Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Is het echt?

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 4 van 4]

76 Re: Is het echt? op za sep 10, 2011 5:39 pm

Gast


Gast
Alex keek toe hoe Lena een aantal broodjes naar binnen werkte. Waar haalde ze die eetlust opeens vandaan? Hij was blij dat ze fijn had geslapen maar ergens begreep hij iets niets. Waar kwam de reactie van daarnet vandaan? Ze had nog liggen slapen toen hij binnen was gekomen dus had ze gedroomd. Tenminste, dat nam hij aan. Stel je voor dat ze van hém was geschrokken. Toen ze klaar was met eten tilde hij zijn hoofd iets op om te kijken wat ze ging doen. Lena haar bewegingen volgde hij nauwkeurig tot hij doorkreeg wat ze ging doen. Nu genoeg gegeten? Hij had verwacht dat ze een broodje niet eens op zou krijgen. Stilletjes keek hij toe hoe haar ogen dichtvielen en ze uiteindelijk weer lag te slapen. Alex ging anders liggen en keek hoe Lena lag te slapen. Zelf in slaap vallen lukte niet meer. En toch, na een paar minuten lag hij toch te slapen. Dicht tegen Lena aan omdat hij in zijn slaap behoorlijk was verplaatst. Niet dat hij het erg vond om bij Lena te liggen. Dromen deed hij niet echt, of althans hij merkte het niet. Tijdens zijn slaap bewoog hij af en toe, de ene keer verplaatste hij zijn been, draaide hij zijn hoofd of legde hij zijn hand ergens anders neer. Zo raakte zijn hand uiteindelijk iets waar hij van wakker werd. Slaperig keek hij naar zijn hand die tegen Lena haar arm aan lag. In plaats van te blijven liggen, en het risico te hebben dat hij weer in slaap viel, kwam hij overeind. Voor hij iets zei keek hij of Lena al wakker was of niet. Bij het zien van haar open ogen concludeerde hij maar dat ze wakker was. "Pas op dat je niet weer in slaap valt." Zei hij plagend. Het was best grappig om te zien dat Lena telkens in slaap viel. Soepel kwam hij overeind waarna hij zichzelf uitrekte en een rondje liep. Voor de broodjes straks echt op zouden zijn pakte hij er snel eentje af. Stukje voor stukje werkte hij hem naar binnen voor hij een volgende pakte. "Nog iets van plan voor vandaag?" Vroeg hij toen hij zijn mond leeg had. Helaas had hij de klok gemold dus wist hij niet hoe laat het was. Niet dat hij vandaag iets had te doen, zijn tijdsbesef was alleen nogal slecht. Een klok was dan wel erg handig.

- Schaam me diep voor deze megaflut Embarassed

77 Re: Is het echt? op zo sep 11, 2011 8:59 pm

Lena

avatar
Lena's droom ging voornamelijk over Alex, één grote chaos over één persoontje. Niet zomaar een persoontje natuurlijk. Terwijl ze sliep merkte ze niet eens dat ze ongeveer tegen Alex aanlag en die ook in slaap was gevallen. Ze sliep heel diep nu, dus was ze nog steeds moe! Was het mogelijk? In haar droom keek Lena niet met haar eigen ogen maar altijd door de derde-persoon. Ze zag een heleboel, een grote warboel van verschillende dingen. Uiteindelijk eindigde ze in de schaduw van een groep bomen terwijl ze naar iemand keek die een lange, zwarte mantel droeg met de kap omhoog. Diegene stond met haar rug naar Lena toegericht dus kon ze niet zien wie het was. Ze gokte op een vrouw omdat ze een lange donkere zoom van een rok onder de mantel zag. Toen de vrouw zich omdraaide ging de kap af en zag ze zichzelf staan met een wit bundeltje in haar armen. Ze knipperde met haar ogen en had plots de mantel aan en stond in het veld met het witte bundeltje in haar armen. Ze haalde het doek aan de bovenkant weg en zag het witte, koude gezichtje van een babytje met donkere plukjes haar. De tranen stroomde over haar wangen en kwamen op het witte bundeltje terecht. Ze voelde een pijnlijke steek in haar hart en zag er een mes zitten. Ze viel, de duisternis benam haar de lucht uit haar longen en ze werd wakker. Alex werd net wakker en ze glimlachte naar hem. Hij kwam uit het bed nadat hij had laten rollen met haar ogen op reactie van zijn geplaag. Ontspannen kwam ze ook uit het bed nadat ze de botten in haar rechterarm onbedoelt had laten knakken toen ze zichzelf uitrekte. Netjes wachtte ze totdat Alex zijn mond leeg had en veegde toen de kruimeltjes van zijn lippen waarna ze hem een kus gaf die het bloed onder haar huid liet koken. Met een enorme inspanning maakte ze zich los en ging op het bed zitten. "Nee, niets speciaals. Haar hand sloeg ze even voor haar mond omdat ze moest gapen. "Niet normaal! Ik ben nog moe en heb terug honger." Met een zucht liet ze haar bovenlichaam op het bed vallen, haar benen nog over de rand bungelend. "Alex, is er iets mis met mij?" Het klonk niet alsof ze dat heel serieus bedoelde maar het was wel duidelijk dat ze zich zorgen maakte.

78 Re: Is het echt? op ma sep 12, 2011 5:31 pm

Gast


Gast
Een rilling was over zijn ruggengraat heen gegaan toen hij iets hoorde knakken uit de richting van Lena. Vroeger had hij zijn vingers nog wel eens geknakt, het klonk leuk en voelde grappig. Maar nu kreeg hij er gewoon rillingen van als hij het hoorde. Alex gaf Lena een kus terug voor hij zichzelf uitrekte en niet begrijpend naar Lena keek. Ze gaapte, was ze nog steeds moe? Hoelang had ze wel niet geslapen? Gisteravond was ze bij hem op schoot in slaap gevallen, vanochtend nogmaals in slaap gevallen terwijl ze al behoorlijk lange tijd had geslapen vannacht. Het was dat hij ook had liggen slapen anders kon hij vaststellen dat ze niet wakker was geweest. Helaas wist hij niet of ze wakker was geweest of niet en wist hij dus ook niet of ze onrustig had geslapen of niet. Daarbij had ze daarnet heel veel broodjes op dus hoe kon ze plots weer honger hebben? "Ik heb een idee." Zei hij terwijl hij opstond en zijn mobiel van het nachtkastje afhaalde. In kleermakerszit ging hij op het bed zitten met zijn telefoon in zijn hand op de luidspreker. Het duurde even voor er opgenomen werd maar uiteindelijk had hij Kai aan de lijn. "Goedemorgen, ik ga je even testen. Ik ben een vrouw," Kai schoot natuurlijk in de lach. "Lach niet, hier kan je van leren." Gelijk was Kai stil en zei hij sorry. "Ik ben dus een vrouw, die veel slaap heeft, veel honger heeft en super leuk is." Bij zijn laatste paar woorden knipoogde hij naar Lena. Natuurlijk kreeg hij commentaar van Kai dat hij het zich helemaal niet kon voorstellen dat hij super leuk was. Alex keek glimlachend naar zijn mobiel terwijl Kai allerlei dingen zei wat nergens op sloeg. Uiteindelijk zuchtte hij diep en hield Kai zijn mond. Het bleef een tijdje stil aan de andere kant omdat Kai aan het nadenken was. "Zal ik je de vrouwe zelf even geven?" Wat Kai niet wist was dat Lena al heel de tijd kon meeluisteren. Kai begon allerlei vragen te stellen aan Lena over van alles en nog wat.

79 Re: Is het echt? op wo sep 14, 2011 2:39 pm

Lena

avatar
Lena glimlachte heel zachtjes en sloot haar ogen langzaam, een lichte frons zat rond haar wenkbrauwen omdat ze nadacht. Deze keer viel ze niet in slaap. Alex had een idee, dat zou weer wat worden. Ze wist niet exact wat hij allemaal aan het doen was, misschien was hij wel weg! Een klein stukje opende ze haar ogen en zag hem staan met zijn gsm in zijn hand. Die ging een paar keer over en werd opgenomen. Alex belde blijkbaar naar Kai aan de stem te horen en hij zei dat hij een vrouw was, ze lachte zelf ook heel zachtjes want de telefoon stond op luidspreker. Lena luisterde glimlachend mee. Kai begon onzin uit te kramen terwijl zij recht ging zitten. Alex zuchtte diep en het was stil. Dat liet haar glimlachen, Alex zei dat hij de vrouwe zelf anders zou geven. Lena ging wat rechter zitten en zij zachtjes hoi. Kai begon allemaal vragen te stellen, de ene al wat gênanter dan de andere. Na zeker een kwartier was het even stil, Alex was snel even naar beneden om het bord met de broodjes beneden te zetten. Kai begon terug te spreken en klonk een beetje stil. "Lena, ik denk dat je... zwanger bent." Snakkend naar adem zette ze haar handen achter zich en voelde het bloed uit haar gezicht weg trekken. Het was een hele tijd stil en Kai zei lichtelijk ongerust haar naam een paar keer. Ze gaf geen antwoord, en was in een soort van shock. "Dat kan niet," fluisterde ze zacht. Natuurlijk was ze in bepaalde mate blij, maar dit kon niet! Ze was nog veel te jong en had nog een heel leven voor zich. Ze legde haar gezicht in haar handen en voelde de warme tranen over haar wangen stromen. Zachtjes hoorde ze de deur open en dicht gaan. Kai was nog aan de lijn en Alex kwam binnen. Lena natuurlijk helemaal over haar toeren en niet in staat een paar woorden te zeggen. Één hand verplaatste zich naar haar buik. Dit kon gewoon niet!

Inspiloos! Niet normaal gewoon.

80 Re: Is het echt? op wo sep 14, 2011 7:47 pm

Gast


Gast
Tijdens het gesprek van Lena en Kai ruimde hij wat dingen op. De broodjes op het dienblad bracht hij naar beneden. Alex ruimde in de keuken de dingen op die hij tevoorschijn had getrokken en gaf de kat zijn eten omdat Kai het niet had gedaan. Arme kat. In een rustig slakken tempo liep hij terug de trap op naar zijn kamer. Er kwam geen geluid uit de telefoon dus hij nam aan dat Lena het gesprek had afgerond of ze aan het nadenken was. Hij duwde de deur zachtjes open en zag Lena zitten. Tranen liepen over haar wangen en haar gezicht was wit weg getrokken. "Kai wat heb je tegen haar gezegd?!" Schreeuwde hij in de richting zijn mobiel. Er kwam een hoop gestamel wat hij niet bepaald hoorde. De enige woorden die hij hoorde waren: 'Lena moet het je vertellen.' Wat moest ze hem vertellen? Wat was er zo belangrijk dat zij het hem moest vertellen en niet Kai? Hij ging op het bed zitten en nam Lena haar gezicht in zijn handen. Voorzichtig veegde hij de tranen van haar wangen af. "Lena, alsjeblieft. Vertel me wat hij heeft gezegd. Wat is er gebeurt?" Zijn gezicht stond behoorlijk hopeloos. Als hij gewoon was gebleven en niet zo nodig moest opruimen in de keuken had hij gehoord wat er gezegd was. Dan had hij begrepen waarom Lena nu zo van slag was. Dat Lena haar hand op haar buik lag had hij niet bepaald in de gaten. Het ging hem er nu vooral om dat er woorden uit haar mond zouden komen en dat ze op zou houden met huilen. Dat ze weer kleur op haar mooie wangen zou krijgen en niet van slag zou zijn. "Lena, alsjeblieft." Herhaalde hij op fluistertoon. Er was een behoorlijke frons te bekennen op zijn gezicht. Hij had Kai gebeld omdat hij dacht dat het iets onbelangrijks zou zijn. Iets wat met een paar dagen over zou zijn. Maar aan Lena haar reactie te zien was het iets totaal anders. Iets wat hij niet kon raden..

81 Re: Is het echt? op wo sep 14, 2011 9:08 pm

Lena

avatar
Lena zag hoe ongerust hij was, ze hoorde het, en kroop inwendig ineen toen hij schreeuwde. Het deed haar pijn. Kai stamelde wat woorden, en zei dat zij het moest zeggen. Zij? Ze kreeg amper een woord over haar lippen. Alex kwam naast haar zitten en hij nam haar gezicht in zijn handen, veegde liefdevol de tranen van haar wangen. Ze bleven rood en nat. Zijn stem was zo zacht, en liefdevol... en zo ongerust. Hij nam zichzelf iets kwalijk, ze zag het in zijn ogen. En het was zo hartverscheurend. Zijn fluisterende woorden trokken haar over de streep. "Oh Alex," zei ze met een hese stem van het huilen. "Ik ben... zwanger." Ze kon niet anders dan heel even een heel waterig, klein glimlachje hebben. Zijn kindje, hun kindje. Maar dit was moeilijk, ze had niet gedacht dat ze zo vroeg een kind zou krijgen. Op zijn vroegst als ze minstens 24 of 25 was. En dat was nog vroeg. Maar ze was nog maar 21 en had hier zeker niet op zitten rekenen. En dan die dromen, die gaven haar een koud gevoel. Onbewust wist ze dat ze uiteindelijk iets mis ging gaan, en dat ging ook zo zijn, maar dat wist zij nu nog niet. En ze wou het ook niet weten, zoiets wou niemand weten. Lena een moeder, ze kon zichzelf echt niet zo zien. Een moeder... Haar ademhaling ging met horten en stoten en ze wendde haar blik van zijn ogen af. Een deel van haar was nog steeds helemaal van slag, het overheersende deel. Een ander deel was bezig met zichzelf vragen te stellen, zou het kindje op haar of op Alex lijken? Een jongen of een meisje? Een heel klein deeltje was bezig met een noodplan, want dat was de intuïtie die haar vertelde dat dit volledig fout ging aflopen. Niet dat ze daar aandacht aan besteedde, ze wist hoe ze zich moest afsluiten van dingen die ze niet wou zien of horen. En dit was zeker zo'n deeltje. Er kwamen terug een paar bibberende woorden uit haar mond. "Een kind... Ons kind, onmogelijk." Er was nog geen test gedaan, maar ze was zo goed als zeker. Dat was gewoon iets wat je aanvoelde als vrouw.

82 Re: Is het echt? op vr sep 16, 2011 8:25 pm

Gast


Gast
De woorden van Lena kwamen op een andere manier aan dan hij had verwacht. Net wat harder waar hij toch behoorlijk van schrok. Alex zijn handen zakten naar beneden en hij keek wazig voor zich uit. Lena zwanger? Dat kon niet, het kon gewoon niet. Of toch. Nee, het was gewoon raar om over na te denken. En toch bleef hij er maar over nadenken. Pas over een aantal jaar wou hij papa worden. Niet nu al. Er waren nog zoveel dingen die hij wou doen voor hij plots een kind zou hebben. Langzaam draaide hij zijn hoofd en keek hij naar de muur. Nog altijd was hij er van overtuigd dat het niet kon. En toch, een gedeelte van zijn lichaam begon zich allerlei dingen af te vragen. Hoe zou Lena zijn als moeder? Hoe zijn híj zijn als vader? Zou het een meisje of een jongetje zijn? Met Lena haar prachtige ogen? En wat nou als er wat mis zou gaan? Kon hij dan net zo reageren als toen er met hém wat mis was gegaan? Of zou hij helemaal flippen? Veel te veel vragen waar hij maar over na bleef denken. Na wat gestotter kreeg hij uiteindelijk hele woorden uit zijn mond. "Wat zei Kai allemaal?" Kai had naar zijn idee gezegd dat Lena zwanger was. Het leek hem eigenlijk wel meer dan logisch dat hij iets meer had gezegd dan alleen dat. Zo niet dan ging hij hem nog wel een aantal dingen vragen. Gewoon, omdat het kon. Na een tijdje keek hij Lena terug aan. De frons nog altijd tussen zijn wenkbrauwen aangezien hij zichzelf niet meer wist te ontspannen. Vanbinnen begon er iets te knagen dat het zijn schuld was dat Lena nu zwanger was. Dit keer waren het geen vlinders die in zijn buik rond dwarrelde, maar leek het net alsof hij door het een of ander gestoken werd.

- Sorry voor late reactie en dan ook nog eens een flut. Had het erg druk

83 Re: Is het echt? op vr sep 16, 2011 9:29 pm

Lena

avatar
Zijn handen zakte van haar wangen en zijn blik werd wazig en starend. Zijn hoofd draaide hij langzaam van haar weg en keek naar de muur. Bezorgd draaide ze haar bovenlichaam een stukje om. Ging het wel met hem? Na een korte stilte werd die dan toch weer verbroken, door hem. "Vraag het hem." Deze woorden leken kortaf, maar ze werden uitgesproken met een liefdevolle, zachte stem. Hij gaf zijn aandacht terug aan haar, het was duidelijk, niet alleen aan de frons, dat hij zich druk maakte. "Het is niet jouw schuld, Alex." Ontspannen kroop ze wat naar achter tot ze de kussens in haar rug voelde duwen en zich daartegen kon leggen. Alex had vragen, en waarschijnlijk zou hij ze dan ook vragen. Aan Kai, en aan haar. Alex was nog niet ontspannen, maar ook niet moe, zoals zij. Kai begon hakkelend te vertellen over de dingen die Lena had gezegd. Onbewust werd ze bij een bepaald onderwerp een beetje roder. Af en toe moest ze eens wat zeggen. Maar ze was zo moe... zo moe... Ze sliep bijna met haar ogen open, haar vingers in mekaar gestrengeld. Haar hoofd zakte langzaam een stukje opzij en haar ogen vielen dicht. Ze sliep heel lichtjes en opende haar ogen af en toe, Alex en Kai babbelde nog een hele tijd door. Tot op een gegeven moment ze wakker schrok van een heel luid geluid en haar ogen snel opendeed. Een beetje duizelig omdat ze plots recht zat terwijl ze net nog fijn had liggen slapen keek ze gedesoriënteerd rond. Wat was er?

84 Re: Is het echt? op za sep 17, 2011 9:48 pm

Gast


Gast
Vraag het hem? Had Kai dan nog niet opgehangen? Alex keek naar zijn mobiel en zag dat het gesprek met Kai nog bezig was. In plaats van te reageren op Lena haar woorden pakte hij zijn mobiel, haalde hem van de luidspreker af en zette hem aan zijn oor. Hij hoefde maar een klein zinnetje te zeggen of Kai begon een heel verhaal tegen hem te houden wat hem iets kalmeerde. Een vertrouwde stem die hem niet van de kaart bracht. Heel aandacht luisterde hij niet naar Kai, op de vragen die hij stelde kreeg hij erg snel antwoord waardoor hij naar de rest niet bepaald hoefde te luisteren. Kai zijn woorden gingen dan ook voornamelijk aan hem voorbij, nog altijd kon hij niet geloven dat Lena zwanger was. Af en toe keek hij naar Lena omdat ze wat zei omdat hij haar wat vroeg of omdat het leek alsof ze in slaap viel. Toen ze in slaap viel zette hij zijn gesprek zachter voort omdat hij haar niet wakker wou maken. Langzaam stond hij op en slofte hij naar het raam. Buiten was het niet bepaald lekker weer. De lucht was grauw en er stond een behoorlijk stevige wind. Geen weer om even een stuk te gaan wandelen. Kai en hij praatte nog een tijdje door tot Kai ergens mee kwam wat hem totaal niet zinde. Woorden die hij eigenlijk niet mocht uitspreken kwamen over zijn lippen heen waardoor Kai iets terug kaatste wat hij beter niet had moeten zeggen. In een ruk draaide hij zich om en smeet hij zijn mobiel in de richting van de muur. Veel ging er niet kapot aan zijn mobiel, de dreun die te horen was liet adrenaline door zijn aderen pompen. De adrenaline waar hij zo'n lange tijd op had geleefd. Het was best een apart gevoel omdat hij het alweer een tijdje niet meer had gevoeld. Nog steeds lichtelijk van slag keek hij naar Lena die omhoog was geschoten vanwege zijn actie. "Sorry." Fluisterde hij zachtjes terwijl hij zich langs de verwarming onder de vensterbank naar beneden liet zakken tot hij grond onder zich voelde. Waar was hij toch mee bezig?

85 Re: Is het echt? op za sep 17, 2011 10:10 pm

Lena

avatar
Geschrokken keek ze opzij naar de kapotte telefoon. Een zachte sorry kwam uit zijn mond en ze knikte een keertje. Hij was van slag, wat had Kai gezegd? Of wat had Alex gezegd? Lena keek ongerust naar hem. "Alles oké?" Ze stapte van het bed en keek even naar de gsm. Ze pakte hem op en blies er eens over, sterk ding, ging niet snel kapot. Ontspannen ging ze naar hem toe en ging op haar knieën voor hem zitten en legde de gsm naast hem. Ze zette haar handen aan weerszijden van hem en boog zich een stukje naar voor. "Het komt allemaal wel goed." Haar lippen raakte de zijne zachtjes. "Waarom heb je je gsm tegen de muur gegooid? Het volledige verhaal, anders bel ik Kai wel." Ze had hem ondertussen al rechtgetrokken en op het bed gezet zodat hij geen last van zijn been zou krijgen. Ze duwde hem wat naar achter en ging met haar gezicht voor het zijne. "Je weet toch, dat het jouw schuld niet is. Ze drukte een kusje op zijn lippen. "En je weet toch, dat ik jou helemaal niets kwalijk neem." Ze gaf hem nog een kus en glimlachte. "En je weet toch, dat ik onvoorwaardelijk, ongelofelijk veel van je houdt. Wat er dan ook gebeurt." Ze duwde hem op zijn rug en ging vlak boven zijn gezicht hangen en kuste hem. Waarna ze met kleine kusjes naar zijn nek ging. "En je moet weten, ik laat je om geen enkele rede ooit nog los. Ook al moet ik je vastbinden." Ze kustte hem liefdevol in zijn nek. Tot haar genoegen beheerste ze haar eigen actie's perfect. "En je moet weten, dat jij mij nu exact gaat vertellen waarom jij jouw gsm tegen de muur hebt gegooid. Anders ga ik je de hele dag negeren," zei ze met een glimlach. "Of ik maak je hier en nu helemaal gek, zo gek dat je de hele dag aan niets anders dan mij kunt denken en ik ga dan fijn naar huis." Ze wist hoe ze hem gek kon krijgen en ze was snel genoeg om hem voor te zijn, maar hij was sterker dus als hij boven lag of haar te pakken kon krijgen kon ze nergens heen.

86 Re: Is het echt? op zo sep 18, 2011 8:47 pm

Gast


Gast
Alex negeerde de woorden van Lena maar liet zich wel meenemen naar het bed. Praten had hij niet bepaald zin in, hij kon de woorden niet vinden om het uit te leggen aan Lena. Dat frustreerde hem verschrikkelijk waardoor hij zijn lippen stijf op elkaar hield. Hij werd iets naar achteren geduwd en nadat Lena had gesproken werd hij gekust. Ontspannen deed hij niet volledig, het ging niet. Helaas wist Lena hem in haar macht te nemen doordat ze hem kuste en richting zijn nek ging. Een korte rilling gleed langs zijn ruggengraat terwijl zijn handen zich om Lena haar lichaam sloten. Hij wou haar net terug kussen toen ze weer begon over zijn gsm en waarom hij hem tegen de muur had gegooid. Dat was het ergste nog niet, hij werd gechanteerd met negeren. Als er iets was waar hij niet tegen kon dan was het wel genegeerd worden door iemand. "Maak me dan maar gek." Mompelde hij met een ie wat schorre stem. Behoorlijk snel had hij de beheersing over zijn lichaam terug gevonden en kwam hij terug overeind waarna hij van het bed af kwam en de laptop pakte. "In twee jaar heb ik research gedaan naar hoe het zit met mijn verleden. Wie mijn echte ouders zijn. Ik heb een broer die ik niet ken," De laptop klapte hij open en hij haalde het bestand te voorschijn waar alles in stond wat hij had gevonden. "net toen ik op een hoogtepunt kwam kwam vond ik jou. Al die stomme vragen die nog niet beantwoord waren gingen mij niet meer aan. Heel mijn leven draait om jóu. Niet om antwoorden op vragen die toch niet te beantwoorden zijn." Hij haalde diep adem en keek een moment hopeloos naar zijn laptop. "Kai zei dat ik beter verder had moeten zoeken. Dan was jij niet zwanger geweest, en had ik misschien de waarheid gevonden. Maar de waarheid wil ik niet. Het haalt mij niet uit of je zwanger bent, of iets anders. Jij bent Lena, degene waar ik van zielsveel van houd. Ik kan niet meer zonder jou." Stil ging hij terug op het bed zitten en keek hij naar de laptop. Gisteravond had hij het bestand moeten verwijderen. Alles eraf moeten gooien.

87 Re: Is het echt? op zo sep 18, 2011 10:28 pm

Lena

avatar
Lena glimlachte zachtjes toen hij zei dat ze hem dan maar gek moest maken. Toch vond hij zijn beheersing terug en vertelde het hele verhaal. Lena's blik was begrijpend. Wat veranderde in moordlustig toen hij het Kai-stuk vertelde. De laptop stond nog op terwijl Alex was gaan zitten. "Ik vind het niet erg. Als je ooit terug wilt gaan zoeken ga ik wel met je mee. Wat Kai betreft..." De woorden van Alex hadden haar vertederd maar Kai had een probleem! Ze pakte haar gsm en belde naar het nummer van Kai dat ze op de gsm van Alex had zien staan. De gsm ging over en ze hoorde de stem van Kai vragen wie het was. "Hey met Lena, ik vind het lief van je dat je bezorgd om me bent... MAAR HOE HAAL JE HET IN JE HOOFD OM ALEX OP DIE MANIER TE BELEDIGEN?! HOE DURF JE ZOIETS TE ZEGGEN?! HEB JE ENIG IDEE... HOU JE KOP! HEB JE ENIG IDEE WAT JE AL ALLEMAAL HEBT AANGERICHT TOT NU TOE? NEE? DENK DAN MAAR EENS HEEL GOED NA!" Ze hing op en legde de gsm terug weg. "Dat lucht op. Voordat ze terug ging naar Alex sloot ze de laptop eerst. Ze gaf hem liefdevol een kus en duwde hem terug op zijn rug. "Waar waren we ook alweer? Ah ja. Ik maak je zowiezo gek. Liefdevol ging ze terug met kleine kusjes naar zijn nek. Haar hart raasde terug in haar borstkas, maar ze beheerste zich aardig. Haar handen gingen onder zijn shirt en ze had het een tel later in haar, zich afvragend waarom er zoiets belachelijks als kleren bestond. Hij kreeg een kus op zijn lippen voordat ze hem kleine kusjes op zijn borstkas gaf. Zijn hart ging al even snel als het hare en liet het bloed in haar aderen zo snel als mogelijk gaan. Je kon zeker niet zeggen dat ze nog ontspannen was en haar beheersing vloeide langzaam maar zeker weg. Zeker toen ze plots op haar rug onder hem lag. "Ik hou zoveel van je, zei ze met een hese stem. Haar gsm kon niet afgaan want die stond uit en Alex zijn gsm zou wel kapot gaan als hij nu gebeld zou worden.

88 Re: Is het echt? op ma sep 19, 2011 5:35 pm

Gast


Gast
Dat Lena mee zou gaan als hij weer opzoek wou was een halve geruststelling voor hem. Wat als hij echt terug op zoek ging? Dezelfde fout als eerst ging hij dan echt niet maken. Alex zonk in gedachten weg over wat hij ging doen. De antwoorden wou hij niet meer. Hij had terug gevonden wat hem het meest dierbaar was: Lena. Zonder haar was er geen reden om hier te blijven. Om door te ademen. Zij was zijn zuurstof. Geschrokken veerde hij iets omhoog toen hij Lena haar boze stem hoorde. Met grote ogen keek hij toe hoe ze tegen haar mobiel schreeuwde. Blijkbaar had ze het tegen Kai. Een dankbare glimlach verscheen op zijn gezicht. Wat moest hij toch zonder haar? Dat het opluchtte bij Lena kon hij zich wel voorstellen, maar hoe zou het zijn bij hem als hij tegen Kai ging schreeuwen? Tot nu toe had hij elke ruzie met Kai vermeden omdat hij geen ruzie wou maken. Was het dan nu echt zo ver dat er een keertje ruzie ging ontstaan? Hij wou nog wat zeggen toen Lena de laptop sloot maar hij werd op zijn rug geduwd. Ochjee, hij ging gek gemaakt worden? Tegenstribbelen deed hij niet bepaald. Door Lena gek gemaakt worden leek net een droom. Een droom uit duizenden die hij dag in dag uit mee wou maken. Voor hij het in de gaten had verdwenen Lena haar handen onder zijn shirt en had hij plots geen shirt meer aan. Kon hem het wat schelen. Alex liet Lena nog even haar gang gaan. Voornamelijk omdat hij niet kon bewegen vanwege de kusjes die hij kreeg van Lena. Zijn hart ging als een razende te keer. Als er al geen dopamine aangemaakt werd in zijn lichaam werd het dat nu wel. Hij glimlachte redelijk breed toen hij zijn handen anders op Lena haar lichaam plaatste en haar omdraaide zodat zij nu onder hem lag. Haar woorden lieten zijn hart nog sneller kloppen dan hij al deed. Helaas kreeg hij het niet voor elkaar om woorden over zijn lippen heen te krijgen dus kuste hij haar maar. Liefdevol en ie wat enthousiast. Terwijl zijn lippen afdaalde naar het holletje onder haar kin en zo richting haar schouders. Naar adem happen deed hij nog niet. Nog niet. Zo ver ging hij het niet laten komen, dan kon hij haar inderdaad de rest van de dag niet meer uit zijn hoofd krijgen. Hij kuste Lena terug op haar lippen, ondertussen pakte hij haar hand vast en kwam hij overeind. Lena trok hij achter zich aan terwijl hij de trap naar de zolder op liep. Daar was tenminste genoeg ruimte. Onderweg pakte hij een kleine afstandbediening van de trap af. Het koste wat gepriegel maar hij slaagde erin om muziek te laten klinken over de zolder. Niet bepaald standaard muziek, eerder dansmuziek. "Jij bent waarschijnlijk vele malen beter dan ik, maar mag ik deze dans van u?"

89 Re: Is het echt? op ma sep 19, 2011 9:06 pm

Lena

avatar
Lena's ademhaling begon een beetje te haperen toen hij naar haar schouders ging met zijn lippen. Net toen ze haar ogen sloot kreeg ze een kus op haar lippen gedrukt. Haar hand werd vastgepakt en ze werd rechtgetrokken. Huh? Wat gingen ze doen? Alex nam een kleine afstandsbediening en ze hoorde een tijdje daarna muziek van boven komen. Gingen ze dansen? Hij nam haar mee naar boven en moest lachen bij zijn woorden. "Het zou me een eer zijn," kwam er lachend uit haar mond. Als automatisme legde ze een van haar handen in de zijne en legde de ander op zijn schouder. Hij legde haar hand om haar middel en ze danste... Hij was een beetje klunzig af en toe, maar zij was geduldig en maakte zijn fouten goed door zich er niets van aan te trekken. Ze genoot er met volle teugen van en was op de toppen van haar tenen gaan staan. Nu was ze zo'n 10 cm groter. De stijl waarin ze danste was anders dan de muziek, maar op een rare manier paste het toch mooi samen. Haar bewegingen waren zo ontspannen en soepel dat het leek alsof ze vloog. "Je doet het niet slecht." Het nummer veranderde en er speelde een langzame slow. Alex trok haar dicht tegen zich aan. Haar armen verplaatste zich naar zijn nek en zijn armen sloegen zich om haar middel. Ze danste heel dicht tegen mekaar en heel langzaam, dit was een van de beste dingen die ze ooit had meegemaakt. Op het einde van het liedje voelde het net als in een film en boog ze zich langzaam naar hem toe. Haar lippen weken een heel klein stukje van mekaar terwijl ze haar ogen sloot. Voorzichtig trok ze hem iets lager, hun lippen raakte mekaar en Lena voelde zich vanbinnen ontploffen. Nu, het hielp zeker dat hij geen shirt aanhad en ze zo dicht tegen hem aan stond, dus de warmte op haar huid voelde. Zonder de kus te onderbreken gingen ze zitten in de zetel terwijl het nummer nog speelde. Haar lippen leken wel te branden, "Weet jij eigenlijk wel hoe perfect je bent?" Het was een zachte fluistering tegen zijn lippen. Langzaam liet ze zich zakken en trok hem met zich mee, haar rug raakte de zetel en de lange rode lokken lagen als een waaier uitgespreid. Een van haar handen zakte een beetje tot ze de warme huid van zijn borstkas voelde. Zijn hand lag op haar onderrug en trok haar -onbewust misschien, dat wist ze niet- een klein stukje omhoog, zodat ze een holle rug maakte. Hij was zo liefdevol en teder, hoe had ze het ooit zonder Alex kunnen volhouden? Een soort wonder want ze kon zich geen leven meer zonder hem indenken.

90 Re: Is het echt? op di sep 20, 2011 9:08 pm

Gast


Gast
Een grote lach verscheen op zijn gezicht door het antwoord van Lena. Haar warme hand raakte de zijne en voor hij het wist lag zijn hand rond haar middel en dansten ze. Alex trok af en toe een moeilijk gezicht omdat hij niet wist wat hij moest doen. Hoe lang was het wel niet geleden dat hij had gedanst. Sowieso twee jaar want hij had lange tijd niet kunnen lopen vanwege zijn been. Daarvoor had hij het afgezworen omdat hij het niet leuk vond. Maar zo met Lena vond hij het geweldig. Dat Lena zich niets aantrok van zijn fouten vond hij behoorlijk prettig. Stel je voor dat hij telkens commentaar kreeg op van alles en nog wat. Dat zou het niet veel leuker voor hem maken. Tot nu toe vond hij het wel leuk. Vooral omdat hij Lena dichter tegen zich aan kon trekken toen het nummer wisselde. ”Ik doe het niet slecht? Als ik het niet slecht doe dan dans jij zeker meer dan heel erg super goed?” Zijn armen sloten zich om Lena heen en hij genoot van het moment met haar. Dicht tegen zich aan waardoor zijn hart weer als een razende begon te pompen. Nieuwsgierig keek hij naar wat Lena van plan was op het einde van het liedje. Een ie wat speelse lach stond op zijn gezicht omdat hij naar beneden werd getrokken door Lena voor hij werd gekust. Zijn ogen sloten zich en hij genoot van de kus. Alles was perfect. Niets kon nog fout gaan. Tenminste, zo leek het voor hem. Lena kwam in beweging en hij ging gewoon met haar mee richting de zetel. Mooi niet dat hij zijn lippen van de hare af zou halen. Desondanks gingen ze kort van elkaar omdat Lena wat zei. Hij perfect? Niet bepaald. Eerder zij. Alex boog naar Lena toe en kuste haar terwijl hij zijn hand onder haar rug legde. Zijn lippen daalde van haar lippen af terug naar haar nek waar hij kleine kusjes gaf tot hij bij haar schouders was. ”Ik zou zo de hele dag wel door willen gaan, maar ik heb een afspraak bij de sportschool voor een trainingsrooster en controle.” Het verpeste het moment dan wel maar het was nog lang geen tijd om te gaan. De hele gedachte dat Lena zwanger was, was hij alweer half vergeten. Hij had zich dan ook weer volledig ontspannen dankzij het bijzijn van Lena. Stel je voor, hij zou papa worden van een kind van Lena. Lena! Problemen had hij daar totaal niet mee. Behalve dan dat hij zichzelf nog te jong vond om ouder te worden. Maar met Lena samen ouders worden. Nee, niet dat hij daar bepaald problemen mee had. Hij haalde zijn lippen even van Lena haar hals af om wat te zeggen. ”Jij bent de meest perfecte persoon van de hele wereld.” Fluisterde hij tegen haar warme huid. Bah, hij wou helemaal niet naar de sportschool maar helaas moest hij. Vanwege het weinige bewegen was zijn conditie erg achteruit gegaan en kon hij minder dan hij aan het begin had gekund. Tegenwoordig begon dat behoorlijk tegen te werken.

- Het is echt een mega flut geworden

91 Re: Is het echt? op vr sep 30, 2011 6:28 pm

Lena

avatar
Lena rolde met haar ogen toen hij vertelde dat hij een afspraak had bij de sportschool. Ze hoopte dat het voor de sportschool dat het nog geen tijd was. Alex zijn lippen lagen op haar hals en lieten het bloed naar haar wangen stijgen. Even haalde hij zijn lippen van haar hals om iets te zeggen waardoor ze liefdevol van glimlachte. "Ik dacht dat jij dat was." Hij hield zijn lippen heel dicht bij haar hals, even stopte ze met ademhalen. Langzaam kalmeerde ze terug en liet haar hartslag wat bedaren. De opgespannen spieren werden terug wat losser. Met een glimlach keek ze naar Alex en zuchtte zachtjes, "Je bent onmogelijk." Haar vingertoppen streken langs zijn rug. Alleen haar rug maakte zich nog wat hol. Een van haar handen ging naar zijn gezicht. Eenmaal toen ze in zijn ogen keek glimlachte even en kuste hem. Waarbij ze hem naar achter duwde totdat hij op zijn rug lag in plaats van andersom. Heel voorzichtig en subtiel maakte ze zich los van zijn greep en nam ze zijn handen in de hare. Met een glimlach haalde ze haar lippen van de zijne en stond recht, zorgvuldig oppassend dat ze hem geen pijn zou doen. Even later stond ze recht naast de zetel en keek glimlachend naar Alex. "Hoe laat moet je naar de controle?"

92 Re: Is het echt? op ma okt 03, 2011 5:29 pm

Gast


Gast
Alex keek op van de reactie van Lena. In plaats van dat zij op haar rug op de zetel lag werd hij tijdens het zoenen op zijn rug geduwd. Tot plots, Lena haar lippen werden van die van hem afgehaald en hij werd recht getrokken. Hoe kreeg ze het toch altijd voor elkaar om zo onvoorspelbaar te zijn. Het maakte haar perfect Lena, helemaal hoe ze was. Een van haar trekjes waar hij zo ongelofelijk erg van hield. De vraag die aan hem werd gesteld liet hem een bedenkelijk gezicht trekken. Controle, hoe laat ook alweer. "Ehm, ik geloof om half 12. Dus het word denk tijd om te gaan douchen. Ga je mee?" Wanneer Kai van huis was nam Alex het huis over. Had Kai maar niet zo stom moeten zijn om hem in huis te halen. Nee, hij deed genoeg dingen om het Kai niet al te moeilijk te maken. Boodschappen, afwas, koken, wassen en nog veel meer. Ze hadden dan wel een rooster op moeten stellen omdat ze het beide vergaten, maar ze hielpen elkaar wel waardoor het huis bewoonbaar bleef. En misschien ook een beetje vanwege feestjes die Kai gaf waarna het huis wel opgeruimd móest worden anders was er niet meer te wonen. "Als het een meisje word hoe gaat ze dan heten en als het een jongetje word hoe gaat hij dan heten?

93 Re: Is het echt? op wo okt 05, 2011 5:46 pm

Lena

avatar
Lena trok haar wenkbrauwen een stukje op. "Tuurlijk wil ik mee naar de controle, alhoewel, misschien maken ze zich zorgen om de snelheid van je hartslag," zei ze zachtjes. Ontspannen rolde ze eens met haar schouders omdat ze een beetje stijf aanvoelde, waarschijnlijk van al dat slapen. "Hm, goede vraag... Als klein meisje droomde ik er altijd van als ik ooit een zoontje kreeg dat de naam Jasper zou worden, ik vond, en nog steeds, het een hele mooie naam. Wat wil jij?" Nieuwsgierig keek ze naar hem terwijl ze even in zijn hand kneep, maar heel zachtjes, ze wou niet het risico nemen hem pijn te doen, hoe weinig het ook was. Liefdevol keek ze naar hem, had hij geaccepteerd dat hij papa werd? Hoe afschuwelijk jong het ook was. Persoonlijk had ze zelf ook liever gewacht, maar ze dacht nog iet eens aan een abortus en ze wist dat ze een adoptie nooit zou aankunnen. En een kindje van haar en Alex opgeven zou ze nooit doen! "Hup met de geit, die douche in. Ik haat te laat komen." Dat was waar, ze vond het enorm gênant om te laat te komen. Dat was zo... dom. Ze gaf hem een kus en glimlachte naar hem. Wat een geluk... ze wist niet wat ze nu aan het doen zou zijn als hij er niet was, nu, ze zou wel niet zwanger zijn, maar dat vond ze al niet meer erg. Alex werd de papa dus dat verzachtte het feit dat ze vond dat ze te jong was. "Hup naar die douche, ik pak je shirt even zodat je niet zonder naar buiten moet." Ze liet hem los en wuifde hem weg naar de deur en pakte het shirt dat achter de zetel lag uit. Even bleef ze zitten en glimlachte, een kindje, zij, wie zou dat geloven? Ze wandelde naar beneden en hoorde water stromen, ze volgde haar oren maar en kwam aan in de badkamer. Alex stond al onder de douche. "Hier is je shirt. Het is ongeveer kwart voor 11 dus je hebt nog even tijd."

Mega ultra flut

94 Re: Is het echt? op zo okt 09, 2011 3:26 pm

Gast


Gast
"Dan maken ze zich tenminste een keertje ergens zorgen over." Mompelde hij binnensmonds. Als Lena het had verstaan zou hij het waarschijnlijk uit moeten leggen. Maar z zou er vanzelf achter komen als ze mee ging naar de controle. Alex keek Lena nieuwsgierig aan toen ze vertelde welke naam ze haar zoontje zou willen geven. Jasper. "Een erg mooie naam." Al pratend glimlachte hij naar haar. Hij zonk weg in zijn eigen gedachte. Nog altijd was het een beetje raar dat hij papa zou gaan worden. Het was geheel ongepland en liever wou hij nog geen papa worden maar met Lena. Wat kon hij daar op tegen hebben? Helemaal niets. Lena was perfect, Lena was de enige waar hij ook maar een kind mee zou willen. En nu, ze zouden ouders worden. Geschrokken keek hij op toen hij het woord geit hoorde. Het duurde even tot het kwartje bij hem viel en hij erop reageerde. Alex kwam in beweging toen hij hoorde dat Lena zijn shirt wel zou halen. De rest lag al in de badkamer dus dat was lekker makkelijk. In een behoorlijk tempo wandelde hij naar beneden en verdween hij de badkamer in. Vlug kleedde hij zichzelf uit en gooide zijn kleren over de wasmand heen voor hij onder de douche stapte. Helaas stond hij al onder de douche toen hij zich herinnerde dat het water altijd een paar tellen koud was. Het koude water stroomde langs zijn lichaam waardoor hij snel onder de straal vandaan stapte. Rot douche. Gelukkig werd het water daarna al snel warm en kon hij genieten van het heerlijke warme water. Lang bleef hij nooit onder de douche staan. Een tijdje was het warme water lekker maar daarna begon hij zich al snel te irriteren aan het feit dat hij andere dingen te doen had en dat beter kon doen in plaats van onder de douche staan. Ook dit keer kwam hij redelijk snel onder de douche vandaan. Lena had zijn shirt al gebracht waardoor hij zich snel aan kon kleden. Met enkel nog nat had kwam hij de badkamer uit. Hij had zijn korte sportbroek aangedaan waardoor het litteken op zijn knie zichtbaar was. Normaal gesproken verborg hij hem het liefst. Maar waar schaamde hij zich eigenlijk voor? Een fout die hij had gemaakt, van fouten kon je alleen maar leren. Het was onwijs jammer dat hij daardoor zijn merrie kwijt was geraakt. Maar wat kon hij er nu nog aan doen? Niet bepaald veel. Natuurlijk bleef er altijd wat knagen van binnen, wat nou als hij het anders had gedaan? Zich niet zo had laten meeslepen in de ban van winnen en de adrenaline kick na een wedstrijd. Wie weet.
Alex droogde zijn haren af met de handdoek in zijn handen en haalde daarna zijn handen maar door zijn haar heen. Goed genoeg voor hem. Tijdens het zoeken naar sokken zong hij zachtjes. "And we'll be together, this time is forever. We'll be fighting and forever we.." Eindelijk had hij sokken gevonden en hield hij zijn mond omdat het redelijk moeite kostte om zijn sokken aan te krijgen. Wonder baarlijk genoeg ging het nog redelijk soepel vandaag en kreeg hij zijn sokken in één keer goed aan. Af en toe voelde hij zich echt net een klein kind. Hij wandelde naar Lena toe en gaf haar een kus op haar voorhoofd. "Jij bent de aller mooiste, aller beste, aller liefste, en nog veel meer, van de hele wereld."

95 Re: Is het echt? op za nov 05, 2011 11:50 pm

Lena

avatar
Lena wachtte ontspannen tot hij uit de badkamer kwam. Zijn haar druppelde nog wat, maar voor de rest was hij droog. Hij had een korte broek aan waardoor ze het litteken op zijn been kon zien. Met een lichte afschuw wierp ze er een blik op. Niet van walging, ze verafschuwde het omdat het hem pijn deed, en het zijn eigen domme schuld was geweest! Terwijl hij zijn sokken aan het doen was merkte dat hij gestopt was met zingen. Sokken, niets mee aan te vangen. Toch kreeg hij ze redelijk gemakkelijk aan waarna hij naar haar toekwam en ze een kus op haar voorhoofd kreeg. De woorden die daarop volgde lieten haar glunderen. Ze drukte een snelle kus op zijn lippen. "Ik zou hetzelfde van jou kunnen zeggen." Ontspannen pakte ze zijn hand en loodste hem mee naar buiten. "Wijs me de weg, ik ga nooit naar daar." Natuurlijk reed zij, en ze vertrokken nu want ze had een hekel aan! Hij wees haar de weg en aangezien ze eigenlijk te snel reed waren ze er al snel. Ze had niet veel gezegd terwijl ze aan het rijden waren, maar echt letten op de weg was niet nodig. Er was bijna niemand op de weg en de auto reed heel soepeltjes. Misschien mocht Alex straks rijden, misschien... Eenmaal daar stapte ze uit en sloot de auto. Ze pakte zijn hand automatisch vast en liet zich naar binnen loodsen. Ze moesten heel even wachten en toen kwam er iemand naar hen toe. De man zag er heel vriendelijk uit, maar eenmaal toen hij begon te praten veranderde Lena's mening. Deze man was helemaal niet vriendelijk, hij had een monotone stem en negeerde haar volkomen! Lena rolde geïrriteerd met haar ogen en zag uit haar ooghoeken dat Alex het had gezien, de man die maar door bleef ratelen had het gelukkig niet gezien!

96 Re: Is het echt? op zo nov 06, 2011 8:08 pm

Gast


Gast
Alex zijn hand werd gepakt en hij werd mee naar buiten genomen. Onderweg pakte hij zijn tas mee en nog wat spulletjes die hij in zijn tas propte. Zoals hij wel verwacht had moest hij Lena de weg wijzen. Best grappig, hij ging tegenwoordig best wel vaak naar de sportschool. Ook alleen maar omdat het moest. Normaal gesproken vond hij het maar helemaal niets om in een zaal te staan waar iedereen aan het zweten was. Gaf hem maar een garage waarin hij zich kon vermaken. Stukken beter. Onderweg moest hij af en toe zeggen waar ze de hoek om moesten maar al snel waren ze bij de sportschool. Nog altijd vond hij Lena haar auto geweldig, het was dat hij wel moest fietsen en lopen omdat het goed was voor zijn been anders had hij waarschijnlijk een auto gekocht. Wel een andere auto dan Lena had, gaf hem maar een Mustang Boss 302. Een van de nieuwere versies want die klonken zo lekker wanneer je gas gaf. Een heerlijk brommend geluid waar je kippenvel van op je lichaam kreeg. Alex stapte uit toen de auto stilstond. Lena haar hand had hij al snel in de zijne dus nam hij haar vrolijk mee naar binnen toe. Geduldig stond hij te wachten tot er iemand naar hen toe zou komen. Lang hoefde hij niet te wachten wand voor hij het wist begon er iemand tegen hem te praten. Hij luisterde verveeld naar wat de man allemaal vertelde en aan hem vroeg. Ondertussen keek hij Lena af en toe aan. Op het moment dat hij dan ook naar Lena keek zag hij hoe ze geïrriteerd met haar ogen rolde. Met moeite hield hij zijn lach in en beet hij op zijn onderlip om niet alsnog in lachen uit te barsten. Blijkbaar had hij een vraag gemist want de man tegenover hem zuchtte en keer diep en stelde hem nog een keertje. Alex beantwoorde keurig de vraag voor hij mee moest lopen. Lena nam hij gewoon mee want zonder haar zou het een stuk vervelender worden. Op de stoel die bij de muur stond zette hij Lena neer voor hij terug liep naar de man die onwijs chagrijnig naar hem stond te kijken. Voor hij een extra zware controle zou krijgen deed hij maar wat de man van hem vroeg. Van alles werd er opgemeten in rust. Zijn long inhoud, zijn hartslag, bloedsuiker en nog wat dingetjes. Pas toen alles opgeschreven was moest hij op de loopband gaan staan en werd hij op een aantal dingen aangesloten. Hij kreeg een speciale band om zijn knie heen voor extra ondersteuning en toen was het zover. In plaats van het rustige tempo van thuis ging het inlopen snel en het rennen zelf nog sneller. Ook al mocht het niet, hij pakte af en toe de bar vast omdat hij zijn evenwicht verloor. Toen hij nog niet eens op de helft was en zag dat de man totaal niet oplette naar de waarde van zijn hartslag en de rest drukte hij met een vaart op de stopknop. Ogenblikkelijk ging het tempo omlaag en kon hij weer ademhalen. Op zijn voorhoofd parelden zweetdruppels en zijn ademhaling ging snel door het tempo waarin hij had moeten lopen. ”Ben je gek ofzo? Het is de derde keer dat ik hier ben, we zouden het rustig opbouwen zodat ik geen blessure erbij zou krijgen. Kijk op z’n minst naar dat schermpje en doe alsof je er zin in hebt. Idioot.” Hij had zich behoorlijk opgefokt en kreeg een erg boze blik toegeworpen door de man die helemaal niets deed. Geen reactie op zijn woorden of het stoppen, helemaal niets. Alex opende net zijn mond om nog wat te zeggen toen de man aan kwam lopen die hem altijd hielp. Woorden die hij niet kon horen werden gewisseld en voor hij het wist werd er weer tegen hem gepraat. Een hele hoop excuses die helemaal niets goedmaakte. Ondertussen deed zijn knie toch wel pijn. Desondanks moest hij toch de controle afmaken. Nu wel in een normaal tempo. Alex keek Lena nog een keertje aan voor hij diep zuchtte en de band terug opstapte. Aangezien hij al in had gelopen ging het tempo al wat omhoog. Om de paar minuten hoorde je een piep en ging het tempo weer hoger tot hij niet meer hoger ging. Hard ging het niet maar alsnog had hij moeite om het tempo bij te houden. Zodra alles opgeschreven was wat opgeschreven moest worden ging het tempo weer naar beneden en mocht hij rustig uitwandelen. Af en toe maakte hij een klein huppel sprongetje omdat zijn knie stak. Het viel alleen maar op wanneer je er echt op lette. Een half uurtje later liep hij alweer samen met Lena terug naar buiten. ”Warme chocomelk drinken in de stad? Ik trakteer.”

97 Re: Is het echt? op do nov 10, 2011 9:57 pm

Lena

avatar
Lena werd meegenomen door Alex, ze had gedacht dat ze moest gaan wachten of zoiets. Niet dus, vond ze niet erg. Lena werd neergezet op een stoel en leunde wat naar achter. Er werd van alles opgeschreven, eerlijk gezegd lette ze niet echt op. Alex en de -onvriendelijke- man waren dingen aan het meten en opschrijven. Eenmaal dat Alex op de loopband stond lette ze beter op. Ze keek naar zijn gezicht, toen ze tekenen van pijn zag kneep ze haar ogen dicht van frustratie. Het werd hem teveel en net op het moment dat ze wou opstaan om naar de man te lopen, die duidelijk niets gaf om de waarden op het scherm en niet bezig leek te zijn met Alex. Alex was haar voor met de man op zijn kop te geven, ze keek een beetje verschrikt door de uitbarsting. Alhoewel ze hem alle recht gaf om boos te zijn. Er kwam iemand anders binnen die praatte met de man, waarna hij zich uitgebreid excuseerde. Ze fronste haar wenkbrauwen lichtelijk van irritatie. Wat was Alex nu met excuses? Moest hij nu terug op die stomme band? Lena vond het allemaal maar niets en sloeg haar armen over mekaar. Alex zijn ogen blikte even in de hare en ze wrong er een bemoedigende glimlach uit. Nu was het tenminste een normaal tempo, ook al ging het snelste niet snel en had hij er last mee. Natuurlijk had ze de hinksprongen gezien en toen hij klaar was stond ze onmiddellijk recht en liep naar hem toe. Nog geen kwartiertje later wandelde hij met haar naar buiten. Lena liep nogal traag omdat ze nogal bezorgd was om Alex' been. "Ja tuurlijk, ik betaal. Maar gaat het met je been?" Ze liep met hem naar de auto. "Ik zou niet willen dat je zoveel pijn moet lijden." Ze kuste hem eventjes waarna ze naar de andere kant van de auto liep en hem opstartte. Haar ogen volgde iedere beweging die hij maakte nauwgezet voordat ze wegreed, richting centrum. Een parkeerplaats vinden was niet zo moeilijk en niet veel later zaten ze samen warm in een gezellige café met allebei een warme choco voor zich. Lena had al betaald nog voordat Alex nog maar aan zijn portemonnee dacht. "Gaat het echt wel met je been? Ik weet dat je pijn hebt gehad... Ik ben niet blind." Ze snoof geïrriteerd en dacht terug aan de onverschillige man die voor haar humeur verantwoordelijk was. Lena zat langs Alex op een zachte stoel en verplaatste een van haar handen onbewust naar haar buik terwijl ze liefdevol maar bezorgd naar Alex keek. "De volgende keer zorg ik er wel voor dat je de best mogelijke zorg krijgt. Dan zal dat een heel stuk soepeler en aangenamer gaan." Ze knikte vastberaden. Ze zou alles in haar macht doen om Alex zo weinig mogelijk pijn te laten lijden. Als hij pijn had, dan had zij dat ook.

Mega flut! Crying or Very sad

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 4 van 4]

Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum