaal zou het niet staan maar ze vond het wel een leuke match. Toen ze naar beneden liep werd ze begroet door Nova. ‘Braaf Nova braaf’ zei ze vrolijk terwijl ze de naam Nova duidelijk uitsprak. ‘Zullen we naar het park?’ stelde Daniël voor. Ze knikte verheugd, ze kreeg een roze leren riempje van Daniël en de bijpassende halsband. Ze deed de halsband zonder veel gedoe om, blijkbaar had de fokker er al mee geoefend want Nova luisterde goed. Ze hoefde geen jas aan, het was al warm genoeg buiten. Nova liep eerst een beetje onwennig rond maar kreeg er daarna plezier in en begon naar vogels te blaffen. Demi grinnikte, bij het park liepen ze op een rustig tempo op het onverharde pad. Nova had haar roze bril nog op zag Demi, ze grinnikte. Ze was niet zo iemand die honden in jasjes deed. Iemand botste tegen haar op, verstoord keek ze op. Haar blik verzachte, ‘hey’ antwoordde ze vrolijk.


(dikgedrukt en onderstreept = link)

(open)

2 Re: Happy Birthday op ma feb 27, 2012 4:59 pm

Solance Ainsworth

avatar
Het was een wat zonnige dag vandaag en ze voelde gewoon drang om naar buiten te gaan. Het bos leek haar niets, terwijl ze normaal juist van het bos hield, de mysterieuze geluiden van het geritsel van de kleine beestjes in de bladeren, het gefluister van de bomen... Vandaag wou ze wat meer onder de mensen zijn, ondanks haar totaal niet sociale voorkomen. Het feit dat ze eigenlijk geen idee had wat ze moest zeggen tegen haar medemens, maakte haar drang alleen maar groter. De herrie in haar hoofd was onvermijdeljk, enkel de stappen konden soms nog een hele hoop geschreeuw ontduiken.
Becky hielp niets, Morte verlichtte niet haar pijn maar leidde haar af, Brian was enkel leuk voor het moment. Na die ene bewuste dag was ze hem nauwelijks nog getroffen en eerlijk gezegd deed het haar wel zeer. Ze hield van hem, wist niet hoe ze het onder woorden moest brengen, maar dat hij niet op haar reageerde en dat ze nauwelijks contact hadden, deed haar meer zeer dan ze kon toegeven. Als ze zou toegeven, zou de stem in haar hoofd beginnen met brullen en haar hele geest overnemen. Die gedachte was al zo beangstigend opzich dat ze moeite kreeg met adem halen. Druk op haar borst nam toe, haar ademhaling werd pieperig en lastiger. Maar haar blik werd op een of andere manier getrokken naar dat jongetje. Dat jongetje met die doos. De doos met de opdruk; Pupie's, graatis af te haalen Een puppy... Een eigen puppy. Een jonkie, een kleintje. Kijken kon altijd, bedacht ze zich. Onzeker liep ze naar de jongen toe, hij leek opgelucht toen hij haar zag.
"Hoi," zei hij. Ze knikte kort naar hem en wachtte overduidelijk op uitleg. Het knaapje kon nog geen acht jaar oud zijn. "Ik moet van ze af," kermde hij. "Anders wordt het hun dood. Pa vermoord ze, verzuipt ze. Maar zij kunnen er ook niets aan doen." Gepiep in het doosje wekte haar aandacht. Hoeveel zaten er nog in?
"Ik heb er nog twee, een kleintje die het waarschijnlijk toch niet gaat overleven, en zijn zusje. Dus nog twee. Een blonde en een zwarte. Het zijn geen raszuivere labradors, maar ze lijken wel raszuiver. Wil jij ze hebben?" Wanhopig keek hij naar Solance. Een stelletje kwam naar de jongen toegelopen en begon met hem te praten. Over de grotere puppy. Zijn aandacht voor Solance was kwijt, natuurlijk. De keuze was snel gemaakt door het stelletje en het meisje wat de puppy in handen kreeg, keek gelukzalig naar haar vriend.
"Ik hou van je," fluisterde ze, terwijl ze hem kuste. Solance werd misselijk en keek weg. Het stelletje liep weg, mét puppy. Solance wou de andere hebben, maar durfde zich niet te verroeren. De jongen stond op en pakte de doos op. "Sorry jongen," fluisterde hij, terwijl hij de doos weg wou gooien.
"Nee!" gilde Solance overstuur. Dat mocht hij niet doen! Hij kon dat arme, hulpeloze diertje niet bij het afval zetten! Dat was niet humaan! Ze vloog naar de doos toe, tilde het diertje eruit en deed het vlug in haar jas. "Ik neem hem," huilde ze, terwijl ze het haast bewegingsloze diertje dicht tegen zich aan trok. De jongen glimlachte dankbaar. "Dankjewel," en ging weg.
Opgelucht haalde Solance weer adem en voelde hoe het kleine lijfje sidderde bij al dat geluid. Dit diertje was nog veel te jong om bij zijn moeder weg te zijn en het ging haar inderdaad veel moeite kosten om hem in leven te houden, maar ze kon en wou niet anders. Zijn oogjes waren nog niet geopend, wat betekend dat hij niet heel veel ouder kon zijn dan een week. Het diertje kermde zachtjes en ze zuchtte bezorgd. Gauw begon ze te lopen, het beste kon ze maar naar huis gaan met het diertje, en hem wat melk geven. ZE zou op internet wel kunnen achterhalen wat het beste voor hem was. Plots liep ze tegen iemand op, terwijl ze helemaal in gedachte verzonken was.
"Hey," zei een meisje. Verstoord keek ze op naar haar en glimlachte terug. Niet zozeer naar haar, maar vooral om die pitbullpuppy die naast haar liep. Het meisje zelf leek haar wat.. meisjesachtig, iets wat Solance zelf totaal niet was. Maar ze had een puppy en die puppy had een grappig brilletje op. Haar jongen in haar jaszak piepte bij het ruiken van een ander hondje.
"Sorry jongen," fluisterde ze liefkozend. "Jij moet goed warm blijven!"


_________________

When all we have left are memories. And with so many good memories, the
bad ones are remembered best.

3 Re: Happy Birthday op wo feb 29, 2012 4:30 pm

Gast


Gast
Nova was geïnteresseerd aan haar all star aan het snuffelen. Ze glimlachte naar het diertje, wat er zo onschuldig en vertederend uit zag. De roze bril stond haar wel goed besloot ze. Naast haar verschenen een stel nikes van Daniël, ze volgde hem vanaf zijn schoenen tot zijn stralende ogen. Ze leunde tegen hem aan en snoof tevreden zijn musk geur op. Het meisje wat tegen haar aan gebotst was, begroette haar verward leek het wel met een simpele; hey. Ze glimlachte haar tanden bloot, ‘Ik ben Demi’ zei ze vrolijk. Haar armbanden rinkelde toen ze haar hand uitnodigend uitstak. ‘Oh dit is trouwens, Daniël’ voegde ze eraan toen terwijl ze hem een por in zijn zij gaf. ‘Mijn lieftalige brother’ zei ze grijnzend. Terwijl ze zijn vriendschappelijk bedoelde por ontweek. ‘Oh en natuurlijk niet te vergeten, Nova’ zei ze vrolijk, en pakte Nova op. Die bekeek het meisje voor haar met grote oogjes, handig pakte ze haar pootje en stak die uit. Ze gunde het meisje weer een glimlach. Ze bestudeerde haar even snel, blond haar, donkere ogen. Rond haar leeftijd schatte ze, een overweldigend gevoel van jarig zijn overspoelde haar weer even. Yes, eindelijk mocht ze zich echt 17 noemen. Een grijns van oor tot oor sierde haar gezicht. Daniël was ondertussen een gesprekje gestart merkte,ze had blijkbaar kort staan dromen. Ze ving een paar zinnen op, ‘mijn zusje is 17 geworden’, ‘we wonen hier dicht in de buurt’ en nog een aantal basic zinnen. Ze bekeek Daniël ongemerkt die met een nonchalante houding, en twinkelende ogen stond te praten. Zijn witgekleurde tanden kwamen soms tevoorschijn als hij een bepaald woord uitsprak, een glimlach lag op zijn lippen als hij niet sprak. Jep ze was warempel verliefd op hem geworden als hij haar broer niet was. Ze richtte haar aandacht weer op het meisje voor der. ‘Wil je anders mee iets drinken, we waren het net van plan’ stelde ze vrolijk voor. Ze had eigenlijk nog geen plan gehad toen ze richting het park trok, maar een klein cafeetje met gestreepte zonneschermen. Die een gebogen profiel hadden. Het leek haar een gezellig cafetje, en daar iets drinken op het terras leek haar niet verkeerd.


(niet lang, eigenlijk gewoon kort sorry )

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum