Paradigm Shift

Een RPG die zich centreert rond het leven in een stad waar alles kan gebeuren.


Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

A nice walk turns into a hell

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 A nice walk turns into a hell op za jun 18, 2011 8:46 pm

Kirsten

avatar
Kirsten nam Malak mee naar buiten. Te voet natuurlijk, ze ging hem nog niet berijden. Neen, ze wou dat Malak haar meer vertrouwde.Ze wou laten zien dat mensen werkelijk vrienden waren van paarden, alleen op een andere manier. Ze had alleen een longeerlijn rond haar nek gebonden, zodat Malak haar toch nog vrij kon voelen. Kirsten liep rustig en Malak draafde speels achter haar aan. Kirsten kon haar gedachten nu echt verzetten, ze deed alsof er niks gebeurt was. En feitelijk lag het nu niet meer aan haar, ze had willen praten met Isaura, maar Isaura snauwde haar af. Robert had Kirsten toen beschermt. Nu wist ze zeker wie ze het meeste nodig had. Robert...maar ook Malak. Ze zou die 2 nooit kunnen afgeven.En Isaura kon misschien wel zeggen dat ze geen goede vriendin was, maar dan was Taylor ook geen goede vriend voor haar. Want toen Isaura nog niet met Taylor had, ging Taylor altijd mee -met Kirsten en Robert- iets drinken op een teras ofzo. Maar toen Taylor 1 maal met Isaura, liet Taylor Kirsten stikken als vriendin, en dat kwetste Kirsten toen ook. En toen Taylor in het ziekenhuis lag, zag ze een kans om Isaura duidelijk te maken hoe het voor haar voelde toen Taylor haar liet stikken. Maar roch was het haar bedoeling nooit geweest om hem in haar bed te krijgen. Zoiets deed ze normaal niet. Maar de situatie was toen wat uit de hand gelopen, en toen had ze hem inderdaad in haar bed gekregen. Al maar geluk dat het bij kussen was gebleven, daar had ze nu al spijt van. Maar dat was voorbij, ze moest haar consentreren op haar toekomst. Kirsten stopte met lopen en Malak stopte toen ook. Haar staart was hoog en fier geheven. Ze was gewoon prachtig. Ze gaf een klopje op haar hals en wandelde zo rustig naar een bank. Ze deed de longeertouw uit en liet Malak maar doen. Ze was nu los, en ze kon er meteen van door gaan, maar Kirsten wist dat ze dat niet zou doen. En als ze dat wel deed, kon Kirsten haar niet tegen houden. Ze had Malak uit het wild gehaald, omdat Malak dat wou. Maar als Malak nu weer van gedachten was verandert en terug naar de natuur wou, wat was Kirsten haar recht dan Malak van haar vrijheid af te houden? Maar Malak ging liggen en begon wat te grazen. Het was best wel grappig zicht. Vele paarden zouden hun kans nemen om te vertrekken, maar deze niet.Zij bleef mooi in Kirstens buurt. Na even stond Malak haastig op. Wat was er aan de hand? Het paard keek naar een bepaalde richting en draafde toen naar Kirsten. "Hey meis, wat heb je gezien?" Toen ze de blik van Malak volgde zag ze tot haar grote verbazing...Taylor !!!

&Tay

2 Re: A nice walk turns into a hell op zo jun 19, 2011 7:46 pm

Tay

avatar
tay was maar een eindje gaan joggen om zijn gedachtens op nul te zetten. Hij had het nogal moeilijk gehad de laatste tijd, maar hij had er zich door heen geslagen en dat was wat telde. Taylor had harde muziek op gezet zodat hij de rest niet zou kunnen horen. Zijn hoofd tolde maar met dingen rond. Zoals: Waarom ging hij dus met Kirsten naar bed? En hoe kon het dat Robert toen te vroeg thuis was/ Was het allemaal opgezet? Taylor had mazzel gehad dat hij het had overleefd. Of hij spijt had? Nee. Hij wist niet beter dan dat Iaura zijn maatje was en Kirsten zijn vriendin.. Ze hebben ooit wel iets gehad maar dat was ver voordat hij Isaura weer terug had gevonde. Tay zuchtte diep. Zijn hoofd begon altijd te bonken als hij terug dacht aan vroeger. Een grote zwarte vlek in zijn geheugen.. Zowel voor als na het ongeluk. Zuchtend ging Taylor op een bankje zitten en keek voor zich uit. Waarom is hij ooit zo stom geweest. Tay gaapte even en legde zijn hoofd op het randje van het bankje en keek omhoog. Er waren meer mensen in het parkje zo te zien. Het was ook een mooie dag om vandaag naar buiten toe te gaan. Tay rekte zich uit en deed zijn muziek af. Ineens hoorde hij een bekende stem van ver. "[b]Hey meis, wat heb je gezien?" [/b. Taylor keek op het zelfde moment naar de richting waarvan het geluid kwam en kruisde de blik van Kirsten. Een steek van angst ging door hem heen. Wat moest zij hier? En waar is Robert? Even vlug om zich heen kijkend zag hij niet dat Robert in de buurt was. Tay liep aarzelend naar haar toe en glimlachte flauwtjes. "Wat doe jij hier?" vroeg hij en trok een wenkbrauw op.

3 Re: A nice walk turns into a hell op zo jun 19, 2011 9:46 pm

Kirsten

avatar
Kirsten haar Hart stond even stil. Meteen keek ze weg. Het was meer dan toeval dat Tay hier was. En dat was niet positief. Kirsten klopte op de hals van Malak. Toen Taylor afkwam ging Malak beschermend voor Kirsten staan, alsof ze wist van de ruzie. Kirsten stond recht deed de touw rond haar hals en dwong haar achteruit te gaan. Ze deed de koord van Malak weer uit, waarna ze meteen weer begon te grazen. Dat paard leek meer op een hond dan op een paard. Ze hoorde Taylor zijn stem, en al gauw kreeg ze kippenvel van schrik. Ze haalde diep adem en zuchte, waarna ze naar Taylor keek. “Met mijn paard,Malak, aan het wandelen. Jij? “ Vroeg ze zo rustig en zelfzeker mogelijk. Ze keek naar de plaats waar Robert geslagen had. Nog steeds was de schaafwonden zichtbaar. “Het spijt me van Robert….En ook van wat ik gedaan heb…Maar...Ik...Jij...pFF...laat maar. “ Kirsten keek weg en ging weer zitten. Malak voelde de pijn van Kirsten en duwde haar neus tegen haar schouder. Kirsten schaamde haar nu echt enorm hard, en ze wist niet hoe ze haar moest voelen. Angstig: voor als Robert of Isaura nu toevallig zouden aankomen. Gelukkig:Omdat hij nog steeds tegen haar sprak. Schuldig: Voor alles wat ze gedaan had. Zoveel emoties door elkaar, en ze wist niet welke ze moest laten zien. “Ik hoop alleen maar dat je gelukkig bent bij Isaura.” Mompelde ze met tegenzin. Maar toch kwam het uit haar hart. Ze wou nog steeds dat Tay gelukkig was. Ze wou hem zo graag zeggen wat de echte bedoeling was, en dat de situatie uit de hand was gelopen, dat ze haar had laten meeslepen door haar emoties. Dat ze kapot was dat Taylor vroeger haar had laten stikken, als gewone vriendin. Dat ze Robert van hem wou afrukken maar dat dat niet ging. Dat ze hem nog wou gaan zoeken, en dat ze dat 3uur had volgehouden. Ze wou het allemaal zeggen, maar alsof dat iets uithaalde. Alsof hij haar zou vergeven. Kirsten keek doelloos naar haar paard. Ze durfde Taylor niet aan te kijken,haar eigen schuld.

4 Re: A nice walk turns into a hell op di jun 28, 2011 10:31 pm

Tay

avatar
Tay hoorde aan wat ze te zeggen had en ergens zei hij in zich zelf antwoord dan maar dat deed hij niet. "Nee, waarom ben je in HH?" vroeg hij en keek haar aan toen ze op het bankje ging zitten. "Luister Kirsten, het is gebeurd en we kunnen er alle twee niks aan veranderen. Zolang Robert er niet is vind ik het prima. Ik wil niet weer inelkaar worden gehuft door die gast. Dit keer kan hij een gevecht krijgen" gromde Taylor door zijn gesloten tanden door alsof hij de wolf was uit Twilight. "Bella ik hou nog steeds van je.. Echt, maar ik kan niet zonder Isaura" zei hij en keek haar vol medelijden aan en ging naast kirsten zitten. "Het is niet jou schuld dat ik in de war was, en dat we uiteindelijk in je bed lagen.. dat is niet allemaal jou schuld ik had mezelf ook niet in de hand. Het is gebeurd dus laten we het achter ons" glimlachte Tay en gaf Kirsten een vriendschappeleke knuffel. "Het spijt mij ook wat er is gebeurd dat had nooit mogen gebeuren" glimlachte hij half. Tay had net als in de film twilight new moon en eclips de smakelijke liefde van Kirsten in zich zitten. Maar hij kon het niet .. Hij wist dat hij verbonden was met Isaura. Als met Nessie in Breaking dawn.

5 Re: A nice walk turns into a hell op wo jun 29, 2011 11:56 am

Kirsten

avatar
"Nee, waarom ben je in HH?" Ja, lap. Wat moest ze hierop antwoorden? Kirsten keek hem aan en dacht na hoe ze dat ging uitleggen. “Ik was je aan het zoeken, en toen ik terug ging naar huis. Hadden ik en Robert ruzie... “ Ze legde haar hand op haar blauwplek dat robert had gecrieert, Zodat Tay het niet zou merken. Maar zij had Robert zelf toen ook geslagen. “Robert had geen andere oplossing dan jou te gaan zoeken. Hij wist dat je naar Nederland ging en hij nam het vliegtuig voor jou achterna te gaan. Ik was hem ook achterna gegaan, en nu zitten we hier. Ik heb Robert willen tegenhouden … maar dat was me niet gelukt. Robert is niet meer kwaad op mij, maar ik weet niet dat hij nog kwaad is op jou. Nog thans heb ik hem 100x gezegd dat het mijn schuld was, maar dat wilde hij niet geloven. “ Kirsten keek weer even naar Malak en toen weer naar Tay. “Luister Kirsten, het is gebeurd en we kunnen er alle twee niks aan veranderen. Zolang Robert er niet is vind ik het prima. Ik wil niet weer inelkaar worden gehuft door die gast. Dit keer kan hij een gevecht krijgen" Kirsten slikte. “Maar hij is hier wel, nu niet in de buurt, maar wel in Nederland. En ik wil gewoon niet dat er nog meer gevochten word !! Je moet eens weten hoeveel zeer dat dat doet voor mij om mijn partner en mijn beste vriend te zien vechten.” Als we nog beste vrienden zijn tenminste, dacht Kirsten toen. Maar Kirsten kon er niet tegen dat Tay echt kwaad werd. Van tijd leek hij de echte wolf van Twilight te zijn, en dat vond ze best wel eng. Kirsten zag dat zijn kaken opgespannen waren en dat was voor haar een teken dat ze beter kon zwijgen. Ze had geen zin in meer ruzie. Het is al erg dat ze waarschijnlijk ooit Isaura terug zou tegen komen. "Bella ik hou nog steeds van je.. Echt, maar ik kan niet zonder Isaura" Kirsten sperde haar ogen wijd open. Hoorde ze dat nu echt goed? Kirsten keek ongeloofwaardig naar Tay. “Zeg niet iets waar je later spijt ga van krijgen, en zeker niet waar je iemand der gevoelens overhoop mee smijt. Het is nu al moeilijk genoeg. En ik kan ook niet zonder Robert nu dat ik zw…” Damn dat had ze niet mogen zeggen. Snel stopte ze met praten. Ze houde heus ook nog van Tay. Maar dit was niet hun lot. Ze konden onmogelijk als koppel door het leven gaan, dat ging niet. En zeker nu niet dat ze zwanger was van Robert. Toen ze hieraan dacht keek ze even naar haar buik, die wat voller was. Maar nog niet overdreven. Je zou nu nog niet kunnen zeggen dat ze zwanger was. Want zo dik was ze nu nog niet. “Ik heb mijn rol als Bella opgegeven.” Zei ze zacht waarna ze naar Tay keek. “Ik kan het allemaal niet aan. Als ik jou kus in de set heb ik gemengde gevoelens. Het snakken naar je liefde en op de andere moment wil ik je gewoon van me afduwen omdat ik te veel van Robert hou om mij aan die gevoelens te laten meeslepen. Stiekem hou ik ook nog van jou. Maar het lot heeft hier anders over beoordeelt en dat moeten wij respecteren.”Kirsten luisterde naar de volgende zin van Taylor. "Het is niet jou schuld dat ik in de war was, en dat we uiteindelijk in je bed lagen.. dat is niet allemaal jou schuld ik had mezelf ook niet in de hand. Het is gebeurd dus laten we het achter ons" “Ik heb je voorgelogen. En dat was het begin van het gevolg van wat er is gebeurt. Maar ik wil het er ook liever niet meer over hebben. “ "Het spijt mij ook wat er is gebeurd dat had nooit mogen gebeuren" Kirsten liet een zwak glimlachje zien. "Het is nu eenmaal gebeurt. En we kunnen het niet meer terug draaien, we moeten ons er gewoon bij neer leggen." En gaf hem een knuffel terug. Het was echt het beste dat ze met de saga’s ging stoppen, want ze wist dat Taylor en zij anders gewoon een moeilijk leven gingen hebben. Ze zou gewoon de knoop doorhakken en zelf ontslag nemen, zo simpel was het. Kirsten vond dat de films van Twilight werkelijkheid was. En dan nog ieder in zijn rol. Kirsten:Bella, Taylor: Jacob en Robert: Edward. Kirsten keek in de ogen van Tay, maar ze wist niet wat er in zijn hoofd omging….En de vraag was: Wou ze het wel weten?

6 Re: A nice walk turns into a hell op di jul 12, 2011 8:36 pm

Tay

avatar
Taylors hoofd tolde helemaal van het verhaal van Kirsten. Robert was hier en dat zou betekenen dat hij ooit nog een keer zijn klauwen in zijn lichaam kan zetten. Hij gromde binnenmonds toen Kirsten zei dat ze niet wilde dat hij en Robert gingen vechten. "Luister, als hij aan mij zit, dan kan hij de volle laag verwachten" knarsen tanden hij er achter aan. Kirsten hield haar mond er maar over en dat was het beste anders had hij haar misschien ook nog aangevallen met scherpe woorden. Tay werd al iets rustiger toen Kirsten over de saga begon. "Bells.. Ik weet dat het beter is voor ons allemaal als we stoppen.. Maar de fans dan? Je hoeft nog maar twee films.. We zoenen daar elkaar niet" zei Tay zachtjes en keek haar bijna smekend aan. "Plz stop niet.. denk er eerst nog even over na .." zei hij zachtjes. Tay ging op het bankje zitten en voelde hoe de regen druppels op zijn gezicht vielen. Hij legde zijn hoofd op het bankje en liet de regen langs zijn gezicht naar beneden glijden. Zijn t-shirt werd door weekt zoals in de film. Zijn spieren waren goed te zien. Hij zuchtte diep. Hij keek naar Kirsten en stond op. "Ik denk dat ik maar weer ga rennen.." zei hij en gaf een kusje op haar voorhoofd. Zijn kus zat vol met twijfels pijn verdriet verlangen.. alles. Maar hij wilde het niet. Hij zette het op het lopen. Zo hard als zijn benen hem konden dragen rende hij verder. twijfels ..

7 Re: A nice walk turns into a hell op za jul 23, 2011 12:43 am

Kirsten

avatar
Kirsten keek weg toen hij bleef doordrammen van Robert. Ze wou het gewoon niet meer horen !Ze wou haar niet meer schuldig voelen. Zeker nu niet dat ze zwanger was. Kirsten keek hem gewoon niet meer aan. Tot hij uitgepraat was. Ze had zin om tegen hem te schreeuwen, dat ze een kind van Robert droegde, en dat hij misschien wou dat dat kind een gewonde vader ofzo had?! Maar ze zweeg. Maar woede was wel duidelijk in haar ogen te lezen. Toen hij over het volgende begon dacht ze na. Ze haalde haar schouders op. “I don’t care.” Zei ze daarna, toen hij over de fans begon. Toen het begon te regenen vloekte ze binnensmonds, ze moest nog vanalles doen op de ranch, en wat moest ze tegen Robert zeggen? Als hij het te weten zou komen, zou niemand ervan goed zijn. Toen ze opzij keek, deed ze haar eigen alleen maar meer zeer. Kirsten kende Taylor langer dan Robert, en Isaura kende Robert langer dan Kirsten. Het was zelfs door Isaura dat Robert en Kirsten elkaar leerde kennen. Maar Isaura kende ook Taylor langer dan Kirsten. Kirsten had Isaura leren kennen via Taylor. Maar als Isaura Kirsten en Robert bij elkaar heeft gebracht, kon zij het ook verbreken. Alleen hoopte ze dat Isaura zoiets niet van plan was. Deed ze het wel…Dan zou zij er spijt van krijgen. Kirsten voelde de kus op haar hoofd, en dat haalde haar uit haar gedachten. “Neen, doe het niet. “ Zei ze en bewoog haar hoofd opzij. Ze wou het wel, maar ze kon het niet verdragen, schrik dat ze haar eigen niet zou kunnen beheersen. “Het spijt me, maar ik kan het niet maken. Hopelijk zien we elkaar nog eens.” Zei ze met een lichte glimlach. Zij was door en door nat. En nu moest ze nog door de regen, Malak weg doen…..Ze keek hem na, met veel pijn in haar hart.

3 dagen na de geboorte van Steffani (hun kind)

Kirsten ging met Steffani in haar armen naar Robert. Ze was nu ondertussen 3 dagen oud. Maar ze was mooi en schattig. “Schat, ik ga even wandelen. Ga je mee?” Robert gaf een kusje op het voorhoofdje van Steffani en daarna een kus op de mond van Kirsten. “Sorry, ik moet nog naar de winkel. Ga jij maar.” Kirsten haalde haar schouders op. “Kom Steffani wij zullen wel alleen gaan. Papa wilt liever alleen zijn, dan bij ons.” Kirsten hoorde daarna Robert iets zeggen. “Je weet dat dat niet waar is.” In Robert’s stem zat spijt. Maar Kirsten lachte erom. Ze meende het ook niet, en hij had gelijk, ze moesten dringend eten enzo gaan halen. “Vergeet geen Pampers hea, voor onze kleine meid. “ Kirsten legde Steffani in haar kinderwagen en stapte met haar naar buiten. Het was warm weer, dus ze konden wel een wandelingetje maken. Kirsten was dan maar naar het park gestapt. Daar ging ze even zitten en zette Steffani op haar schoot. Steffani keek met grote ogen naar de omgeving. Maar toen Kirsten het pap flesje boven haalde, begon ze hevig te drinken. Alsof ze nooit iets kreeg. Toen ze genoeg had gaf Kirsten haar het tutje. Oppeens hoorde ze achter haar een stem. Een heel bekende stem. Waarbij heel goede, maar ook heel slechte herinneringen naar boven kwamen. Waarbij ze weer gemengde gevoelens kreeg. Nog steeds dezelfde als daarvoor, maar nu iets minder. Ze keek naar achteren en zag Taylor. Zwak glimlachte ze naar hem, maar het leek dat haar hart even stopte. Al snel voelde Steffani dat er iets niet goed zat bij haar moeder, en omdat ze dat voelde begon ze te wenen. Kirsten legde Steffani tegen haar aan en suste wat woordjes om haar een beetje te troosten. Ze had het liever langer geheim gehouden voor Taylor, maar dat was haar nu niet gelukt.

8 Re: A nice walk turns into a hell op zo jul 24, 2011 4:40 pm

Tay

avatar
Tay liep zwijgend verder naar zijn huis en keek bedroegd om zich heen. Hij was bang voor de waarheid. Hij hoopte maar dat alles goed zou gaan.

Een lange tijd verder.

Tay liep het park net in. Hij had wel even tijd voor zich zelf nodig. Isaura liep maar aan zijn hoofd te zeuren over haar nieuwe paardje dat hij zich zelf afvroeg of hij het nog wel leuk vond daar bij al die paarden. Ineens zag hij iemand zitten die hij liever niet was tegen gekomen. Maar er lag iets in haar armen dat hij al helemaal niet had willen zien. " Haay.." zei hij zachtjes. Kirsten keek om en keek hem half glimlachend aan. Der kindje begon te wenen en hij vroeg zich af of hij wel hier had willen zijn. " Uhm.. mooi kindje.. Het heeft jou neus.. " zei Tay. Hij liep naar haar toe en ging op het bankje zitten en keek naar de baby. " This haar naam?" vroeg hij en keek haar vragend aan. Iets in hem liet hem smelten voor deze baby. Tay keek diep in de ogen van het meisje. " Wat raar.." zei hij zachtjes. " Het lijkt alsof ze mijn ogen heeft" lachte Taylor om zijn eigen ogen. " Maar dat kan helemaal niet" grijnsde hij en wreef met de back of his hand over de wang van het meisje. " Mooi hoor" glimlachte hij.

9 Re: A nice walk turns into a hell op ma jul 25, 2011 9:06 am

Kirsten

avatar
“Heey.” Zei ze rustig terug. Maar raar genoeg liet Tay geen slechte emoties zien bij het zien van de baby. Had hij het al verwacht? Of was er iets anders aan de hand? Maar 1 ding wist ze niet, dat dit heel haar leven zou veranderen. En dat haar verleden haar altijd zou bij staan. Kirsten lachte met zijn opmerking. Typisch Tay, als hij niets wist te vertellen. “Dank je…denk ik. Ik wou het je wel zeggen. Maar ik dacht dat je het liever niet wist, dus wou ik het eigenlijk een beetje verzwijgen. Maar plies zeg er niks van tegen Isaura of tegen iemand anders.” Zei Kirsten rustig. Steffani was gestopt met wenen. En Steffani keek met grote ogen naar Tay en strekte der armpje naar hem. Kirsten keek Tay verward aan, maar algauw trok Steffani haar armpje terug. “Steffani. Ookal had ik haar liever Clarrisa genoemd. Maar Steffani is toch niet echt een misse naam. En Robert vond Steffani mooier dan Clarrisa (Kla-ris-sa), dusja.” Zei ze even rustig. Maar op het volgende had ze haar niet op voorbereid. Ze keek in de ogen van Steffani. En omdat ze het voor de zekerheid wou weten keek ze nog eens in de ogen van Tay. “Jullie hebben inderdaad dezelfde ogen, knal dezelfde.” Kirsten vond het raar. Ze vond het meer dan toeval. Het was bijna nooit dat een andere persoon /buiten de vader en moeder/ dezelfde ogen heeft dan de andere persoon, en het zou echt heel toevallig zijn mocht dat een vriend van de moeder/vader zijn. Kirsten dacht na.”Het kan toch niet zijn….van die 1ne keer. Jij…kan…kan toch niet….De vader zijn? Dat kan toch niet? Maar het is echt wel toevallig, meer dan toevallig, dat jullie juist dezelfde ogen hebben.” Ze hadden beide gezwegen tegen Isaura en Robert dat ze in het bed hebben gelegen, en eigenlijk meer dan dat. Nee, Tay kon de vader niet zijn. Toen had Kirsten der pil ingenomen. Nee, dat was onmogelijk dat Tay de vader was.

10 Re: A nice walk turns into a hell op ma jul 25, 2011 8:31 pm

Tay

avatar
Tay keek geschrokken toen ze vroeg of het misschien zijn baby kon zijn. Hij keek peinzend naar het babietje in de armen van Kirsten. " Wat nou als het wel zo is..? Misschien moet je een test doen.. Straks is het mijn baby! Ik wil dat wel graag weten .. Want als het mijn dochter is moet ik het Isaura vertellen en jij Robert" zei Tay. Met de laatste woorden keek hij nog bedenkelijker. Tay zuchtte diep en hoopte vurig dat het niet van hem was. Wat zou Isaura er wel niet vandenken? Hij had gezegd dat het niet verder was gegaan dan zoenen.. Zuchtend stond hij op en ging ijsberen. Hij dacht diep na. "toen je het met me deed.... Werd je toen ongesteld daarna?.. Of weet je dat niet meer? Ik vind dat we naar het ziekenhuis moeten gaan nu.." mompelde hij. Tay pakte zijn mobiel en belde een afdeling. " Hallo" zei hij en liep weg en begon te praten. Na een kwartiertje kwam hij terug. " Een DNA test kan geen kwaad.. Ze moet wat speeksel afstaan en ik ook en dan gaan ze kijken of het overeenkomt.." zei hij zachtjes en keek Kirsten vragend aan. " Alsjeblieft.. wil je dat doen?" vroeg hij en keek haar bijna smekend aan.

11 Re: A nice walk turns into a hell op ma jul 25, 2011 11:09 pm

Kirsten

avatar
Kirsten slikte. “Ik hoop geen kind van je te hebben. Dat zal echt een regel rechte ramp worden. Wie weet wat er dan allemaal gebeurt. Dan zal het verleden ons letterlijk volgen.” Zei ze, terwijl ze naar haar baby keek. Kirsten wou hem tegen houden, maar hij was al weer weg. Ze hield haar hart vast, en hoopte dat het allemaal niet waar was. Dat alles bleef zoals het was. Robert zou haar uit het huis smijten, mensen –als ze het te weten kwamen- zouden hun en vooral Kirsten vies bekijken. Ach ja, ze moest er dan maar leren mee leven. “Dat is minimaal 9 maand geleden. Ik weet het niet meer, echt niet.” Ze zweeg toen hij het over een DNA test had. “Wil je het wel weten? Wat als het je dochter is? Wat gaat Isaura en Robert dan niet doen? Ik lig dan sowieso buiten.” Zei ze. Ze werd meer en meer onzekerder. Maar hij had het recht om het zeker te weten. Ze legde Steffani in de kinderwagen. Dit was erger dan wat Bella meemaakt in de Twilight Saga’s. Ze zuchte en stapte naar Taylor. “Kom dan mee. Ga even mee naar mijn thuis, Robert is er toch niet. Dan zet ik de kinderwagen thuis af en nemen we mijn Auto.” Kirsten stapte zonder op een antwoord te wachten richting huis. Heel de tijd zweeg ze tegen hem. Toen ze bij haar thuis aankwamen zette ze de kinderwagen binnen en gooide de deur weer dicht. Ze had haar zonnebril op en Steffani lag in haar armen. Ze deed de autodeur open, deed Steffani in de kinderwagen, en deed haar gordels om. Daarna smeet ze de deur dicht en stapte de auto in. Nadat Tay was ingestapt zette ze haar dutch viper in gang en reed weg. Ze reed rustig, maar af en toe flitste iets in haar gedachten waardoor ze even zwart zag. Dus wat levensgevaarlijk was. Toen ze het meer kreeg had ze maar besloten dat Tay misschien beter kon rijden. Ze zette haar aan de kant. Ze keek naar Tay. “Neem jij het even over? Ik voel me niet zo goed. “ Zei ze. En ze stapte uit. En liet Tay aan het stuur. Ze had er meer en meer last van, maar ze vertikte het om het tegen Tay te zeggen.

Toen in het ziekenhuis aangekomen haalde ze Steffani uit de auto en ging naar de afdeling waar ze werden verwacht. Al snel werden ze ontvangen. “Komt u maar mee.” Even keek Kirsten naar Tay, maar stapte dan door. Al snel werd er een staal genomen en naar het laboratorium gebracht. Daarna moesten ze even wachten. “Tay, Wat als het jou dochter is? Wat…als …” Maar Kirsten zweeg voor de rest. Ze was er echt niet gerust in. En ze wou Robert niet kwetsen. Na een lange tijd kwam de dokter terug en nam hun mee naar binnen. Hij vroeg om te gaan zitten. Kirsten had Steffani stevig tegen haar gedrukt. Alsof ze wou zeggen: Blijf van haar af. Maar ze was zo gehecht aan haar, en wou alleen maar het beste voor haar. Kirsten zag weer zwart voor haar ogen, en deze keer voelde ze haar ongemakkelijk. Maar ze wreef even in haar ogen en kreeg weer zicht. “Zo Taylor Lautner en kirsten stewart. Ik zal niet rond de pot draaien. Tay zijn DNA komt overeen met die van Steffani.” Kirsten keek geschrokken op en daarna keek ze naar Tay. “Dat…Dat is onmogelijk.” Zei ze. Ze voelde haar nu echt onderuit gaan. “Excuseer me. Ik ben meteen terug.” Kirsten gaf Steffani aan Tay en liep meteen naar de WC. Ze gaf bloed over, en had verschrikkelijk veel pijn. Tranen sprongen in haar ogen. Het was van de pijn en omdat ze niet wou dat Taylor de vader was. Maar nu was het echt van de pijn. Kirsten kroop ineen en tranen gleden van haar wangen af. Ze gaf nog eens bloed over. En weer werd er zwart voor haar ogen. Ze had de deur niet op slot gedaan, en een verpleegster kwam binnen. Omdat ze wist dat er iets niet in orde was. “Mevrouw Stewart? Wat is er aan de hand?” Toen de verpleegster het bloed zag stormde ze in de richting vanwaar Kirsten zo’n 5 minuten geleden had gezeten. Kirsten bleef gewoon verstijft zitten. Het was nu gewoon allemaal te veel.

Spoiler:
http://www.google.be/imgres?q=dutch+viper&um=1&hl=nl&sa=N&tbm=isch&tbnid=A_--qZ1AlA21GM:&imgrefurl=http://www.autosport.nl/forum/index.php%253Ftopic%253D88.0&docid=NHyvmRvZ6XloRM&w=1024&h=768&ei=CNYtTui3G4XrOdrGteEK&zoom=1&iact=rc&page=1&tbnh=162&tbnw=202&start=0&ndsp=8&ved=1t:429,r:2,s:0&tx=86&ty=90&biw=1077&bih=517

12 Re: A nice walk turns into a hell op do jul 28, 2011 3:40 pm

Tay

avatar
Tay keek haar aan en knikte. Hij liep met haar mee en zweeg de hele weg er naar toe. Hij stapte ook stilletjes haar auto in en kon alleen maar denken aan de baby. Wat als het zijn baby was? Wat als het echt zo was? Wat moest hij Isaura vertellen? Of beter gezegt, wat moest Kirsten met Robert doen? Hij wist zeker dat hij nu inelkaar word getimmerd door hem. Een pijnlijke grimmas ging door zich heen aan de gedachte daar alleen al aan. Hij zuchtte diep. Ineens reden ze naar de kant. Kirsten voelde zich niet lekker en vroeg of hij wilde rijden. Tay knikte alleen maar stapte uit de auto en stapte weer in achter het stuur en schuurde er van door. Eenmaal in het ziekenhuis voelde hij zich al ietsjes beter en liep achter Kirsten aan. Hij ging zitten in de wachtkamer en zakte een beetje onderuit. " Wat nou als het jou kind is.." zei Kirsten. Hij schudde zijn hoofd. " Ik zou het niet weten Bells..". Ze werden geroepen. De test was Positief. Hij was de vader. Een vreugde sprong ging door zijn lichaam heen, maar een treurige blik liet zien dat hij het er niet mee eens was. Kirsten verdween. Tay keek naar het prachtige meisje in zijn handen. " Bent u er niet blij me meneer? " vroeg de dokter. Tay keek op en glimlachte. " Ik mag het niet zegggen, maar ja ik ben er wel blij mee. Kirsten alleen niet denk ik .. Het is ook niet echt een goede omstandigheid dit kindje te laten blijven in haar gezin.." mompelde hij tegen de dokter. Even later kwam er een zuster binnen rennen en haalde de dokter. Tay werd verteld dat hij moest blijven zitten en keek naar het mooie meisje. Kirsten werd opgenomen. Na een tijdje liep de dokter naar Tay toe en vertelde wat er was gebeurd. Van schrik liet hij bijna het kindje vallen maar Steffani had zich goed vast. Tay liep zo snel mogelijk met het kindje in zijn armen naar Kirsten toe en klopte op de deur. Er werd iets gemurmeld en hij liep naar binnen. " Waarom heb je niet gezegd dat je je zo slecht voelde?.." vroeg Tay bezorgd en ging met de baby naast het ziekenhuis bed zitten. Even later kwam er iemand aan stormen op de gang. Er werd geschreeuwd en die schreeuw kende hij maar al te goed. " WAAR IS HIJ !? WAAR IS DIE EIKEL?! ". Tay keek geschrokken naar Kirsten die hem net zo aan keek. " Heb je hem niet gebelt?" fluisterde Tay. Ze schudde haar hoofd. Tay legde de baby in de armen van haar moeder en stond op. Op het zelfde moment stond Robert in de kamer. Hij was knal rood. Het bloed was blijkbaar naar zijn hoofd gestegen. Tay voelde de adrelanine in zijn lichaam pompen. " Taylor Lautner als ik het niet dacht. Ik kon het weten dat je hier was" spuuwde hij. " Ik ben hier ook alleen maar omdat Kirsten zich niet goed voelt.." probeerde tay zich nog te redden. " Het is jou schuld dat mijn relatie naar de knoppen is geholpen!!" schreeuwde hij hard en kwam dreigend naar hem toe. zusters en een dokter kwamen aan lopen en keken Robert aan. " Meneer we vragen u zo vriendelijk mogelijk om nu te vertrekken anders moet ik de beveiliging er bij halen" melde de dokter. Tay voelde zich niet goed door al die adrenaline. Hij kon er wel mee omgaan door de Twilight saga's maar zelfs daar kon je zien hoe slecht hij er tegen kon. Robert grijnsde vals. " Ik krijg je wel Taylor je kan je niet vooraltijd blijven verschuilen achter haar". " Die haar heeft een naam" gromde Tay. Robert gaf haar een neidige blik en liep kwaad weg voordat hij een strafblad kreeg.

13 Re: A nice walk turns into a hell op vr jul 29, 2011 3:21 pm

Kirsten

avatar
De verpleegster kwam terug met een dokter. Maar weer gaf ze bloed over. Wat ze zelf had wist ze niet, maar pijn scheuten drongen haar hele lichaam binnen. Meteen werd ze opgenomen. Na de onderzoeken zat ze weer in een kamer. Kirsten hoorde voetstappen en wist dat Taylor afkwam. Kirsten hoorde geklop op de deur, en zei dat hij mocht binnen komen. “Ik dacht dat het niet erg was. Het is vast nog van de geboorte, het is vast niets ergs.” Zei Kirsten met een vage glimlach op haar gezicht. “Ik maak me meer zorgen over wat er nog moet gebeuren. “ Zei ze waarna ze naar Steffani keek. Maar daarna keek ze weer naar Taylor. “Wees eerlijk. Ben je er gelukkig mee of niet? Met Steffani?” Kirsten bedoelde er niks speciaal mee. Maar ze was best wel nieuwsgierig. Toen ze geschreeuw hoorde op de gang, Werd Steffani in haar armen geduwt. “Ik heb hem niet gebeld. Denk je dat hij het weet?” Vroeg ze even rustig als daarvoor. Toen Robert in de kamer kwam , net op het moment dat Taylor opstond, voelde ze haar misselijker. Ze hoorde het bekgevecht en kon haar niet meer beheersen. “Hou op ! Vanaf nu ben ik Zwitserland. Oké !" Schreeuwde ze,en herinnerde haar dat ze dat ook had gezegd in de film eclipse. . En even was het stil. ze keek Robert kwaad aan. Robert kwam naar Tay toe, Kirsten hoopte dat ze niet weer gingen vechten. Maar de zusters en dokters hielden hem tegen. “Taylor, ga zitten. Je ziet er niet goed uit.” Zei Kirsten rustig. Toen Robert iets zei, keek ze met grootte ogen naar Tay. Steffani begon te wenen, door al dat geschreeuw. Kirsten probeerde haar te troosten, maar dat lukte niet. Haar hartslag ging ook veel te rap. “Tay verschuilt zich niet achter mij. En misschien is hij nog een betere (gewone) vriend dan dat jij mijn lief bent. Sjees.” Zei Kirsten gewoon, omdat ze al hees was. Robert kwam dreigend op haar af. En dreigde tegen haar. “Jou krijg ik ook nog. “ Kirsten kon niet zwijgen. “Je doet maar. Try it. “ Zei ze dreigend. Ze keek in de ogen van Robert, en zag dat hij verlangde haar een mot uit te delen. “Oe, heb je schrik dat je een straf blad krijgt. Denk je nu echt dat ik niet weet dat je me graag wilt slagen.” Zei ze uitdagend, daarna stapte hij woedend weg. Kirsten kneep haar ogen even toe, en daarna gaf ze Steffani weer aan Tay. “Zorg jij ervoor? Tot ik uit het ziekenhuis ben? Ik kan moeilijk hier een kind opvoeden.” Zei ze rustig tegen hem. Later zal ze het voor de zoveelste keer wel uitpraten met Robert, als de tijd rijp is. Maar dat was het nu nog niet. Ze voelde haar ook wel behoorlijk schuldig. Maar ze zal het kind niet in de steek laten. “En kijk uit voor Robert, want hij zal zich wreken op ons beiden. Ik hoop dat Isaura jou kan vergeven. Waar ik niet aan twijfel, want ze geeft mij overal de schuld over.” Zei Kirsten nog steeds even rustig, ze Keek naar Tay en wachte af.

14 Re: A nice walk turns into a hell op ma aug 15, 2011 10:00 pm

Tay

avatar
Tay keek naar zijn dochter. Moest hij haar nu echt mee nemen naar huis? Isaura zou hem neer slaan.. Van schrik keek hij naar Kirsten toen ze over haar begon. "Ik weet niet of ze me wel vergeeft.. Ik hoop het wel.. Ik weet het niet .. Ik wilde een kind met haar en die is helaas overleden .. En nu heb ik een kind met jou en dat was ook niet de bedoeling.." Tay zuchtte diep. Hij stond op. "Ik laat je hier, ik neem haar mee. En uhm,. Dan uhm.. Kom ik morgen nog wel even langs" zei Tay moeizaam en liep met het indje in zijn armen naar huis.
Eenmaal thuis aangekomen legde hij Stefanni op de bank in doeken gewikkeld en ging zoeken op zolder naar zijn oude ledikant. Hij vond hem ergens onder een heleboel doezen en begon hem op te zetten. Hij tilde het ledikant naar beneden en zette het neer in de woonkamer. Hij legde Stefanni er in en keek naar het meisje. Ze keek hem terug aan met haar grote mooie ogen en voelde zich ineens minder moeizaam. Hij smste Isaura dat hij haar deze week nog moest zien en iets moest vertellen maar dat alles goed zou komen.

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Soortgelijke onderwerpen

-

» ~VvF examen~ (Adrian) part 2

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum